दूरस्थो नार्चयेदेनं न क्रुद्धो नांतिके स्त्रियः । न चैवास्योत्तरं ब्रूयात्स्थितो नासीत सन्निधौ
दूरून गुरूची पूजा करू नये, रागात किंवा स्त्रियांच्या उपस्थितीत गुरूजवळ जाऊ नये. गुरूला उत्तर देऊ नये आणि गुरूच्या उपस्थितीत बसून राहू नये.
उदकुंभं कुशान्पुष्पं समिधोऽस्याहरेत्सदा । मार्जनं लेपनं नित्यमंगानां वै समाचरेत्
नेहमी गुरूसाठी पाण्याचे घट, कुशा, फुले आणि लाकूड आणावे. त्यांचे अंग रोज स्वच्छ करावे आणि लेप लावावे.
नास्य निर्माल्यशयनं पादुकोपानहावपि । आक्रामेदासनं चास्य च्छायादीन्वा कदाचन
गुरूचे टाकलेले हार, शय्या, पादुकां किंवा चपला यावर कधीही पाय ठेवू नये. गुरूच्या आसनावर बसू नये किंवा त्यांच्या सावलीत प्रवेश करू नये.
साधयेद्दंतकाष्ठादींल्लब्धं चास्मै निवेदयेत् । अनापृच्छ्य न गंतव्यं भवेत्प्रियहिते रतः
दात घासण्यासाठी काठी वगैरे तयार करून गुरूला अर्पण करावे. गुरूची परवानगी न घेता कधीही जाऊ नये, आणि त्यांच्या प्रिय व हिताच्या गोष्टींमध्ये आनंद मानावा.
न पादौ सारयेदस्य सन्निधाने कदाचन । जृंभितं हसितं चैव कंठप्रावरणं तथा
गुरूच्या उपस्थितीत कधीही पाय ओढत जाऊ नये. तसाच जांभई घेणे, हसणे आणि गळा झाकणे हे टाळावे.
वर्जयेत्सन्निधौ नित्यमंगस्फोटनमेव च । यथाकालमधीयीत यावन्न विमना गुरुः
गुरूच्या उपस्थितीत नेहमी अंग फोडणे टाळावे. योग्य वेळी अध्ययन करावे, आणि गुरू नाराज होईपर्यंत ते चालू ठेवावे.
आसीनोऽधो गुरोः पार्श्वे सेवां च सुसमाहितः । आसने शयने याने नैव तिष्ठेत्कदाचन
गुरूच्या खाली किंवा बाजूला बसून, पूर्ण लक्ष देऊन सेवा करावी. गुरूच्या आसनावर, शय्येवर किंवा वाहनावर कधीही उभे राहू नये.
धावंतमनुधावेत गच्छंतमनुगच्छति । गोश्वोष्ट्रयानप्रासादे तथाधोविष्टरेषु च
गुरू धावत असतील तर त्यांना अनुसरावे, आणि चालत असतील तर सोबत जावे. तसेच गायी, घोडे, उंट, पालखी किंवा जमिनीवर असताना देखील त्यांना अनुसरावे.
आसीत गुरुणा सार्द्धं शिलाफलक नौषु च । जितेंद्रियः स्यात्सततं वश्यात्माक्रोधनः शुचिः
गुरूंसोबत दगडावर, फळक्यावर किंवा होडीत बसावे. नेहमी संयमी, आज्ञाधारक, रागमुक्त आणि शुद्ध राहावे.
प्रयुंजीत सदा वाचं मधुरां हितकारिणीम् । गंधमाल्यं रसं कल्पं शुक्तिं प्राणिविहिंसनम्
नेहमी मधुर आणि हितकारी बोलावे. सुगंध, हार, स्वादिष्ट पदार्थ, तयार अन्न आणि जीवांना हानी करणे टाळावे.
अभ्यंजनांजनोन्मर्द्दच्छत्रधारणमेव च । कामं लोभं भयं निद्रां गीतवादित्रनर्तनम्
तेल लावणे, काजळ लावणे, मालिश करणे, छत्री धरणे तसेच काम, लोभ, भीती, झोप, गाणे, वाद्य वाजवणे आणि नृत्य हे सर्व टाळावे.
आतर्जनं परीवादं स्त्रीप्रेक्षालंभनं तथा । परोपघातं पैशुन्यं प्रयत्नेन विवर्जयेत्
धमकावणे, निंदा, स्त्रियांकडे पाहणे, स्पर्श करणे, इतरांना हानी करणे आणि चुगली करणे यांना पूर्णपणे टाळावे.
उदकुंभं सुमनसो गोशकृन्मृत्तिका कुशान् । आहरेद्यावदन्नानि भैक्ष्यं चाहरहश्चरेत्
पाण्याचे घट, फुले, गायीचे शेण, माती आणि कुशा आणावे, जेव्हा अन्न मिळेल तेव्हा. आणि रोज भिक्षा गोळा करावी.
घृतं च लवणं सर्वं वर्ज्यं पर्युषितं च यत् । अनृत्यदर्शी सततं भवेद्गीतादि निस्पृहः
तूप, मीठ आणि शिळे अन्न टाळावे. नेहमी नृत्य, गाणे वगैरे गोष्टींमध्ये आसक्ती ठेवू नये.
नादित्यं वै समीहेत नाचरेद्दंतधावनम् । एकांतमशुचिस्त्रीभिः शूद्राद्यैरभिभाषणम्
सूर्याकडे पाहू नये, दात घासू नये. अपवित्र स्त्रिया किंवा शूद्रांसोबत एकांतात बोलू नये.
