तत्र स्नात्वा नरो राजन्ब्रह्मलोके प्रपद्यते । आपगायां नरः स्नात्वा अर्चयित्वा महेश्वरम्
हे राजन्, तिथे स्नान केल्यावर मनुष्य ब्रह्मलोकात पोहोचतो; नदीत स्नान करून महेश्वराची पूजा केल्यावर—
गतिं परामवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् । ततः स्थाणुवटं गछेत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम्
तो उत्तम गति प्राप्त करतो आणि आपले कुलही उध्दरतो; त्यानंतर त्याने त्रैलोक्यात प्रसिद्ध असलेल्या स्थाणुवटाकडे जावे.
तत्र स्नात्वा स्थितो रात्रिं रुद्रलोकमवाप्नुयात् । बदरीणां वनं गच्छेद्वसिष्ठस्याश्रमं ततः
तेथे स्नान करून, रात्रभर थांबल्यावर, मनुष्याला रुद्रलोकाची प्राप्ती होते. त्यानंतर बदरीच्या वनात जावे, आणि तिथून वसिष्ठ ऋषींच्या आश्रमात जावे.
बदरी भक्ष्यते यत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः । सम्यग्द्वादशवर्षाणि बदरीं भक्षयेत्तु यः
जिथे बदरीचे फळ खाल्ले जाते, तिथे जो मनुष्य तीन रात्र उपवास करतो किंवा बारा वर्षे नीट फक्त बदरीचे फळ खातो—
त्रिरात्रोपोषितश्चैव भवेत्तुल्यो नराधिप । इंद्रमार्गं समासाद्य तीर्थसेवी नराधिप
जो तीन रात्र उपवास करतो, तो राजासारखा होतो. इंद्राचा मार्ग मिळवून, जो राजा तीर्थांची सेवा करतो—
अहोरात्रोपवासेन स्वर्गलोके महीयते । एकरात्रं समासाद्य एकरात्रोषितो नरः
तो एक दिवस-रात्र उपवास केल्याने स्वर्गात मोठ्या सन्मानाने वावरतो. आणि जो एक रात्र उपवास करतो—
नियतः सत्यवादी च ब्रह्मलोके महीयते । तथा गछेच्च राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्
जो संयमी आणि नेहमी सत्य बोलणारा असतो, तो ब्रह्मलोकात सन्मानित होतो. तसेच, राजन्, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेल्या त्या तीर्थात जावे.
आदित्यस्याश्रमो यत्र तेजोराशेर्महात्मनः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयित्वा विभावसुम्
जिथे तेजाचा महासागर असलेल्या आदित्याचा आश्रम आहे, त्या तीर्थात स्नान करून आणि तेजस्वी आदित्याची पूजा करून—
आदित्यलोकं व्रजति कुलं चैव समुद्धरेत् । सोमतीर्थे नरः स्नात्वा तीर्थसेवी कुरूद्वह
आदित्यलोकाची प्राप्ती होते आणि आपले कुटुंबही उध्दरले जाते. कुरुवंशातील श्रेष्ठा, सोमाच्या तीर्थात स्नान करून आणि तीर्थसेवा करून—
सोमलोकमवाप्नोति नरो नास्त्यत्र संशयः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ दधीचस्य नराधिप
सोमलोकाची प्राप्ती होते, यात काहीच शंका नाही. त्यानंतर, धर्म जाणणाऱ्या राजन्, दधीच ऋषींच्या तीर्थात जावे—
तीर्थं पुण्यतमं राजन्पावनं लोकविश्रुतम् । यत्र सारस्वतो यातः सिद्धिं स तपसोनिधिः
हे तीर्थ सर्वात पवित्र, पावन आणि जगप्रसिद्ध आहे, जिथे तपश्चर्येचा खजिना असलेल्या सारस्वत ऋषींनी सिद्धी मिळवली.
तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा वाजपेयफलं लभेत् । सारस्वतीं मतिं चैव लभते नात्र संशयः
त्या तीर्थात स्नान केल्यावर, वाजपेय यज्ञाचे फळ मिळते आणि सरस्वतीची बुद्धीही प्राप्त होते—यात शंका नाही.
ततः कन्याश्रमं गत्वा नियतो ब्रह्मचर्यया । त्रिरात्रमुषितो राजन्नुपवासपरायणः
त्यांनंतर, कन्यांच्या आश्रमात जाऊन, ब्रह्मचर्याचे पालन करत, तीन रात्र उपवास करणारा आणि उपवासात मन लावणारा राजा—
लभेत्कन्याशतं दिव्यं बह्मलोकं च गच्छति । ततो गच्छेत धर्मज्ञ तीर्थं संनिहितीमपि
शंभर दिव्य कन्या मिळवतो आणि ब्रह्मलोकात जातो. त्यानंतर, धर्म जाणणाऱ्या, सन्निहिती नावाच्या तीर्थात जावे.
यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः । मासि मासि समेष्यंति पुण्येन महतान्विताः
जिथे ब्रह्मा आणि इतर देव, तसेच तपश्चर्येने परिपूर्ण ऋषी, दर महिन्याला मोठ्या पुण्याने एकत्र येतात.
सन्निहित्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे । अश्वमेधशतं तेन इष्टं भवति शाश्वतम्
सन्निहितीमध्ये, राहूने सूर्य ग्रासलेला असताना स्नान केल्यावर, शंभर अश्वमेध यज्ञाचे शाश्वत फळ मिळते.
