नियमान्पूर्वमादाय ये पश्चादजितेंद्रियाः । अतिक्रामंति चांचल्यात्ते वै निरयगामिनः
जे आधी व्रत घेतात आणि मग इंद्रियांवर ताबा नसल्यामुळे चंचलतेने ते मोडतात, ते नरकात जातात.
इत्येते कथिता राजन्नरा निरयगामिनः । स्वर्गलोकस्य गंतारो ये जनास्तान्निबोध मे
राजा, असे नरकात जाणारे लोक मी सांगितले. आता स्वर्गात जाणारे लोक कोण आहेत ते ऐक.
सत्येन तपसा क्षांत्या दानेनाध्ययनेन च । ये धर्ममनुवर्तंते ते नराः स्वर्गगामिनः
जे सत्य, तप, क्षमा, दान आणि अध्ययन यांद्वारे धर्माचे पालन करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
ये च होमपरा ध्यानदेवतार्चनतत्पराः । आददाना महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे होम, ध्यान आणि देवतेची पूजा यामध्ये मन लावतात आणि मोठ्या मनाचे असतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
शुचयश्च शुचौ देशे वासुदेवपरायणाः । पठंति विष्णुं गायंति ते नराः स्वर्गगामिनः
जे स्वच्छ मनाचे, पवित्र ठिकाणी वासुदेवभक्तीने विष्णूचे पठण आणि गाणे करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
मातापित्रोश्च शुश्रूषां ये कुर्वंति सदादृताः । वर्जयंति दिवास्वप्नं ते नराः स्वर्गगामिनः
जे नेहमी आई-वडिलांची आदराने सेवा करतात आणि दिवसा झोप टाळतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
सर्वहिंसानिवृत्ताश्च साधुसंगाश्च ये नराः । सर्वस्यापि हिते युक्तास्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे सर्व प्रकारच्या हिंसेपासून दूर राहतात, सज्जनांची संगत करतात आणि सर्वांच्या हितासाठी कार्य करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
सर्वलोभनिवृत्ताश्च सर्वसाहाश्च ये नराः । सर्वस्याश्रयभूताश्च ते नराः स्वर्गगामिनः
जे सर्व लोभ सोडतात, धैर्यवान असतात आणि सर्वांसाठी आधार बनतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
शुश्रूषाभिस्तपोभिश्च गुरूणां मानदा नराः । प्रतिग्रहनिवृत्ता ये ते नराः स्वर्गगामिनः
जे गुरूंची सेवा व तप करून त्यांना मान देतात आणि दान घेणे टाळतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
सहस्रपरिवेष्टारस्तथैव च सहस्रदाः । त्रातारश्च सहस्राणां ते नराः स्वर्गगामिनः
जे हजारो लोकांना जेवण देतात, हजारो दान करतात आणि हजारो लोकांचे रक्षण करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
भयात्पापात्तपाच्छोकाद्दारिद्र्यव्याधिकर्शितान् । विमुंचंति च ये जंतूंस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे भय, पाप, ताप, शोक, दारिद्र्य किंवा आजाराने त्रस्त प्राण्यांना सोडून देतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
आत्मस्वरूपवंतश्च यौवनस्थाश्च भारत । ये वै जितेंद्रिया धीरास्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे आत्मज्ञान असलेले, तरुण आणि इंद्रियांवर ताबा ठेवणारे धीर लोक आहेत, ते स्वर्गात जातात.
सुवर्णस्य च दातारो गवां भूमेश्च भारत । अन्नानां वाससां चैव ते नराः स्वर्गगामिनः
जे सोनं, गायी, जमीन, अन्न आणि वस्त्र दान करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
ये याचिताः प्रहृष्यंति प्रियं दत्वा वदंति च । त्यक्तदानफलेच्छाश्च ते नराः स्वर्गगामिनः
जे मागितल्यावर आनंदाने प्रिय बोलून देतात आणि दानाचे फळ नकोसे मानतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
निवेशनानां धान्यानां नराणां च परंतप । स्वयमुत्पाद्य दातारः पुरुषाः स्वर्गगामिनः
जे स्वतः मेहनत करून घर, धान्य आणि इतर वस्तू दान करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
द्विषतामपि ये दोषान्न वदंति कदाचन । कीर्तयंति गुणान्ये च ते नराः स्वर्गगामिनः
जे शत्रूंचेही दोष कधीच बोलत नाहीत आणि त्यांच्या गुणांचे कौतुक करतात, ते लोक स्वर्गात जातात.
