सर्गकाले तु संप्राप्ते ज्ञात्वा तं ज्ञानरूपकम् । आत्मलीनं विकारं च तत्स्रष्टुमुपचक्रमे
सृष्टीचा काळ येताच, त्या ज्ञानस्वरूप, स्वतःमध्ये लीन आणि बदल न होणाऱ्या तत्त्वाला जाणून, त्याने सृष्टी करायचे ठरवले.
तस्मात्प्रधानमुद्भूतं ततश्चापि महानभूत् । सात्विको राजसश्चैव तामसश्च त्रिधा महान्
त्यातून प्रधान उत्पन्न झाले आणि त्यापासून महत्त्वत्त्व निर्माण झाले; हे महत्त्वत्त्व तीन प्रकारचे आहे—सात्त्विक, राजस आणि तामस.
प्रधानेनावृतो ह्येव त्वचा बीजमिवावृतम् । वैकारिकस्तैजसश्च भूतादिश्चैव तामसः
प्रधानाने महत्त्वत्त्वाला जशी बीयाची साल झाकते तशी झाकले आहे; हे महत्त्वत्त्व वैकारिक, तैजस आणि तामस भूतादी असे तीन प्रकारचे आहे.
त्रिविधोयमहंकारो महत्तत्वादजायत । यथा प्रधानेन महान्महता स तथा वृतः
महत्त्वत्त्वापासून तीन प्रकारचा अहंकार निर्माण झाला; जसे महत्त्वत्त्व प्रधानाने वेढले आहे, तसेच अहंकार महत्त्वत्त्वाने वेढलेला आहे.
भूतादिस्तु विकुर्वाणः शब्दतन्मात्रकं ततः । ससर्ज शब्दतन्मात्रादाकाशं शब्दलक्षणम्
भूतादीने रूपांतर होऊन प्रथम शब्दरूप तन्मात्रा निर्माण केली; त्या शब्दरूप तन्मात्रेतून शब्दाचे लक्षण असलेले आकाश निर्माण झाले.
शब्दमात्रं तथाकाशं भूतादिः सममावृणोत् । शब्दमात्रं तथाकाशं स्पर्शमात्रं ससर्ज ह
भूतादीने शब्दरूप तन्मात्रा आणि आकाश दोन्ही व्यापले; मग त्या शब्दरूप तन्मात्रा आणि आकाशातून स्पर्शरूप तन्मात्रा निर्माण केली.
बलवानभवद्वायुस्तस्य स्पर्शो गुणो मतः । आकाशं शब्दमात्रं तु स्पर्शमात्रं समावृणोत्
मग शक्तिशाली वायू निर्माण झाला, ज्याचा गुण स्पर्श मानला जातो; फक्त शब्द असलेल्या आकाशाला स्पर्शरूप तन्मात्रेने व्यापले.
ततो वायुविकुर्वाणो रूपमात्रं ससर्ज ह । ज्योतिरुत्पद्यते वायोस्तद्रूपगुणमुच्यते
मग वायूने रूपांतर होऊन रूपरूप तन्मात्रा निर्माण केली; वायूपासून प्रकाश निर्माण झाला, ज्याचा गुण रूप मानला जातो.
स्पर्शमात्रस्तु वै वायू रूपमात्रं समावृणोत् । ज्योतिश्चापि विकुर्वाणं रसमात्रं ससर्ज ह
फक्त स्पर्शाने वायूने रूपाला वेढलं; आणि ज्या वेळी तेज बदललं, तेव्हा त्यातून फक्त रस उत्पन्न झाला.
संभवंति ततोंभांसि रसमात्राणि तानि तु । रसमात्राणिचांभांसि रूपमात्रं समावृणोत्
त्या रसांच्या तत्त्वांपासूनच रस निर्माण झाले; आणि त्या रस तत्त्वांनी पुन्हा फक्त रूपाला व्यापलं.
