कस्मात्त्वं मां न जानासि कथं शंका प्रवर्तते । क्षुधया पीड्यमानेन पयश्चान्नं प्रतीक्ष्यते
"तू मला ओळखत नाहीस का? तुला शंका का आली? मला भूक लागली आहे, म्हणून मी जेवण आणि पाण्याची वाट पाहतो आहे."
व्याध्युवाच- बर्बरः कृष्णवर्णश्च रक्ताक्षः कृष्णकंचुकः । ईदृशश्चास्ति मे भर्ता सर्वसत्वभयंकरः
शिकरणी म्हणाली — "माझा नवरा राकट, काळ्या रंगाचा, लाल डोळ्यांचा, काळे कपडे घालणारा आहे — तो सर्व प्राण्यांना भयावह वाटतो."
भवान्को दिव्यदेहस्तु प्रियेत्युक्त्वा समाह्वयेत् । एष मे संशयो जातो वद सत्यं ममाग्रतः
"पण तू तर दिव्य देहाचा आहेस आणि मला 'प्रिये' म्हणतोस. म्हणूनच मला शंका आली आहे. माझ्यासमोर सत्य सांग."
कुलं नाम स्वकं ग्रामं क्रीडां लिगं सुतं सुताम् । समाचष्ट प्रियाग्रे तु तस्याः प्रत्यय हेतवे
"आपलं घराणं, गाव, खेळ, चिन्ह, मुलगा, मुलगी — हे सर्व माझ्यासमोर सांग, म्हणजे मला खात्री वाटेल."
प्रत्युवाच स्वभर्तारं सा व्याधी हृष्टमानसा । कस्मात्ते ईदृशः कायः श्वेतकंचुकधारकः
तेव्हा शिकरणी आनंदाने आपल्या नवऱ्याला म्हणाली — "तुझं शरीर असं कसं झालं? तू पांढरा अंगरखा का घातलास?"
कथं जातः समाचक्ष्व ममाश्चर्यं प्रवर्तते । एवं संपृच्छमानस्तु भार्यया मृगघातकः
"हे कसं घडलं? मला सांग, कारण मला फार आश्चर्य वाटतंय." अशा प्रकारे पत्नीने विचारल्यावर, तो हरिणांचा शिकारी —
सूत उवाच- प्रत्युवाच ततः श्रुत्वा तां प्रियां प्रश्रयान्विताम् । नर्मदा उत्तरे कूले संगमश्चास्ति सुव्रते
सूतेने सांगितले — प्रियेने नम्रपणे विचारल्यावर त्याने उत्तर दिले — "नर्मदेच्या उत्तरेकडील काठावर, सुव्रते, एक संगम आहे."
आतपेनाकुलो जीवो मम जातोति सुप्रिये । अस्मिन्वै संगमे कांते श्रमश्रांतो हि सत्वरः
"तापलेल्या उन्हामुळे माझा जीव अगदी थकला होता, प्रिये. त्या संगमावर मी थकून, दमून पटकन पोहोचलो."
गतः स्नात्वा जलं पीत्वा पश्चाच्चाहं समागतः । तदाप्रभृति मे काय ईदृशस्तेजसावृतः
"तेथे स्नान करून, पाणी पिऊन मी परत आलो. त्या क्षणापासून माझं शरीर असं तेजस्वी झालं."
संजातो वस्त्रसंयुक्तः कंचुकः शुभ्रतां गतः । पूर्वोक्तलिंगसंस्थानैः कुलैः स्थानेन वै तथा
"माझ्या अंगावर वस्त्र आले, अंगरखा पांढरा झाला, पण पूर्वीची चिन्हं, घराणं आणि गाव तशीच राहिली."
स्वप्रियं लक्षयित्वा तु ज्ञात्वा पुण्यस्य संभवम् । प्रत्युवाचाथ भर्तारं संगमं मम दर्शय
आपला प्रियकर ओळखून आणि पुण्याचा उदय कळून तिने नवऱ्याला म्हटलं — "मला तो संगम दाखव."
तव पश्चात्प्रदास्यामि भोजनं पानसंयुतम् । इत्युक्तः प्रियया व्याधः सत्वरेण जगाम ह
"त्यानंतर मी तुला जेवण आणि पाणी देईन." असं प्रियेने सांगितल्यावर शिकारी त्वरित निघून गेला.
संगमो दर्शितस्तेन ततोग्रे पापनाशनः । समुड्डीना महाभाग पक्षिणो लघुविक्रमाः
त्यांनी दाखवलेली ती भेट पापांचा नाश करणारी ठरली. मग, हे महाभाग पक्षी, हलक्या चालीचे, एकत्र उडून गेले.
तया सार्द्धं ययुः सर्वे रेवासंगममुत्तमम् । तेषां तु वीक्षमाणानां पक्षिणां मम पश्यतः
तीसह सर्वजण उत्तम रेवा संगमाकडे गेले. त्या पक्ष्यांनी आणि मी पाहत असताना,
तया हि स्नापितो भर्ता पुनः स्नाता हि सा स्वयम् । दिव्यदेहधरौ चोभौ दिव्यकांतिसमन्वितौ
ती स्त्री आपल्या पतीला स्नान घालते, आणि स्वतःही पुन्हा स्नान करते. दोघेही दिव्य देहधारी, तेजाने उजळलेले दिसले.
