तेन सख्यं वने तस्मिंस्तव जातं विशांवर । तत्संगेन त्वया स्नातं माघमासद्वयं तथा
त्या वनात, विशांवर, तुझी त्याच्याशी मैत्री झाली. त्या संगतीमुळे तू दोन माघ महिन्यांत स्नान केलेस.
कालिंदी पुण्यपानीये सर्वपापहरे वरे । तत्तीर्थे लोकविख्याते नाम्ना पापप्रणाशने
काळिंदीच्या पवित्र, पाप नष्ट करणाऱ्या पाण्यात, त्या प्रसिद्ध तीर्थस्थळी, जे पापांचा नाश करते.
एकेन सर्वपापेभ्यो विमुक्तस्त्वं विशांपते । द्वितीयमाघपुण्येन प्राप्तः स्वर्गस्त्वयानघ
त्या एका कृतीमुळे, राजन, तू सर्व पापांतून मुक्त झालास. दुसऱ्या माघ महिन्याच्या पुण्याने तू स्वर्ग मिळवला, पापरहित.
त्वं तत्पुण्यप्रभावेण मोदस्व सततं दिवि । नरकेषु तव भ्राता महतीं पापयातनाम्
त्या पुण्याच्या प्रभावाने, तू स्वर्गात नेहमी आनंद मान. तुझा भाऊ मात्र नरकात मोठ्या पापयातना भोगतो.
छिद्यमानोऽसिपत्रैश्च भिद्यमानस्तु मुद्गरैः । चूर्ण्यमानः शिलापृष्ठे तप्तांगारेषु भर्जितः
कधी धारदार तलवारीने कापला जातो, कधी गजाने ठेचला जातो, कधी दगडावर चिरडला जातो, तर कधी तापलेल्या कोळशावर भाजला जातो —
इति दूतवचः श्रुत्वा भ्रातृदुःखेन दुःखितः । पुलकांकित सर्वांगो दीनोऽसौ विनयान्वितः
दूताची ही वचने ऐकून, भावाच्या दुःखाने तो व्याकुळ झाला; त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले, तो खिन्न व नम्र झाला.
उवाच तं देवदूतं मधुरं निपुणं वचः । मैत्री सप्तपदी साधो सतां भवति सत्फला
त्याने त्या देवदूताला गोड आणि समजूतदार शब्दांत सांगितले, "सज्जनांबरोबर सात पावले चालल्याने जी मैत्री होते, ती खरी फळ देते."
मित्रभावं विचिंत्य त्वं मामुपाकर्तुमर्हसि । ततो हि श्रोतुमिच्छामि सर्वज्ञस्त्वं मतो मम
"आपल्या मैत्रीचा विचार करून, तू मला मदत करावी. म्हणूनच, मला तुझ्याकडून ऐकायचे आहे, कारण मी तुला सर्वज्ञ मानतो."
यमलोकं न पश्यंति कर्मणा केन मानवाः । गच्छंति निरयं येन तन्मे त्वं कृपया वद
"कुठल्या कर्मामुळे माणसे यमलोक पाहत नाहीत आणि कुठल्या कर्मामुळे नरकात जातात, हे तू मला कृपेने सांग."
देवदूत उवाच- सम्यक्पृष्टं त्वया वैश्य नष्टपापोऽसि सांप्रतम् । विशुद्धे हृदये पुंसां बुद्धिः श्रेयसि जायते
देवदूत म्हणाला — "तू फार योग्य प्रश्न विचारलास, वैश्य. आता तुझ्यावर पाप उरलेले नाही. ज्यांचे हृदय शुद्ध असते, त्यांना नेहमीच उत्तम मार्गाची समज येते."
यद्यप्यवसरोनास्ति मम सेवापरस्य वै । तथापि च तव स्नेहात्प्रवक्ष्यामि यथामति
"माझा वेळ नेहमी सेवेत जातो, तरीही तुझ्यावरच्या प्रेमामुळे मी माझ्या समजुतीनुसार तुला सांगतो."
कर्मणा मनसा वाचा सर्वावस्थासु सर्वदा । परपीडां न कुर्वंति न ते यांति यमालयम्
"जे लोक कधीही, कुठल्याही अवस्थेत, कृतीने, मनाने किंवा वाणीने दुसऱ्यांना त्रास देत नाहीत, ते कधीच यमाच्या लोकात जात नाहीत."
न वेदैर्न च दानैश्च न तपोभिर्न चाध्वरैः । कथंचित्स्वर्गतिं यांति पुरुषाः प्राणिहिंसकाः
"जे प्राणीहिंसा करतात, त्यांना वेदाध्ययन, दान, तप किंवा यज्ञ यांमुळेही स्वर्गप्राप्ती होत नाही."
अहिंसा परमो धर्मो ह्यहिंसैव परं तपः । अहिंसा परमं दानमित्याहुर्मुनयः सदा
"अहिंसा हाच श्रेष्ठ धर्म आहे; अहिंसा हेच मोठे तप आहे; अहिंसा हेच सर्वोत्तम दान आहे — असे ऋषी नेहमी सांगतात."
मशकान्सरीसृपान्दंशान्यूकाद्यान्मानवांस्तथा । आत्मौपम्येन पश्यंति मानवा ये दयालवः
"जे दयाळू लोक माशी, सरडे, डास, उवा आणि माणसे सुद्धा स्वतःसारखेच समजतात —"
तप्तांगारमयस्कीलं मादंप्रेतरंगिणीम् । दुर्गतिं नैव गच्छंति कृतांतस्य च ते नराः
"ते तापलेल्या कोळशाचा नरक, लोखंडी शूल किंवा मदे वाहणाऱ्या नदीचा नरक कधीच पाहत नाहीत; असे लोक मृत्युलोकात जात नाहीत."