विकुर्वाणानिचांभांसिगंधमात्रंससर्जिरे । तस्माज्जाता मही चेयं सर्वभूतगुणाधिका
त्या तत्त्वांनी बदल होऊन फक्त गंध निर्माण केला; त्यातूनच ही पृथ्वी जन्माला आली, जी सर्व जीवांच्या गुणांनी युक्त आहे.
ससंघातो यतस्तस्मात्तस्य गंधो गुणो मतः । तस्मिंस्तस्मिंस्तु तन्मात्रात्तेन तन्मात्रता स्मृता
कारण सर्व तत्त्वांचा एकत्रितपणा असल्यामुळे त्याचा मुख्य गुण गंध मानला जातो; प्रत्येक तत्त्वातून त्याचा स्वतःचा गुण लक्षात ठेवला जातो.
तन्मात्राण्यविशेषाणि विशेषाः क्रमशो पराः । भूततन्मात्रसर्गोयमहंकारात्तु तामसात्
ही सूक्ष्म तत्त्वे वेगळी नाहीत; पण त्यातून क्रमाने वेगवेगळे तत्त्वे निर्माण होतात; ही भूतांची सूक्ष्म सृष्टी तमोगुणी अहंकारापासून निर्माण होते.
कीर्तितस्तु समासेन मुनिवर्यास्तपोधनाः । तैजसानींद्रियाण्याहुर्देवा वैकारिका दश
हे ऋषिवर, संक्षिप्तपणे सांगायचं झालं तर, तपस्वी लोक सांगतात की दहा इंद्रिये तेजस्वी असून वैकारिक गुणातून उत्पन्न होतात.
एकादशं मनश्चात्र कीर्तितं तत्त्वचिंतकैः । ज्ञानेंद्रियाणि पंचात्र पंचकर्मेंद्रियाणि च
तत्त्व विचार करणाऱ्यांनी मनाला येथे अकरावे इंद्रिय म्हटले आहे; यामध्ये पाच ज्ञानेंद्रिये आणि पाच कर्मेंद्रिये आहेत.
तानि वक्ष्यामि तेषां च कर्माणि कुलपावनाः । श्रवणं त्वक्चक्षुर्जिह्वा नासिका चैव पंचमी
मी आता ती आणि त्यांची कामे सांगतो, कुलशुद्ध करणाऱ्या: ऐकणे, स्पर्श करणे, पाहणे, चव घेणे आणि पाचवे म्हणजे वास घेणे.
शब्दादिज्ञानसिद्ध्यर्थं बुद्धियुक्तानि पंच वै । पायूपस्थं हस्तपादौ कीर्तिता वाक्चपंचमी
हे पाच इंद्रिये बुद्धीने युक्त असून शब्द वगैरे ज्ञान मिळवण्यासाठी आहेत; पाय, हात, गुद, जननेंद्रिय आणि वाक् म्हणजे पाच कर्मेंद्रिये.
विसर्गानंदनादानगत्युक्तिकर्मतत्स्मृतम् । आकाशवायुतेजांसि सलिलं पृथिवी तथा
त्यांची कृत्ये म्हणजे विसर्जन, आनंद, घेणे, चालणे आणि बोलणे; आकाश, वायू, तेज, पाणी आणि पृथ्वी अशी पाच तत्त्वे.
शब्दादिभिर्गुणैर्विप्राः संयुक्ता उत्तरोत्तरैः । नानावीर्याः पृथग्भूतास्ततस्ते संहतिं विना
हे विप्रांनो, या तत्त्वांना शब्दापासून सुरू होणारे आणि पुढे पुढे वाढणारे गुण जोडलेले आहेत; ती वेगवेगळी, वेगवेगळ्या शक्तीची आणि स्वतंत्र आहेत.
नाशक्नुवन्प्रजाः स्रष्टुमसमागत्य कृत्स्नशः । समेत्यान्योन्यसंयोगं परस्परमथाश्रयात्
पूर्णपणे एकत्र न आल्यास ती सृष्टी निर्माण करू शकत नाहीत; म्हणून परस्पर संयोग आणि एकमेकांचा आधार घेतात.
