आदिस्वर्गमिदं श्रुत्वा तत्फलं लभते नरः । माघेमासे प्रयागे तु स्नात्वा प्रतिदिनं नरः
हे आदिस्वर्ग ऐकून मनुष्याला त्याचे फळ मिळते; आणि जर तो माघ महिन्यात प्रयागमध्ये दररोज स्नान करतो—
यथा पापात्प्रमुच्येत तथा हि श्रवणाद्भवेत् । दत्ता तेन स्वर्णतुला दत्ता चैव धराखिला
जसे स्नान केल्याने पापातून मुक्ती मिळते, तसेच ऐकल्यानेही होते; जणू काही त्याने आपल्या वजनाएवढे सोने आणि संपूर्ण पृथ्वी दान केली आहे.
कृतं वितरणं तेन द्ररिद्रे यत्कृतमृणम् । हरेर्नामसहस्राणि पठितानि ह्यभीक्ष्णशः
त्याने जे काही दान केले, गरीबांना जे काही कर्ज फेडले, ते सर्व जणू त्याने पुन्हा पुन्हा हरिची हजार नावे म्हटल्यासारखे आहे.
सर्वेवे दास्तथाधीतास्तत्तत्कर्मकृतं तथा । अध्यापकाश्च बहवः स्थापिता वृत्तिदानतः
ही सर्व दाने, सर्व वाचन, आणि अशी सर्व कर्मे जणू पार पाडली आहेत; आणि अशा प्रकारे अनेक शिक्षकांना आधार देऊन स्थापन केले आहे.
अभयं भयलोकेभ्यो दत्तं तेन तथा द्विजाः । गुणवंतो ज्ञानवंतो धर्मवंतोनुमानिताः
त्याने भयाने ग्रासलेल्या लोकांना निर्भयता दिली, आणि सद्गुण, ज्ञान, धर्म असणाऱ्यांचा सन्मान केला.
मेषकर्कटयोर्मध्ये तोयं दत्तं सुशीतलम् । ब्राह्मणार्थे गवार्थे च प्राणास्त्यक्ताश्च तेन हि
मेष आणि कर्क यांच्या मध्ये, त्याने अतिशय थंड पाणी दिलं; ब्राह्मण आणि गायींसाठी त्याने आपला प्राणही दिला.
अन्यानि च सुकर्माणि कृतानि तेन धीमता । येनादिखंडं सदसि श्रुतं संश्रावितं तथा
त्या बुद्धिमानाने इतरही अनेक चांगली कर्मे केली; सभेत प्राचीन ग्रंथ वाचून दाखवला आणि ऐकवला.
स्वर्गखंडं समाधीत्य नानाभोगान्समश्नुते । अंतःपुरगनारीणां सुखसुप्तः प्रबुध्यते
स्वर्गलोक मिळवून, तो अनेक सुखांचा अनुभव घेतो; अंतःपुरातील स्त्रियांच्या संगतीत सुखाने जागा होतो.
किंकिणीरवसन्नादैस्तथा मधुरभाषणैः । इंद्रस्यार्धासनं भुंक्ते इंद्रलोके वसेच्चिरम्
घुंगरांच्या निनादात आणि मधुर बोलण्यात, तो इंद्राच्या अर्ध्या आसनाचा उपभोग घेतो आणि इंद्रलोकात दीर्घकाळ राहतो.
ततः सूर्यस्य भवनं चंद्रलोकं ततो व्रजेत् । सप्तर्षिभवने भोगान्भुक्त्वा याति ततो ध्रुवम्
नंतर तो सूर्याच्या लोकात जातो, तिथून चंद्रलोकात पोहोचतो; सप्तर्षींच्या घरात सुख उपभोगून, शेवटी ध्रुवाकडे जातो.
ततश्च ब्रह्मणो लोकं प्राप्य तेजोमयं वपुः । तत्रैव ज्ञानमासाद्य निर्वाणं परमृच्छति
त्यानंतर तो ब्रह्माच्या लोकात पोहोचतो, तिथे तेजस्वी देह मिळवतो; तिथेच ज्ञान प्राप्त करून, तो परम निर्वाण मिळवतो.
सद्भिः सह वसेद्धीमान्सत्तीर्थे स्नानमाचरेत् । कुर्यादेव सदालापं सच्छास्त्रं शृणुयान्नरः
बुद्धिमान माणसाने सत्पुरुषांसोबत राहावं, पवित्र तीर्थांवर स्नान करावं, नेहमी चांगली चर्चा करावी आणि खरी शास्त्रं ऐकावीत.
तत्र पाद्मं महाशास्त्रं सर्वाम्नायफलप्रदम् । स्वर्गखंडं च तन्मध्ये महापुण्यफलप्रदम्
तेथे पद्म हे महान शास्त्र, सर्व वेदांचा फल देणारं, आणि त्यातलंच स्वर्गखंड, मोठं पुण्य देणारं आहे.
भजध्वं गोविंदं नमत हरिमेकं सुरवरं गमिष्यध्वं लोकानतिविमलभोगानतितराम् । शृणुध्वं हे लोका वदत हरिनामैकमतुलं यदीच्छावीचीनां सुखतरणमिष्टानि लभत
गोविंदाची भक्ती करा, हरीला नमस्कार करा, तोच श्रेष्ठ देव आहे; तुम्ही अत्यंत शुद्ध सुखांनी भरलेल्या लोकांना मिळवाल. ऐका, हे लोकांनो, हरिनाम ऐका आणि बोला; जर तुम्हाला दुःखाच्या समुद्रातून पार व्हायचं असेल, तर हवे ते सुख मिळवाल.
इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे द्विषष्टितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीपद्म महापुराणाच्या स्वर्गखंडातील बासष्टावा अध्याय संपला.
