तस्मादत्र महाराज स्थातव्यं हि त्वयानघ । एवमुक्तः शिवेनापि ययातिर्हरिवल्लभः
म्हणून, महाराज, तुला इथेच राहावे लागेल, पापरहित; अशा प्रकारे शिवाने सांगितल्यावर, हरिवल्लभ ययाति —
भक्त्या प्रणम्य देवेशं शंकरं नतकंधरः । एतत्सर्वं महादेव त्वयोक्तमिह सांप्रतम्
भक्तीने, मान वाकवून, देवांचे स्वामी शंकराला तो नमस्कार करून म्हणाला — महादेव, हे सर्व तू इथे आत्ता सांगितलेस.
युवयोरंतरं नास्ति एका मूर्तिर्द्विधाभवत् । वैष्णवं गंतुमिच्छामि पादौ तव नमाम्यहम्
तुमच्यात काहीच फरक नाही; एकच रूप दोन भागांत दिसते. मला वैष्णव लोकात जायचं आहे, म्हणून मी तुझ्या पायांना वंदन करतो.
एवमस्तु महाराज गच्छ लोकं तु वैष्णवम् । समादिष्टः शिवेनापि प्रतस्थे वसुधाधिपः
असं होवो, राजन! आता वैष्णव लोकात जा. शिवाने असं सांगितल्यावर तो भूमीचा राजा निघून गेला.
पृथ्वीशस्तैर्महापुण्यैर्वैष्णवैर्विष्णुवल्लभैः । नृत्यमानैस्ततस्तैस्तु पुरतस्तस्य भूपतेः
त्या भूमिपतीच्या पुढे, विष्णूला प्रिय असणारे, पुण्यवान वैष्णव आनंदाने नाचत होते आणि तो राजा त्यांच्या सोबत पुढे गेला.
शंखशब्दैः सुपापघ्नैः सिंहनादैः सुपुष्कलैः । जगाम निःस्वनै राजा पूज्यमानः सुचारणैः
शंखाच्या पवित्र आवाजाने आणि सिंहाच्या गजराने, तसेच उत्तम सेवकांच्या सत्काराने, राजा मोठ्या गजरात पुढे गेला.
सुस्वरैर्गीयमानस्तु पाठकैः शास्त्रकोविदैः । गायंति पुरतस्तस्य गंधर्वा गीततत्पराः
शास्त्र जाणणाऱ्या गायकांनी गोड आवाजात गाणं गायलं आणि गंधर्व गाण्यात तल्लीन होऊन त्याच्या पुढे गात होते.
ऋषिभिः स्तूयमानश्च देववृंदैः समन्वितैः । अप्सरोभिः सुरूपाभिः सेव्यमानः स नाहुषिः
ऋषी आणि देवांच्या समूहांनी त्याची स्तुती केली, सुंदर अप्सरांनी त्याची सेवा केली; तो नाहुषाचा वंशज मोठ्या सन्मानाने निघाला.
गंधर्वैः किन्नरैः सिद्धैश्चारणैः पुण्यमंगलैः । साध्यैर्विद्याधरै राजा मरुद्भिर्वसुभिस्तथा
गंधर्व, किन्नर, सिद्ध, पुण्यवान चारण, साध्य, विद्याधर, मरुत आणि वसु या सर्वांच्या सोबत राजा पुढे गेला.
रुद्रैश्चादित्यवर्गैश्च लोकपालैर्दिगीश्वरैः । स्तूयमानो महाराजस्त्रैलोक्येन समंततः
रुद्र, आदित्यांचा समूह, लोकपाल आणि दिशांचे स्वामी यांनी त्याची स्तुती केली; तो महान राजा तिन्ही लोकांतून गौरवला गेला.
