ददृशे वैष्णवं लोकमनौपम्यमनामयम् । विमानैः कांचनै राजन्सर्वशोभासमाविलैः
राजा, तुला तो वैष्णव लोक दिसला, जो अतुलनीय आणि दुःखरहित आहे, सोन्याच्या तेजस्वी विमानांनी सजलेला आणि सर्व सौंदर्यांनी उजळलेला.
हंसकुंदेंदुधवलैर्विमानैरुपशोभितैः । प्रासादैः शतभौमैश्च मेरुमंदरसंनिभैः
तो प्रदेश हंस, कुंद आणि चंद्रासारख्या शुभ्र विमानांनी, तसेच शंभर पृथ्वीएवढ्या, मेरू-मंदरासारख्या प्रासादांनी सजलेला होता.
शिखरैरुल्लिखद्भिश्च स्वर्व्योमहाटकान्वितैः । जाज्वल्यमानैः कलशैः शोभते सुपुरोत्तमम्
त्या उत्तम नगरीचे कळस आकाशाला भिडलेले, मोठ्या रत्नांनी आणि चमचमणाऱ्या कलशांनी सजलेले होते.
तारागणैर्यथाकाशं तेजः श्रिया प्रकाशते । प्रज्वलत्तेजोज्वालाभिर्लोचनैरिव लोकते
त्या नगरीत ताऱ्यांच्या समूहांसारखा तेजस्वी प्रकाश पसरलेला होता; जणू काही डोळ्यांनी पाहिल्यासारखी ती तेजाची ज्वाळा सर्वत्र झळकत होती.
नानारत्नैर्हरेर्लोकः प्रहसद्दशनैरिव । समाह्वयति तान्पुण्यान्वैष्णवान्विष्णुवल्लभान्
हरिच्या लोकात विविध रत्नांनी शोभा आली होती; जणू हसणाऱ्या दातांसारखी ती चमकत होती आणि त्या पुण्यवान, विष्णूला प्रिय वैष्णवांना बोलावत होती.
ध्वज व्याजेन राजेंद्र चलिताग्रैः सुपल्लवैः । श्वसनांदोलितैस्तैश्च ध्वजाग्रैश्च मनोहरैः
राजेंद्र, झेंड्यांच्या टोकांवर सुंदर पानं आणि वाऱ्याने हलणारे झेंडे, तसेच त्यांची मनमोहक शिखरं, सर्वत्र लक्ष वेधून घेत होती.
हेमदंडैश्च घंटाभिः सर्वत्रसमलंकृतम् । सूर्यतेजः प्रकाशैश्च गोपुराट्टालकैस्ततः
सोन्याच्या काठ्यांनी आणि घंटांनी सर्वत्र सजलेली, सूर्याच्या तेजाने झळकणाऱ्या गोपुर आणि मनोऱ्यांनी ती नगरी शोभत होती.
गवाक्षैर्जालमालैश्च वातायनमनोहरैः । प्रतोलीनां प्रकाशैश्च प्राकारैर्हेमरूपकैः
काचकामाच्या खिडक्या, माळांची रांग, मनमोहक वायुवाट, उजळ रस्त्यांचे प्रवेशद्वार आणि सोन्याच्या भिंतींनी ती नगरी सजली होती.
तोरणैः सुपताकाभिर्नानाशब्दैः सुमंगलैः । कलशाग्रैश्चक्रबिंबै रविबिंबसमप्रभैः
सुंदर पताका असलेल्या तोरणांनी, शुभमंगल आवाजांनी, कलशांच्या टोकांनी आणि सूर्याच्या प्रभेसारख्या चक्रचिन्हांनी ती नगरी शोभत होती.
सुभोगैः शतकक्षैश्च निर्जलांबुदसन्निभैः । दंडच्छत्रसमाकीर्णैः कलशैरुपशोभितैः
शंभर खांबांच्या रम्य सभागृहांनी, जलाशयासारख्या स्वच्छतेने, काठी आणि छत्रांनी, तसेच कलशांनी ती नगरी सजली होती.
प्रावृट्कालांबुदाकारैर्मदिरैरुपशोभितैः । कलशैः शोभमानैस्तैर्ऋक्षैर्द्यौरिव भूतलम्
पावसाळ्यातील काळ्या मेघांसारख्या मद्याने भरलेल्या आणि चमकणाऱ्या कलशांनी, जणू काही आकाशातील तारकांनी सजलेले, तसेच पृथ्वीचे सौंदर्य खुलले होते.
दंडजालपताकाभिर्ऋक्षजालसमप्रभैः । तादृशैः स्फाटिकाकारैः कांतिशंखेंदुसन्निभैः
काठ्यांच्या पताका आणि तारकांच्या झुंडीप्रमाणे चमकणाऱ्या, तसेच स्फटिकासारख्या उजळ आणि चंद्रासारख्या शंखांनी ते ठिकाण शोभून गेले होते.
हेमप्रासादसंबाधैर्नानाधातुमयैस्ततः । विमानैरर्बुदसंख्यैः शतकोटिसहस्रकैः
सोन्याच्या राजवाड्यांनी आणि विविध धातूंनी बनवलेल्या अनगिनत विमानांनी, शेकडो कोटी आणि हजारो संख्येने, तेथे गर्दी झाली होती.
सर्वभोगयुतैश्चैव शोभते हरिपत्तनम् । यैः समाराधितो देवः शंखचक्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या देवाची भक्ती करणाऱ्यांमुळे सर्व सुखांनी परिपूर्ण असे हरिपत्तन तेजाने उजळून निघाले होते.
ते प्रसादात्तस्य तेषु निवसंति गृहेषु च । सर्वपुण्येषु दिव्येषु भोगाढ्येषु च मानवाः
त्या प्रभूच्या कृपेने, माणसे त्या सर्व पुण्यवान, दिव्य आणि सुखसमृद्ध घरांमध्ये निवास करतात.