भूतानि येऽत्र हिंसंति जलस्थलचराणि च । जीवनार्थं च ते यांति कालसूत्रं च दुर्गतिम्
"जे लोक येथे पाण्यातील किंवा जमिनीवर राहणाऱ्या जीवांना, स्वतःच्या जगण्यासाठी, त्रास देतात, ते काळसूत्र नरकात आणि वाईट जन्मात जातात."
श्वमांसभोजनास्तत्र पूयशोणितपायिनः । मज्जंतश्च वसापंके दष्टाः कीटैरधोमुखैः
"तेथे जे कुत्र्याचे मांस खातात, पू आणि रक्त पितात, ते मेदाच्या डोहात बुडतात आणि उलटे तोंड असलेल्या किड्यांनी चावले जातात."
परस्परं च खादंतो ध्वांते चान्योन्य घातिनः । वसंति कल्पानेकांस्ते रुदंतो दारुणं रवम्
"तेथे एकमेकांना खातात, अंधारात एकमेकांना मारतात, अनंत काळ तिथे राहतात आणि भयंकर आक्रोश करतात."
कृमियोनि शतं गत्वा स्थावराः स्युश्चिरं तु ते । ततोच्छंति ते क्रूरास्तिर्यग्योनि शतेषु च
"शंभर वेळा किड्यांच्या गर्भात जन्म घेऊन, ते खूप काळ स्थावर राहतात; नंतर ते क्रूर लोक शंभर वेळा पशूंच्या जन्मात येतात."
पश्चाद्भवंति जातांधाः काणाः कुब्जाश्च पंगवः । दरिद्राश्चांगहीनाश्च मानुषाः प्राणिहिंसकाः
"नंतर, माणूस म्हणून जन्म घेतल्यावर, ते अंध, एका डोळ्याचे, कुबड, लंगडे, गरीब आणि अपंग होतात — हे सगळे प्राणीहिंसा करणारेच असतात."
तस्माद्वैश्य परत्रेह कर्मणा मनसा गिरा । लोकद्वयसुखप्रेप्सुर्धर्मज्ञो न तदाचरेत्
"म्हणून, वैश्य, जो दोन्ही लोकांत सुख मिळवू इच्छितो आणि धर्म जाणतो, त्याने कृतीने, मनाने किंवा वाणीने असे कर्म कधीच करू नये."
लोकद्वयेन विंदंति सुखानि प्राणिहिंसकाः । येन हिंसन्ति भूतानि न ते बिभ्यति कुत्रचित्
जे प्राणी मारतात आणि दोन्ही लोकांतील सुखांचा उपभोग घेतात, त्यांना कुठेही भीती वाटत नाही, कारण ते इतर जीवांना त्रास देतात.
प्रविशंति यथा नद्यः समुद्रमृजुवक्रगाः । सर्वे धर्मा अहिंसायां प्रविशंति तथा दृढम्
जसे सरळ किंवा वाकड्या वाटेने वाहणाऱ्या सर्व नद्या शेवटी समुद्रातच मिळतात, तसे सर्व सद्गुण अखेरीस अहिंसेतच एकरूप होतात.
स स्नातः सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु दीक्षितः । अभयं येन भूतेभ्यो दत्तमत्र विंशांवर
जो इथे सर्व जीवांना निर्भयता देतो, हे विम्शांवर, तो जणू सर्व तीर्थांत स्नान केलेला आणि सर्व यज्ञांत दीक्षा घेतलेला असतो.
ये नियोगांश्च शास्त्रोक्तान्धर्माधर्म विमिश्रितान् । पालयंतीह ये वैश्य न ते यांति यमालयम्
जे वैश्य शास्त्रानुसार सांगितलेले, धर्म-अधर्म मिसळलेले कर्तव्य पाळतात, ते कधीही यमाच्या लोकात जात नाहीत.
ब्रह्मचारी गृहस्थश्च वानप्रस्थो यतिस्तथा । स्वधर्मनिरताः सर्वे नाकपृष्ठे वसंति ते
ब्रह्मचारी, गृहस्थ, वानप्रस्थ आणि संन्यासी—आपापल्या कर्तव्यात निष्ठावान असलेले सर्वजण स्वर्गाच्या शिखरावर वास करतात.
यथोक्तचारिणः सर्वे वर्णाश्रमसमन्विताः । नरा जितेंद्रिया यांति ब्रह्मलोकं तु शाश्वतम्
सर्व वर्ण आणि आश्रमांनी युक्त, शास्त्रानुसार वागणारे आणि इंद्रियांवर विजय मिळवणारे पुरुष शाश्वत ब्रह्मलोक प्राप्त करतात.
इष्टापूर्तरता ये च पंचयज्ञरताश्च ये । दयान्विताश्च ये नित्यं नेक्षंते ते यमालयम्
जे दान आणि यज्ञात आनंद मानतात, पाच महायज्ञात रमतात आणि नेहमी दयाळू असतात, त्यांना यमलोक कधीच दिसत नाही.
इंद्रियार्थनिवृत्ता ये समर्था वेदवादिनः । अग्निपूजारता नित्यं ते विप्राः स्वर्गगामिनः
जे ब्राह्मण इंद्रियांच्या विषयांपासून दूर राहतात, वेदांचे ज्ञान असते आणि नेहमी अग्निपूजेत मग्न असतात, ते स्वर्गात जातात.