तास्तु स्त्रियो महाभीमाः समंतात्परिबभ्रमुः । विंध्यस्य शिखरे पुण्ये वृक्षच्छायासुपक्षिणः
"त्या भयंकर स्त्रिया सर्वत्र भटकत होत्या; विंध्य पर्वताच्या पवित्र शिखरावर, झाडांच्या सावलीत, पक्ष्यांसोबत त्या थांबल्या."
निषण्णास्तत्र ते सर्वे दग्धा दुःखैः सुदारुणैः । तेषां सुवीक्षमाणानां भिल्ल एकः समागतः
"ते सर्वजण तिथे बसले होते, कठीण दुःखांनी जळत होते; त्यांना पाहताना एक भिल्ल तिथे आला."
मृगान्स पीडयित्वा तु बाणपाणिर्धनुर्द्धरः । शिलातलं समाश्रित्य निषसाद सुखेन वै
"त्याने प्राण्यांना त्रास दिला, हातात बाण आणि धनुष्य घेतले होते; मग एका दगडावर बसून तो आरामात बसला."
पश्चाद्भिल्ली समायाता अन्नमादाय सोदकम् । स्वं प्रियं वीक्षते राज्ञा मुदितैर्लक्षणैर्युतम्
"नंतर एक भिल्लिणी अन्न आणि पाणी घेऊन आली; तिने आपल्या प्रिय व्यक्तीकडे पाहिले, जो आनंदाने उजळून निघाला होता."
अन्यादृशं समावीक्ष्य स्वकांतं तेजसावृतम् । दिव्यतेजः समाक्रांतं यथा सूर्यं दिविस्थितम्
तिच्या प्रियकराला वेगळ्या रूपात, तेजाने झळाळताना, दिव्य प्रकाशाने भरलेला पाहून — जसा आकाशात उभा असलेला सूर्य असतो —
नरमन्यं परिज्ञाय तं परित्यज्य सा ययौ । व्याध उवाच- एह्येहि त्वं प्रिये चात्र कस्मान्मां त्वं न पश्यसि
तो वेगळा मनुष्य आहे हे ओळखून तिने त्याला सोडून दिले आणि निघून गेली. तेव्हा शिकारी म्हणाला — "इथे ये, प्रिये, का मला पाहत नाहीस?"
क्षुधया पीड्यमानोहं त्वामहं चावलोकये । तस्य वाक्यं समाकर्ण्य शीघ्रं व्याधी समागता
"मला भूक लागली आहे, म्हणून मी तुझ्याकडे पाहतो आहे." त्याचे हे शब्द ऐकून ती शिकरणी पटकन त्याच्याकडे आली.
भर्तुः पार्श्वं समासाद्य विस्मिता साभवत्तदा । कोयं तेजः समाचारो देवोयं मां समाह्वयेत्
ती आपल्या नवऱ्याजवळ गेली आणि आश्चर्यचकित झाली. तिला वाटले — "हे तेज, हा वागणूक कसा? हा देवच मला बोलावत आहे का?"
तमुवाच ततो व्याधी भर्तारं दीप्ततेजसम् । अत्र किं ते कृतं वीर भवान्को दिव्यलक्षणः
तेव्हा शिकरणीने आपल्या तेजस्वी नवऱ्याला विचारले — "वीरा, इथे तू काय केलेस? तू कोण आहेस, असा दिव्य चिन्हांचा?"
सूत उवाच- एवमाभाषितो व्याध्या व्याधः प्रियामभाषत । अहं ते वल्लभः कांते भवती च मम प्रिया
सूतेने सांगितले — अशा प्रकारे शिकरणीने विचारल्यावर शिकाऱ्याने आपल्या प्रियेच्या उत्तर दिले — "कांते, मी तुझा प्रियकर आहे आणि तू मला प्रिय आहेस."
कस्मात्त्वं मां न जानासि कथं शंका प्रवर्तते । क्षुधया पीड्यमानेन पयश्चान्नं प्रतीक्ष्यते
"तू मला ओळखत नाहीस का? तुला शंका का आली? मला भूक लागली आहे, म्हणून मी जेवण आणि पाण्याची वाट पाहतो आहे."
व्याध्युवाच- बर्बरः कृष्णवर्णश्च रक्ताक्षः कृष्णकंचुकः । ईदृशश्चास्ति मे भर्ता सर्वसत्वभयंकरः
शिकरणी म्हणाली — "माझा नवरा राकट, काळ्या रंगाचा, लाल डोळ्यांचा, काळे कपडे घालणारा आहे — तो सर्व प्राण्यांना भयावह वाटतो."
भवान्को दिव्यदेहस्तु प्रियेत्युक्त्वा समाह्वयेत् । एष मे संशयो जातो वद सत्यं ममाग्रतः
"पण तू तर दिव्य देहाचा आहेस आणि मला 'प्रिये' म्हणतोस. म्हणूनच मला शंका आली आहे. माझ्यासमोर सत्य सांग."
कुलं नाम स्वकं ग्रामं क्रीडां लिगं सुतं सुताम् । समाचष्ट प्रियाग्रे तु तस्याः प्रत्यय हेतवे
"आपलं घराणं, गाव, खेळ, चिन्ह, मुलगा, मुलगी — हे सर्व माझ्यासमोर सांग, म्हणजे मला खात्री वाटेल."
प्रत्युवाच स्वभर्तारं सा व्याधी हृष्टमानसा । कस्मात्ते ईदृशः कायः श्वेतकंचुकधारकः
तेव्हा शिकरणी आनंदाने आपल्या नवऱ्याला म्हणाली — "तुझं शरीर असं कसं झालं? तू पांढरा अंगरखा का घातलास?"