गुरूच्छिष्टं भेषजान्नं प्रयुंजीत न कामतः । मलापकर्षणं स्नानं नाचरेद्धि कदाचन
गुरूने ठेवलेली औषधे किंवा अन्न इच्छा न करता वापरावे. मल काढणे किंवा स्नान कधीही करू नये.
न कुर्यान्मानसं विप्रो गुरोस्त्यागे कथंचन । मोहाद्वा यदि वा लोभात्त्यक्त्वा तु पतितो भवेत्
ब्राह्मणाने कधीही आपल्या गुरूला मनातसुद्धा सोडू नये. मोहामुळे किंवा लोभामुळे जर गुरूला सोडले, तर तो धर्मातून खाली पडतो.
लौकिकं वैदिकं वापि तथाध्यात्मिकमेव वा । आददीत यतो ज्ञानं तं न द्रुह्येत्कदाचन
ज्या ठिकाणाहून ज्ञान मिळते, ते जगातील असो, वेदातील असो किंवा आत्मज्ञान असो, त्या स्त्रोताला कधीही त्रास देऊ नये.
गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः । उत्पथप्रतिपन्नस्य न मनुस्त्यागमब्रवीत्
गुरू अहंकारी असो, योग्य-अयोग्य ओळखत नसेल किंवा चुकीच्या मार्गावर गेला असेल, तरी त्याला सोडावे असे धर्मशास्त्र सांगत नाही.
गुरोर्गुरौ सन्निहिते गुरुवद्वृत्तिमाचरेत् । नत्वाभिसृष्टो गुरुणा स्वान्गुरूनभिवादयेत्
गुरूच्या गुरूच्या उपस्थितीत त्यांना आपल्या गुरूप्रमाणेच वागवावे. गुरूने परवानगी दिल्यावर व नमस्कार केल्यावर इतर गुरूंनाही नमस्कार करावा.
विद्यागुरुष्वेतदेवं नित्यावृत्तिषु योगिषु । प्रतिषेधत्सु चाधर्माद्धितं चोपदिशत्सु च
ज्ञान देणारे, नेहमी साधनेत मग्न असणारे, अधर्म टाळायला सांगणारे आणि हिताचे उपदेश करणारे, या सर्वांशीही अशीच वागणूक ठेवावी.
श्रेयः स्वगुरुवद्वृत्तिं नित्यमेव समाचरेत् । गुरुपुत्रेषु दारेषु गुरोश्चैव स्वबंधुषु
गुरूचे पुत्र, पत्नी आणि नातेवाईक यांच्याशी नेहमी गुरूप्रमाणेच वागावे.
बालः संमानयेन्मान्याञ्छिष्टो वा यदि कर्म्मणि । अध्यापयन्गुरोः सूनुं गुरुवन्मानमर्हति
लहान असो किंवा मोठा, कामात गुंतलेला असो किंवा गुरूच्या मुलाला शिकवत असो, त्याला गुरूप्रमाणेच सन्मान द्यावा.
उत्सादनं च गात्राणां स्नापनोच्छिष्टभोजनः । न कुर्याद्गुरुपुत्रस्य पादयोः शौचमेव च
गुरूच्या मुलाला अंगाला तेल लावणे, स्नान घालणे, उरलेले अन्न खाणे किंवा पाय धुणे असे काम करू नये.
गुरुवत्प्रतिपूज्याश्च सवर्णा गुरुयोषितः । असवर्णाश्च संपूज्याः प्रत्युत्थानाभिवादनैः
समान जातीच्या गुरूंच्या पत्नीला गुरूप्रमाणेच सन्मान द्यावा. इतर जातीच्या असतील तर उठून उभे राहून आणि नमस्कार करून सन्मान करावा.
अभ्यंजनं स्नापनं च गात्रोत्सादनमेव च । गुरुपत्न्या न कार्याणि केशानां च प्रसाधनम्
गुरूच्या पत्नीला तेल लावणे, स्नान घालणे, अंग चोळणे किंवा केस विंचरून देणे असे काम करू नये.
गुरुपत्नी तु युवती नाभिवाद्या तु पादयोः । कुर्वीत वंदनं भूम्यामसावहमिति ब्रुवन्
गुरूची पत्नी जर तरुण असेल, तर तिच्या पायांना नमस्कार करू नये. त्याऐवजी जमिनीला स्पर्श करून 'मी आपल्याला वंदन करतो' असे म्हणावे.
विप्रोष्य पादग्रहणपूर्वकं चाभिवादनम् । गुरुदारेषु कुर्वीत सतां धर्म्ममनुस्मरन्
प्रवासावरून परतल्यावर, सत्पुरुषांचा धर्म आठवून, गुरूच्या पत्नींच्या पायांना स्पर्श करून नमस्कार करावा.
मातृष्वसा मातुलानी श्वश्रूश्चाथ पितृष्वसा । संपूज्या गुरुपत्नीवत्समास्ता गुरुभार्यया
आईची बहीण, वडिलांची बहीण, सासू आणि वडिलांची मावशी या सर्वांना गुरूच्या पत्नीप्रमाणेच सन्मान द्यावा.
भ्रातृभार्याश्च संग्राह्या सवर्णा हन्यहन्यपि । विप्रोष्य तूपसंग्राह्या ज्ञातिसंबंधियोषितः
समान जातीच्या भावाच्या पत्नीला रोजही नमस्कार करावा. प्रवासावरून परतल्यावर नातेवाईकांच्या पत्नीला देखील नमस्कार करावा.