इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा सुबाहुः पृथिवीपतिः । ध्यानयोगेन देवेशं यजिष्ये कमलाप्रियम्
असे म्हणून, धर्मात्मा सुबाहू ध्यानयोगाने लक्ष्मीप्रिये देवेशाची पूजा करील.
दाहप्रलयसंवर्जं विष्णुलोकं व्रजाम्यहम् । जैमिनिरुवाच- सत्यमुक्तं त्वया भूप सर्वश्रेयः समाकुलम्
मी ज्या विष्णुलोकात जाणार आहे, तिथे दाह, प्रलय किंवा भीती नाही. जैमिनि म्हणाला— राजन, तू सत्य बोललास, सर्व मंगल तुझ्यात आहे.
राजानो धर्मशीलाश्च महायज्ञैर्यजंति ते । सर्वदानानि दीयंते यज्ञेषु नृपनंदन
धर्मशील राजा मोठ्या यज्ञांनी पूजा करतात. सर्व प्रकारची दाने यज्ञात दिली जातात, राजकुमार.
आदावन्नं तु यज्ञेषु वस्त्रं तांबूलमेव च । कांचनं भूमिदानं च गोदानं प्रददंति च
यज्ञाच्या सुरुवातीला ते अन्न, वस्त्र, तांबूल, सोने, जमीन आणि गायी दान करतात.
सुयज्ञैर्वैष्णवं लोकं ते प्रयांति नरोत्तमाः । दानेन तृप्तिमायांति संतुष्टाः संति भूमिपाः
सर्वोत्तम पुरुष उत्तम यज्ञांनी वैष्णव लोकात जातात. दानाने त्यांना समाधान मिळते; राजे तृप्त होतात.
तपस्विनो महात्मानो नित्यमेवं यजंति ते । सुभिक्षां याचयित्वा तु स्वस्थानं तु समागताः
तपस्वी आणि महात्मे नेहमी अशा प्रकारे पूजा करतात. भिक्षा मागून ते आपल्या ठिकाणी परततात.
भिक्षार्थं तस्य भागानि प्रकुर्वंति च भूपते । ब्राह्मणाय विभागैकं गोग्रासं तु महामते
भिक्षेसाठी ते भाग वाटतात, राजन. ब्राह्मणाला एक भाग, गायीला तिचे अन्न देतात, हे महाबुद्धी.
सुपार्श्ववर्तिनां चैकं प्रयच्छंति तपोधनाः । तस्यान्नस्य प्रदानेन फलं भुंजंति मानवाः
जे जवळ आहेत त्यांना तपस्वी एक भाग देतात. त्या अन्नाच्या दानाने लोक फळ भोगतात.
क्षुधातृषाविहीनास्ते विष्णुलोकं व्रजंति वै । तस्मात्त्वमपि राजेंद्र देहि न्यायार्जितं धनम्
जे भुके-प्यासे नाहीत, ते खरेच विष्णुलोकात जातात. म्हणून, राजेंद्र, तूही योग्य मार्गाने मिळवलेले धन दान कर.
दानाज्ज्ञानं ततः प्राप्य ज्ञानात्सिद्धिं प्रयास्यति । य इदं शृणुयान्मर्त्यः पुण्याख्यानमनुत्तमम्
दानामुळे ज्ञान मिळते; ज्ञानाने सिद्धी प्राप्त होते. जो मनुष्य हे श्रेष्ठ पुण्यकथन ऐकतो—
तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात्पापं सर्वं विलीयते । विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं सगच्छति
त्याला सर्व कामांत यश मिळतं; त्याचे सगळे पाप नाहीसे होतात. सर्व पापांतून मुक्त होऊन तो विष्णूच्या लोकात जातो.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे पंचनवतितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत, गुरुतिर्थावर च्यवनाच्या चरित्राचा पंच्याण्णवावा अध्याय इथे संपतो.
सुबाहुरुवाच- कीदृशैः कर्मभिः प्रेत्य गच्छंति नरकं नराः । स्वर्गं तु कीदृशैः प्रेत्य तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि
सुबाहू म्हणाला— माणसं मरणानंतर कोणत्या कर्मांमुळे नरकात जातात? आणि कोणत्या कर्मांमुळे स्वर्गात जातात? हे मला सांगावं.
जैमिनिरुवाच- ब्राह्मण्यं पुण्यमुत्सृज्य ये द्विजा लोभमोहिताः । कुकर्माण्युपजीवंति ते वै निरयगामिनः
जैमिनी म्हणाला— जे द्विज लोक धर्म आणि पुण्य सोडून, लोभ आणि मोहाने फसून, वाईट कृत्यांनी आपला उदरनिर्वाह करतात, ते नक्कीच नरकात जातात.
नास्तिका भिन्नमर्यादाः कंदर्पविषयोन्मुखाः । दांभिकाश्च कृतघ्नाश्च ते वै निरयगामिनः
जे नास्तिक आहेत, मर्यादा ओलांडतात, विषयसुखात गुंतलेले आहेत, दांभिक आणि कृतघ्न आहेत, ते सुद्धा नरकात जातात.
