एवं दत्वा वरं तस्यै जगाम गिरिजा गिरिम् । कैलासं शंकरेणापि मुदा परमया युता
अशी वरदान देऊन, गिरिजा पर्वताकडे निघाली; शंकरासोबत, अत्यंत आनंदाने, ती कैलासावर गेली.
†********************† इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखण्डे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे द्व्यधिकशततमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत, गुरुतीर्थाच्या महात्म्यात, च्यवनाच्या चरित्रातील एकशे दुसरा अध्याय येथे संपला.
'कुञ्जल उवाच- अशोकसुन्दरी जाता सर्वयोषिद्वरा तदा। रेमे सुनन्दने पुण्ये सर्वकामगुणान्विते
कुंजल म्हणाला: त्यावेळी अशोकसुंदरी जन्माला आली, सर्व स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ. ती पुण्यवान नंदनवनात, सर्व इच्छित गुणांनी युक्त, आनंदाने रमली.
सुरूपाभिः सुकन्याभिर्देवानां चारुहासिनी । सर्वान्भोगान्प्रभुञ्जाना गीतनृत्यविचक्षणा
सुंदर, हसऱ्या चेहऱ्याच्या कन्यांनी वेढलेली, गाणं-नृत्यात निपुण, ती देवांसारखी सर्व सुखांचा उपभोग घेत होती.
विप्रचित्तेः सुतो हुण्डो रौद्रस्तीव्रश्च सर्वदा । स्वेच्छाचारो महाकामी नन्दनं प्रविवेश ह
विप्रचित्तीचा पुत्र हुंड नावाचा, नेहमी रागीट आणि प्रचंड, आपल्या इच्छेप्रमाणे वागणारा आणि मोठ्या कामनेने भरलेला, नंदनवनात शिरला.
अशोकसुन्दरीं दृष्ट्वा सर्वालङ्कारसंयुताम् । तस्यास्तु दर्शनाद्दैत्यो विद्धः कामस्य मार्गणैः
अशोकसुंदरीला सर्व अलंकारांनी सजलेली पाहून, त्या दैत्याच्या मनात प्रेमबाण घुसले.
तामुवाच महाकायः का त्वं कस्यासि वा शुभे । कस्मात्त्वं कारणाच्चात्र आगतासि वनोत्तमम्
तो बलाढ्य दैत्य तिला म्हणाला: 'सुंदरी, तू कोण आहेस? कुणाची आहेस? आणि या सुंदर वनात कोणत्या कारणासाठी आली आहेस?'
'अशोकसुन्दर्युवाच- शिवस्यापि सुपुण्यस्य सुताहं शृणु साम्प्रतम् । स्वसाहं कार्तिकेयस्य जननी गोत्रजापि मे
अशोकसुंदरी म्हणाली: 'मी शिवाची, पुण्यवान असलेल्या देवाची मुलगी आहे; ऐक. मी कार्तिकेयाची बहीण आहे आणि माझी आईही श्रेष्ठ कुळातली आहे.'
बालभावेन सम्प्राप्ता लीलया नन्दनं वनम् । भवान्कोहि किमर्थं तु मामेवं परिपृच्छति
'लहानपणी खेळत-खेळत मी या नंदनवनात आले. पण तू कोण आहेस आणि मला असे का विचारतो आहेस?'
हुण्ड उवाच- विप्रचित्तेः सुतश्चाहं गुणलक्षणसंयुतः। हुण्डेति नाम्ना विख्यातो बलवीर्यमदोद्धतः
हुंड म्हणाला: 'मी विप्रचित्तीचा पुत्र आहे, गुणांनी आणि लक्षणांनी युक्त. मला 'हुंड' या नावाने ओळखतात आणि माझ्या बळावर, पराक्रमावर मला मोठा अभिमान आहे.'
दैत्यानामप्यहं श्रेष्ठो मत्समो नास्ति राक्षसः । देवेषु मर्त्यलोकेषु तपसा यशसा कुले
दैत्यांमध्ये मीच श्रेष्ठ आहे; माझ्यासारखा राक्षस नाहीच. देवांमध्ये, माणसांच्या जगात, तपाने, कीर्तीने किंवा कुळाने कोणीही माझ्याशी बरोबरी करू शकत नाही.
अन्येषु नागलोकेषु धनभोगैर्वरानने । दर्शनात्ते विशालाक्षि हतः कन्दर्पमार्गणैः
इतर लोकांमध्ये, नागांच्या जगात, संपत्ती आणि सुखभोगांत, सुंदर डोळ्यांनो, तुझ्या केवळ दर्शनानेच मला मदनाच्या बाणांनी घायाळ केलं आहे.
शरणं ते ह्यहं प्राप्तः प्रसादसुमुखी भव । भव स्ववल्लभा भार्या मम प्राणसमा प्रिया
मी तुझ्या शरण आलो आहे; कृपावान आणि हसतमुख हो. तू स्वतःची प्रिय, माझी पत्नी आणि माझ्या प्राणांइतकी प्रिय हो.
अशोकसुन्दर्युवाच- श्रूयतामभिधास्यामि सर्वसंबंधकारणम्। भवितव्या सुजातस्य लोके स्त्री पुरुषस्य हि
अशोकसुंदरी म्हणाली — ऐक, मी आपल्या नात्याचं संपूर्ण कारण सांगते. या जगात, स्त्रीला चांगल्या कुळात जन्मलेल्या पुरुषासाठीच नियती असते.
भवितव्यस्तथा भर्ता स्त्रिया यः सदृशो गुणैः । संसारे लोकमार्गोयं शृणु हुण्ड यथाविधि
तसंच, स्त्रीसाठी गुणांनी योग्य असा पतीच असावा, हेही ठरलेलं आहे. हा जगाचा मार्ग आहे, हुंडा, नीट ऐक.
