स्त्रीरत्नं तन्महाप्राज्ञ संपूर्णं पुण्यनिर्मितम् । अशोकसुंदरी नाम तवार्थं तपसि स्थिता
हे स्त्रीरत्न, महाप्राज्ञा, पूर्णपणे पुण्याने निर्माण झाले आहे; तिचे नाव अशोकसुंदरी आहे, ती तुझ्यासाठी तप करत उभी आहे.
अत्यर्थं तु तपस्तप्तं भवंतमिच्छते सदा । एवं ज्ञात्वा महाभाग भजमानां भजस्व हि
तिने अत्यंत कठोर तप केले आहे आणि नेहमीच तुला मिळवण्याची इच्छा धरली आहे; हे जाणून, महाभाग्यवाना, तुझ्यावर प्रेम करणाऱ्या तिचा स्वीकार कर.
त्वामृते सा वरारोहा पुरुषं नैव याचते । नहुषेण तयोक्तं तु श्रुत्वावधारितं वचः
तुझ्याशिवाय, हे सुंदर स्त्री, ती दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाला निवडत नाही; नहुषाने हे तिच्याकडून ऐकून तिच्या शब्दांना गांभीर्याने घेतले.
प्रत्युत्तरं ददौ चाथ रंभे मे श्रूयतां वचः । तत्तु सर्वं विजानामि यत्त्वयोक्तं ममाग्रतः
मग त्याने उत्तर दिले—'रंभे, माझे बोल ऐक; तू जे काही माझ्यासमोर सांगितलेस, ते सर्व मला माहीत आहे.'
ममाग्रे कथितं पूर्वं वशिष्ठेन महात्मना । सर्वमेव विजानामि अस्यास्तु तप उत्तमम्
पूर्वी महान आत्मा वसिष्ठ यांनी मला हे सर्व सांगितले होते; मला सर्व माहिती आहे, आणि तिचे तप अत्युत्कृष्ट आहे.
श्रूयतां कारणं भद्रे यथासौख्यं भविष्यति । अहत्वा दानवं हुंडं न गच्छामि वरांगनाम्
हे सौम्ये, कारण ऐक, ज्यामुळे सुख मिळेल—हूंड नावाच्या दानवाचा वध केल्याशिवाय मी त्या उत्तम स्त्रीकडे जाणार नाही.
सर्वमेतत्सुवृत्तांतमहं जाने तथैव हि । ममार्थे तव संभूतिस्तपश्च चरितं त्वया
हे सर्व उत्तम प्रकारे घडले आहे, हे मला माहीत आहे; तुझा जन्म माझ्यासाठीच झाला आणि तू माझ्यासाठी तप केले आहेस.
मम भार्या न संदेहो भवती विधिना कृता । ममार्थे निश्चयं कृत्वा तप आचरितं त्वया
तू माझी पत्नी आहेस, यात शंका नाही, विधीने तुझी निर्मिती झाली आहे; माझ्यासाठी तू ठाम निश्चय करून तप केले आहेस.
हृता तस्मात्सुपापेन भवती नियमान्विता । सूतिगृहादहं तेन दानवेनाधमेन वै
म्हणूनच, सुपाप नावाच्या दुष्ट दानवाने, नियम पाळणाऱ्या तुला, सुतिगृहातून अपहरण केले.
बालभावस्थितो देवि पितृमातृविना कृतः । तस्मात्तं तु हनिष्यामि हुंडं वै दानवाधमम्
देवी, मी लहान असताना, आईवडिलांशिवाय होतो; म्हणूनच मी त्या हूंड नावाच्या नीच दानवाचा वध करीन.
पश्चात्त्वामुपनेष्येऽहं वशिष्ठस्याश्रमं प्रति । एवं कथय भद्रं ते रंभे मत्प्रियकारिणीम्
नंतर मी तुला वसिष्ठाच्या आश्रमात घेऊन जाईन. म्हणून, हे शुभेच्छा देणारी, माझ्या आवडीसाठी वागणारी रम्भे, हे शब्द बोल.
एवं विसर्जिता तेन सत्वरं सा गता पुनः । अशोकसुंदरीं देवीं कथयामास तस्य च
त्याने तिला असे सांगून लगेचच ती पुन्हा निघून गेली आणि हे सर्व अशोकसुंदरी देवीला सांगितले.
समासेन तथा सर्वं रंभा सा द्विजसत्तम । अशोकसुंदरी सा तु अवधार्य सुभाषितम्
हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, रम्भेने ते सर्व थोडक्यात सांगितले आणि अशोकसुंदरीने तिचे सुंदर बोल लक्षपूर्वक ऐकले.
नहुषस्य सुवीरस्य हर्षेण च समन्विता । तस्थौ तत्र तया सार्द्धं सुसख्या रंभया तदा
नहुषासारख्या शूरवीरासाठी आनंदाने, ती त्या वेळी आपल्या प्रिय मैत्रिणी रम्भेसोबत तिथेच राहिली.
