तत्र स्नात्वा नरव्याघ्र न दुर्गतिमवाप्नुयात् । फलानि गोसहस्राणां चतुर्णां विंदते च सः
त्या ठिकाणी स्नान केल्यावर, नरव्याघ्रा, मनुष्याला कधीच दुर्गती येत नाही; आणि त्याला चार वेळा हजार गायी दान केल्याचे फळ मिळते.
ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थं शतसहस्रकम् । साहस्रकं च तत्रैव द्वे तीर्थे लोकविश्रुते
यानंतर, राजेंद्र, शतसहस्रक नावाच्या तीर्थाला जावे; आणि तेथेच साहस्रक नावाचे, अशी दोन प्रसिद्ध तीर्थस्थाने आहेत.
उभयोर्हि नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । दानं वाप्युपवासो वा सहस्रगुणितो भवेत्
दोन्ही ठिकाणी स्नान केल्यावर माणसाला हजार गायी दान केल्याचे फळ मिळते; आणि तिथे केलेले दान किंवा उपवास हे हजारपट फळ देते.
ततो गच्छेत राजेंद्र रेणुकातीर्थमुत्तमम् । तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रतः
यानंतर, राजेंद्र, उत्तम रेणुका तीर्थाला जावे; तेथे पितर आणि देवांची भक्तीपूर्वक पूजा करत स्नान करावे.
सर्वपापविशुद्धात्मा अग्निष्टोमफलं लभेत् । विमोचन उपस्पृश्य जितमन्युर्जितेंद्रियः
सर्व पापांपासून मन शुद्ध झाल्यावर, क्रोध जिंकून आणि इंद्रियांवर ताबा मिळवून, मुक्तीसाठी स्नान केल्यावर, अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ मिळते.
प्रतिग्रहकृतैः पापैः सर्वैः संपरिमुच्यते । ततः पंचवटं गत्वा ब्रह्मचारी जितेंद्रियः
दक्षिणा किंवा भेटी स्वीकारून जे पाप जमले असतील, त्यापासून तो पूर्णपणे मुक्त होतो. मग, पंचवटीला जाऊन, ब्रह्मचर्य पाळून आणि इंद्रिये जिंकून—
पुण्येन महता युक्तः स्वर्गलोके महीयते । यत्र योगीश्वरः स्थाणुः स्वयमेव वृषध्वजः
मोठ्या पुण्याने युक्त होऊन, तो स्वर्गलोकात सन्मान मिळवतो, जिथे योगीश्वर, स्थिर असलेला, वृषध्वज देव स्वतः वास करतो.
तमर्चयित्वा देवेशं गमनादेव सिध्यति । तैजसं वारुणं तीर्थं दीप्यते स्वेन तेजसा
त्या देवेशाचा पूजन केल्यावर, तिथे फक्त जाण्यानेच सिद्धी मिळते; तैजस आणि वारुण तीर्थे त्यांच्या स्वतःच्या तेजाने उजळतात.
यत्र ब्रह्मादिभिर्देवैर्ऋषिभिश्च तपोधनैः । सैनापत्ये च देवानामभिषिक्तो गुहस्तदा
जिथे ब्रह्मा आणि इतर देव, तसेच तपश्चर्येने परिपूर्ण ऋषी, यांनी मिळून, गुहाला देवांचा सेनापती म्हणून अभिषेक केला.
तैजसस्य तु पूर्वेण कुरुतीर्थं कुरूद्वह । कुरुतीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी जितेंद्रियः
तैजसाच्या पूर्वेला कुरुतीर्थ आहे, हे कुरूश्रेष्ठा; त्या कुरुतीर्थात स्नान केल्यावर, ब्रह्मचर्य पाळणारा आणि इंद्रिये जिंकणारा—
सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं प्रपद्यते । स्वर्गद्वारं ततो गच्छेन्नियतो नियताशनः
सर्व पापांपासून मन शुद्ध झाल्यावर, तो रुद्रलोकात पोहोचतो; तिथून, संयमाने आणि मर्यादित आहाराने, तो स्वर्गद्वाराकडे जातो.
अग्निष्टोममवाप्नोति ब्रह्मलोकं च गच्छति । ततो गच्छेदनरकं तीर्थसेवी नराधिप
तो अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ मिळवतो आणि ब्रह्मलोकात पोहोचतो; मग, हे नराधिपा, तीर्थसेवन करणारा नरकात जातो.
तत्र स्नात्वा नरो राजन्न दुर्गतिमवाप्नुयात् । तत्र ब्रह्मा स्वयं नित्यं देवैस्सह महीयते
हे राजन्, तिथे स्नान केल्यावर मनुष्य कधीच दुर्दशेला सामोरा जात नाही; तिथे ब्रह्मा स्वतः नेहमी देवांसह सन्मानित होतो.
अध्यास्ते पुरुषव्याघ्र नारायणपरागमैः । सान्निध्यं चैव राजेंद्र रुद्रवेद्यां कुरुद्वह
हे पुरुषसिंहा, तो नारायणभक्तांसोबत तिथे वास करतो; आणि, हे राजेंद्र, त्या कुरुवेद्य तीर्थात रुद्राचेही सान्निध्य आहे.
