प्रावृट्कालांबुदाकारैर्मदिरैरुपशोभितैः । कलशैः शोभमानैस्तैर्ऋक्षैर्द्यौरिव भूतलम्
पावसाळ्यातील काळ्या मेघांसारख्या मद्याने भरलेल्या आणि चमकणाऱ्या कलशांनी, जणू काही आकाशातील तारकांनी सजलेले, तसेच पृथ्वीचे सौंदर्य खुलले होते.
दंडजालपताकाभिर्ऋक्षजालसमप्रभैः । तादृशैः स्फाटिकाकारैः कांतिशंखेंदुसन्निभैः
काठ्यांच्या पताका आणि तारकांच्या झुंडीप्रमाणे चमकणाऱ्या, तसेच स्फटिकासारख्या उजळ आणि चंद्रासारख्या शंखांनी ते ठिकाण शोभून गेले होते.
हेमप्रासादसंबाधैर्नानाधातुमयैस्ततः । विमानैरर्बुदसंख्यैः शतकोटिसहस्रकैः
सोन्याच्या राजवाड्यांनी आणि विविध धातूंनी बनवलेल्या अनगिनत विमानांनी, शेकडो कोटी आणि हजारो संख्येने, तेथे गर्दी झाली होती.
सर्वभोगयुतैश्चैव शोभते हरिपत्तनम् । यैः समाराधितो देवः शंखचक्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या देवाची भक्ती करणाऱ्यांमुळे सर्व सुखांनी परिपूर्ण असे हरिपत्तन तेजाने उजळून निघाले होते.
ते प्रसादात्तस्य तेषु निवसंति गृहेषु च । सर्वपुण्येषु दिव्येषु भोगाढ्येषु च मानवाः
त्या प्रभूच्या कृपेने, माणसे त्या सर्व पुण्यवान, दिव्य आणि सुखसमृद्ध घरांमध्ये निवास करतात.
वैष्णवाः पुण्यकर्माणो निर्धूताशेषकल्मषाः । एवंविधैर्गृहैः पुण्यैः शोभितं विष्णुमंदिरम्
पुण्यकर्म करणारे, सर्व पापांपासून मुक्त झालेले वैष्णव, अशा पुण्यवान घरांमध्ये राहतात आणि त्यामुळे विष्णुमंदिर अधिक शोभून दिसते.
नानावृक्षैः समाकीर्णं वनैश्चंदनशोभितैः । सर्वकामफलै राजन्सर्वत्र समलंकृतम्
विविध झाडांनी वेढलेले आणि चंदनाच्या वनांनी सजलेले, सर्व इच्छित फळे देणाऱ्या वृक्षांनी सर्वत्र अलंकृत असे ते स्थान आहे.
वापीकुंडतडागैश्च सारसैरुपशोभितैः । हंसकारंडवाकीर्णैः कल्हारैरुपशोभितैः
वापी, कुंड आणि तलाव, हंस, कारंडव आणि इतर जलपक्ष्यांनी तसेच फुललेल्या कमळांनी शोभून गेले आहेत.
शतपत्रैर्महापद्मैः पद्मोत्पलविराजितैः । कनकोत्पलवर्णैश्च सरोभिश्च विराजते
शंभर पाकळ्यांच्या कमळांनी, मोठ्या लाल कमळांनी, तसेच सोन्यासारख्या रंगाच्या कमळांनी आणि नीलकमळांनी ते सरोवर शोभून दिसते.
वैकुंठं सर्वशोभाढ्यं देवोद्यानैरलंकृतम् । दिव्यशोभासमाकीर्णं वैष्णवैरुपशोभितम्
वैकुंठ हे सर्व सौंदर्यांनी नटलेले, दिव्य बगिच्यांनी सजलेले, देवत्वाच्या तेजाने भरलेले आणि वैष्णवांनी उजळलेले आहे.
वैकुंठं ददृशे राजा मोक्षस्थानमनुत्तमम् । देववृंदैः समाकीर्णं ययातिर्नहुषात्मजः
नहुषाचा पुत्र राजा ययाति याने देवांच्या समूहांनी वेढलेले, मुक्तीचे सर्वोच्च स्थान असलेले वैकुंठ पाहिले.
प्रविवेश पुरं रम्यं सर्वदाहविवर्जितम् । ददृशे सर्वक्लेशघ्नं नारायणमनामयम्
तो नेहमीच्या दुःखापासून मुक्त, रमणीय अशा नगरीत प्रवेशला आणि सर्व क्लेश दूर करणारा, निर्दोष नारायण त्याने पाहिला.
विमानैरुपशोभंतं सर्वाभरणशालिनम् । पीतवासं जगन्नाथं श्रीवत्सांकं महाद्युतिम्
सर्व अलंकारांनी सजलेला, पिवळ्या वस्त्रधारी, श्रीवत्सचिन्ह असलेला, प्रचंड तेजस्वी आणि विमानांनी वेढलेला जगन्नाथ त्याने पाहिला.
वैनतेयसमारूढं श्रियायुक्तं परात्परम् । सर्वेषां देवलोकानां यो गतिः परमेश्वरः
गरुडावर आरूढ, श्रीमंतीने युक्त, सर्व देवलोकांचा अंतिम ध्येय असलेला, असा परात्पर परमेश्वर त्याने पाहिला.