पृथिव्यां यानि तीर्थानि अंतरिक्षचराणि च । उदपानाश्च विप्राश्च पुण्यान्यायतनानि च
पृथ्वीवरील सर्व तीर्थक्षेत्रे, आकाशात संचार करणारी तीर्थे, पवित्र विहिरी, विद्वान ब्राह्मण आणि पुण्यशाली देवस्थानं—
निःसंशयममावास्यां समेष्यंति नराधिप । मासिमासि नरव्याघ्र सन्निहित्यां जनेश्वर
हे सर्व, राजन्, अमावस्येला नक्कीच तिथे एकत्र येतात. प्रत्येक महिन्याला, नरश्रेष्ठा, सन्निहितीमध्ये, जनांचा स्वामी, हे घडते.
तीर्थसन्नयनादेव सन्निहिती भुवि विश्रुता । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च स्वर्गलोके महीयते
सर्व तीर्थांची एकत्रता तिथे असल्यामुळे, सन्निहिती पृथ्वीवर प्रसिद्ध आहे. तिथे स्नान करून आणि पाणी प्यायल्यावर, स्वर्गलोकात सन्मान मिळतो.
अमावास्यां तथा चैव राहुग्रस्ते दिवाकरे । यः श्राद्धं कुरुते मर्त्यस्तस्य पुण्यफलं शृणु
अमावस्येला, तसेच राहूने सूर्य ग्रासलेला असताना, जो मनुष्य तिथे श्राद्ध करतो, त्याला मिळणाऱ्या पुण्यफळाचे ऐक.
अश्वमेधसहस्रस्य सम्यगिष्टस्य यत्फलम् । स्नात एव तदाप्नोति श्राद्धं कृत्वा च मानवः
जो मनुष्य स्नान करून श्राद्ध करतो, त्याला हजार अश्वमेध यज्ञांचे फळ मिळते.
यत्किंचिद्दुष्कृतं कर्म्म स्त्रिया वा पुरुषस्य वा । स्नातमात्रस्य तत्सर्वं नश्यते नात्र संशयः
स्त्री किंवा पुरुषाने केलेले कोणतेही पाप, ज्या क्षणी तो स्नान करतो त्या क्षणी पूर्णपणे नष्ट होते, यात शंका नाही.
पद्मवर्णेन यानेन ब्रह्मलोकं स गच्छति । अभिवाद्य ततो नाम्ना द्वारपालं मचक्रुकम्
तो मनुष्य कमळासारख्या रंगाच्या रथात बसून ब्रह्मलोकात जातो आणि मग नामानुसार मचकृक नावाच्या द्वारपालाला नमस्कार करतो.
गंगाह्रदश्च तत्रैव तीर्थं भरतसत्तम । तत्र स्नायीत धर्मज्ञ ब्रह्मचारी समाहितः
भारतश्रेष्ठा, तिथेच गंगेचे पवित्र कुंड आहे. तिथे धर्मपालन करणारा आणि ब्रह्मचर्याचे पालन करणारा मनुष्य एकाग्रतेने स्नान करावा.
राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं विंदति मानवः । पृथिव्यां नैमिषं पुण्यमंतरिक्षे च पुष्करम्
मनुष्याला राजसूय आणि अश्वमेध या दोन्ही यज्ञांचे फळ मिळते. पृथ्वीवर नैमिष क्षेत्र पवित्र आहे, आणि आकाशात पुष्कर क्षेत्र पवित्र आहे.
त्रयाणामपि लोकानां कुरुक्षेत्रं विशिष्यते । पांसवोऽपि कुरुक्षेत्रे वायुनाति समीरिताः
तीनही लोकांमध्ये कुरुक्षेत्र श्रेष्ठ आहे. कुरुक्षेत्रातील वाऱ्याने उडणारे धुळीचे कणही पवित्र होतात.
अपि दुष्कृतकर्म्माणं नयंति परमां गतिम् । दक्षिणेन सरस्वत्यामुत्तरेण सरस्वतीम्
दक्षिण किंवा उत्तर सरस्वतीच्या काठावर असणाऱ्यांनाही, पाप केले असले तरी, तेथे उच्चतम स्थान मिळते.
ये वसंति कुरुक्षेत्रे ते वसंति त्रिविष्टपे । कुरुक्षेत्रं गमिष्यामि कुरुक्षेत्रे वसाम्यहम्
जे कुरुक्षेत्रात राहतात, ते खरे तर स्वर्गातच राहतात. मी कुरुक्षेत्रात जाईन, मी कुरुक्षेत्रात राहीन.
अप्येकां वाचमुत्मृज्य स्वर्गलोके महीयते । ब्रह्मवेद्यां कुरुक्षेत्रं पुण्यं ब्रह्मर्षिसेवितम्
फक्त एकदाच कुरुक्षेत्र हे नाव उच्चारले तरी, स्वर्गात मान मिळतो. वेदांनी ओळखलेले, ब्रह्मर्षींच्या सेवेत असलेले हे कुरुक्षेत्र फार पवित्र आहे.
तस्मिन्वसंति ये राजन्न ते शोच्याः कथंचन । तरंडकारंडकयोर्यदंतरं रामह्रदानां च मचक्रुकस्य च । एतत्कुरुक्षेत्र समंतपंचकं पितामहस्योत्तर वेदिरुच्यते
राजा, जे तिथे राहतात त्यांच्यासाठी कधीही शोक करायची गरज नाही. तरंडक आणि अरंडक यांच्यातील अंतर, रामकुंड आणि मचकृक या कुंडांमधील अंतर, हेच कुरुक्षेत्रातील समंतपंचक क्षेत्र आहे, जे पितामहांची उत्तरेकडील वेदी मानली जाते.