नमामि गोविन्दपदारविंदं सदेंदिरावंदितमुत्तमाढ्यम् । जगज्जनानां हृदि संनिविष्टं महाजनैकायनमुत्तमोत्तमम्
मी गोविंदाच्या कमळपादांना वंदन करतो, जे लक्ष्मीने पूजले आहेत, अत्यंत श्रेष्ठ आहेत, सर्व जगाच्या हृदयात वास करतात आणि महान लोकांचे श्रेष्ठ आश्रय आहेत.
एकदा मुनयः सर्वे ज्वलज्ज्वलनसन्निभाः । हिमवद्वासिनः सर्वे मुनयो वेदपारगाः
एकदा सर्व ऋषी, जणू अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, हिमालयात राहणारे आणि वेदपारंगत, एकत्र आले.
त्रिकालज्ञा महात्मानो नानापुण्यसमाश्रयाः । महेंद्राद्रिरता ये च ये च विंध्यनिवासिनः
ते त्रिकाळज्ञ, महान आत्मे, विविध पुण्यांनी युक्त, काही महेंद्र पर्वतावर, काही विंध्य पर्वतावर राहणारे होते.
येऽर्बुदारण्यनिरताः पुष्करारण्यवासिनः । श्रीशैलनिरता ये च कुरुक्षेत्रनिवासिनः
जे अर्बुद अरण्यात रमणारे, पुष्कर अरण्यात राहणारे, श्रीशैलावर भक्ती करणारे आणि कुरुक्षेत्रात राहणारे होते.
धर्म्मारण्यरता ये च दंडकारण्यवासिनः । जंबूमार्गरता ये च ये च सत्यनिवासिनः
जे धर्मारण्यात रमणारे, दंडकारण्यात राहणारे, जांबू मार्गावर भक्ती करणारे आणि सत्यात राहणारे होते.
एते चान्ये च बहवः सशिष्या मुनयोऽमलाः । नैमिषं समुपायाताः शौनकं द्रष्टुमुत्सुकाः
हे आणि इतरही अनेक शिष्यांसह शुद्ध ऋषी, शौनकांना भेटण्यासाठी उत्सुक होऊन नैमिषारण्यात आले.
तं पूजयित्वा विधिवत्तेन ते च सुपूजिताः । आसनेषु विचित्रेषु बृस्यादिषु यथाक्रमम्
त्यांनी शौनकांची विधिपूर्वक पूजा केली आणि शौनकाने त्यांचा योग्य सन्मान केला. मग ते सर्वजण सुंदर आसनांवर, योग्य क्रमाने बसले.
शौनकेन प्रदत्तेषु आसीनास्ते तपोधनाः । कृष्णाश्रिताः कथाः पुण्याः परस्परमथाब्रुवन्
शौनकांनी दिलेल्या आसनांवर बसलेले, तपश्चर्येला वाहिलेले आणि श्रीकृष्णाच्या आश्रयाला गेलेले ते ऋषी एकमेकांशी पुण्यशाली कथा सांगू लागले.
कथांतेषु ततस्तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् । आजगाम महातेजाः सूतस्तत्र महाद्युतिः
त्या शुद्धचित्त असलेल्या ऋषींच्या गप्पा संपल्या तेव्हा, तेजस्वी आणि मोठ्या तेजाचा सूत तेथे आला.
व्यासशिष्यः पुराणज्ञो रोमहर्षणसंज्ञकः । तान्प्रणम्य यथान्यायं स तैश्चैवाभिपूजितः
तो व्यासांचा शिष्य, पुराणांचा जाणकार, ज्याचे नाव रोमहर्षण होते, त्याने योग्य रीतीने सर्वांना वंदन केले आणि त्यांनीही त्याचा सन्मान केला.
उपविष्टं यथायोग्यं शौनकाद्या महर्षयः । व्यासशिष्यं सुखासीनं सूतं वै रोमहर्षणम्
शौनक आणि इतर महर्षींनी व्यासांचे शिष्य रोमहर्षण सूत याला योग्य आणि आरामदायक आसनावर बसवले.
तं पप्रच्छुर्महाभागाः शौनकाद्यास्तपोधनाः । ऋषय ऊचुः-। पौराणिक महाबुद्धे रोमहर्षण सुव्रत
शौनक व इतर तपस्वी, मोठ्या भाग्यवान ऋषींनी त्याला विचारले — 'पुराणांचे जाणकार, महाबुद्धिमान, व्रतस्थ रोमहर्षण!'
त्वत्तः श्रुता महापुण्याः पुरा पौराणिकीः कथाः । सांप्रतं च प्रवृत्ताः स्म कथायां सक्षणा हरेः
'आधी तुझ्याकडून आम्ही फार पुण्यदायी आणि प्राचीन पुराणकथा ऐकल्या; आता आम्ही हरिच्या कथांमध्ये मग्न आहोत.'
स वै पुंसां परोधर्मो यतो भक्तिरधोक्षजे । पुनः पुराणमाचक्ष्व हरिवार्ता समन्वितम्
'माणसांचे खरे कर्तव्य तेच आहे, ज्यातून अधोक्षज परमेश्वरावर भक्ती निर्माण होते; म्हणून हरिच्या कथांनी युक्त असे पुराण पुन्हा सांग.'
हरेरन्या कथा सूत श्मशानसदृशी स्मृता । हरिस्तीर्थस्वरूपेण स्वयं तिष्ठति तच्छ्रुतम्
'सूत, हरिव्यतिरिक्त इतर कथा स्मशानासारख्या मानल्या जातात; हरि स्वतः तीर्थरूपाने वास करतो — असे ऐकले आहे.'