ततः प्रार्थना मंत्रः । मद्वंशे येन राजा ता ये भविष्याश्च मानवाः । तानुद्धरस्व देवेश दुःखदाद्भवसागरात्
मग प्रार्थना-मंत्र असा आहे: 'माझ्या वंशातले जे राजे आणि भविष्यात होणारे जे माणसे आहेत, त्यांना, हे देवाधिदेव, या दुःखदायक संसारसागरातून तारावे.'
पातकार्णवमग्नस्य व्याधिभिश्चांबुचारिभिः । जीवैस्तु परिभूतस्य महादुःखगतस्य मे
मी पापाच्या समुद्रात बुडालो आहे, रोगांनी त्रस्त झालो आहे, आणि जिवंत प्राण्यांनी छळलेला, मोठ्या दुःखात सापडलो आहे—
करावलंबनं देहि शेषशायी जगत्पते । व्रतेनानेन देवेश भुक्तिमुक्तिप्रदो भव
शेषावर विसावणाऱ्या जगन्नाथा, मला आधार म्हणून तुझा हात दे; या व्रताच्या निमित्ताने, हे देवाधिदेव, मला भोग आणि मुक्ती दोन्ही दे.
एवं प्रार्थ्य ततो देवं विसृज्य च यथाविधि । उपहारादिकं सर्वे आचार्याय निवेदयेत्
अशा प्रकारे देवाची प्रार्थना करून, योग्य रीतीने त्याला निरोप द्यावा आणि सर्व उपहार वगैरे गुरुजींना अर्पण करावेत.
दक्षिणाभिश्च संतोष्या ब्राह्मणांश्च विसर्जयेत् । मम ध्यान समायुक्तो भुंजीत सह बंधुभिः
दक्षिणा देऊन ब्राह्मणांना संतुष्ट करावे आणि त्यांना निरोप द्यावा; मग माझ्या ध्यानात मन लावून, आप्तांसह जेवावे.
अकिंचनोपि नियतमुपोष्यति चतुर्दशीम् । सप्त जन्म कृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
अगदी गरीब माणसानेही जर नियमितपणे चतुर्दशीचे व्रत केले, तर सात जन्मांची पापे नक्कीच नष्ट होतात—यात शंका नाही.
य इदं शृणुयाद्भक्त्या व्रतं पापप्रणाशनम् । तस्य श्रवणमात्रेण ब्रह्महत्यां व्यपोहति
जो कोणी भक्तीने हे पापनाशक व्रत ऐकतो, त्याला फक्त ऐकण्यानेच ब्रह्महत्या सारखे पाप नष्ट होते.
पवित्रं परमं गुह्यं कीर्तयेद्यस्तु मानवः । सर्वकामानवाप्नोति व्रतस्यास्य फलं सदा
जो मनुष्य हे पवित्र, श्रेष्ठ आणि गुप्त व्रत नेहमी म्हणतो, त्याला सर्व इच्छित फल आणि या व्रताचे फळ मिळते.
य इदं कुरुते शक्त्या काले मध्याह्न संज्ञके । लीलावत्या सह ऋषिं श्रीनृसिंह प्रसादतः
जो कोणी हे व्रत योग्य वेळी, मध्यान्हाच्या सुमारास, आपल्या शक्तीनुसार, लीलावती आणि ऋषींसह, श्रीनृसिंहाच्या कृपेने करतो—
पूजयेत्परया भक्त्या मुक्तिं प्राप्नोति शाश्वतीम् । तस्मिन्क्षेत्रे तु यो गत्वा श्रीनृसिंहं प्रपूजयेत्
—तो पराकोटीच्या भक्तीने पूजा करतो आणि शाश्वत मुक्ती मिळवतो; आणि जो त्या पवित्र क्षेत्री जाऊन श्रीनृसिंहाची पूजा करतो—
वांच्छितं लभते नित्यं श्रीनृसिंह प्रसादतः । श्रीनृसिंह महद्रूप कालकोटिदुरासद
—तो नेहमीच श्रीनृसिंहाच्या कृपेने इच्छित फळ मिळवतो. हे श्रीनृसिंह, महाकाय, काळालाही कठीण वाटणारे—
भैरवेश हरार्तिघ्न बालरूप नमोस्तु ते । श्रीनृसिंहाय रूपाय बालाय बालरूपिणे
भैरवांचे स्वामी, हरिच्या दुःखाचा नाश करणारे, बालरूप असलेले, तुला नमस्कार; श्रीनृसिंहाच्या बालस्वरूपाला, बालकासारख्या रूपाला मी वंदन करतो.
