आनंदकंदाय विशुद्धबुद्धये शुद्धाय हंसाय परावराय। । नमोऽस्तु तस्मै गणनायकाय श्रीवासुदेवाय महाप्रभाय
आनंदाचा स्रोत, निर्मळ बुद्धी, शुद्ध हंस, सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ, गुणांचा अधिपती, श्रीवासुदेव आणि महान तेजस्वी यांना मी नमस्कार करतो.
श्रीपांचजन्येन विराजमानं रविप्रभेणापि सुदर्शनेन ।। गदाब्जकेनापि विराजमानं प्रभुं सदैनं शरणं प्रपद्ये
मी त्या प्रभूच्या शरण जातो, जो श्रीपांचजन्य, तेजस्वी सुदर्शन, गदा आणि कमळ यांच्यामुळे उजळून निघाला आहे.
यं वेदगुह्यं सगुणं गुणानामाधारभूतं सचराचरस्य ।। यं सूर्यवैश्वानरतुल्यतेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो वेदांचा गूढ, गुणांनी युक्त, सर्व गुणांचा आधार, चराचराचा आधार, आणि सूर्य व अग्निप्रमाणे तेजस्वी आहे.
क्षुधानिधानं विमलं सुरूपमानंदमानेन विराजमानम् । यं प्राप्य जीवंति सुरादिलोकास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो अन्नाचा साठा, निर्मळ, सुंदर, आनंद आणि गौरवाने उजळलेला आहे, ज्याला प्राप्त होऊन देव व इतर लोक जगतात.
तमोघनानां स्वकरैर्विनाशं करोति नित्यं परिकर्महेतुः ।। उद्द्योतमानं रविदीप्ततेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो आपल्या किरणांनी अंधाराचा नाश करतो, सर्व कर्मांचा कारण आहे आणि सूर्याप्रमाणे तेजस्वी आहे.
यो भाति सर्वत्र रविप्रभावैः करोति शोषं च रसं ददाति ।। यः प्राणिनामंतरगः स वायुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो सूर्याच्या प्रकाशाने सर्वत्र चमकतो, जो कोरडेपणा आणि ओलावा देतो, आणि वायूप्रमाणे सर्व प्राण्यांमध्ये वास करतो.
स्वेच्छानुरूपेण स देवदेवो बिभर्ति लोकान्सकलान्महीपान् ।। संतारणे नौरिव वर्तते यस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो देवांचा देव, आपल्या इच्छेनुसार सर्व जग आणि राजांना पोसतो, आणि जो सर्वांना तारण्यासाठी नौकेसारखा आहे.
अंतर्गतो लोकमयः सदैव पचत्यसौ स्थावरजंगमानाम् ।। स्वाहामुखो देवगणस्य हेतुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो आत प्रवेश करून सर्व जग व्यापतो, नेहमी स्थावर-जंगमांचे पचन करतो, आणि स्वाहा या मुखाने देवगणांचा कारण आहे.
रसैः सुपुण्यैः सकलैः सहैव पुष्णाति सौम्यो गुणदश्च लोके ।। अन्नानि योनिर्मल तेजसैव तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो सौम्य, लोकांत गुण देणारा, सर्व शुद्ध रस आणि अन्नाने पोषण करणारा, आणि ज्याचा मूळ तेजस्वरूप आहे.
अस्त्येव सर्वत्र विनाशहेतुः सर्वाश्रयः सर्वमयः स सर्वः ।। विना हृषीकैर्विषयान्प्रभुंक्ते तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो सर्वत्र विनाशाचा कारण, सर्वांचा आधार आणि सार, आणि जो इंद्रियांशिवाय विषयांचा अनुभव घेतो.
जीवस्वरूपेण बिभर्ति लोकांस्ततः स्वमूर्तान्सचराचरांश्च ।। निष्केवलो ज्ञानमयः सुशुद्धस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो जीवस्वरूपाने जगाला धारण करतो, नंतर आपल्या स्वरूपांनी चराचराला व्यापतो, जो अद्वितीय, ज्ञानमय आणि परमशुद्ध आहे.
दैत्यांतकं दुःखविनाशमूलं शांतं परं शक्तिमयं विशालम् ।। यं प्राप्य देवा विनयं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो दैत्यांचा अंत करणारा, दुःखाचा नाश करणारा, शांत, सर्वोच्च, शक्तिमान आणि विशाल आहे, ज्याला प्राप्त होऊन देव नम्र होतात.
