वनायवोदशाः पार्श्वरोमाणः कुशबिंदवः । काच्छा गोपालकच्छाश्च जांगलाः कुरुवर्णकाः
वनायवोद, पार्श्वरोम, कुशबिंद, कच्छ, गोपालकच्छ, जांगल आणि कुरुवर्णक.
किराताबर्बराः सिद्धा वैदेहास्ताम्रलिप्तिकाः । औड्रम्लेच्छाः ससैरिंद्राः पार्वतीयाश्च सत्तमाः
किरात, बर्बर, सिद्ध, वैदेह, ताम्रलिप्तिक, औद्र, म्लेच्छ, सैरिंद्र आणि श्रेष्ठ पर्वतीय.
अथापरे जनपदा दक्षिणा मुनिपुंगवाः । द्रविडाः केरलाः प्राच्या मूषिका बालमूषिकाः
मग पुढील दक्षिणेकडील लोक, हे ऋषिश्रेष्ठ, म्हणजे द्रविड, केरळ, प्राच्य, मूषिक आणि बालमूषिक.
कर्णाटका माहिषका विकंधा मूषिकास्तथा । झल्लिकाः कुंतलाश्चैव सौहृदानलकाननाः
कर्नाटक, माहिषक, विकंध, मूषिक, झल्लिक, कुंतल, सौहृद आणि अलकानना.
कौक्कुटकास्तथा बोलाः कोकणा मणिवालकाः । समंगा कनकाश्चैव कुंकुरांगारमारिषाः
कौक्कुटक, बोळ, कोकण, मणिवालक, समंग, कनक, कुकुरांग आणि रामारिष.
ध्वजिन्युत्सवसंकेतास्त्रिवर्गा माल्यसेनयः । व्यूढकाः कोरकाः प्रोष्टाः संगवेगधरास्तथा
ध्वजधारी, उत्सवासाठी ओळखले जाणारे, त्रिवर्ग, माल्यसेन सैनिक, व्यूढक, कोरक, प्रोष्ट आणि संगवेगधर.
तथैव विंद्यरुलिकाः पुलिंदा बल्वलैः सह । मालवा मलराश्चैव तथैवापरवर्तकाः
त्याचप्रमाणे विंध्यात राहणारे, पुलिंद, बलवल, मालव, मलर आणि अपरवर्तक हे सुद्धा होते.
कुलिंदाः कालदाश्चैव चंडकाः कुरटास्तथा । मुशलास्तनवालाश्च सतीर्था पूतिसृंजयाः
कुलिंद, कालद, चंडक, कुरट, तसेच मुषल, तनवाल, सतीर्थ आणि पूतिसृंजय हेही होते.
अनिदायाः शिवाटाश्च तपनाः सूतपास्तथा । ऋषिकाश्च विदर्भाश्च स्तंगना परतंगकाः
अनिदाय, शिवाट, तपन, सूतप, ऋषिक, विदर्भ, स्तंगन आणि परतंगक हे सुद्धा होते.
उत्तराश्चापरेम्लेच्छा जना हि मुनिपुंगवाः । जवनाश्च सकांबोजा दारुणा म्लेच्छजातयः
उत्तर दिशेतील आणि इतर म्लेच्छ लोक, हे मुनिश्रेष्ठ, तसेच यवन, कंबोज आणि भयंकर म्लेच्छ जातीचे लोकही होते.
सकृघृहाः कुलट्याश्च हूणा पारसिकैः सह । तथैव रमणाश्चान्यास्तथा च दशमालिकाः
एकाच घरात राहणारे, कुलट्य, हूण, पारसिक, तसेच इतर रमण आणि दशमालिक हेही होते.
क्षत्रियोपनिवेशाश्च वैश्यशूद्र कुलानि च । शूराभीराश्च दरदाः काश्मीराः पशुभिः सह
क्षत्रियांची वस्ती, वैश्य आणि शूद्रांचे कुटुंब, शूर, आभीर, दरद, काश्मिरी आणि त्यांच्या जनावरांसह हे सुद्धा होते.
खांडीकाश्च तुषाराश्च पद्मगा गिरिगह्वराः । आद्रेयाः सभिरादाजास्तथैव स्तनपोषकाः
खांडिक, तुषार, पद्मग, डोंगरातील गुहांमध्ये राहणारे, आद्रेय, सभिराद आणि स्तनपोषक हेही होते.
द्रोषकाश्च कलिंगाश्च किरातानां च जातयः । तोमरा हन्यमानाश्च तथैव करभंजकाः
द्रोषक, कलिंग, किरातांच्या विविध जाती, मारले गेलेले तोमर आणि करभंजक हेही होते.
एते चान्ये जनपदाः प्राच्योदीच्यास्तथैव च । उद्देशमात्रेण मया देशाः संकीर्तिता द्विजाः । यथागुणबलं चापि त्रिवर्गस्य महाफलम्
हे आणि इतर पूर्वेकडील व उत्तरेकडील जनपद, द्विजांनो, मी फक्त थोडक्यात प्रदेशानुसार सांगितले; त्यांच्या गुण आणि सामर्थ्यानुसार, त्रिवर्गाचे मोठे फळ मिळते.