व्यापकाय सुनंदाय स्वात्मप्रकट रूपिणे । सर्वजीवात्मकायैव विश्वेशाय स्वरात्मने
सर्वत्र व्यापणारा, आनंदमय, स्वतःचे खरे रूप प्रकट करणारा, सर्व जीवांचा आत्मा, विश्वाचा स्वामी आणि स्वरूपाचा आधार असलेल्या तुला मी नमस्कार करतो.
मार्तंड मंडलस्थाय दयासिंधो नमोस्तु ते । चतुर्विंशस्वरूपाय कालरुद्राग्निरूपिणे
सूर्याच्या मंडळात वास करणाऱ्या, करुणेच्या सागर असलेल्या, चोवीस तत्त्वांचे रूप धारण करणाऱ्या आणि काळ, रुद्र, अग्नी यांचे रूप असलेल्या तुला मी वंदन करतो.
जगदेकस्वरूपाय नृसिंहाय नमोस्तु ते । भाले दधार यो देवो नृसिंहो वीरभद्र जित्
हे जगाचे एकमेव रूप असणाऱ्या, नरसिंहा, तुला मी नमस्कार करतो. ज्याने आपल्या कपाळावर नरसिंहाचे चिन्ह धारण केले, तो वीरभद्रावर विजय मिळवणारा देव नरसिंह.
द्वादशादित्यबिंबानि सुतप्तानि प्रमाणतः । तत्र सिंधु महापुण्या नदी रम्या विशेषतः
तेथे बारा तेजस्वी सूर्याचे गोल आहेत, ते अगदी मोजून दिलेले आहेत. तिथेच विशेष पवित्र आणि सुंदर अशी सिंधू नदी आहे.
तस्याः समीपे नगरं वर्त्ततेऽद्यापि सुंदरि । मौलिस्तानेति विख्यातं सर्वदा देवनिर्मितम्
तीच्या जवळ अजूनही एक नगर आहे, हे सुंदरिनी, जे 'मौलिस्तान' म्हणून प्रसिद्ध आहे आणि नेहमीच देवांनी बांधलेले मानले जाते.
वसतिर्वर्त्तते तत्र हारीतस्य महात्मनः । लीलावती तु तत्रैव तिष्ठते नात्र संशयः
तेथेच महात्मा हारित यांचा वास आहे आणि लीलावती देखील तिथेच राहते—यात काहीही शंका नाही.
प्रतिशब्दो भवेत्तत्र सिंधुनद्याः समीपतः । कलौ युगे तु संप्राप्ते म्लेच्छा वै पापचारिणः
सिंधू नदीच्या जवळ प्रतिध्वनी ऐकू येतो; पण कलियुग येताच तिथे परकीय आणि पाप करणारे लोक राहू लागतात.
निवसंति तु तत्रैव बहवो नात्र संशयः । नृसिंहजन्मनि यथा शब्दोऽभूदद्भुतः परः
तिथे खरोखरच अनेक लोक राहतात—यात शंका नाही; जसे नरसिंहाच्या जन्मावेळी अद्भुत असा मोठा आवाज झाला होता.