एकसंघास्सलक्ष्याश्च संप्राप्यैक्यमशेषतः । पुरुषाधिष्ठितत्वाच्च प्रधानानुग्रहेण च
एकत्र येऊन पूर्णपणे एकरूप झाले की, पुरुषाच्या अधिष्ठानामुळे आणि प्रधानाच्या कृपेने—
महदादयो विशेषांता अंडमुत्पादयंति ते । तत्क्रमेण विवृद्धं तु जलबुद्बुदवत्सदा
महत्तत्त्वापासून विशिष्ट तत्त्वांपर्यंत, ती सर्वांनी अंड निर्माण केलं; ते अंड क्रमाने नेहमी पाण्यातील फुग्यासारखं वाढतं.
भूतेभ्योंडं महाप्राज्ञा वृद्धं तदुदकेशयम् । प्राकृतं ब्रह्मरूपस्य विष्णोः स्थानमनुत्तमम्
हे महाप्राज्ञा, त्या भूतांपासून अंड निर्माण होऊन पाण्यात विसावलं; तेच ब्रह्मरूप असलेल्या विष्णूचं आद्य आणि श्रेष्ठ स्थान आहे.
तत्राव्यक्तस्वरूपोसौ विष्णुर्विश्वेश्वरः प्रभुः । ब्रह्मरूपं समास्थाय स्वयमेव व्यवस्थितः
त्या ठिकाणी, अव्यक्त स्वरूपात, विश्वाचा स्वामी विष्णू स्वतः ब्रह्मरूप धारण करून आपल्या इच्छेने स्थित आहे.
स्वेदजांडमभूत्तस्य जरायुश्च महीधराः । गर्भोदकं समुद्राश्च तस्याभून्महदात्मनः
त्याच्यापासून स्वेदज, अंडज आणि जरायुज जीव निर्माण झाले, हे पर्वतांनो; त्या महान आत्म्यापासून गर्भजल आणि समुद्रही उत्पन्न झाले.
साद्रिद्वीपसमुद्राश्च सज्योतिर्लोकसंग्रहः । तस्मिन्नंडेभवत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्
त्या अंडात पर्वत, द्वीप, समुद्र आणि तेजस्वी लोकांचा समूह होता; त्यात सर्व देव, असुर आणि माणसं अस्तित्वात होती.
अनादिनिधनस्यैव विष्णोर्नाभेः समुत्थितम् । यत्पद्मं तद्धैममंडमभूच्छ्रीकेशवेच्छया
अनादि आणि अनंत असलेल्या विष्णूच्या नाभीतून एक कमळ उत्पन्न झाले; ते सोन्यासारखे तेजस्वी होते आणि श्रीकेशवाच्या इच्छेने प्रकट झाले.
रजोगुणधरो देवः स्वयमेव हरिः परः । ब्रह्मरूपंसमास्थाय जगत्स्रष्टुं प्रवर्तते
स्वतः परमेश्वर हरि, ज्यांच्यात राजोगुण आहे, तेच ब्रह्मा रूप धारण करून या सृष्टीची निर्मिती करतात.
सृष्टं च पात्यनुयुगं यावत्कल्पविकल्पना । नारसिंहादिरूपेण रुद्ररुपेण संहरेत्
निर्मिलेली सृष्टी तो प्रत्येक युगात आणि कल्पाच्या शेवटपर्यंत टिकवतो; मग नरसिंह किंवा रुद्र यांसारखी रूपे घेऊन तो संहार करतो.
सब्रह्मरूपं विसृजन्महात्मा जगत्समस्तं परिपातुमिच्छन् । रामादिरूपं स तु गृह्य याति बभूव रुद्रो जगदेतदत्तुम्
संपूर्ण जगाचे रक्षण करण्याची इच्छा ठेवून, तो महात्मा ब्रह्मा रूप घेऊन सृष्टी निर्माण करतो; नंतर राम वगैरे रूपे धारण करून रुद्र होतो आणि हे जग संहारतो.