ददृशे वैष्णवं लोकमनौपम्यमनामयम् । विमानैः कांचनै राजन्सर्वशोभासमाविलैः
राजा, तुला तो वैष्णव लोक दिसला, जो अतुलनीय आणि दुःखरहित आहे, सोन्याच्या तेजस्वी विमानांनी सजलेला आणि सर्व सौंदर्यांनी उजळलेला.
हंसकुंदेंदुधवलैर्विमानैरुपशोभितैः । प्रासादैः शतभौमैश्च मेरुमंदरसंनिभैः
तो प्रदेश हंस, कुंद आणि चंद्रासारख्या शुभ्र विमानांनी, तसेच शंभर पृथ्वीएवढ्या, मेरू-मंदरासारख्या प्रासादांनी सजलेला होता.
शिखरैरुल्लिखद्भिश्च स्वर्व्योमहाटकान्वितैः । जाज्वल्यमानैः कलशैः शोभते सुपुरोत्तमम्
त्या उत्तम नगरीचे कळस आकाशाला भिडलेले, मोठ्या रत्नांनी आणि चमचमणाऱ्या कलशांनी सजलेले होते.
तारागणैर्यथाकाशं तेजः श्रिया प्रकाशते । प्रज्वलत्तेजोज्वालाभिर्लोचनैरिव लोकते
त्या नगरीत ताऱ्यांच्या समूहांसारखा तेजस्वी प्रकाश पसरलेला होता; जणू काही डोळ्यांनी पाहिल्यासारखी ती तेजाची ज्वाळा सर्वत्र झळकत होती.
नानारत्नैर्हरेर्लोकः प्रहसद्दशनैरिव । समाह्वयति तान्पुण्यान्वैष्णवान्विष्णुवल्लभान्
हरिच्या लोकात विविध रत्नांनी शोभा आली होती; जणू हसणाऱ्या दातांसारखी ती चमकत होती आणि त्या पुण्यवान, विष्णूला प्रिय वैष्णवांना बोलावत होती.
ध्वज व्याजेन राजेंद्र चलिताग्रैः सुपल्लवैः । श्वसनांदोलितैस्तैश्च ध्वजाग्रैश्च मनोहरैः
राजेंद्र, झेंड्यांच्या टोकांवर सुंदर पानं आणि वाऱ्याने हलणारे झेंडे, तसेच त्यांची मनमोहक शिखरं, सर्वत्र लक्ष वेधून घेत होती.
हेमदंडैश्च घंटाभिः सर्वत्रसमलंकृतम् । सूर्यतेजः प्रकाशैश्च गोपुराट्टालकैस्ततः
सोन्याच्या काठ्यांनी आणि घंटांनी सर्वत्र सजलेली, सूर्याच्या तेजाने झळकणाऱ्या गोपुर आणि मनोऱ्यांनी ती नगरी शोभत होती.
गवाक्षैर्जालमालैश्च वातायनमनोहरैः । प्रतोलीनां प्रकाशैश्च प्राकारैर्हेमरूपकैः
काचकामाच्या खिडक्या, माळांची रांग, मनमोहक वायुवाट, उजळ रस्त्यांचे प्रवेशद्वार आणि सोन्याच्या भिंतींनी ती नगरी सजली होती.
तोरणैः सुपताकाभिर्नानाशब्दैः सुमंगलैः । कलशाग्रैश्चक्रबिंबै रविबिंबसमप्रभैः
सुंदर पताका असलेल्या तोरणांनी, शुभमंगल आवाजांनी, कलशांच्या टोकांनी आणि सूर्याच्या प्रभेसारख्या चक्रचिन्हांनी ती नगरी शोभत होती.
सुभोगैः शतकक्षैश्च निर्जलांबुदसन्निभैः । दंडच्छत्रसमाकीर्णैः कलशैरुपशोभितैः
शंभर खांबांच्या रम्य सभागृहांनी, जलाशयासारख्या स्वच्छतेने, काठी आणि छत्रांनी, तसेच कलशांनी ती नगरी सजली होती.