सुखं सुखांतं सुखदं सुरेशं ज्ञानार्णवं तं मुनिपं सुरेशम् ।। सत्याश्रयं सत्यगुणोपविष्टं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो सुख, सुखाचा शेवट, सुख देणारा, देवांचा स्वामी, ज्ञानाचा महासागर, ऋषी आणि देवांचा प्रमुख, सत्याचा आधार आणि सत्यगुणांनी युक्त आहे.
यज्ञांगरूपं परमार्थरूपं मायान्वितं मापतिमुग्रपुण्यम् ।। विज्ञानमेकं जगतां निवासं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
मी त्या वासुदेवाच्या शरण जातो, जो यज्ञाच्या अंगांचा स्वरूप, परमार्थाचा स्वरूप, मायायुक्त, मादेवीचा स्वामी, प्रखर पुण्यवान, एकमेव ज्ञान आणि जगाचा आधार आहे.
अंभोधिमध्ये शयनं हितस्य नागांगभोगे शयनं विशाले ।। श्रीपादपद्मद्वयमेव तस्य तद्वासुदेवस्य नमामि नित्यम्
समुद्राच्या मध्यभागी, आपल्या प्रियकरासाठी नागराजाच्या विशाल पाठीवर शयन करणारा, त्या वासुदेवाच्या दोन कमळासारख्या पायांना मी नेहमी नमस्कार करतो.
पुण्यान्वितं शंकरमेव नित्यं तीर्थैरनेकैः परिसेव्यमानम् ।। तत्पादपद्मद्वयमेव तस्य श्रीवासुदेवस्य अघापहं तत्
अनेक पवित्र तीर्थांनी नेहमी पूजला जाणारा, पुण्यवान आणि मंगल असा शंकर, त्याच्या पवित्र पायांना, म्हणजेच पापांचा नाश करणाऱ्या त्या श्रीवासुदेवाच्या दोन कमळपदांना मी वंदन करतो.
पादांबुजं रक्तमहोत्पलाभमंभोजसल्लिंगजयोपयुक्तम् ।। अलंकृतं नूपुरमुद्रिकाभिः श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्
रक्तवर्णी मोठ्या कमळासारखे, कमळाच्या विजयचिन्हांनी सुशोभित, नूपुर आणि अंगठ्या यांनी अलंकृत, त्या श्रीवासुदेवाच्या पवित्र पायांना मी नेहमी वंदन करतो.
देवैः सुसिद्धैर्मुनिभिः सदैव नुतं सुभक्त्या उरगाधिपैश्च ।। तत्पादपंकेरुहमेवपुण्यं श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्
देव, सिद्ध, ऋषी आणि नागराज यांनी नेहमी भक्तीने स्तुती केलेले, त्या श्रीवासुदेवाच्या पुण्य कमळपदांना मी सदैव वंदन करतो.
यस्यापि पादांभसि मज्जमानाः पूता दिवं यांति विकल्मषास्ते ।। मोक्षं लभंते मुनयः सुतुष्टास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
ज्यांच्या पायातील पवित्र पाण्यात स्नान करणारे लोक पावन होतात, त्यांचे सर्व दोष नाहीसे होतात आणि ते स्वर्गात जातात; समाधानी ऋषी मुक्ती प्राप्त करतात—त्या वासुदेवाच्या चरणी मी शरण जातो.
पादोदकं तिष्ठति यत्र विष्णोर्गंगादितीर्थानि सदैव तत्र ।। पिबंति येद्यापि सपापदेहास्ते यांति शुद्धाः सुगृहं मुरारेः
जिथे विष्णूच्या पायातील पवित्र पाणी असते, तिथे गंगा व इतर सर्व तीर्थे नेहमी वास करतात; जरी पापी शरीर असले तरी जे ते पाणी पितात, ते शुद्ध होतात आणि मुरारीच्या दिव्य निवासात पोहोचतात.
पादोदकेनाप्यभिषिच्यमाना उग्रैश्च पापैः परिलिप्तदेहाः ।। ते यांति मुक्तिं परमेश्वरस्य तस्यैव पादौ सततं नमामि
ज्यांच्या शरीरावर मोठी पापे आहेत, असे लोकही त्या पायातील पवित्र पाण्याने अभिषेक केल्यावर मुक्ती प्राप्त करतात; त्या परब्रह्माच्या पायांना मी सदैव वंदन करतो.
