शंखिनश्चक्रिणो भूत्वा ब्रह्माभ्यंतरगामिनः । वसंति वैष्णवे लोके विष्णुरूपेण ते नराः
शंख आणि चक्र धारण करून, ब्रह्मलोकात प्रवेश करून, हे पुरुष विष्णूच्या रूपात वैष्णव लोकात वास करतात.
हृदि सूर्ये जले वाथ प्रतिमा स्थंडिलेपि च । समभ्यर्च्य हरिं यांति नरास्तद्वैष्णवं पदम्
मनात, सूर्यात, पाण्यात, मूर्तीत किंवा जमिनीवरसुद्धा हरिची पूजा करून, हे पुरुष त्या वैष्णव पदाला पोहोचतात.
अथवा सर्वदा पूज्यो वासुदेवो मुमुक्षुभिः । शालग्रामे मणौ चक्रे वज्रकीटविनिर्मिते
मुक्तीची इच्छा असणाऱ्यांनी वासुदेवाची नेहमीच पूजा करावी, शाळग्राम शिळेत, रत्नात, चक्रात किंवा वज्रकीटाने बनवलेल्या रूपात.
अधिष्ठानं हि तद्विष्णोः सर्वपापप्रणाशनम् । सर्वपुण्यप्रदं वैश्य सर्वेषामपि मुक्तिदम्
हेच विष्णूचे स्थान आहे, जे सर्व पापांचा नाश करणारे, सर्व पुण्य देणारे आणि सर्वांना मुक्ती देणारे आहे.
यः पूजयेद्धरिं चक्रे शालग्रामशिलोद्भवे । राजसूयसहस्रेण तेनेष्टं प्रतिवासरे
जो कोणी शाळग्राम शिळेतून उत्पन्न झालेल्या चक्रात हरिची पूजा करतो, त्याने दररोज हजार राजसूय यज्ञ केल्यासारखे पुण्य मिळते.
सदामनंति वेदांता ब्रह्मनिर्वाणमच्युतम् । तत्प्रसादो भवेन्नॄणां शालग्रामशिलार्चनात्
वेदांत नेहमीच शाश्वत, अचल ब्रह्माची स्तुती करतात; शाळग्राम शिळेची पूजा केल्याने त्याची कृपा माणसांवर होते.
महाकाष्ठस्थितो वह्निर्मखस्थाने प्रकाशते । यथा तथा हरिर्व्यापी शालग्रामे प्रकाशते
जसे मोठ्या लाकडात असलेली अग्नी यज्ञस्थळी प्रकट होते, तसेच सर्वत्र असणारा हरि शाळग्राम शिळेत प्रकट होतो.
अपि पापसमाचाराः कर्म्मण्यनधिकारिणः । शालग्रामार्चका वैश्य नैव यांति यमालयम्
पापी किंवा कर्म करण्यास अयोग्य असलेले लोकसुद्धा, जर त्यांनी शाळग्रामाची पूजा केली तर, ते कधीच यमाच्या लोकात जात नाहीत.
न तथा रमते लक्ष्म्यां न तथा स्वपुरे हरिः । शालग्रामशिलाचक्रे यथा स रमते सदा
हरि लक्ष्मीमध्ये किंवा स्वतःच्या लोकात जसा रमतो तसा तो शाळग्राम शिळेच्या चक्रात नेहमीच रमतो.
अग्निहोत्रं कृतं तेन दत्ता पृथ्वी ससागरा । येनार्चितो हरिश्चक्रे शालग्रामशिलोद्भवे
ज्याने शाळग्राम शिळेतून उत्पन्न झालेल्या चक्रात हरिची पूजा केली, त्याने अग्निहोत्र केले आणि समुद्रांसह पृथ्वी दान दिल्यासारखे पुण्य मिळते.
शिला द्वादश भो वैश्य शालग्रामशिलोद्भवाः । विधिवत्पूजिता येन तस्य पुण्यं वदामि ते
हे व्यापाऱ्या, मी तुला सांगतो, जो नियमाने शाळग्राम शिळेतून उत्पन्न झालेल्या बारा शिळांची पूजा करतो, त्याचे पुण्य किती मोठे आहे.
कोटिद्वादशलिंगैस्तु पूजितैः स्वर्णपंकजैः । यत्स्याद्द्वादशकालेषु दिनेनैकेन तद्भवेत्
एका दिवसात बारा शाळग्राम शिळांची पूजा केल्याने जे पुण्य मिळते, ते बारा कोटी लिंगांना सोन्याच्या कमळाने बारा वेळा पूजिल्याने मिळणाऱ्या पुण्यासारखेच असते.
यः पुनः पूजयेद्भक्त्या शालग्रामशिला शतम् । उषित्वा स हरेर्लोके चक्रवर्त्तीह जायते
जो भक्तीने शाळग्राम शिला शंभर वेळा पूजतो, तो हरिच्या लोकात राहून इथे जगाचा सम्राट होऊन जन्म घेतो.
कामैः क्रोधैः प्रलोभैश्च व्याप्तो यत्र नराधमः । सोऽपि याति हरेर्लोकं शालग्रामशिलार्चनात्
ज्याच्यात इच्छा, राग आणि लोभ भरले आहेत, असा नीच मनुष्यसुद्धा शाळग्राम शिलेची पूजा केल्याने हरिच्या लोकात जातो.
यः पूजयेच्च गोविंदं शालग्रामे मुदा नरः । आभूतसंप्लवं यावन्न स प्रच्यवते दिवः
जो मनुष्य आनंदाने शाळग्राम शिलेतील गोविंदाची पूजा करतो, तो सृष्टीच्या अंतापर्यंत स्वर्गातून खाली पडत नाही.