ऋषय ऊचुः-। भारतस्यास्य वर्षस्य तथा हैमवतस्य च । प्रमाणमायुषः सूत बलं चापि शुभाशुभम्
ऋषी म्हणाले- या भारत देशाचे आणि हिमालय प्रदेशाचे आयुष्य, बळ, शुभ आणि अशुभ यांचे माप काय ते आम्हाला सांग, सूत.
अनागतमतिक्रांतं वर्तमानं च सत्तम । आचक्ष्व नो विस्तरेण हरिवर्षं तथैव च
हे श्रेष्ठ पुरुषा, भूतकाळ, भविष्यकाळ आणि वर्तमानकाळ यांचा तपशीलवार वर्णन कर, तसेच हरिवर्षाबद्दलही सांग.
सूत उवाच-। चत्वारि भारते वर्षे युगानि मुनिपुंगवाः । कृतं त्रेता द्वापरं च तिष्यं च द्विजसत्तमाः
सूत म्हणाले- भारत देशात चार युगे आहेत, हे मुनिश्रेष्ठ; कृत, त्रेता, द्वापर आणि तिष्य, हे द्विजश्रेष्ठ.
पूर्वे कृतयुगं नाम ततस्त्रेतायुगं द्विजाः । तत्पश्चाद्द्वापरं चाथ ततस्तिष्यः प्रवर्तते
सुरुवातीला कृतयुग होते, त्यानंतर त्रेतायुग, मग द्वापरयुग आले आणि नंतर तिष्य युग सुरू झाले, हे द्विजांनो.
चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां मुनिपुंगवाः । आयुः संख्या कृतयुगे संख्याता हि तपोधनाः
कृतयुगात, हे मुनिश्रेष्ठ, आयुष्य चार हजार वर्षे होते, हे तपस्वीजन.
तथा त्रीणि सहस्राणि त्रेतायामायुषो विदुः । द्वे सहस्रे द्वापरे तु भुवि तिष्ठंति सांप्रतम्
त्रेतायुगात आयुष्य तीन हजार वर्षे होते; द्वापरयुगात दोन हजार वर्षे होते आणि आता पृथ्वीवर तसेच आहे.
तत्प्रमाणस्थितिर्ह्यस्ति तिष्ये तु मुनिपुंगवाः । गर्भस्थाश्च म्रियंतेऽत्र तथा जाता म्रियंति च
तिष्य युगातही हेच प्रमाण आहे, हे मुनिश्रेष्ठ; येथे काही गर्भातच मरतात आणि काही जन्मल्यानंतरही मरतात.
महाबला महासत्त्वाः प्रज्ञागुणसमन्विताः । प्रजायंते च जाताश्च शतशोऽथ सहस्रशः
महाबळ, महान सामर्थ्य आणि बुद्धीने युक्त असे लोक शेकड्यांनी आणि हजारोंनी जन्म घेतात.
द्विजाः कृतयुगे विप्रा बलिनः प्रियदर्शनाः । प्रजायंते च जाताश्च मुनयो वै तपोधनाः
हे द्विजांनो, कृतयुगात बलवान आणि सुंदर ब्राह्मण जन्म घेतात, तसेच तपस्वी ऋषीही जन्मतात.
महोत्साहा महात्मानो धार्मिकाः सत्यवादिनः । प्रियदर्शा वपुष्मंतो महावीर्य्या धनुर्धराः
ते अत्यंत उत्साही, उदार मनाचे, धर्मशील, नेहमी सत्य बोलणारे, मनाला आनंद देणारे, देखणे, मोठ्या बळाचे आणि धनुर्विद्येत निपुण आहेत.
वीरा हि युधि जायंते क्षत्रियाः शूरसंमताः । त्रेतायां क्षत्रियास्तावत्सर्वे वै चक्रवर्तिनः
युद्धात खरे वीर क्षत्रिय जन्माला येतात आणि त्यांच्या शौर्यास सर्वजण मान्यता देतात; त्रेतायुगात सर्व क्षत्रिय सम्राटच असतात.
सर्ववर्णाश्च जायंते सदैव द्वापरे युगे । महोत्साहा वीर्यवंतः परस्परवधैषिणः
द्वापारयुगात सर्व वर्णांचे लोक जन्म घेतात, त्यांना मोठा उत्साह आणि बळ असते, पण एकमेकांचा नाश करण्याची इच्छा असते.
तेजसांधेनसंयुक्ताः क्रोधनाः पुरुषाः किल । लुब्धाश्चानृतकाश्चैव तिष्ये जायंति भो द्विजाः
त्या काळात पुरुष तेजस्वी, गर्विष्ठ, रागी, लोभी आणि खोटे बोलणारे असतात, हे द्विजांनो, तिष्य काळात असे लोक जन्मतात.
ईर्ष्या मानस्तथा क्रोधो मायासूया तथैव च । तिष्ये भवंति भूतानां रागो लोभश्च सत्तमाः
त्या तिष्य काळात लोकांमध्ये मत्सर, गर्व, राग, कपट, द्वेष, तसेच काम आणि लोभ वाढतात, हे श्रेष्ठ पुरुषांनो.
संक्षेपो वर्त्तते विप्रा द्वापरे युगमध्यगे । गुणोत्तरं हैमवतं हरिवर्षं ततः परम्
द्वापारयुगाच्या मध्यभागी संकुचन येते, हे ब्राह्मणांनो; त्यानंतर हिमालय आणि हरिवर्ष ही भूमी गुणांनी श्रेष्ठ ठरतात.