सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं प्रपद्यते । स्वर्गद्वारं ततो गच्छेन्नियतो नियताशनः
सर्व पापांपासून मन शुद्ध झाल्यावर, तो रुद्रलोकात पोहोचतो; तिथून, संयमाने आणि मर्यादित आहाराने, तो स्वर्गद्वाराकडे जातो.
अग्निष्टोममवाप्नोति ब्रह्मलोकं च गच्छति । ततो गच्छेदनरकं तीर्थसेवी नराधिप
तो अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ मिळवतो आणि ब्रह्मलोकात पोहोचतो; मग, हे नराधिपा, तीर्थसेवन करणारा नरकात जातो.
तत्र स्नात्वा नरो राजन्न दुर्गतिमवाप्नुयात् । तत्र ब्रह्मा स्वयं नित्यं देवैस्सह महीयते
हे राजन्, तिथे स्नान केल्यावर मनुष्य कधीच दुर्दशेला सामोरा जात नाही; तिथे ब्रह्मा स्वतः नेहमी देवांसह सन्मानित होतो.
अध्यास्ते पुरुषव्याघ्र नारायणपरागमैः । सान्निध्यं चैव राजेंद्र रुद्रवेद्यां कुरुद्वह
हे पुरुषसिंहा, तो नारायणभक्तांसोबत तिथे वास करतो; आणि, हे राजेंद्र, त्या कुरुवेद्य तीर्थात रुद्राचेही सान्निध्य आहे.
अभिगम्य तु तां देवीं न दुर्गतिमवाप्नुयात् । तत्रैव च महाराज विश्वेश्वरमुमापतिम्
त्या देवीचे दर्शन घेतल्यावर, त्याला कधीच दुर्दशा येत नाही; आणि तिथेच, हे महराजा, विश्वेश्वर, उमा-पती वास करतो.
अभिगम्य महादेवं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । नारायणं चाभिगम्य पद्मनाभमरिंदम
महादेवाचे दर्शन घेतल्यावर, सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते; आणि, हे अरिंदम, नारायण, पद्मनाभ यांचेही दर्शन घेतल्यावर—
शोभमानो महाराज विष्णुलोकं प्रपद्यते । तीर्थेषु सर्वदेवानां स्नातमात्रो नराधिप
तो तेजाने झळकतो, हे महराजा, आणि विष्णुलोकात पोहोचतो; सर्व देवांच्या तीर्थात फक्त स्नान केल्यावर, हे नराधिपा—
सर्वदुःखपरित्यक्तो द्योतते शिववत्सदा । ततस्त्वस्थिपुरं गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप
सर्व दुःख सोडून, तो नेहमी शिवाची कृपा मिळवून तेजस्वी होतो; मग, हे नराधिपा, तीर्थसेवन करणाऱ्याने अस्थिपुराकडे जावे.
पावनं तीर्थमासाद्य तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति भारत
पवित्र तीर्थ गाठून, त्याने पितरांना आणि देवांना तृप्त करावे; त्याला अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ मिळते, हे भारत.
गंगाह्रदश्च तत्रैव कूपश्च भरतर्षभ । तिस्रः कोट्यस्तु तीर्थानां तस्मिन्कूपे महीयते
तिथेच, हे भरतरषभा, गंगानदीचे कुंड आणि एक विहीर आहे; त्या विहिरीत तीन कोटी तीर्थांचे सन्मान होते.
तत्र स्नात्वा नरो राजन्ब्रह्मलोके प्रपद्यते । आपगायां नरः स्नात्वा अर्चयित्वा महेश्वरम्
हे राजन्, तिथे स्नान केल्यावर मनुष्य ब्रह्मलोकात पोहोचतो; नदीत स्नान करून महेश्वराची पूजा केल्यावर—
गतिं परामवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् । ततः स्थाणुवटं गछेत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम्
तो उत्तम गति प्राप्त करतो आणि आपले कुलही उध्दरतो; त्यानंतर त्याने त्रैलोक्यात प्रसिद्ध असलेल्या स्थाणुवटाकडे जावे.
तत्र स्नात्वा स्थितो रात्रिं रुद्रलोकमवाप्नुयात् । बदरीणां वनं गच्छेद्वसिष्ठस्याश्रमं ततः
तेथे स्नान करून, रात्रभर थांबल्यावर, मनुष्याला रुद्रलोकाची प्राप्ती होते. त्यानंतर बदरीच्या वनात जावे, आणि तिथून वसिष्ठ ऋषींच्या आश्रमात जावे.
बदरी भक्ष्यते यत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः । सम्यग्द्वादशवर्षाणि बदरीं भक्षयेत्तु यः
जिथे बदरीचे फळ खाल्ले जाते, तिथे जो मनुष्य तीन रात्र उपवास करतो किंवा बारा वर्षे नीट फक्त बदरीचे फळ खातो—
त्रिरात्रोपोषितश्चैव भवेत्तुल्यो नराधिप । इंद्रमार्गं समासाद्य तीर्थसेवी नराधिप
जो तीन रात्र उपवास करतो, तो राजासारखा होतो. इंद्राचा मार्ग मिळवून, जो राजा तीर्थांची सेवा करतो—
अहोरात्रोपवासेन स्वर्गलोके महीयते । एकरात्रं समासाद्य एकरात्रोषितो नरः
तो एक दिवस-रात्र उपवास केल्याने स्वर्गात मोठ्या सन्मानाने वावरतो. आणि जो एक रात्र उपवास करतो—
नियतः सत्यवादी च ब्रह्मलोके महीयते । तथा गछेच्च राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्
जो संयमी आणि नेहमी सत्य बोलणारा असतो, तो ब्रह्मलोकात सन्मानित होतो. तसेच, राजन्, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेल्या त्या तीर्थात जावे.
