एवं ज्ञात्वा प्रधानात्मा तवाद्यैव प्रधावति । आत्मा सर्वं प्रजानाति आत्मा देवः सनातनः
हे जाणून, मुख्य आत्मा आजच तुझ्याकडे धाव घेतो; आत्मा सर्व काही जाणतो, आत्माच सनातन देव आहे.
अयमेष स वीरेंद्रो नहुषो नाम वीर्यवान् । तस्माद्गच्छति चेतस्ते सत्यं संबंधमिच्छते
हा तोच पराक्रमी राजा आहे, नाव आहे नहुष, बलवान आहे; म्हणून, जर तुझं मन त्याच्याकडे वळलं, तर तो खरी नाती जोडण्याची इच्छा करतो.
ज्ञात्वा चायोः सुतं भद्रे अन्यं चैव न गच्छति । एतत्ते सर्वमाख्यातं शाश्वतं त्वन्मनोगतम्
आयूचा मुलगा ओळखून, भाग्यवती, ती दुसऱ्याकडे जात नाही; हे सर्व, जे तुझ्या मनात होतं, तुला सांगितलं, हे शाश्वत आहे.
हुंडं हत्वा महाघोरं समरे दानवाधमम् । त्वां नयिष्यति स्वस्थानमायोश्च गृहमुत्तमम्
समरात भयंकर हुंड नावाच्या दानवाचा वध करून, तो तुला तुझ्या स्वतःच्या ठिकाणी आणि आयूच्या उत्तम घरी घेऊन जाईल.
हृतो दैत्येन वीरेंद्रो निजपुण्येन शेषितः । बाल्यात्प्रभृति वीरेंद्रो वियुक्तः स्वजनेन वै
त्या वीरराजाला दैत्याने पळवून नेलं, पण त्याच्या पुण्यामुळे तो वाचला; लहानपणापासून तो वीरराज आपल्या नातेवाईकांपासून दूर होता.
पितृमातृविहीनस्तु गतो वृद्धिं महावने । यास्यत्येव पितुर्गेहं त्वयैव सह सांप्रतम्
वडील आणि आई नसताना, तो मोठ्या जंगलात वाढला; आता, तुझ्यासह, तो आपल्या वडिलांच्या घरी जाईल.
एवमाभाषितं श्रुत्वा रंभायाः शिवनंदिनी । हर्षेण महताविष्टा तामुवाच समुद्रजाम्
शिवनंदिनीने रंभेला असं बोललेलं ऐकून, ती अत्यंत आनंदाने भरून गेली आणि समुद्रकन्येला बोलली.
अयमेव स सत्यात्मा मम भर्ता सुवीर्यवान् । मनो मे धावतेऽत्यर्थं शोकाकुलितविह्वलम्
हा खरोखरच सत्यस्वरूपी, माझा पती, पराक्रमी आहे; माझं मन दुःखाने व्याकुळ होऊन त्याच्याकडे फार धाव घेतं.
नास्ति चित्तसमो देवो जानाति सुविनिश्चितम् । सत्यमेतन्मया दृष्टं सुचित्रं चारुहासिनि
मनासारखा दुसरा देव नाही; तो सर्व काही निश्चितपणे जाणतो. हे खरं आहे, मी पाहिलं आहे, सुंदर हास्य असलेल्या सखी, आणि ते अद्भुत आहे.
मनोभवसमानं तु पुरुषं दिव्यलक्षणम् । न धावति महाचेत एनं दृष्ट्वा यथा सखि
कामदेवासारखा, दिव्य लक्षण असलेला पुरुष, या महात्म्याला जसा आकर्षित करतो, तसा दुसरा कोणीच करत नाही, सखी.
तथा न धावते भद्रे पुंसमन्यं न मन्यते । एनं गंतव्यमावाभ्यां सखीभिर्गृहमेव हि
अगदी तसंच, भाग्यवती, ती दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाकडे धाव घेत नाही, किंवा त्याला विचारातही घेत नाही; आपण सख्यांसह त्याच्या घरी जावं लागेल.
एवमाभाष्य सा रंभा गमनायोपचक्रमे । गमनायोत्सुकां ज्ञात्वा नहुषस्यांतिकं प्रति
असं बोलून, रंभा निघायला लागली; तिच्या जाण्याची आतुरता ओळखून, ती नहुषाकडे जाऊ लागली.
तामुवाच ततो रंभा कस्माद्देवि न गम्यते । सूत उवाच- सख्या च रंभया सार्द्धं नहुषं वीरलक्षणम्
तेव्हा रंभा तिला म्हणाली, 'देवी, तू का जात नाहीस?' सूत म्हणतो—रंभा आपल्या सखीबरोबर वीरतेची चिन्हे असलेल्या नहुषाकडे गेली.
तस्यांतिकं सुसंप्राप्य प्रेषयामास तां सखीम् । एनं गच्छ महाभागे नहुषं देवरूपिणम्
ती तिच्या जवळ पोहोचल्यावर, तिने आपली सखी पाठवली, 'महाभाग्यवती, तू जा, देवासारखा दिसणाऱ्या नहुषाकडे जा.'
कथयस्व कथामेतां तवार्थे आगता यतः । रंभोवाच-। एवं सखि करिष्यामि सुप्रियं तव सुव्रते
'ही गोष्ट त्याला सांग, कारण तू स्वतःसाठी आली आहेस.' रंभा म्हणाली—'सखी, मी तुझ्या आनंदासाठी हे नक्कीच करीन, तू धर्मनिष्ठ आहेस.'