भर्तुश्च कीदृशं वीर्यमिति पश्यामि वै सदा
माझ्या पतीचे शौर्य कसे आहे, हे मी नेहमी पाहू इच्छिते.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने त्रयोदशाधिकशततमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत, गुरुतिर्थाच्या महात्म्यात, च्यवनाच्या चरित्रात, नहुषाच्या कथेत, एकशेतेराव्या अध्यायाचा समाप्ती झाली.
कुंजल उवाच- अथ ते दानवाः सर्वे हुंडस्य परिचारकाः । नहुषस्यापि संवादं रंभया तु यथाश्रुतम्
कुंजल म्हणाला: मग हुंडाचा सर्व दानव सेवकांनी नहुष आणि रम्भे यांच्यातील संवाद जसा ऐकला तसा सांगितला.
आचचक्षुश्च दैत्येंद्रं हुंडं सर्वं सुभाषितम् । तमाकर्ण्य स चुक्रोध दूतं वाक्यमथाब्रवीत्
त्यांनी सर्व नीट सांगितले आणि ते हुंडा या दैत्यराजाला ऐकवले. हे ऐकून तो रागावला आणि आपल्या दूताला म्हणाला.
गच्छ वीर ममादेशाज्जानीहि पुरुषं हि तम् । संभाषते तया सार्द्धं पुरुषः शिवकन्यया
हे वीर, माझ्या आज्ञेने जा आणि त्या पुरुषाचा शोध घे, जो त्या शिवकन्येसोबत बोलतो.
स्वामिनिर्देशमाकर्ण्य जगाम लघुदानवः । विविक्ते नहुषं वीरमिदं वचनमब्रवीत्
मालकाची आज्ञा ऐकून तो वेगवान दानव गेला आणि एकांतात नहुष या वीराजवळ जाऊन असे म्हणाला.
रथेन साश्वसूतेन दिव्येन परितिष्ठति । धनुषा दिव्यबाणैस्तु सभायां हि भयंकरः
तो दिव्य रथ, सारथी आणि घोडे घेऊन, दिव्य धनुष्य आणि बाणांनी सज्ज होऊन सभेत उभा आहे आणि भीतीदायक दिसतो.
कस्य केन तु कार्येण प्रेषितः केन वैभवान् । अनया रंभया तेऽद्य अन्यया शिवकन्यया
तुला कोणी, कशासाठी आणि कोणत्या सामर्थ्याने पाठवले? आज तू या रम्भेसोबत आणि या शिवकन्येसोबत आहेस.
किमुक्तं तत्स्फुटं सर्वं कथयस्व ममाग्रतः । हुंडस्य देवमर्दस्य न बिभेति भवान्कथम्
इथे माझ्यासमोर सर्व काही स्पष्टपणे सांग. देवांचा संहार करणाऱ्या हुंडाला तू कसा घाबरत नाहीस?
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व यदि जीवितुमिच्छसि । सत्वरं गच्छ मा तिष्ठ दुःसहो दानवाधिपः
हे सर्व मला सांग, जर तुला जगायचे असेल तर. लवकर जा, इथे थांबू नकोस; दानवांचा स्वामी सहन करणारा नाही.
नहुष उवाच- योऽसावायुर्बली राजा सप्तद्वीपाधिपः प्रभुः । तस्य मां तनयं विद्धि सर्वदैत्यविनाशनम्
नहुष म्हणाला: जो बलवान राजा, सातही द्वीपांचा स्वामी आहे, तो माझा वडील आहे. मी त्याचा मुलगा आहे, सर्व दैत्यांचा नाश करणारा.
नहुषं नाम विख्यातं देवब्राह्मणपूजकम् । हुंडेनापहृतं बाल्ये स्वामिना तव दानव
माझे नाव नहुष आहे, देव आणि ब्राह्मणांची पूजा करणारा. लहानपणी हुंडा या तुझ्या मालकाने मला पळवले होते.
सेयं कन्या शिवस्यापि दैत्येनापहृता पुरा । घोरं तपश्चरत्येषा हुंडस्यापि वधाय च
ही कन्या, शिवाची मुलगी, तिलाही पूर्वी दैत्याने पळवले होते. ती आता हुंडाच्या विनाशासाठी कठोर तप करत आहे.
योहमादौ हृतो बालस्त्वया यः सूतिकागृहात् । दास्या अपि करे दत्तः सूदस्यापि दुरात्मना
मी, ज्याला लहानपणी तुझ्याद्वारे सुतिकागृहातून पळवले, दासीच्या हातात दिले, आणि नंतर वाईट स्वयंपाक्याला दिले.
वधार्थं श्रूयतां पाप सोहमद्य समागतः । अस्यापि हुंडदैत्यस्य दुष्टस्य पापकर्मणः
ऐका, मी आज या दुष्ट हुंड राक्षसाचा वध करण्यासाठी आलो आहे. हा फारच पापी आणि वाईट कृत्य करणारा आहे.
अन्यांश्च दानवान्घोरान्नयिष्ये यमसादनम् । मामेवं विद्धि पापिष्ठ एवं कथय दानवम्
इतर भयंकर दानवांनाही मी यमाच्या घरात नेईल; हे पापी, मी असा आहे हे जाणून ठेव आणि त्या दानवाला तसेच सांग.