अंगा वंगाः कलिंगाश्च यकृल्लोमान एव च । मल्लाः सुदेष्णाः प्रह्लादा महिषाः शशकास्तथा
अंग, वंग, कलिंग, यकृत्लोम, मल्ल, सुदेष्ण, प्रह्लाद, महिष आणि शशक हे लोक.
बाह्लिका वाटधानाश्च आभीराः कालतोयकाः । अपरांताः परांताश्च पंकलाश्चर्मचंडिकाः
बाह्लिक, वाटधान, आभीर, काळतोयक, अपरांत, परांत, पंकल आणि चर्मचंडिक हेही.
अटवीशेखराश्चैव मेरुभूताश्च सत्तमाः । उपावृतानुपावृताः सुराष्ट्राः केकयास्तथा
अटवीशेखर, मेरूपुत्र श्रेष्ठ, उपावृत, अनुपावृत, सुराष्ट्र आणि केकय हे लोक.
कुट्टापरांता माहेयाः कक्षाः सामुद्र निष्कुटाः । अंधाश्च बहवो विप्रा अंतर्गिर्यस्तथैव च
कुट्टापरांत, माहेय, कक्षा, समुद्रकिनारी वसणारे, निष्कुट, अनेक अंध, ब्राह्मण आणि पर्वतातील लोक.
बहिर्गिर्य्योंगमलदा मगधा मालवार्घटाः । सत्त्वतराः प्रावृषेयाः भार्गवाश्च द्विजर्षभाः
पर्वताबाहेरील, ओंगमलद, मगध, माळवार्घट, अधिक सत्त्वशील, प्रावृषेय, भार्गव आणि श्रेष्ठ द्विज.
पुंड्रा भार्गाः किराताश्च सुदेष्णा भासुरास्तथा । शका निषादा निषधास्तथैवानर्त नैऋताः
पुंड्र, भार्ग, किरात, सुदेष्ण, तेजस्वी, शक, निषाद, निषध, अनर्त आणि नैरित हेही.
पूर्णलाः पूतिमत्स्याश्च कुंतला कुशकास्तथा । तरिग्रहाश्शूरसेना ईजिकाः कल्पकारणाः
पूर्णल, पूतिमत्स्य, कुंतल, कुशक, तरिग्रह, शूरसेन, ईजिक आणि कल्पकारण.
तिलभागामसाराश्च मधुमत्ताः ककुंदकाः । काश्मीराः सिंधुसौवीरा गांधारा दर्शकास्तथा
तिलभाग, अमसार, मधुमत्त, ककुंदक, काश्मीर, सिंधुसौवीर, गांधार आणि दर्शक.
अभीसाराः कुद्रुताश्च सौरिला बाह्लिकास्तथा । दर्वी च मालवा दर्वा वातजामरथोरगाः
अभीसार, कुदृत, सौरील, बाह्लिक, दर्वी, माळव, दर्व, वातजामर आणि थोरग.
बलरट्टास्तथा विप्राः सुदामानः मुमल्लिकाः । बंधाकरीकषाश्चैव कुलिंदा गंधिकास्तथा
बलराष्ट्र, ब्राह्मण, सुदामन, मुमल्लिक, बंधाकरिकष, कुलिंद आणि गंधिक.
वनायवोदशाः पार्श्वरोमाणः कुशबिंदवः । काच्छा गोपालकच्छाश्च जांगलाः कुरुवर्णकाः
वनायवोद, पार्श्वरोम, कुशबिंद, कच्छ, गोपालकच्छ, जांगल आणि कुरुवर्णक.
किराताबर्बराः सिद्धा वैदेहास्ताम्रलिप्तिकाः । औड्रम्लेच्छाः ससैरिंद्राः पार्वतीयाश्च सत्तमाः
किरात, बर्बर, सिद्ध, वैदेह, ताम्रलिप्तिक, औद्र, म्लेच्छ, सैरिंद्र आणि श्रेष्ठ पर्वतीय.
अथापरे जनपदा दक्षिणा मुनिपुंगवाः । द्रविडाः केरलाः प्राच्या मूषिका बालमूषिकाः
मग पुढील दक्षिणेकडील लोक, हे ऋषिश्रेष्ठ, म्हणजे द्रविड, केरळ, प्राच्य, मूषिक आणि बालमूषिक.
कर्णाटका माहिषका विकंधा मूषिकास्तथा । झल्लिकाः कुंतलाश्चैव सौहृदानलकाननाः
कर्नाटक, माहिषक, विकंध, मूषिक, झल्लिक, कुंतल, सौहृद आणि अलकानना.
कौक्कुटकास्तथा बोलाः कोकणा मणिवालकाः । समंगा कनकाश्चैव कुंकुरांगारमारिषाः
कौक्कुटक, बोळ, कोकण, मणिवालक, समंग, कनक, कुकुरांग आणि रामारिष.
ध्वजिन्युत्सवसंकेतास्त्रिवर्गा माल्यसेनयः । व्यूढकाः कोरकाः प्रोष्टाः संगवेगधरास्तथा
ध्वजधारी, उत्सवासाठी ओळखले जाणारे, त्रिवर्ग, माल्यसेन सैनिक, व्यूढक, कोरक, प्रोष्ट आणि संगवेगधर.