नैवेद्यमात्रेण सुभक्षितेन सुचक्रिणस्तस्य महात्मनस्तु ।। श्रीवाजपेयस्य फलं लभंते सर्वार्थयुक्ताश्च नरा भवंति
त्या महात्म्याच्या प्रसादाचा केवळ नैवेद्य म्हणून स्वीकार करणाऱ्यांना, योग्य कर्म करणाऱ्यांना, वाजपेय यज्ञाचे फळ मिळते आणि त्यांची सर्व मनोकामना पूर्ण होते.
नारायणं तं नरकाधिनाशनं मायाविहीनं सकलं गुणज्ञम् ।। यं ध्यायमानाः सुगतिं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये
जो नरकाचा नाश करणारा, माया रहित, सर्व गुणांचा जाणणारा नारायण आहे, त्याचे ध्यान करणारे लोक उत्तम मार्गावर पोहोचतात—त्या वासुदेवाच्या चरणी मी शरण जातो.
यो वंद्यस्त्वृषिसिद्धचारणगणैर्देवैः सदा पूज्यते यः संसारमहार्णवे निपतितस्योद्धारको वत्सल-। स्तस्यैवापि नमाम्यहं सुचरणौ भक्त्या वरौ पावनौ
जो ऋषी, सिद्ध, चारण आणि देव यांनी नेहमी पूजला जातो, जो संसाराच्या महासागरात पडलेल्यांना तारतो, असा दयाळू प्रभू—त्याचे दोन पावन, श्रेष्ठ पाय मी भक्तीने वंदन करतो.
यो दृष्टो मखमंडपे सुरगणैः श्रीवामनः सामगः ।। सामोद्गीतकुतूहलः सुरगणैस्त्रैलोक्य एकः प्रभुः । । कुर्वंतं नयनेक्षणैः शुभकरैर्निष्पापतां तद्बले-। स्तस्याहं चरणारविंदयुगलं वंदे परं पावनम्
जो श्रीवामन म्हणून यज्ञमंडपात देवांनी पाहिला, सामगान गात आनंदाने देवांनी स्तुत्य केलेला, तीनही लोकांचा एकमेव स्वामी, शुभदृष्टीने पाप नाहीसे करणारा—त्याच्या त्या पवित्र कमळपदांना मी वंदन करतो.
राजंतं द्विजमंडले मखमुखे ब्रह्मश्रियाशोभितं ।। दिव्येनापि सुतेजसा करमयं यं चेंद्रनीलोपमम् । देवानां हितकाम्यया सुतनुजं वैरोचनस्यापि तं-। याचंतं मम दीयतां त्रिपदकं वंदे प्रभुं वामनम्
जो यज्ञाच्या वेळी ब्रह्मतेजाने तेजस्वी, निळ्या मण्यासारखा उजळ, देवांच्या कल्याणासाठी, विरोचनपुत्र बळीने माझ्याकडून तीन पावले मागितली—त्या वामन प्रभूला मी वंदन करतो.
तं द्रष्टुं रविमंडले मुनिगणैः संप्राप्तवंतं दिवं तस्यैवापि सुचक्रिणः सुरगणाः प्रापुर्लयं सांप्रतं-। का ये विश्वविकोशकेतमतुलं नौमि प्रभोर्विक्रमम्
ज्याला पाहण्यासाठी सूर्यमंडलात ऋषी आले, ज्याच्याकडे सद्गुणी देव आता विलीन झाले; त्या विश्वाचा ध्वज, अतुलनीय पावलांचा प्रभू—त्याच्या पराक्रमाचे मी स्तवन करतो.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रेऽष्टनवतितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेतील गुरूतीर्थाच्या महात्म्यात, च्यवनाच्या चरित्रात, हा नव्वदावा अध्याय संपला.
विष्णुरुवाच- स्तोत्रं पवित्रं परमं पुराणं पापापहं पुण्यमयं शिवं च । धन्यं सुसूक्तं परमं सुजाप्यं निशम्य राजा स सुखी बभूव
विष्णू म्हणाले—हे स्तोत्र पवित्र, श्रेष्ठ, प्राचीन, पापांचा नाश करणारे, पुण्याने भरलेले, मंगल, धन्य, सुंदर शब्दांनी युक्त आणि श्रेष्ठ पूजा करण्याजोगे आहे. हे ऐकून राजा अत्यंत सुखी झाला.
गतासु तृष्णा क्षुधया समेता देवोपमो भूमिपतिर्बभूव । भार्या च तस्यापि विभाति रूपैर्युक्तावुभौ पापविबंधमाप्तौ
राजाची तहान आणि भूक नाहीशी झाली; तो देवासमान झाला. त्याची पत्नीही सौंदर्याने उजळली; दोघेही पापांच्या बंधनातून मुक्त झाले.