अस्त्येव कारणं चात्र यथा तेन भवाम्यहम् । सुभार्या दैत्यराजेन्द्र शृणुष्व यतमानसः
यासाठी एक कारण आहे, ज्यामुळे मी चांगली पत्नी होईल, दैत्यराजा. तू मन लावून ऐक.
वृक्षराजादहं जाता यदा काले महामते । शम्भोर्भावं सुसङ्गृह्य पार्वत्या कल्पिता ह्यहम्
मी झाडांच्या राजापासून योग्य वेळी जन्मले, शंभूंचं स्वरूप पूर्णपणे मिळवून, पार्वतीने मला कल्पिलं.
देवस्यानुमते देव्या सृष्टो भर्ता ममैव हि । सोमवंशे महाप्राज्ञः स धर्मात्मा भविष्यति
देवी आणि देव यांच्या संमतीनेच माझा पती निर्माण होईल; तो चंद्रवंशात जन्मलेला, मोठा ज्ञानी आणि धर्मात्मा असेल.
जिष्णुर्जिष्णुसमो वीर्ये तेजसा पावकोपमः। सर्वज्ञः सत्यसन्धश्च त्यागे वैश्रवणोपमः
तो नेहमी जिंकणारा, पराक्रमात विजयानुसार, तेजात अग्नीसारखा, सर्वज्ञ, सत्यवचन आणि दानात कुबेरासारखा असेल.
यज्वा दानपतिः सोपि रूपेण मन्मथोपमः । नहुषोनाम धर्मात्मा गुणशील महानिधिः
तो यज्ञ करणारा, दानशूर आणि रूपाने मदनासारखा असेल. त्याचं नाव नहुष, धर्मात्मा, गुणशील आणि सद्गुणांचा खजिना असेल.
देव्या देवेन मे दत्तःख्यातोभर्ताभविष्यति । तस्मात्सर्वगुणोपेतं पुत्रमाप्स्यामि सुन्दरम्
देवी आणि देव यांनी मला दिलेला, तोच माझा प्रसिद्ध पती होईल. म्हणून मी सर्व गुणांनी युक्त, सुंदर पुत्र प्राप्त करीन.
इन्द्रोपेन्द्र समं लोके ययातिं जनवल्लभम्। लप्स्याम्यहं रणे धीरं तस्माच्छम्भोः प्रसादतः
मी शंकरांच्या कृपेने, इंद्र आणि उपेंद्रासारखा, लोकांना प्रिय, रणधीर ययातीलाच पती म्हणून मिळवीन.
अहं पतिव्रता वीर परभार्या विशेषतः। अतस्त्वं सर्वथा हुण्ड त्यज भ्रान्तिमितोव्रज
मी पतीपरायणा आहे, वीर, दुसऱ्याच्या पत्नीला तर कधीच नाही. म्हणून, हुंडा, तू ही भ्रमाची कल्पना सोड आणि निघून जा.
प्रहस्यैव वचो ब्रूते अशोकसुन्दरीं प्रति। 'हुण्ड उवाच- नैव युक्तं त्वया प्रोक्तं देव्या देवेन चैव हि
हसत हसत त्याने अशोकसुंदरीला असे म्हटले — 'हुंडा म्हणाला — तू जे बोललीस, ते योग्य नाही, आणि देवी-देवांनी जे सांगितलं, तेही योग्य नाही.'
नहुषोनाम धर्मात्मा सोमवंशे भविष्यति। भवती वयसा श्रेष्ठा कनिष्ठो न स युज्यते
नहुष नावाचा धर्मात्मा चंद्रवंशात जन्मेल; पण तू वयाने मोठी आहेस, तो लहान आहे, म्हणून तुम्ही दोघे जुळत नाही.
कनिष्ठा स्त्री प्रशस्ता तु पुरुषो न प्रशस्यते । कदा स पुरुषो भद्रे तव भर्ता भविष्यति
लहान वयाची स्त्री चांगली मानली जाते, पण लहान वयाचा पुरुष नाही. मग, सुभगे, तो पुरुष तुझा पती कधी होणार?
तारुण्यं यौवनं चापि नाशमेवं प्रयास्यति। यौवनस्य बलेनापि रूपवत्यः सदा स्त्रियः
तरुणपण आणि यौवन नक्कीच संपून जाईल; पण यौवनाच्या बळावर सुंदर स्त्रिया नेहमीच पुरुषांना प्रिय असतात.
पुरुषाणां वल्लभत्वं प्रयान्ति वरवर्णिनि । तारुण्यं हि महामूलं युवतीनां वरानने
सुंदर वर्णाच्या स्त्री, तरुणपणामुळेच स्त्रिया पुरुषांना प्रिय होतात; कारण यौवन हेच युवतींसाठी सर्वात मोठं भांडार आहे, सुंदर मुखवाली.
तस्या धारेण भुंजंति भोगान्कामान्मनोनुगान् । कदा सोभ्येष्यते भद्रे आयोः पुत्रः शृणुष्व मे
त्या प्रवाहामुळे लोकांना मनासारखे सुख आणि इच्छा मिळतात. पण, हे भाग्यवान स्त्री, तुझा मुलगा केव्हा योग्य होईल? माझं ऐक.
यौवनं वर्ततेऽद्यैव वृथा चैव भविष्यति। गर्भत्वं च शिशुत्वं च कौमारं च निशामय
आता तरुणपण आहे, पण ते लवकरच व्यर्थ होईल. गर्भावस्था, बालपण आणि किशोरावस्था यांचाही विचार कर.