न गच्छंस्तु पठेद्वापि न चैव स्वशिरः स्पृशेत् । न दंतैर्नखरोमाणि च्छिंद्यात्सुप्तं न बोधयेत्
चालताना वाचू नये किंवा स्वतःच्या डोक्याला हात लावू नये. दातांनी नखं किंवा केस कापू नयेत, झोपलेल्या माणसाला उठवू नये.
नाबालातपमासेवेत्प्रेतधूमं विवर्जयेत् । नैव स्वप्याच्छून्यगेहे स्वयं नोपानहौ हरेत्
लहान वयात उन्हात जाऊ नये, प्रेताच्या धुराजवळ जाऊ नये. रिकाम्या घरात झोपू नये किंवा घरात स्वतः चपला घालू नयेत.
नाकारणाद्वा निष्ठीवेन्न बाहुभ्यां नदीं तरेत् । न पादक्षालनं कुर्यात्पादेनैव कदाचन
कारण नसताना थुंकू नये किंवा दोन्ही हातांनी नदी ओलांडू नये. पायानेच पाय धुवू नये.
नाग्नौ प्रतापयेत्पादौ न कांस्ये धावयेद्बुधः । नाभिप्रसारयेद्देवं ब्राह्मणान्गामथापि वा
पाय आगीपाशी तापवू नयेत किंवा कांस्याच्या भांड्यात धुवू नयेत. देव, ब्राह्मण, गाय किंवा नदी यांच्या दिशेने पाय पसरू नयेत.
वाय्वग्निनृपविप्रान्वा सूर्यं वा शशिनं प्रति । अशुद्धः शयनं पानं स्वाध्यायं स्नान भोजनम्
वारा, अग्नी, राजा, ब्राह्मण, सूर्य किंवा चंद्र यांच्या समोर अपवित्र अवस्थेत झोपायला, प्यायला, अभ्यास करायला, स्नान किंवा जेवण करायला जाऊ नये.
बहिर्निष्क्रमणं चैव न कुर्वीत कदाचन । स्वप्नमध्ययनं स्नानमुद्वर्तं भोजनं गतिम्
अपवित्र असताना कधीही बाहेर जाऊ नये, झोपू नये, वाचन करू नये, स्नान करू नये, उटणे लावू नये, जेवू नये किंवा प्रवास करू नये.
उभयोः संध्ययोर्नित्यं मध्याह्ने चैव वर्जयेत् । न स्पृशेत्पाणिनोच्छिष्टो विप्रो गो ब्राह्मणानलान्
प्रत्येक संध्याकाळी आणि दुपारी, न धुतलेल्या हातांनी गायी, ब्राह्मण किंवा अग्नी यांना स्पर्श करू नये.
न चालनं पदा वापि न देवप्रतिमां स्पृशेत् । नाशुद्धोग्निं परिचरेन्न देवान्कीर्तयेदृषीन्
पायाने कोणतीही वस्तू हलवू नये, देवतेची मूर्ती स्पर्श करू नये, अपवित्र अग्नीची सेवा करू नये, देव किंवा ऋषींची नावे उच्चारू नयेत.
नावगाहेदगाधांबु धावयेन्नाऽनिमित्ततः । न वामहस्तेनोद्धृत्य पिबेद्वक्त्रेण वा जलम्
कारण नसताना खोल पाण्यात जाऊ नये किंवा आंघोळ करू नये; डाव्या हाताने किंवा तोंडाने पाणी उचलून पिऊ नये.
नोत्तरेदनुपस्पृश्य नाप्सु रेतः समुत्सृजेत् । अमेध्यालिप्तमर्हं वा लोहितं वा विषाणि वा
तोंड धुतल्याशिवाय जेवू नये, पाण्यात वीर्य सोडू नये; अपवित्र, रक्त, किंवा मल लागलेल्या वस्तू स्पर्श करू नयेत.
व्यतिक्रामेन्न स्रवंतीं नाप्सु मैथुनमाचरेत् । चैत्यवृक्षं न वै छिंद्यान्नाप्सु ष्ठीवनमाचरेत्
वाहत्या नदीतून जाऊ नये, पाण्यात मैथुन करू नये; पूज्य झाड तोडू नये, पाण्यात थुंकू नये.
नास्थिभस्मकपालानि न केशान्न च कंटकान् । तुषांगारकरीषं वा नाधितिष्ठेत्कदाचन
हाडे, राख, कवटी, केस, काटे, तुष, निखारे किंवा शेण यावर कधीच बसू नये.
न चाग्निं लंघयेद्धीमान्नोपदध्यादधः क्वचित् । न चैनं पादतः कुर्य्याच्छूर्पेण न धमेद्बुधः
शहाण्या माणसाने अग्नीवरून उडी मारू नये, त्याखाली काही ठेवू नये; पायाने स्पर्श करू नये किंवा सुपाने अग्नी फुंकू नये.
न वृक्षमवरोहेत नावेक्षेताशुचिः क्वचित् । अग्नौ न च क्षिपेदग्निं नाद्भिः प्रशमयेत्तथा
झाडावर चढू नये, अपवित्र वस्तू पाहू नयेत; अग्नीमध्ये अग्नी टाकू नये, पाण्याने अग्नी विझवू नये.
सुहृन्मरणमात्रं वा स्वयं न श्रावयेत्परान् । अपण्यं कूटपण्यं वा विक्रयेन प्रयोजयेत्
मित्राच्या मृत्यूची बातमी स्वतः इतरांना सांगू नये; विक्रीसाठी नकली किंवा अयोग्य वस्तू वापरू नयेत.