ब्राह्मणेभ्यः प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छंति ये धनम् । ब्रह्मस्वानां च हर्तारो नरा निरयगामिनः
जे ब्राह्मणांना धन देण्याचे वचन देऊनही देत नाहीत, किंवा ब्राह्मणांचे धन चोरतात, असे लोक नरकात जातात.
पुरुषाः पिशुनाश्चैव मानिनोऽनृतवादिनः । असंबद्धप्रलापाश्च ते वै निरयगामिनः
जे पुरुष दुसऱ्यांची निंदा करतात, गर्विष्ठ असतात, खोटं बोलतात किंवा असंबद्ध वायफळ बोलतात, ते नरकात जातात.
ये परस्वापहर्तारः परदूषणसूचकाः । परस्त्रीगामिनो ये च ते वै निरयगामिनः
जे दुसऱ्याचं धन चोरतात, खोटा आरोप करतात किंवा परस्त्रीशी संबंध ठेवतात, ते नरकात जातात.
प्राणिनां प्राणहिंसायां ये नरा निरताः सदा । परनिंदारता ये वै ते वै निरयगामिनः
जे नेहमी इतर जीवांची हिंसा करतात किंवा दुसऱ्यांची निंदा करण्यात आनंद मानतात, ते नरकात जातात.
सुकूपानां तडागानां प्रपानां च परंतप । सरसां चैव भेत्तारो नरा निरयगामिनः
हे शत्रूंना जाळणारा, जे चांगली विहिरी, तळी, प्यायची ठिकाणं किंवा सरोवरं नष्ट करतात, ते नरकात जातात.
विपर्यस्यंति ये दाराञ्छिशून्भृत्यातिथींस्तथा । उत्सन्नपितृदेवेज्या नरा निरयगामिनः
जे आपल्या पत्नी, मुलं, नोकर किंवा पाहुण्यांवर अन्याय करतात, किंवा ज्यांची पितरांची आणि देवांची पूजा बुडते, ते नरकात जातात.
प्रव्रज्यादूषका राजन्ये चैवाश्रमदूषकाः । सखीनां दूषकाश्चैव ते वै निरयगामिनः
जे संन्याशांचा किंवा राजांचा धर्म बिघडवतात, किंवा मित्रांना वाईट मार्गाला लावतात, ते नरकात जातात.
आद्यं पुरुषमीशानं सर्वलोकमहेश्वरम् । न चिंतयंति ये विष्णुं ते वै निरयगामिनः
जे आदिपुरुष, सर्व लोकांचे महेश्वर असलेल्या विष्णूचा विचारही करत नाहीत, ते नरकात जातात.
प्रयाजानां मखानां च कन्यानां सुहृदां तथा । साधूनां च गुरूणां च दूषका निरयगामिनः
जे यज्ञाची पूर्वकर्मं, यज्ञ, कन्या, मित्र, सज्जन किंवा गुरू यांना दूषित करतात, ते नरकात जातात.
काष्ठैर्वा शंकुभिर्वापि शून्यैरश्मभिरेव वा । ये मार्गानुपरुंधंति ते वै निरयगामिनः
जे लाकूड, खांब किंवा दगड टाकून रस्ते अडवतात, ते नरकात जातात.
सर्वभूतेष्वविश्वस्ताः कामेनार्तास्तथैव च । सर्वभूतेषु जिह्माश्च ते वै निरयगामिनः
जे सर्व जीवांवर विश्वास ठेवत नाहीत, वासनेने त्रस्त आहेत किंवा सर्वांशी वाईटपणा करतात, ते नरकात जातात.
आगतान्भोजनार्थं तु ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान् । प्रतिषेधं च कुर्वंति ते वै निरयगामिनः
जे भुकेने त्रस्त असलेल्या आणि जेवायला आलेल्या ब्राह्मणांना अडवतात, ते नरकात जातात.
क्षेत्रवृत्तिगृहच्छेदं प्रीतिच्छेदं च ये नराः । आशाच्छेदं प्रकुर्वंति ते वै निरयगामिनः
जे शेत, घर, प्रेम किंवा आशा नष्ट करतात, ते नरकात जातात.
शस्त्राणां चैव कर्त्तारः शल्यानां धनुषां तथा । विक्रेतारश्च राजेंद्र नरा निरयगामिनः
राजा, जे लोक शस्त्र, बाण, धनुष्य तयार करतात किंवा विकतात, ते नरकात जातात.
अनाथं विक्लवं दीनं रोगार्त्तं वृद्धमेव च । नानुकंपंति ये मूढास्ते वै निरयगामिनः
जे मूर्ख अनाथ, दु:खी, गरीब, आजारी किंवा वृद्ध यांच्यावर दया दाखवत नाहीत, ते खरोखर नरकात जातात.