अभिगम्य तु तां देवीं न दुर्गतिमवाप्नुयात् । तत्रैव च महाराज विश्वेश्वरमुमापतिम्
त्या देवीचे दर्शन घेतल्यावर, त्याला कधीच दुर्दशा येत नाही; आणि तिथेच, हे महराजा, विश्वेश्वर, उमा-पती वास करतो.
अभिगम्य महादेवं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । नारायणं चाभिगम्य पद्मनाभमरिंदम
महादेवाचे दर्शन घेतल्यावर, सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते; आणि, हे अरिंदम, नारायण, पद्मनाभ यांचेही दर्शन घेतल्यावर—
शोभमानो महाराज विष्णुलोकं प्रपद्यते । तीर्थेषु सर्वदेवानां स्नातमात्रो नराधिप
तो तेजाने झळकतो, हे महराजा, आणि विष्णुलोकात पोहोचतो; सर्व देवांच्या तीर्थात फक्त स्नान केल्यावर, हे नराधिपा—
सर्वदुःखपरित्यक्तो द्योतते शिववत्सदा । ततस्त्वस्थिपुरं गच्छेत्तीर्थसेवी नराधिप
सर्व दुःख सोडून, तो नेहमी शिवाची कृपा मिळवून तेजस्वी होतो; मग, हे नराधिपा, तीर्थसेवन करणाऱ्याने अस्थिपुराकडे जावे.
पावनं तीर्थमासाद्य तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति भारत
पवित्र तीर्थ गाठून, त्याने पितरांना आणि देवांना तृप्त करावे; त्याला अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ मिळते, हे भारत.
गंगाह्रदश्च तत्रैव कूपश्च भरतर्षभ । तिस्रः कोट्यस्तु तीर्थानां तस्मिन्कूपे महीयते
तिथेच, हे भरतरषभा, गंगानदीचे कुंड आणि एक विहीर आहे; त्या विहिरीत तीन कोटी तीर्थांचे सन्मान होते.
तत्र स्नात्वा नरो राजन्ब्रह्मलोके प्रपद्यते । आपगायां नरः स्नात्वा अर्चयित्वा महेश्वरम्
हे राजन्, तिथे स्नान केल्यावर मनुष्य ब्रह्मलोकात पोहोचतो; नदीत स्नान करून महेश्वराची पूजा केल्यावर—
गतिं परामवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् । ततः स्थाणुवटं गछेत्त्रिषुलोकेषु विश्रुतम्
तो उत्तम गति प्राप्त करतो आणि आपले कुलही उध्दरतो; त्यानंतर त्याने त्रैलोक्यात प्रसिद्ध असलेल्या स्थाणुवटाकडे जावे.
तत्र स्नात्वा स्थितो रात्रिं रुद्रलोकमवाप्नुयात् । बदरीणां वनं गच्छेद्वसिष्ठस्याश्रमं ततः
तेथे स्नान करून, रात्रभर थांबल्यावर, मनुष्याला रुद्रलोकाची प्राप्ती होते. त्यानंतर बदरीच्या वनात जावे, आणि तिथून वसिष्ठ ऋषींच्या आश्रमात जावे.
बदरी भक्ष्यते यत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः । सम्यग्द्वादशवर्षाणि बदरीं भक्षयेत्तु यः
जिथे बदरीचे फळ खाल्ले जाते, तिथे जो मनुष्य तीन रात्र उपवास करतो किंवा बारा वर्षे नीट फक्त बदरीचे फळ खातो—
त्रिरात्रोपोषितश्चैव भवेत्तुल्यो नराधिप । इंद्रमार्गं समासाद्य तीर्थसेवी नराधिप
जो तीन रात्र उपवास करतो, तो राजासारखा होतो. इंद्राचा मार्ग मिळवून, जो राजा तीर्थांची सेवा करतो—
अहोरात्रोपवासेन स्वर्गलोके महीयते । एकरात्रं समासाद्य एकरात्रोषितो नरः
तो एक दिवस-रात्र उपवास केल्याने स्वर्गात मोठ्या सन्मानाने वावरतो. आणि जो एक रात्र उपवास करतो—
नियतः सत्यवादी च ब्रह्मलोके महीयते । तथा गछेच्च राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्
जो संयमी आणि नेहमी सत्य बोलणारा असतो, तो ब्रह्मलोकात सन्मानित होतो. तसेच, राजन्, तीनही लोकांत प्रसिद्ध असलेल्या त्या तीर्थात जावे.
आदित्यस्याश्रमो यत्र तेजोराशेर्महात्मनः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयित्वा विभावसुम्
जिथे तेजाचा महासागर असलेल्या आदित्याचा आश्रम आहे, त्या तीर्थात स्नान करून आणि तेजस्वी आदित्याची पूजा करून—
आदित्यलोकं व्रजति कुलं चैव समुद्धरेत् । सोमतीर्थे नरः स्नात्वा तीर्थसेवी कुरूद्वह
आदित्यलोकाची प्राप्ती होते आणि आपले कुटुंबही उध्दरले जाते. कुरुवंशातील श्रेष्ठा, सोमाच्या तीर्थात स्नान करून आणि तीर्थसेवा करून—
सोमलोकमवाप्नोति नरो नास्त्यत्र संशयः । ततो गच्छेत धर्मज्ञ दधीचस्य नराधिप
सोमलोकाची प्राप्ती होते, यात काहीच शंका नाही. त्यानंतर, धर्म जाणणाऱ्या राजन्, दधीच ऋषींच्या तीर्थात जावे—