ये परेषां श्रियं दृष्ट्वा न वितप्यंति मत्सरात् । प्रहृष्टाश्चाभिनंदंति ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक दुसऱ्यांची श्रीमंती पाहून मत्सराने दुःखी होत नाहीत, उलट आनंदाने त्यांचे अभिनंदन करतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च श्रुतिशास्त्रोक्तमेव च । आचरंति महात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे महात्मे लोक वेद आणि शास्त्रांनी सांगितलेल्या नियमांप्रमाणे वागतात, कर्म करताना आणि टाळताना देखील, ते लोक स्वर्गाला जातात.
ये नराणां वचो वक्तुं न जानंति च विप्रियम् । प्रियवाक्यैकविज्ञातास्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक कधीच दुसऱ्यांना अप्रिय बोलूच शकत नाहीत आणि नेहमीच गोड बोलण्यातच पटाईत असतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
ये नामभागान्कुर्वंति क्षुत्तृष्णा श्रमपीडिताः । हंतकारस्य कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक उपासमारी, तहान आणि श्रमाने त्रस्त असतानाही इतरांना अन्नाचा वाटा देतात, ते पुण्य निर्माण करणारे आणि स्वर्गाला जाणारे असतात.
वापीकूपतडागानां प्रपानां चैव वेश्मनाम् । आरामाणां च कर्तारस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक विहिरी, तळी, पाणवठे, प्यावे, घरे आणि बागा बांधतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
असत्येष्वपि ये सत्या ऋजवो नार्जवेष्वपि । रिपुष्वपिहिता ये च ते नराः स्वर्गगामिनः
जे खोटेपणातही सत्य बोलतात, वाकड्या लोकांतही सरळ राहतात आणि शत्रूंमध्येही स्वतःला लपवतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
यस्मिन्कस्मिन्कुले जाता बहुपुत्राः शतायुषः । सानुक्रोशाः सदाचारास्ते नराः स्वर्गगामिनः
ज्या कुळात अनेक मुले, दीर्घायुष्य, दयाळूपणा आणि चांगला आचार असलेले लोक जन्मतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
कुर्वंत्यवंध्यं दिवसं धर्मेणैकेन सर्वदा । व्रतं गृह्णंति ये नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक नेहमी एक तरी धर्मपालनाचे व्रत घेऊन आपला दिवस फलदायी करतात आणि रोज व्रत पाळतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
आक्रोशंतं स्तुवंतं च तुल्यं पश्यंति ये नराः । शांतात्मानो जितात्मानस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक निंद करणाऱ्याला आणि स्तुती करणाऱ्याला सारखेच पाहतात, शांत आणि संयमी असतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
ये चापि भयसंत्रस्तान्ब्राह्मणांश्च तथा स्त्रियः । सार्थान्वा परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक घाबरलेल्या, ब्राह्मण, स्त्रिया आणि प्रवासी यांचे रक्षण करतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
गंगायां पुष्करे तीर्थे गयायां च विशेषतः । पितृपिंडप्रदातारस्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक गंगा, पुष्कर आणि विशेषतः गया या तीर्थावर पितरांना पिंडदान करतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
न वशे चेंद्रियाणां च ये नराः संयमस्थिताः । त्यक्तलोभभयक्रोधास्ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक इंद्रियांच्या अधीन न राहता संयमात राहतात, लोभ, भीती आणि राग सोडतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
यूका मत्कुणदंशादीन्ये जंतूंस्तुदतस्तनुम् । पुत्रवत्परिरक्षंति ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक आपल्या अंगावरचे उवा, उंदीर, डास यांसारख्या जीवांना मुलासारखे जपतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.
अज्ञानाच्च यथोक्तेन विधिना संचयंति च । सर्वद्वंद्वसहा लोके ते नराः स्वर्गगामिनः
जे लोक अज्ञानाने जरी असले, तरी सांगितलेल्या पद्धतीने संचय करतात आणि जगातील सर्व दुःख-सुख सहन करतात, ते लोक स्वर्गाला जातात.