कथं जातः समाचक्ष्व ममाश्चर्यं प्रवर्तते । एवं संपृच्छमानस्तु भार्यया मृगघातकः
"हे कसं घडलं? मला सांग, कारण मला फार आश्चर्य वाटतंय." अशा प्रकारे पत्नीने विचारल्यावर, तो हरिणांचा शिकारी —
सूत उवाच- प्रत्युवाच ततः श्रुत्वा तां प्रियां प्रश्रयान्विताम् । नर्मदा उत्तरे कूले संगमश्चास्ति सुव्रते
सूतेने सांगितले — प्रियेने नम्रपणे विचारल्यावर त्याने उत्तर दिले — "नर्मदेच्या उत्तरेकडील काठावर, सुव्रते, एक संगम आहे."
आतपेनाकुलो जीवो मम जातोति सुप्रिये । अस्मिन्वै संगमे कांते श्रमश्रांतो हि सत्वरः
"तापलेल्या उन्हामुळे माझा जीव अगदी थकला होता, प्रिये. त्या संगमावर मी थकून, दमून पटकन पोहोचलो."
गतः स्नात्वा जलं पीत्वा पश्चाच्चाहं समागतः । तदाप्रभृति मे काय ईदृशस्तेजसावृतः
"तेथे स्नान करून, पाणी पिऊन मी परत आलो. त्या क्षणापासून माझं शरीर असं तेजस्वी झालं."
संजातो वस्त्रसंयुक्तः कंचुकः शुभ्रतां गतः । पूर्वोक्तलिंगसंस्थानैः कुलैः स्थानेन वै तथा
"माझ्या अंगावर वस्त्र आले, अंगरखा पांढरा झाला, पण पूर्वीची चिन्हं, घराणं आणि गाव तशीच राहिली."
स्वप्रियं लक्षयित्वा तु ज्ञात्वा पुण्यस्य संभवम् । प्रत्युवाचाथ भर्तारं संगमं मम दर्शय
आपला प्रियकर ओळखून आणि पुण्याचा उदय कळून तिने नवऱ्याला म्हटलं — "मला तो संगम दाखव."
तव पश्चात्प्रदास्यामि भोजनं पानसंयुतम् । इत्युक्तः प्रियया व्याधः सत्वरेण जगाम ह
"त्यानंतर मी तुला जेवण आणि पाणी देईन." असं प्रियेने सांगितल्यावर शिकारी त्वरित निघून गेला.
संगमो दर्शितस्तेन ततोग्रे पापनाशनः । समुड्डीना महाभाग पक्षिणो लघुविक्रमाः
त्यांनी दाखवलेली ती भेट पापांचा नाश करणारी ठरली. मग, हे महाभाग पक्षी, हलक्या चालीचे, एकत्र उडून गेले.
तया सार्द्धं ययुः सर्वे रेवासंगममुत्तमम् । तेषां तु वीक्षमाणानां पक्षिणां मम पश्यतः
तीसह सर्वजण उत्तम रेवा संगमाकडे गेले. त्या पक्ष्यांनी आणि मी पाहत असताना,
तया हि स्नापितो भर्ता पुनः स्नाता हि सा स्वयम् । दिव्यदेहधरौ चोभौ दिव्यकांतिसमन्वितौ
ती स्त्री आपल्या पतीला स्नान घालते, आणि स्वतःही पुन्हा स्नान करते. दोघेही दिव्य देहधारी, तेजाने उजळलेले दिसले.
संजातौ पक्षिणां श्रेष्ठ दिव्यवस्त्रानुलेपनौ । दिव्यमालांबरधरौ दिव्यगंधानुलेपनौ
ते दोघे, हे श्रेष्ठ पक्ष्या, दिव्य वस्त्रे आणि दिव्य उटणे लावलेले, दिव्य माळा आणि अलंकार घातलेले, दिव्य सुगंधाने सुशोभित झाले.
वैष्णवं यानमासाद्य मुनिगंधर्वपूजितौ । गतौ तौ वैष्णवं लोकं वैष्णवैः परिपूजितौ
त्यांना वैष्णव वाहन मिळाले, ऋषी आणि गंधर्वांनी त्यांचा सन्मान केला. ते दोघे वैष्णव लोकांत गेले आणि वैष्णवांनी त्यांचा गौरव केला.
स्तूयमानौ महात्मानौ दंपती दृष्टवानहम् । व्रजंतौ स्वर्गमार्गेण कूजंते पक्षिणस्तथा
मी त्या महान दांपत्याला स्तुती मिळवताना, स्वर्गमार्गाने जाताना पाहिले. त्या वेळी पक्षीही गात होते.
तीर्थराजं परं दृष्ट्वा हर्षव्यक्ताक्षरैस्तदा । चत्वारः कृष्णहंसास्ते संगमे पापनाशने
त्या वेळी, तीर्थराजाचे दर्शन घेऊन, आनंदाने शब्द उच्चारले. त्या चार कृष्ण हंसांनी संगमावर, पापांचा नाश करणाऱ्या ठिकाणी,
स्नात्वा वै भावशुद्धास्ते प्राप्ता उज्ज्वलतां पुनः । स्नात्वा पीत्वा जलं ते तु पुनर्बहिर्विनिर्गताः
स्नान करून, मनाने शुद्ध झालेले ते पुन्हा तेजस्वी झाले. स्नान करून आणि पाणी पिऊन, ते पुन्हा बाहेर आले.