वैष्णवाः पुण्यकर्माणो निर्धूताशेषकल्मषाः । एवंविधैर्गृहैः पुण्यैः शोभितं विष्णुमंदिरम्
पुण्यकर्म करणारे, सर्व पापांपासून मुक्त झालेले वैष्णव, अशा पुण्यवान घरांमध्ये राहतात आणि त्यामुळे विष्णुमंदिर अधिक शोभून दिसते.
नानावृक्षैः समाकीर्णं वनैश्चंदनशोभितैः । सर्वकामफलै राजन्सर्वत्र समलंकृतम्
विविध झाडांनी वेढलेले आणि चंदनाच्या वनांनी सजलेले, सर्व इच्छित फळे देणाऱ्या वृक्षांनी सर्वत्र अलंकृत असे ते स्थान आहे.
वापीकुंडतडागैश्च सारसैरुपशोभितैः । हंसकारंडवाकीर्णैः कल्हारैरुपशोभितैः
वापी, कुंड आणि तलाव, हंस, कारंडव आणि इतर जलपक्ष्यांनी तसेच फुललेल्या कमळांनी शोभून गेले आहेत.
शतपत्रैर्महापद्मैः पद्मोत्पलविराजितैः । कनकोत्पलवर्णैश्च सरोभिश्च विराजते
शंभर पाकळ्यांच्या कमळांनी, मोठ्या लाल कमळांनी, तसेच सोन्यासारख्या रंगाच्या कमळांनी आणि नीलकमळांनी ते सरोवर शोभून दिसते.
वैकुंठं सर्वशोभाढ्यं देवोद्यानैरलंकृतम् । दिव्यशोभासमाकीर्णं वैष्णवैरुपशोभितम्
वैकुंठ हे सर्व सौंदर्यांनी नटलेले, दिव्य बगिच्यांनी सजलेले, देवत्वाच्या तेजाने भरलेले आणि वैष्णवांनी उजळलेले आहे.
वैकुंठं ददृशे राजा मोक्षस्थानमनुत्तमम् । देववृंदैः समाकीर्णं ययातिर्नहुषात्मजः
नहुषाचा पुत्र राजा ययाति याने देवांच्या समूहांनी वेढलेले, मुक्तीचे सर्वोच्च स्थान असलेले वैकुंठ पाहिले.
प्रविवेश पुरं रम्यं सर्वदाहविवर्जितम् । ददृशे सर्वक्लेशघ्नं नारायणमनामयम्
तो नेहमीच्या दुःखापासून मुक्त, रमणीय अशा नगरीत प्रवेशला आणि सर्व क्लेश दूर करणारा, निर्दोष नारायण त्याने पाहिला.
विमानैरुपशोभंतं सर्वाभरणशालिनम् । पीतवासं जगन्नाथं श्रीवत्सांकं महाद्युतिम्
सर्व अलंकारांनी सजलेला, पिवळ्या वस्त्रधारी, श्रीवत्सचिन्ह असलेला, प्रचंड तेजस्वी आणि विमानांनी वेढलेला जगन्नाथ त्याने पाहिला.
वैनतेयसमारूढं श्रियायुक्तं परात्परम् । सर्वेषां देवलोकानां यो गतिः परमेश्वरः
गरुडावर आरूढ, श्रीमंतीने युक्त, सर्व देवलोकांचा अंतिम ध्येय असलेला, असा परात्पर परमेश्वर त्याने पाहिला.
परमानंदरूपेण कैवल्येन विराजते । सेव्यमानं महालोकैःसुपुण्यैर्वैष्णवैर्हरिम्
परम आनंद आणि कैवल्याच्या स्वरूपात तेजाने उजळणारा, महान लोकांनी आणि पुण्यवान वैष्णवांनी सेविला जाणारा हरि तिथे आहे.
देववृंदैः समाकीर्णं गंधर्वगणसेवितम् । अप्सरोभिर्महात्मानं दुःखक्लेशापहं हरिम्
देवतांच्या समूहांनी वेढलेला, गंधर्वांच्या आणि अप्सरांच्या सेवेत असलेला, सर्व दुःख व क्लेश दूर करणारा, असा महान हरि तिथे आहे.
नारायणं ननामाथ स्वपत्न्या सह भूपतिः । प्रणेमुर्मानवाः सर्वे वैष्णवा मधुसूदनम्
मग राजा आपल्या पत्नीसमवेत नारायणाला वंदन करतो; सर्व वैष्णव आणि माणसे मधुसूदनाला नमस्कार करतात.
गता ये वैष्णवाः सर्वे सह राज्ञा महामते । पादांबुजद्वयं तस्य नेमुर्भक्त्या महामते
हे महाबुद्धिमान, राजासोबत आलेले सर्व वैष्णव भक्तिभावाने त्याच्या दोन कमळपादांना वंदन करतात.
प्रणमंतं महात्मानं राजानं दीप्ततेजसम् । तमुवाच हृषीकेशस्तुष्टोऽहं तव सुव्रत
त्या तेजस्वी, मोठ्या मनाच्या राजाने नम्रतेने वंदन केल्यावर, हृषीकेश म्हणाले — 'हे सुशील राजा, मी तुझ्यावर अत्यंत संतुष्ट आहे.'
वरं वरय राजेंद्र यत्ते मनसि वर्तते । तत्ते ददाम्यसंदेहं मद्भक्तोसि महामते
'राजाधिराज, तुझ्या मनात जे काही आहे ते वर माग. तू माझा भक्त आहेस, हे महाबुद्धीमान, मी नक्कीच तुला ते देईन.'