प्रावृट्कालांबुदाकारैर्मदिरैरुपशोभितैः । कलशैः शोभमानैस्तैर्ऋक्षैर्द्यौरिव भूतलम्
पावसाळ्यातील काळ्या मेघांसारख्या मद्याने भरलेल्या आणि चमकणाऱ्या कलशांनी, जणू काही आकाशातील तारकांनी सजलेले, तसेच पृथ्वीचे सौंदर्य खुलले होते.
दंडजालपताकाभिर्ऋक्षजालसमप्रभैः । तादृशैः स्फाटिकाकारैः कांतिशंखेंदुसन्निभैः
काठ्यांच्या पताका आणि तारकांच्या झुंडीप्रमाणे चमकणाऱ्या, तसेच स्फटिकासारख्या उजळ आणि चंद्रासारख्या शंखांनी ते ठिकाण शोभून गेले होते.
हेमप्रासादसंबाधैर्नानाधातुमयैस्ततः । विमानैरर्बुदसंख्यैः शतकोटिसहस्रकैः
सोन्याच्या राजवाड्यांनी आणि विविध धातूंनी बनवलेल्या अनगिनत विमानांनी, शेकडो कोटी आणि हजारो संख्येने, तेथे गर्दी झाली होती.
सर्वभोगयुतैश्चैव शोभते हरिपत्तनम् । यैः समाराधितो देवः शंखचक्रगदाधरः
शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या देवाची भक्ती करणाऱ्यांमुळे सर्व सुखांनी परिपूर्ण असे हरिपत्तन तेजाने उजळून निघाले होते.
ते प्रसादात्तस्य तेषु निवसंति गृहेषु च । सर्वपुण्येषु दिव्येषु भोगाढ्येषु च मानवाः
त्या प्रभूच्या कृपेने, माणसे त्या सर्व पुण्यवान, दिव्य आणि सुखसमृद्ध घरांमध्ये निवास करतात.
वैष्णवाः पुण्यकर्माणो निर्धूताशेषकल्मषाः । एवंविधैर्गृहैः पुण्यैः शोभितं विष्णुमंदिरम्
पुण्यकर्म करणारे, सर्व पापांपासून मुक्त झालेले वैष्णव, अशा पुण्यवान घरांमध्ये राहतात आणि त्यामुळे विष्णुमंदिर अधिक शोभून दिसते.
नानावृक्षैः समाकीर्णं वनैश्चंदनशोभितैः । सर्वकामफलै राजन्सर्वत्र समलंकृतम्
विविध झाडांनी वेढलेले आणि चंदनाच्या वनांनी सजलेले, सर्व इच्छित फळे देणाऱ्या वृक्षांनी सर्वत्र अलंकृत असे ते स्थान आहे.
वापीकुंडतडागैश्च सारसैरुपशोभितैः । हंसकारंडवाकीर्णैः कल्हारैरुपशोभितैः
वापी, कुंड आणि तलाव, हंस, कारंडव आणि इतर जलपक्ष्यांनी तसेच फुललेल्या कमळांनी शोभून गेले आहेत.
शतपत्रैर्महापद्मैः पद्मोत्पलविराजितैः । कनकोत्पलवर्णैश्च सरोभिश्च विराजते
शंभर पाकळ्यांच्या कमळांनी, मोठ्या लाल कमळांनी, तसेच सोन्यासारख्या रंगाच्या कमळांनी आणि नीलकमळांनी ते सरोवर शोभून दिसते.
वैकुंठं सर्वशोभाढ्यं देवोद्यानैरलंकृतम् । दिव्यशोभासमाकीर्णं वैष्णवैरुपशोभितम्
वैकुंठ हे सर्व सौंदर्यांनी नटलेले, दिव्य बगिच्यांनी सजलेले, देवत्वाच्या तेजाने भरलेले आणि वैष्णवांनी उजळलेले आहे.