तथैव विंद्यरुलिकाः पुलिंदा बल्वलैः सह । मालवा मलराश्चैव तथैवापरवर्तकाः
त्याचप्रमाणे विंध्यात राहणारे, पुलिंद, बलवल, मालव, मलर आणि अपरवर्तक हे सुद्धा होते.
कुलिंदाः कालदाश्चैव चंडकाः कुरटास्तथा । मुशलास्तनवालाश्च सतीर्था पूतिसृंजयाः
कुलिंद, कालद, चंडक, कुरट, तसेच मुषल, तनवाल, सतीर्थ आणि पूतिसृंजय हेही होते.
अनिदायाः शिवाटाश्च तपनाः सूतपास्तथा । ऋषिकाश्च विदर्भाश्च स्तंगना परतंगकाः
अनिदाय, शिवाट, तपन, सूतप, ऋषिक, विदर्भ, स्तंगन आणि परतंगक हे सुद्धा होते.
उत्तराश्चापरेम्लेच्छा जना हि मुनिपुंगवाः । जवनाश्च सकांबोजा दारुणा म्लेच्छजातयः
उत्तर दिशेतील आणि इतर म्लेच्छ लोक, हे मुनिश्रेष्ठ, तसेच यवन, कंबोज आणि भयंकर म्लेच्छ जातीचे लोकही होते.
सकृघृहाः कुलट्याश्च हूणा पारसिकैः सह । तथैव रमणाश्चान्यास्तथा च दशमालिकाः
एकाच घरात राहणारे, कुलट्य, हूण, पारसिक, तसेच इतर रमण आणि दशमालिक हेही होते.
क्षत्रियोपनिवेशाश्च वैश्यशूद्र कुलानि च । शूराभीराश्च दरदाः काश्मीराः पशुभिः सह
क्षत्रियांची वस्ती, वैश्य आणि शूद्रांचे कुटुंब, शूर, आभीर, दरद, काश्मिरी आणि त्यांच्या जनावरांसह हे सुद्धा होते.
खांडीकाश्च तुषाराश्च पद्मगा गिरिगह्वराः । आद्रेयाः सभिरादाजास्तथैव स्तनपोषकाः
खांडिक, तुषार, पद्मग, डोंगरातील गुहांमध्ये राहणारे, आद्रेय, सभिराद आणि स्तनपोषक हेही होते.
द्रोषकाश्च कलिंगाश्च किरातानां च जातयः । तोमरा हन्यमानाश्च तथैव करभंजकाः
द्रोषक, कलिंग, किरातांच्या विविध जाती, मारले गेलेले तोमर आणि करभंजक हेही होते.
एते चान्ये जनपदाः प्राच्योदीच्यास्तथैव च । उद्देशमात्रेण मया देशाः संकीर्तिता द्विजाः । यथागुणबलं चापि त्रिवर्गस्य महाफलम्
हे आणि इतर पूर्वेकडील व उत्तरेकडील जनपद, द्विजांनो, मी फक्त थोडक्यात प्रदेशानुसार सांगितले; त्यांच्या गुण आणि सामर्थ्यानुसार, त्रिवर्गाचे मोठे फळ मिळते.
ऋषय ऊचुः-। भारतस्यास्य वर्षस्य तथा हैमवतस्य च । प्रमाणमायुषः सूत बलं चापि शुभाशुभम्
ऋषी म्हणाले- या भारत देशाचे आणि हिमालय प्रदेशाचे आयुष्य, बळ, शुभ आणि अशुभ यांचे माप काय ते आम्हाला सांग, सूत.
अनागतमतिक्रांतं वर्तमानं च सत्तम । आचक्ष्व नो विस्तरेण हरिवर्षं तथैव च
हे श्रेष्ठ पुरुषा, भूतकाळ, भविष्यकाळ आणि वर्तमानकाळ यांचा तपशीलवार वर्णन कर, तसेच हरिवर्षाबद्दलही सांग.
सूत उवाच-। चत्वारि भारते वर्षे युगानि मुनिपुंगवाः । कृतं त्रेता द्वापरं च तिष्यं च द्विजसत्तमाः
सूत म्हणाले- भारत देशात चार युगे आहेत, हे मुनिश्रेष्ठ; कृत, त्रेता, द्वापर आणि तिष्य, हे द्विजश्रेष्ठ.
पूर्वे कृतयुगं नाम ततस्त्रेतायुगं द्विजाः । तत्पश्चाद्द्वापरं चाथ ततस्तिष्यः प्रवर्तते
सुरुवातीला कृतयुग होते, त्यानंतर त्रेतायुग, मग द्वापरयुग आले आणि नंतर तिष्य युग सुरू झाले, हे द्विजांनो.
चत्वारि तु सहस्राणि वर्षाणां मुनिपुंगवाः । आयुः संख्या कृतयुगे संख्याता हि तपोधनाः
कृतयुगात, हे मुनिश्रेष्ठ, आयुष्य चार हजार वर्षे होते, हे तपस्वीजन.