विना तीर्थैर्विना दानैर्विना यज्ञैर्विना मतिम् । मुक्तिं यांति नरा वैश्य शालग्रामशिलार्चनात्
तीर्थयात्रा, दान, यज्ञ किंवा विशेष ज्ञान न करता सुद्धा, शाळग्राम शिलेची पूजा केल्याने माणसे आणि व्यापारी देखील मुक्ती मिळवतात.
नरकं गर्भवासं च तिर्यक्त्वं कृमियोनिताम् । न याति वैश्य पापोऽपि शालग्रामशिलार्चकः
शाळग्राम शिलेची पूजा करणारा पापी व्यापारीसुद्धा नरक, गर्भवास, पशुयोनी किंवा कृमिरूपात जात नाही.
दीक्षाविधान मंत्रज्ञो यश्चक्रे बलिमाहरेत् । गंगा गोदावरी रेवा नद्यो मुक्तिप्रदाश्च याः
जो मंत्र जाणतो, दीक्षा घेतो आणि बलिदान अर्पण करतो—गंगा, गोदावरी, रेवा आणि मुक्ती देणाऱ्या सर्व नद्या—
निवसंति हिताः सर्वाः शालग्रामशिला जले । नैवेद्यैर्विविधैः पुष्पैर्धूपदीपैर्विलेपनैः
या सर्व पवित्र नद्या शाळग्राम शिलेच्या पाण्यात, विविध नैवेद्य, फुले, धूप, दिवे आणि उटणे यांसह, कल्याणासाठी वास करतात.
गीतवादित्रस्तोत्राद्यैः शालग्रामशिलार्चनम् । कुरुते मानवो यस्तु कलौ भक्तिपरायणः
कलियुगात जो भक्तिपूर्वक गाणी, वाद्य, स्तोत्रे आणि अशा प्रकारांनी शाळग्राम शिलेची पूजा करतो—
कल्पकोटिसहस्राणि रमते सन्निधौ हरेः । लिंगैस्तु कोटिभिर्दृष्टैर्यत्फलं पूजितैस्तु तैः
तो हजारो कोटी कल्पेपर्यंत हरिच्या सान्निध्यात आनंद घेतो; ज्या फळाची प्राप्ती कोट्यवधी लिंगांची पूजा किंवा दर्शनाने होते—
शालग्रामशिलायास्तु ह्येकेनाह्ना हि तत्फलम् । सकृदभ्यर्चिते लिंगे शालग्रामशिलोद्भवे
तेच फळ शाळग्राम शिलेची एक दिवस पूजा केल्याने, किंवा शाळग्राम शिलेतून उत्पन्न झालेल्या लिंगाची एकदाच पूजा केल्याने मिळते.
मुक्तिं प्रयांति मनुजा नूनं सांख्येन वर्जिताः । शालग्रामशिलारूपी यत्र तिष्ठति केशवः
जिथे शाळग्राम शिलारूपात केशव वास करतो, तेथे सांख्यज्ञान नसतानाही माणसे निश्चितच मुक्ती मिळवतात.
तत्र देवाः सुरा यक्षा भुवनानि चतुर्दश । शालग्रामशिलायां तु यः श्राद्धं कुरुते नरः
तेथे देव, सुर, यक्ष आणि चौदा भुवने—जो मनुष्य शाळग्राम शिलेवर श्राद्ध करतो—
पितरस्तस्य तिष्ठंति तृप्ताः कल्पशतं दिवि । ये पिबंति नरा नित्यं शालग्रामशिलाजलम्
त्याचे पितर स्वर्गात शंभर कल्पेपर्यंत तृप्त राहतात; आणि जे माणसे रोज शाळग्राम शिलेचे पाणी पितात—
पंचगव्यसहस्रैस्तु सेवितैः किं प्रयोजनम् । कोटितीर्थसहस्रैस्तु सेवितैः किं प्रयोजनम्
हजार पंचगव्यांचे सेवन केले तरी काय उपयोग? कोटी तीर्थांची सेवा केली तरी काय फायदा?
तोयं यदि पिबेत्पुण्यं शालग्रामशिलांगजम् । शालग्राम शिला यत्र तत्तीर्थं योजनत्रयम्
जर कोणी शाळग्राम शिलेचे पुण्य पाणी प्याले, तर जिथे शाळग्राम शिला आहे, तिथे तीन योजनांपर्यंत ती जागा तीर्थक्षेत्र होते.
तत्र दानं च होमं च सर्वं कोटिगुणं भवेत् । शालग्रामशिला तोयं यः पिबेद्बिंदुना समम्
तेथे दान किंवा होम केले तर ते सर्व कोटीपट अधिक फळ देतात; आणि जो शाळग्राम शिलेचे पाणी अगदी एक थेंब जरी पितो—
मातृस्तन्यं पुनर्नैव स पिबेद्विष्णुभाङ्नरः । शालग्राम समीपे तु क्रोशमात्रं समंततः
तो मनुष्य विष्णूच्या अंशाचे पान केल्यावर पुन्हा कधीही आईचे दूध पीत नाही; आणि शाळग्रामच्या आसपास एक क्रोशपर्यंत—
कीटकोपि मृतो याति वैकुंठं भवनं परम् । शालग्रामशिलाचक्रं यो दद्याद्दानमुत्तमम्
तेथे मरणारा कीटकसुद्धा वैकुंठाच्या परमधामात जातो; आणि जो शाळग्राम शिलेचा चक्र श्रेष्ठ दान म्हणून देतो—