एवमुक्त्वा गता रंभा नहुषं राजनंदनम् । चापबाणधरं वीरं द्वितीयमिव वासवम्
असं म्हणून रंभा राजांचा आनंद असलेल्या, धनुष्यबाण धारण करणाऱ्या, दुसऱ्या इंद्रासारख्या वीर नहुषाकडे गेली.
प्रत्युवाच गता रंभा सख्या वचनमुत्तमम् । आयुपुत्र महाभाग रंभाहंसमुपागता
रंभा तिथे गेल्यावर, तिने आपल्या सखीचे उत्तम बोल सांगितले—'अयुपुत्रा, महाभाग्यवाना, रंभा तुझ्याकडे आली आहे.'
शिवस्य कन्यया वीर तयाहं परिप्रेषिता । तवार्थं देवदेवेन देव्या देवेन वै पुरा
'शंकराच्या कन्येने मला तुझ्यासाठी पाठवले आहे. पूर्वी देवाधिदेव आणि देवी यांनी तुझ्या कल्याणासाठी मला पाठवले.'
भार्यारूपं वरं श्रेष्ठं सृष्टं लोकेषु दुर्लभम् । दुष्प्राप्यं तु नरश्रेष्ठैर्देवै सेंद्रैस्तपोधनैः
पत्नी हा जगात मिळणारा सर्वश्रेष्ठ वर आहे, जो फार दुर्मिळ आहे. श्रेष्ठ पुरुष, इंद्रासह देव, आणि कठोर तप करणारे ऋषी यांनाही तो सहज मिळत नाही.
गंधर्वैः पन्नगैः सिद्धैश्चारणैः पुण्यलक्षणैः । स्वयमेव समायातं तवार्थे शृणु सांप्रतम्
गंधर्व, नाग, सिद्ध, पुण्यवान चारण यांनीही तिला मिळवण्याचा प्रयत्न केला, पण ती स्वतः तुझ्यासाठी आली आहे; आता ऐक.
स्त्रीरत्नं तन्महाप्राज्ञ संपूर्णं पुण्यनिर्मितम् । अशोकसुंदरी नाम तवार्थं तपसि स्थिता
हे स्त्रीरत्न, महाप्राज्ञा, पूर्णपणे पुण्याने निर्माण झाले आहे; तिचे नाव अशोकसुंदरी आहे, ती तुझ्यासाठी तप करत उभी आहे.
अत्यर्थं तु तपस्तप्तं भवंतमिच्छते सदा । एवं ज्ञात्वा महाभाग भजमानां भजस्व हि
तिने अत्यंत कठोर तप केले आहे आणि नेहमीच तुला मिळवण्याची इच्छा धरली आहे; हे जाणून, महाभाग्यवाना, तुझ्यावर प्रेम करणाऱ्या तिचा स्वीकार कर.
त्वामृते सा वरारोहा पुरुषं नैव याचते । नहुषेण तयोक्तं तु श्रुत्वावधारितं वचः
तुझ्याशिवाय, हे सुंदर स्त्री, ती दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाला निवडत नाही; नहुषाने हे तिच्याकडून ऐकून तिच्या शब्दांना गांभीर्याने घेतले.
प्रत्युत्तरं ददौ चाथ रंभे मे श्रूयतां वचः । तत्तु सर्वं विजानामि यत्त्वयोक्तं ममाग्रतः
मग त्याने उत्तर दिले—'रंभे, माझे बोल ऐक; तू जे काही माझ्यासमोर सांगितलेस, ते सर्व मला माहीत आहे.'
ममाग्रे कथितं पूर्वं वशिष्ठेन महात्मना । सर्वमेव विजानामि अस्यास्तु तप उत्तमम्
पूर्वी महान आत्मा वसिष्ठ यांनी मला हे सर्व सांगितले होते; मला सर्व माहिती आहे, आणि तिचे तप अत्युत्कृष्ट आहे.
श्रूयतां कारणं भद्रे यथासौख्यं भविष्यति । अहत्वा दानवं हुंडं न गच्छामि वरांगनाम्
हे सौम्ये, कारण ऐक, ज्यामुळे सुख मिळेल—हूंड नावाच्या दानवाचा वध केल्याशिवाय मी त्या उत्तम स्त्रीकडे जाणार नाही.
सर्वमेतत्सुवृत्तांतमहं जाने तथैव हि । ममार्थे तव संभूतिस्तपश्च चरितं त्वया
हे सर्व उत्तम प्रकारे घडले आहे, हे मला माहीत आहे; तुझा जन्म माझ्यासाठीच झाला आणि तू माझ्यासाठी तप केले आहेस.
मम भार्या न संदेहो भवती विधिना कृता । ममार्थे निश्चयं कृत्वा तप आचरितं त्वया
तू माझी पत्नी आहेस, यात शंका नाही, विधीने तुझी निर्मिती झाली आहे; माझ्यासाठी तू ठाम निश्चय करून तप केले आहेस.
हृता तस्मात्सुपापेन भवती नियमान्विता । सूतिगृहादहं तेन दानवेनाधमेन वै
म्हणूनच, सुपाप नावाच्या दुष्ट दानवाने, नियम पाळणाऱ्या तुला, सुतिगृहातून अपहरण केले.
बालभावस्थितो देवि पितृमातृविना कृतः । तस्मात्तं तु हनिष्यामि हुंडं वै दानवाधमम्
देवी, मी लहान असताना, आईवडिलांशिवाय होतो; म्हणूनच मी त्या हूंड नावाच्या नीच दानवाचा वध करीन.