इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे द्व्यशीतितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत माता-पित्याच्या तीर्थांचे वर्णन आणि ययातिच्या चरित्राचा ब्याऐंशीवा अध्याय इथे संपला.
सुकर्मोवाच- समाहूय प्रजाः सर्वा द्वीपानां वसुधाधिपः । हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्
सुकर्म म्हणाला — सर्व प्रजांना बोलावून, द्वीपांच्या पृथ्वीचा राजा मोठ्या आनंदाने हे शब्द बोलला.
इंद्रलोकं ब्रह्मलोकं रुद्रलोकमतः परम् । वैष्णवं सर्वपापघ्नं प्राणिनां गतिदायकम्
इंद्रलोक, ब्रह्मलोक, त्यापुढे रुद्रलोक आणि सर्व पापांचा नाश करणारा, जीवांना अंतिम ध्येय देणारा वैष्णवलोक —
व्रजाम्यहं न संदेहो ह्यनया सह सत्तमाः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः सशूद्रा श्च प्रजा मम
मी तिथेच जात आहे, याबद्दल शंका नाही, तिच्यासह, हे श्रेष्ठ जनांनो. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र हे सर्व माझी प्रजा आहेत.
सुखेनापि सकुटुंबैः स्थातव्यं तु महीतले । पूरुरेष महाभागो भवतां पालकस्त्विह
तुम्ही सर्वांनी कुटुंबासह पृथ्वीवर सुखाने राहावं. हा पुण्यवान पुरू तुमचा रक्षणकर्ता इथे असेल.
स्थापितोस्ति मया लोका राजा धीरः सदंडकः । एवमुक्तास्तु ताः सर्वाः प्रजा राजानमब्रुवन्
मी त्याला लोकांचा राजा म्हणून नेमलं आहे, तो धीरवान आणि नेहमी न्यायप्रिय आहे. असं सांगितल्यावर सर्व प्रजांनी राजाला उत्तर दिलं.
श्रूयते सर्ववेदेषु पुराणेषु नृपोत्तम । धर्म एवं यतो लोके न दृष्टः केन वै पुरा
हे श्रेष्ठ राजन, सर्व वेद आणि पुराणांमध्ये असे ऐकायला मिळते की, असा धर्म या जगात कोणालाही पूर्वी कधीच दिसला नाही.
दृष्टोस्माभिरसौ धर्मो दशांगः सत्यवल्लभः । सोमवंशसमुत्पन्नो नहुषस्य महागृहे
आम्ही हा सत्याला प्रिय असलेला, दहा अंगांनी युक्त असा धर्म प्रत्यक्ष पाहिला आहे, जो सोमवंशात जन्मलेला आणि नहुषाच्या मोठ्या घरात वाढलेला आहे.
हस्तपादमुखैर्युक्तः सर्वाचारप्रचारकः । ज्ञानविज्ञानसंपन्नः पुण्यानां च महानिधिः
ज्याच्याकडे हात, पाय आणि तोंड आहेत, जो सर्व आचार-विचार पसरवतो, ज्ञान आणि विवेकाने परिपूर्ण आहे, आणि पुण्याचा मोठा साठा आहे.
गुणानां हि महाराज आकरः सत्यपंडितः । कुर्वंति च महाधर्मं सत्यवंतो महौजसः
हे महराजा, तो गुणांचा खजिना आहे, सत्याचा जाणकार आहे; जे लोक सत्यावर प्रेम करतात आणि मोठ्या तेजाने युक्त आहेत, तेच मोठा धर्म आचरणात आणतात.
तं धर्मं दृष्टवंतः स्म भवंतं कामरूपिणम् । भवंतं कामकर्तारमीदृशं सत्यवादिनम्
आम्ही तो धर्म पाहिला आणि तुम्हालाही पाहिले, जे इच्छेनुसार कोणतेही रूप घेता, आपल्या इच्छेप्रमाणे वागता आणि नेहमी सत्य बोलता.
कर्मणा त्रिविधेनापि वयं त्यक्तुं न शक्नुमः । यत्र त्वं तत्र गच्छामः सुसुखं पुण्यमेव च
तीन प्रकारच्या कर्मांनीही आम्हाला तुम्हाला सोडता येत नाही; तुम्ही जिथे जाता, तिथे आम्हीही जातो आणि आनंद व पुण्य मिळवतो.
नरकेपि भवान्यत्र वयं तत्र न संशयः । किं दारैर्धनभोगैश्च किं जीवैर्जीवितेन च
तुम्ही नरकात असलात तरी आम्ही तिथेच राहू, यात शंका नाही; पत्नी, धन, भोग किंवा जीवन यांचा काय उपयोग?
त्वां विनासुमहाराज तेन नास्त्यत्र कारणम् । त्वयैव सह राजेंद्र वयं यास्याम नान्यथा
हे महराजा, तुमच्याशिवाय यापैकी काहीच कारण नाही; आम्ही फक्त तुमच्यासोबतच जाऊ, दुसऱ्या कोणासोबत नाही.
एवं श्रुत्वा वचस्तासां प्रजानां पृथिवीपतिः । हर्षेण महताविष्टः प्रजावाक्यमुवाच ह
त्या लोकांच्या या शब्दांनी पृथ्वीचा स्वामी मोठ्या आनंदाने भरून गेला आणि प्रजेला म्हणाला.