आदित्यस्याश्रमो यत्र तेजोराशेर्महात्मनः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयित्वा विभावसुम्
जिथे तेजाचा महासागर असलेल्या आदित्याचा आश्रम आहे, त्या तीर्थात स्नान करून आणि तेजस्वी आदित्याची पूजा करून—
आदित्यलोकं व्रजति कुलं चैव समुद्धरेत् । सोमतीर्थे नरः स्नात्वा तीर्थसेवी कुरूद्वह
आदित्यलोकाची प्राप्ती होते आणि आपले कुटुंबही उध्दरले जाते. कुरुवंशातील श्रेष्ठा, सोमाच्या तीर्थात स्नान करून आणि तीर्थसेवा करून—
सोमलोकमवाप्नोति नरो नास्त्यत्र संशयः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ दधीचस्य नराधिप
सोमलोकाची प्राप्ती होते, यात काहीच शंका नाही. त्यानंतर, धर्म जाणणाऱ्या राजन्, दधीच ऋषींच्या तीर्थात जावे—
तीर्थं पुण्यतमं राजन्पावनं लोकविश्रुतम् । यत्र सारस्वतो यातः सिद्धिं स तपसोनिधिः
हे तीर्थ सर्वात पवित्र, पावन आणि जगप्रसिद्ध आहे, जिथे तपश्चर्येचा खजिना असलेल्या सारस्वत ऋषींनी सिद्धी मिळवली.
तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा वाजपेयफलं लभेत् । सारस्वतीं मतिं चैव लभते नात्र संशयः
त्या तीर्थात स्नान केल्यावर, वाजपेय यज्ञाचे फळ मिळते आणि सरस्वतीची बुद्धीही प्राप्त होते—यात शंका नाही.
ततः कन्याश्रमं गत्वा नियतो ब्रह्मचर्यया । त्रिरात्रमुषितो राजन्नुपवासपरायणः
त्यांनंतर, कन्यांच्या आश्रमात जाऊन, ब्रह्मचर्याचे पालन करत, तीन रात्र उपवास करणारा आणि उपवासात मन लावणारा राजा—
लभेत्कन्याशतं दिव्यं बह्मलोकं च गच्छति । ततो गच्छेत धर्मज्ञ तीर्थं संनिहितीमपि
शंभर दिव्य कन्या मिळवतो आणि ब्रह्मलोकात जातो. त्यानंतर, धर्म जाणणाऱ्या, सन्निहिती नावाच्या तीर्थात जावे.
यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः । मासि मासि समेष्यंति पुण्येन महतान्विताः
जिथे ब्रह्मा आणि इतर देव, तसेच तपश्चर्येने परिपूर्ण ऋषी, दर महिन्याला मोठ्या पुण्याने एकत्र येतात.
सन्निहित्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे । अश्वमेधशतं तेन इष्टं भवति शाश्वतम्
सन्निहितीमध्ये, राहूने सूर्य ग्रासलेला असताना स्नान केल्यावर, शंभर अश्वमेध यज्ञाचे शाश्वत फळ मिळते.
पृथिव्यां यानि तीर्थानि अंतरिक्षचराणि च । उदपानाश्च विप्राश्च पुण्यान्यायतनानि च
पृथ्वीवरील सर्व तीर्थक्षेत्रे, आकाशात संचार करणारी तीर्थे, पवित्र विहिरी, विद्वान ब्राह्मण आणि पुण्यशाली देवस्थानं—
निःसंशयममावास्यां समेष्यंति नराधिप । मासिमासि नरव्याघ्र सन्निहित्यां जनेश्वर
हे सर्व, राजन्, अमावस्येला नक्कीच तिथे एकत्र येतात. प्रत्येक महिन्याला, नरश्रेष्ठा, सन्निहितीमध्ये, जनांचा स्वामी, हे घडते.
तीर्थसन्नयनादेव सन्निहिती भुवि विश्रुता । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च स्वर्गलोके महीयते
सर्व तीर्थांची एकत्रता तिथे असल्यामुळे, सन्निहिती पृथ्वीवर प्रसिद्ध आहे. तिथे स्नान करून आणि पाणी प्यायल्यावर, स्वर्गलोकात सन्मान मिळतो.
अमावास्यां तथा चैव राहुग्रस्ते दिवाकरे । यः श्राद्धं कुरुते मर्त्यस्तस्य पुण्यफलं शृणु
अमावस्येला, तसेच राहूने सूर्य ग्रासलेला असताना, जो मनुष्य तिथे श्राद्ध करतो, त्याला मिळणाऱ्या पुण्यफळाचे ऐक.