यो ददाति हरेर्धूपं तुलसीकाष्ठसंभवम् । शतक्रतुसमं पुण्यं लभते गोशतं फलम्
जो कोणी हरिला तुळशीच्या लाकडापासून तयार केलेला धूप अर्पण करतो, त्याला इंद्रासारखे पुण्य मिळते आणि शंभर गायी दान केल्याचे फळ मिळते.
नैवेद्यं पच्यते यस्तु तुलसीकाष्ठवह्निना । मेरुतुल्यं भवेद्दत्तं तदन्नं केशवस्य हि
जो कोणी तुळशीच्या लाकडाच्या अग्नीने नैवेद्य शिजवतो आणि ते अन्न केशवालाच अर्पण करतो, त्या अन्नाचे दान मेरुपर्वताएवढे मोठे मानले जाते.
तुलसीपावकेनाथ यो दीपं कुरुते हरेः । दीपलक्षसहस्राणां पुण्यं स लभते फलम्
जो कोणी तुळशीच्या लाकडाच्या ज्वाळेने हरिसाठी दिवा लावतो, त्याला लक्ष दिवे लावल्याचे पुण्य मिळते.
न तेन सदृशो लोके वैष्णवो भुवि दृश्यते । यः प्रयच्छति कृष्णस्य तुलसीकाष्ठचंदनम्
जो कृष्णाला तुळशीच्या लाकडापासून बनवलेले चंदन अर्पण करतो, त्याच्या तोडचा दुसरा कोणताही वैष्णव या पृथ्वीवर दिसत नाही.
स जायते कृपापात्रं विष्णोर्वाडवसत्तम
तो मनुष्य विष्णूच्या कृपेचा पात्र होतो, हे उत्तम घोड्या.
तुलसीदारुजातेन चंदनेन कलौ हरिम् । विलिप्य भक्तितो नित्यं रमते हरिसन्निधौ
जो कोणी भक्तीभावाने दररोज तुळशीच्या लाकडापासून बनवलेल्या चंदनाने हरिला अभिषेक करतो, तो हरिच्या सान्निध्यात नेहमी आनंद अनुभवतो.
तुलसीपंकलिप्तांगः कुरुते विष्णुपूजनम् । पूजाशतदिनैकाह्ना लभ्यते गोशतं फलम्
जो तुळशीच्या पंकाने अंगाला लेप लावून विष्णूची पूजा करतो, त्याला एका दिवसात शंभर दिवसांच्या पूजेइतके आणि शंभर गायी दान केल्याचे फळ मिळते.
विलेपार्थे तु कृष्णस्य तुलसीकाष्ठचंदनम् । मंदिरे तिष्ठते यावत्तावत्पुण्यफलं शृणु
कृष्णाच्या अभिषेकासाठी तुळशीच्या लाकडापासून बनवलेले चंदन मंदिरात ज्या काळात राहते, त्या काळात जेवढे पुण्य मिळते ते ऐक.
तिलप्रस्थाष्टकं दत्वा यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नरः । तत्फलं जायते पुंसां प्रसादाच्चक्रपाणिनः
मनुष्याने आठ प्रस्थ तीळ दान केल्यावर जेवढे पुण्य मिळते, तेच फळ चक्रधारी प्रभूच्या कृपेने मिळते.
यो ददाति पितॄणां तु पिंडे तुलसिसंभवम् । दलं संजायते तृप्तिः पत्रे पत्रे शताब्दिका
जो कोणी पितरांना तुळशीसहित पिंड अर्पण करतो, त्याच्या प्रत्येक पानावर शंभर वर्षांची तृप्ती मिळते.
तुलसीमूलमृत्स्नैव स्नानं कुर्याद्विशेषतः । तेन तीर्थे कृतं स्नानं यावच्चांगे च मृत्तिका
जो कोणी विशेषतः तुळशीच्या मुळाची माती लावून स्नान करतो, त्याने जणू तीर्थात स्नान केल्यासारखे पुण्य मिळते, तोपर्यंत ती माती अंगावर राहते.
तदीय यातु मंजर्या पूजनं च करोति यः । नानापुष्पैः कृता पूजा यावच्चंद्रदिवाकरौ
जो त्या तुळशीच्या मंजिरीने पूजा करतो, त्याची विविध फुलांनी केलेली पूजा चंद्रसूर्य अस्तित्वात असतील तोपर्यंत टिकते.
यस्मिन्गृहेऽवतिष्ठेत तुलसी वृक्षवाटिका । दर्शनात्स्पर्शनाच्चैव ब्रह्महत्यादिपातकम् । तत्सर्वं विलयं याति दर्शनेनैव नारद
ज्या घरात तुळशीचे वाडे असतात, तिथे तिला पाहिल्याने किंवा स्पर्श केल्याने ब्रह्महत्येसारखे सर्व पाप केवळ दर्शनाने नष्ट होतात, हे नारद.
महादेव उवाच- अथान्यत्ते प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः । न कस्यापि च कथितं शृणु देवर्षिसत्तम
महादेव म्हणाले - आता मी तुला दुसरे काही सांगतो, एकाग्र मनाने ऐक. हे देवर्षी श्रेष्ठ, हे कुणालाही सांगितलेले नाही, तू ऐक.
यत्र यत्र गृहे ग्रामे वने वा तुलसी भवेत् । तत्र तत्र जगत्स्वामी प्रीतात्मा च वसेद्धरिः
घरात, गावात किंवा जंगलात जिथे तुळशी असते, तिथे तिथे जगाचा स्वामी, प्रसन्न मनाने, वास करतो.