न वह्निं मुखनिःश्वासैर्ज्वालयेन्नाशुचिर्बुधः । पुण्यस्थानोदकस्थाने सीमांतं वाहयेन्न तु
अपवित्र असताना श्वासाने अग्नी पेटवू नये; पवित्र स्थळे किंवा पाण्याजवळ सीमा खुणा हलवू नयेत.
न भिंद्यात्पूर्वसमयमभ्युपेतं कदाचन । परस्परं पशून्व्याघ्रान्पक्षिणो न च योधयेत्
पूर्वी केलेला करार कधीच मोडू नये; प्राणी, वाघ किंवा पक्षी यांना एकमेकांशी भांडायला लावू नये.
परबाधां न कुर्वीत जलवातातपादिभिः । कारयित्वा सुकर्माणि गुरून्पश्चान्न वंचयेत्
पाणी, वारा, ऊन किंवा अशा गोष्टींनी दुसऱ्यांना त्रास देऊ नये; गुरुंसाठी चांगली कामे केल्यानंतर त्यांची फसवणूक करू नये.
सायंप्रातर्गृहद्वारान्रक्षार्थं परिघट्टयेत् । बहिर्माल्यं सुगंधिं वा भार्यया सह भोजनम्
संध्याकाळी आणि सकाळी घराचे दरवाजे सुरक्षितपणे बंद करावेत; बाहेर, सुवासिक हार घालून किंवा पत्नीसमवेत जेवू नये.
विगृह्य वादं कृत्वा वा प्रवेशं च विवर्जयेत् । नखादन्ब्राह्मणस्तिष्ठेन्न जल्पेद्वा हसेद्बुधः
वाद किंवा भांडण झाल्यावर आत जाऊ नये; ब्राह्मणाने नखे चावू नयेत, गप्पा मारू नयेत किंवा हसू नये.
स्वमग्निं चैव हस्तेन स्पृशेन्नाप्सुचिरं वसेत् । न पक्षकेणोपधमेन्न शूर्पेण च पाणिना
स्वतःच्या अग्नीला हाताने स्पर्श करावा, पाण्यात जास्त वेळ राहू नये; पंखाने किंवा सुपाने हाताने वारा करू नये.
मुखेनाग्निं समिंधीत मुखादग्निरजायत । परस्त्रियं न भाषेत नायाज्यं याजयेद्बुधः
तोंडाने अग्नी पेटवावा, कारण अग्नी तोंडातून उत्पन्न झाला; परस्त्रीशी बोलू नये, अयोग्य यज्ञ करायला मदत करू नये.
नैकश्चरेत्सदा विप्रः समुदायं च वर्जयेत् । न देवायतनं गच्छेत्कदाचिद्वाऽप्रदक्षिणम्
ब्राह्मणाने नेहमी एकट्याने फिरू नये, समूह टाळू नये; कधीही देवळात प्रदक्षिणा न घालता जाऊ नये.
न पीडयेद्वा वस्त्राणि न देवायतने स्वपेत् । नैकोध्वानं प्रपद्येत नाधार्मिकजनै सह
कपडे पिळू नयेत, देवळात झोपू नये; एकट्याने प्रवास करू नये, अधार्मिक लोकांसोबत राहू नये.
न व्याधिदूषितैर्वापि न शूद्रैः पतितेन वा । नोपानद्वर्जितो वाथ जलादिरहितस्तथा
रोग्यांनी, शूद्रांनी किंवा पतितांनी दिलेले अन्न, तसेच पायात चपला नसलेल्या किंवा पाणी वगैरे न मिळालेल्यांनी दिलेले अन्न घ्यावे नाही.
न वर्त्मनि चितिं वाममतिक्रामेत्क्वचिद्द्विजः । न निंदेद्योगिनः सिद्धान्व्रतिनो वा यतींस्तथा
द्विजाने कधीही वाटेवर असलेल्या चितेवरून जाऊ नये आणि योगी, सिद्ध, व्रती किंवा यती यांचा कधीही तिरस्कार करू नये.
देवतायतनं प्राज्ञा देवानां चैव सत्रिणाम् । नाक्रामेत्कामतश्छायां ब्राह्मणानां च गोरपि
शहाण्या माणसाने देवालयावर, यज्ञ करणाऱ्यांच्या सावलीवर, ब्राह्मण किंवा गायींच्या सावलीवर इच्छेने पाऊल ठेवू नये.
स्वां तु नाक्रामयेच्छायां पतिताद्यैर्न रोगिभिः । नांगारभस्मकेशादिष्वधितिष्ठेत्कदाचन
आपल्या स्वतःच्या सावलीवर, पतित किंवा रोग्यांच्या सावलीवर पाऊल ठेवू नये; तसेच कधीही अंगार, राख किंवा केस यावर उभे राहू नये.
वर्जयेन्मार्जनी रेणुं स्नानवस्त्र घटोदकम् । न भक्षयेदभक्ष्याणि नापेयं च पिबेद्द्विजः
झाडूचा धूर, स्नानाचे कपडे किंवा घड्याळ्यातले पाणी टाळावे; द्विजाने निषिद्ध अन्न किंवा पिण्यास नको ते पाणी कधीही घ्यावे नाही.
व्यास उवाच- नाद्याच्छूद्रस्य विप्रोन्नं मोहाद्वा यदि कामतः । स शूद्रयोनिं व्रजति यस्तु भुंक्ते त्वनापदि
व्यास म्हणाले: ब्राह्मणाने शूद्राचे अन्न अज्ञानाने किंवा इच्छेने कधीही खाऊ नये; जो अपवादाने, म्हणजे मोठ्या अडचणीत, हे खातो तो पुढच्या जन्मी शूद्र होतो.