नृसिंहेति नृसिंहेति य उच्चैर्नदते नरः । तादृशः प्रतिशब्दो वै जायते नगनंदिनि
जो कोणी मोठ्याने 'नरसिंह! नरसिंह!' असे हाक मारतो, त्याला तसाच प्रतिध्वनी नक्कीच ऐकू येतो, हे पर्वतकन्ये.
ब्रह्महा हेमहारी वा सुरापो गुरुतल्पगः । सिंधौ गत्वा विशेषेण स्नानं कुर्वंति ये जनाः
ब्राह्मणहत्यारा, सोन्याचा चोर, मद्यपान करणारा किंवा गुरुपत्नीला स्पर्श करणारा—जो कोणी विशेषतः सिंधू नदीत स्नान करतो,
मुच्यते नात्र संदेहः श्रीनृसिंह प्रसादतः । दशारात्रिप्रमाणेन मानवा ये वसंति हि
तो श्रीनरसिंहाच्या कृपेने मुक्त होतो—यात शंका नाही; आणि जे मनुष्य तिथे दहा रात्री राहतात,
ते ज्ञेयाः पुण्यकर्माणो नासत्यं मामकं वचः । निवसंति कलौ तत्र वर्णा ये द्विजपूर्वकाः
ते पुण्यवान समजावे—माझे हे वचन खोटे नाही; कलियुगात तिथे जे राहतात आणि ज्यांचे वंश द्विजपूर्वक आहेत,
म्लेच्छवत्तेऽपि विज्ञेया वेदबाह्याः सुरोत्तमैः । मांसं खादंति ते तत्र मद्यपानं पपुः सदा
ते देवश्रेष्ठांच्या दृष्टीने वेदाबाह्य आणि म्लेच्छासारखे समजले जातात; तेथे ते मांस खातात आणि नेहमी मद्यपान करतात.
अतो ह्यधर्मरूपास्ते पापिष्ठा नात्र संशयः । संध्याहीना यथा विप्रा वेदबाह्यास्तथैव च
म्हणूनच ते अधार्मिक आणि अती पापी आहेत—यात शंका नाही; जसे संध्यावंदन न करणारे ब्राह्मण वेदाबाह्य समजले जातात, तसेच हेही.
निवसंति पुरे तस्मिन्पश्चिमायां सुरेश्वरि । एकमेव परं तीर्थं नृसिंहाख्यं सुविस्तरम् । यं श्रुत्वा मुच्यते पापान्नरः सद्यो न संशयः
त्या नगरीच्या पश्चिम भागात, हे देवांची राणी, एकच श्रेष्ठ आणि विशाल तीर्थ आहे, ते म्हणजे नरसिंह नावाचे; त्याचे श्रवण केल्याने मनुष्य तत्काळ पापमुक्त होतो—यात शंका नाही.
इति श्रीपाद्मेमहापुराणे पंचपंचाशत्साहस्र्यां संहितायामुत्तरखंडे नृसिंहोत्पत्तिर्नाम चतुःसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीपद्ममहापुराणाच्या उत्तरेकडील खंडातील पंचपंचाशत्सहस्त्र संहितेत नरसिंहाच्या उत्पत्तीचे हे एकशेचौऱ्याऐंशीवे अध्याय संपले.
श्रीभगवानुवाच । आदिमस्यैवमाख्यानमुदीरितमनुत्तमम् । शृणु माहात्म्यमन्येषामध्यायानामपींदिरे
श्रीभगवान म्हणाले: या प्रकारे आदिकथनाची उत्तम कथा सांगितली आहे; आता, हे इंदिरे, इतर अध्यायांचे माहात्म्यही ऐक.
दक्षिणस्यां दिशि श्रीमानासीदाम्नायवादिनाम् । पुरे पुरंदराह्वाने देवशर्मेति विश्रुतः
दक्षिण दिशेला, आम्नाय मानणाऱ्यांमध्ये पुरंदर नावाचे एक नगर होते; तिथे देवशर्मा नावाचा एक प्रसिद्ध पुरुष होता.