आगच्छंतु मया सार्द्धं सर्वे लोकाः सुपुण्यकाः । नृपो रथं समारुह्य तया वै कामकन्यया
सर्व पुण्यवान लोक माझ्यासोबत यावेत; राजा त्या इच्छित कन्येसह रथावर चढला.
रथेन हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा । चामरैर्व्यजनैश्चापि वीज्यमानो गतव्यथः
हंसासारख्या शुभ्र रंगाच्या, चंद्रासारख्या रथावर बसून, चामर आणि पंख्यांनी वाऱ्याने शीतल होत, तो सर्व दुःख विसरला.
केतुना तेन पुण्येन शुभ्रेणापि महीयसा । शोभमानो यथा देवो देवराजः पुरंदरः
त्या शुभ्र आणि पुण्यदायक पताकांनी सजलेला, तो अगदी देवेंद्रासारखा तेजस्वी दिसत होता.
ऋषिभिः स्तूयमानस्तु बंदिभिश्चारणैस्तथा । प्रजाभिः स्तूयमानश्च ययातिर्नहुषात्मजः
ऋषी, गायक आणि गंधर्व, तसेच प्रजा सर्वजण जय्याती या नहुषपुत्राचे स्तुती करत होते.
प्रजाः सर्वास्ततो यानैः समायाता नरेश्वरम् । गजैरश्वै रथैश्चान्यैः प्रस्थिताश्च दिवं प्रति
तेव्हा सर्व प्रजा हत्ती, घोडे, रथ आणि इतर वाहनांवर बसून त्या राजाकडे आली आणि स्वर्गाकडे निघाली.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्ये पृथग्जनाः । सर्वे च वैष्णवा लोका विष्णुध्यानपरायणाः
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र आणि इतर वेगळ्या जातीचे लोक, तसेच सर्व विष्णुभक्त लोक, विष्णूच्या ध्यानात मग्न होते.
तेषां तु केतवः शुक्ला हेमदंडैरलंकृताः । शंखचक्रांकिताः सर्वे सदंडाः सपताकिनः
त्यांच्या पताका शुभ्र होत्या, सोन्याच्या दांड्यांनी सजलेल्या, सर्वांच्या ध्वजांवर शंख आणि चक्राचे चिन्ह होते, आणि सर्वजण ध्वज व दंड घेऊन होते.
प्रजावृंदेषु भासंते पताका मारुतेरिताः । दिव्यमालाधरास्सर्वे शोभितास्तुलसीदलैः
त्या लोकांच्या गर्दीत वाऱ्याने फडकणाऱ्या पताका चमकत होत्या; सर्वांनी दिव्य माळा घातल्या होत्या आणि त्या तुळशीच्या पानांनी शोभून दिसत होत्या.
दिव्यचंदनदिग्धांगा दिव्यगंधानुलेपनाः । दिव्यवस्त्रकृता शोभा दिव्याभरणभूषिताः
त्यांच्या अंगावर दिव्य चंदनाचा लेप लावलेला होता, दिव्य सुवासिक उटणे लावले होते, दिव्य वस्त्रांनी शोभा आली होती आणि दिव्य दागिन्यांनी सजले होते.
सर्वे लोकाः सुरूपास्ते राजानमुपजग्मिरे । प्रजाशतसहस्राणि लक्षकोटिशतानि च
सर्व लोक सुंदर रूपाचे, त्या राजाकडे आले; शेकडो हजारो प्रजा, लाखो कोटींनीसुद्धा त्याच्याजवळ जमल्या.
अर्वखर्वसहस्राणि ते जनाः प्रतिजग्मिरे । ते तु राज्ञा समं सर्वे वैष्णवाः पुण्यकारिणः
असंख्य लोक त्या राजामागे निघाले; सर्व पुण्यवान वैष्णव त्याच्या सोबत गेले.
विष्णुध्यानपराः सर्वे जपदानपरायणाः । सुकर्मोवाच- एवं ते प्रस्थिताः सर्वे हर्षेण महतान्विताः
सर्वजण विष्णूच्या ध्यानात मग्न, जप आणि दान यामध्ये निष्ठावान होते; ते सर्व मोठ्या आनंदात निघाले, असं सुकर्म म्हणाला.
पूरुं पुत्रं महाराज स्वराज्ये परिषिच्य तम् । ऐंद्रं लोकं जगामाथ ययातिः पृथिवीपतिः
महाराज, पुरू या आपल्या मुलाला राज्याभिषेक करून, पृथ्वीचा स्वामी ययाति नंतर इंद्रलोकात गेला.
तेजसा तस्य पुण्येन धर्मेण तपसा तदा । ते जनाः प्रस्थिताः सर्वे वैष्णवं लोकमुत्तमम्
त्याच्या तेज, पुण्य, धर्म आणि तपामुळे ते सर्व लोक उत्तम वैष्णव लोकाकडे गेले.
ततो देवाः सगंधर्वाः किन्नराश्चारणास्तथा । सहिता देवराजेन आगताः संमुखं तदा
मग देव, गंधर्व, किन्नर आणि चारण, देवराजासह, त्या वेळी त्याच्यासमोर आले.