संजातौ पक्षिणां श्रेष्ठ दिव्यवस्त्रानुलेपनौ । दिव्यमालांबरधरौ दिव्यगंधानुलेपनौ
ते दोघे, हे श्रेष्ठ पक्ष्या, दिव्य वस्त्रे आणि दिव्य उटणे लावलेले, दिव्य माळा आणि अलंकार घातलेले, दिव्य सुगंधाने सुशोभित झाले.
वैष्णवं यानमासाद्य मुनिगंधर्वपूजितौ । गतौ तौ वैष्णवं लोकं वैष्णवैः परिपूजितौ
त्यांना वैष्णव वाहन मिळाले, ऋषी आणि गंधर्वांनी त्यांचा सन्मान केला. ते दोघे वैष्णव लोकांत गेले आणि वैष्णवांनी त्यांचा गौरव केला.
स्तूयमानौ महात्मानौ दंपती दृष्टवानहम् । व्रजंतौ स्वर्गमार्गेण कूजंते पक्षिणस्तथा
मी त्या महान दांपत्याला स्तुती मिळवताना, स्वर्गमार्गाने जाताना पाहिले. त्या वेळी पक्षीही गात होते.
तीर्थराजं परं दृष्ट्वा हर्षव्यक्ताक्षरैस्तदा । चत्वारः कृष्णहंसास्ते संगमे पापनाशने
त्या वेळी, तीर्थराजाचे दर्शन घेऊन, आनंदाने शब्द उच्चारले. त्या चार कृष्ण हंसांनी संगमावर, पापांचा नाश करणाऱ्या ठिकाणी,
स्नात्वा वै भावशुद्धास्ते प्राप्ता उज्ज्वलतां पुनः । स्नात्वा पीत्वा जलं ते तु पुनर्बहिर्विनिर्गताः
स्नान करून, मनाने शुद्ध झालेले ते पुन्हा तेजस्वी झाले. स्नान करून आणि पाणी पिऊन, ते पुन्हा बाहेर आले.
तावत्यस्ताः स्त्रियः कृष्णा मृतास्तत्स्नानमात्रतः । क्रंदमाना विचेष्टंत्यो हाहाकार विकंपिताः
त्या स्नानामुळे अनेक कृष्णवर्ण स्त्रिया मरण पावल्या. त्या रडत, हलकत, हाहाकार करत फिरत होत्या.
यमलोकं गतास्तास्तु तात दृष्टा मया तदा । उड्डीनास्तु ततो हंसाः स्वस्थानं प्रतिजग्मिरे
त्या स्त्रिया यमलोकात गेल्या, मी त्यांना तेव्हा पाहिले. मग हंस उडून आपल्या जागी परत गेले.
एवं तात मया दृष्टं प्रत्यक्षं कथितं तव । कृष्णपक्षा महाकाया धार्तराष्ट्रास्तु ताः स्त्रियः
हे वडील, मी प्रत्यक्ष पाहिलेलं सर्व तुला सांगितलं. त्या कृष्णवर्ण, मोठ्या देहाच्या स्त्रिया म्हणजेच धृतराष्ट्रांच्या कन्या होत्या.
कथयस्व प्रसादेन के भविष्यंति वै पितः । निर्गतान्मानसान्मध्याद्धार्तराष्ट्रान्वदस्व मे
कृपया, तुझ्या कृपेने, पुढे कोण होतील ते सांग. मानसातून निघून गेलेल्या धृतराष्ट्र कन्यांची माहिती मला सांग.
के भविष्यंति ते तात कथय त्वं तु सांप्रतम् । कस्मात्सुकृष्णतां प्राप्ता हंसाः शुद्धाश्च ते पुनः
हे वडील, आता मला सांग, पुढे कोण होतील? हंस पुन्हा शुद्ध आणि तेजस्वी का झाले, तेही सांग.
संजातास्तत्क्षणात्तात कस्मान्मृतास्तु ताः स्त्रियः । एवं मे संशयस्तात संजातो दारुणो हृदि
त्या स्त्रिया त्या क्षणी कशामुळे जन्मल्या आणि लगेच का मरण पावल्या, हे वडील, माझ्या मनात मोठा शंका निर्माण झाला आहे.
छेत्तुमर्हसि अद्यैव भवाञ्ज्ञानविचक्षणः । प्रसादसुमुखो भूत्वा प्रणतस्य सदैव मे
हे ज्ञानी, कृपया आजच माझ्या या शंकेचे निरसन कर. तू नेहमी माझ्यावर कृपावंत आणि प्रसन्न असतोस.
एवं संभाष्य पितरं विरराम समुज्ज्वलः । ततः प्रवक्तुमारेभे स शुकः कुंजलाभिधः
असं वडिलांशी बोलून तो तेजस्वी थांबला. मग कुंजल नावाचा पोपट बोलायला लागला.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थवर्णने च्यवनचरित्रे एकोननवतितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत, गुरुतीर्थाचे वर्णन करणाऱ्या च्यवनाच्या चरित्रातील नव्याऐंशीव्या अध्यायाचा समाप्ती.
सूतउवाच- एवमाकर्ण्य तत्सर्वं समुज्ज्वलस्य भाषितम् । कुंजलः स हि धर्मात्मा प्रत्युवाच सुतं प्रति
सूतेने सांगितले: तेजस्वी पुत्राने सांगितलेले सर्व ऐकून, धर्मात्मा कुंजल आपल्या मुलाला उत्तर देऊ लागला.