गृहे तस्मिन्न दारिद्र्यं नायोगो बंधुसंभवः । न दुःखं न भयं रोगस्तुलसी यत्र तिष्ठति
ज्या घरात तुळशी असते, तिथे दारिद्र्य राहत नाही, नातेवाईकांमुळे संकट येत नाही, दुःख, भीती किंवा रोगही राहत नाही.
सर्वत्र तुलसी पुण्या पुण्यक्षेत्रे विशेषतः । संनिधौ तस्य देवस्य रोपणात्पृथिवीतले
तुळशी सर्वत्र पवित्र आहे, विशेषतः पुण्यभूमीवर; त्या देवतेच्या सान्निध्यात पृथ्वीवर तुळशी लावल्याने
तेषां विष्णुपदं नित्यं तुलस्यारोपणे कृते । उत्पादान्दारुणान्रोगान्दुर्निमित्तान्यनेकशः । तुलस्याभ्यर्चिते भक्त्या हंत शांतिकरो हरिः
जे तुळशी लावतात त्यांना नेहमी विष्णूचे धाम मिळते; आणि भक्तीने तुळशीची पूजा केल्याने, हरि अनेक कठीण आजार व अमंगल दूर करून शांती देतो.
तुलसीगंधमाघ्राय यत्र गच्छति मारुतः । दिशो दश च ताः पूता भूतग्रामश्चतुर्विधः
जिथे जिथे तुळशीचा सुवास वारा घेऊन जातो, तिथे दहा दिशाही शुद्ध होतात आणि चार प्रकारची सजीव सृष्टीही पवित्र होते.
यस्मिन्गृहे मुनिश्रेष्ठ तुलसीमूलमृत्तिका । सर्वदा तत्र तिष्ठंति देवताश्च शिवो हरिः
मुनिश्रेष्ठा, ज्या घरात तुळशीच्या मुळाजवळील माती असते, तिथे नेहमी देवता, शंकर आणि हरि वास करतात.
तुलसीवनजा छाया यत्र यत्र भवेद्दिवज । तर्पणं कुरुते तत्र पितॄणां दत्तमक्षयम्
जिथे तुळशीच्या वनाची सावली पडते, तिथे पितरांना केलेले तर्पण कधीही कमी होत नाही.
तस्य मूले स्थितो ब्रह्मा मध्ये देवो जनार्दनः । मंजर्यां वसते रुद्रः तुलसी तेन पावनी
तुळशीच्या मुळाशी ब्रह्मा, मधोमध जनार्दन देव, आणि मंजिरीवर रुद्र वास करतात; म्हणून तुळशी पावन आहे.
विना यस्तुलसीं कुर्यात्संध्याकाले तु मार्जनम् । तत्सर्वं राक्षसहृतं नरकं च प्रयच्छति
जो कोणी संध्याकाळी तुळशीशिवाय शुद्धी करतो, त्याचे सर्व कर्म राक्षस घेतात आणि नरकात नेते.
तुलसीपत्रगलितं तोयं यः शिरसावहेत् । गंगाफलमवाप्नोति शतधेनुफलं लभेत्
जो कोणी तुळशीच्या पानातून गळलेले पाणी डोक्यावर घेतो, त्याला गंगेचे फळ आणि शंभर गायींचे पुण्य मिळते.
शिवालये विशेषेण रोपयेत्तुलसीं यदि । बीजसंख्या वसेत्स्वर्गे प्रत्येकं युगसंख्यया
शिवाच्या मंदिरात खास तुळशी लावली, तर प्रत्येक बीजासाठी युगाच्या संख्येइतका काळ स्वर्गात वास मिळतो.
उमया तु पुरा देवि शंकरार्थं हिमालये । रोपिताः शतवृक्षास्तु तुलस्याः प्रणतोऽस्म्यहम्
देवी, पूर्वी उमाने शंकरासाठी हिमालयात शंभर तुळशीची झाडे लावली; मी त्यांना वंदन करतो.
पर्वण्यवसरे यस्तु श्रावणे चाथ रोपयेत् । संक्रांतिदिवसे चैव तुलसी चातिपुण्यदा
जो कोणी सणाच्या दिवशी, श्रावण महिन्यात किंवा संक्रांतीच्या दिवशी तुळशी लावतो, त्याला तुळशी मोठे पुण्य देते.
तुलसीं पूजयेन्नित्यं दरिद्र ईश्वरो भवेत् । सर्वसिद्धिकरामूर्तिः कृष्णः कीर्तिं ददाति च
जो कोणी रोज तुळशीची पूजा करतो, तो गरीब असला तरी राजा होतो; सर्व सिद्धी देणारा कृष्ण त्याला कीर्ती देतो.
शालग्रामशिला यत्र तत्र संनिहितो हरिः । तत्र स्नानं च दानं च वाराणस्यां शताधिकम्
जिथे शाळग्राम शिला असते, तिथे हरि उपस्थित असतो; तिथे स्नान आणि दान केल्याने वाराणसीपेक्षा शंभरपट पुण्य मिळते.
कुरुक्षेत्रं प्रयागं च नैमिषारण्यमेव च । तस्य कोटिगुणं पुण्यं शालग्रामशिलार्चनात्
कुरुक्षेत्र, प्रयाग आणि नैमिषारण्य या ठिकाणी शाळग्राम शिलेची पूजा केल्याने कोटीपटीने अधिक पुण्य मिळते.