परमानंदरूपेण कैवल्येन विराजते । सेव्यमानं महालोकैःसुपुण्यैर्वैष्णवैर्हरिम्
परम आनंद आणि कैवल्याच्या स्वरूपात तेजाने उजळणारा, महान लोकांनी आणि पुण्यवान वैष्णवांनी सेविला जाणारा हरि तिथे आहे.
देववृंदैः समाकीर्णं गंधर्वगणसेवितम् । अप्सरोभिर्महात्मानं दुःखक्लेशापहं हरिम्
देवतांच्या समूहांनी वेढलेला, गंधर्वांच्या आणि अप्सरांच्या सेवेत असलेला, सर्व दुःख व क्लेश दूर करणारा, असा महान हरि तिथे आहे.
नारायणं ननामाथ स्वपत्न्या सह भूपतिः । प्रणेमुर्मानवाः सर्वे वैष्णवा मधुसूदनम्
मग राजा आपल्या पत्नीसमवेत नारायणाला वंदन करतो; सर्व वैष्णव आणि माणसे मधुसूदनाला नमस्कार करतात.
गता ये वैष्णवाः सर्वे सह राज्ञा महामते । पादांबुजद्वयं तस्य नेमुर्भक्त्या महामते
हे महाबुद्धिमान, राजासोबत आलेले सर्व वैष्णव भक्तिभावाने त्याच्या दोन कमळपादांना वंदन करतात.
प्रणमंतं महात्मानं राजानं दीप्ततेजसम् । तमुवाच हृषीकेशस्तुष्टोऽहं तव सुव्रत
त्या तेजस्वी, मोठ्या मनाच्या राजाने नम्रतेने वंदन केल्यावर, हृषीकेश म्हणाले — 'हे सुशील राजा, मी तुझ्यावर अत्यंत संतुष्ट आहे.'
वरं वरय राजेंद्र यत्ते मनसि वर्तते । तत्ते ददाम्यसंदेहं मद्भक्तोसि महामते
'राजाधिराज, तुझ्या मनात जे काही आहे ते वर माग. तू माझा भक्त आहेस, हे महाबुद्धीमान, मी नक्कीच तुला ते देईन.'
राजोवाच यदि त्वं देवदेवेश तुष्टोसि मधुसूदन । दासत्वं देहि सततमात्मनश्च जगत्पते
राजा म्हणाला — 'देवाधिदेव, मधुसूदन, जर आपण माझ्यावर प्रसन्न असाल तर, हे जगन्नाथा, मला सदैव तुझी सेवा करण्याची संधी दे.'
विष्णुरुवाच- एवमस्तु महाभाग मम भक्तो न संशयः । लोके मम महाराज स्थातव्यमनया सह
विष्णू म्हणाले — 'तसेच होवो, हे भाग्यवान राजा. तू माझा भक्त आहेस, याबद्दल शंका नाही. या जगात, हे महराजा, तू तिच्यासोबत राहशील.'
एवमुक्तो महाराजो ययातिः पृथिवीपतिः । प्रसादात्तस्य देवस्य विष्णुलोकं प्रसाधितम्
असे म्हणून, पृथ्वीचा राजा ययाति, त्या देवाच्या कृपेने, विष्णुलोकास गेला.
निवसत्येष भूपालो वैष्णवं लोकमुत्तमम्
हा राजा उत्तम वैष्णव लोकात वास करतो.
सुकर्मोवाच- एतत्ते सर्वमाख्यातं चरित्रं पापनाशनम् । पुत्राणां तारकं दिव्यं बहुपुण्यप्रदायकम्
सुकर्म म्हणाले — 'हे सर्व पवित्र आणि पापांचा नाश करणारे चरित्र मी तुला सांगितले. हे पुत्रांना तारणारे, दिव्य आणि पुष्कळ पुण्य देणारे आहे.'
प्रत्यक्षं दृश्यते लोके ययातिचरितं श्रुतम् । पूरुणाप्तं महद्राज्यं दुर्गतिं गतवांस्तुरुः
ययातिचे चरित्र जगात प्रत्यक्ष पाहायला मिळते; पुरूला मोठे राज्य मिळाले, तर तुर्वू दुर्दशेला गेला.
पितृप्रसादात्कोपाच्च यथा जातं तथा पुनः । पुत्राणां तारकं पुण्यं यशस्यं धनधान्यदम्
वडिलांच्या कृपेने आणि रागाने जसे घडले तसेच पुन्हा घडते; हे कथा पुत्रांसाठी पुण्य, कीर्ती आणि धनधान्य देणारी आहे.
शापयुक्ताविमौ चोभौ तुरुश्च यदुरेव च । पितृमातृसमं नास्ति अभीष्टफलदायकम्
तुर्वू आणि यदू दोघांनाही शाप मिळाला; वडील आणि आई यांच्यासारखे कोणी नाही, तेच इच्छित फळ देतात.
साभिलाषेण भावेन पिता पुत्रं समाह्वयेत् । माता च पुत्रपुत्रेति तस्य पुण्यफलं शृणु
वडील आपल्या मुलाला प्रेमाने हाक मारतात, आई 'माझा मुलगा, माझा मुलगा' असे म्हणते — त्याचे पुण्य फळ ऐक.
समाहूतो यथा पुत्रः प्रयाति मातरं प्रति । यो याति हर्षसंयुक्तो गंगास्नानफलं लभेत्
मुलगा आईने बोलावल्यावर आनंदाने तिच्याकडे जातो, त्याला गंगास्नानाचे पुण्य मिळते.