बलं च नित्यं संपूज्यं प्रसादधनभोजनैः । चारचक्षुर्भवस्व त्वं नित्यं दानपरो भव
सेनेचा नेहमी सन्मान कर, तिला धन, प्रसाद आणि जेवण दे. नेहमी सावध राहा आणि दान देण्यात तत्पर रहा.
भव स्वनियतो मंत्रे सदा गोप्यः सुपंडितैः । नियतात्मा भव स्वत्वं मा गच्छ मृगयां सुत
मंत्रांमध्ये स्वतःला संयमित ठेव, ते विद्वानांपासून नेहमी गुप्त ठेव. मनावर नियंत्रण ठेव, स्वतःचं स्वरूप टिकव आणि बाळा, शिकार करायला जाऊ नकोस.
विश्वासः कस्य नो कार्यः स्त्रीषु कोशे महाबले । पात्राणां त्वं तु सर्वेषां कलानां कुरु संग्रहम्
स्त्रियांवर, कोषावर किंवा मोठ्या सैन्यावर कधीच विश्वास ठेवू नकोस. पण सर्व पात्र लोकांकडून सर्व कलांचा संग्रह कर.
यज यज्ञैर्हृषीकेशं पुण्यात्मा भव सर्वदा । प्रजानां कंटकान्सर्वान्मर्दयस्व दिने दिने
यज्ञांनी हृषीकेशाची पूजा कर, नेहमी पुण्यवान रहा. रोज प्रजेतील सर्व वाईट लोकांचा नाश कर.
प्रजानां वांछितं सर्वमर्पयस्व दिने दिने । प्रजासौख्यं प्रकर्तव्यं प्रजाः पोषय पुत्रक
रोज प्रजेच्या सर्व इच्छा पूर्ण कर. प्रजेचं सुख पहावं, त्यांचं पालनपोषण कर, बाळा.
स्वको वंशः प्रकर्तव्यः परदारेषु मा कृथाः । मतिं दुष्टां परस्वेषु पूर्वानन्वेहि सर्वदा
आपला वंश वाढव, दुसऱ्यांच्या स्त्रियांकडे कधीच वाईट दृष्टीने पाहू नकोस. दुसऱ्याच्या संपत्तीबद्दल वाईट विचार मनात आणू नकोस, नेहमी पूर्वजांचं अनुसरण कर.
वेदानां हि सदा चिंता शास्त्राणां हि च सर्वदा । कुरुष्वैवं सदा वत्स शस्त्राभ्यासरतो भव
नेहमी वेदांचा आणि शास्त्रांचा विचार कर. असंच नेहमी कर, बाळा, आणि शस्त्रविद्येचा सराव करत रहा.
संतुष्टः सर्वदा वत्स स्वशय्या निरतो भव । गजस्य वाजिनोभ्यासं स्यंदनस्य च सर्वदा
नेहमी समाधानी रहा, बाळा, आणि आपल्या शय्येवर संतुष्ट रहा. हत्ती, घोडे आणि रथ यांचा नेहमी सराव कर.
एवमादिश्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । स्वहस्तेन च संस्थाप्य करे दत्तं स्वमायुधम्
अशा प्रकारे पुत्राला उपदेश करून, त्याला आशीर्वाद दिला आणि स्वतःचं आयुध स्वतःच्या हाताने त्याच्या हातात दिलं.
स्वां जरां तु समागृह्य दत्त्वा तारुण्यमस्य च । गंतुकामस्ततः स्वर्गं ययातिः पृथिवीपतिः
आपली वृद्धावस्था स्वतःकडे घेऊन, आपलं तारुण्य त्याला देऊन, पृथ्वीचा राजा ययाति स्वर्गात जाण्याची इच्छा धरून निघून गेला.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे द्व्यशीतितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत माता-पित्याच्या तीर्थांचे वर्णन आणि ययातिच्या चरित्राचा ब्याऐंशीवा अध्याय इथे संपला.
सुकर्मोवाच- समाहूय प्रजाः सर्वा द्वीपानां वसुधाधिपः । हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्
सुकर्म म्हणाला — सर्व प्रजांना बोलावून, द्वीपांच्या पृथ्वीचा राजा मोठ्या आनंदाने हे शब्द बोलला.
इंद्रलोकं ब्रह्मलोकं रुद्रलोकमतः परम् । वैष्णवं सर्वपापघ्नं प्राणिनां गतिदायकम्
इंद्रलोक, ब्रह्मलोक, त्यापुढे रुद्रलोक आणि सर्व पापांचा नाश करणारा, जीवांना अंतिम ध्येय देणारा वैष्णवलोक —
व्रजाम्यहं न संदेहो ह्यनया सह सत्तमाः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः सशूद्रा श्च प्रजा मम
मी तिथेच जात आहे, याबद्दल शंका नाही, तिच्यासह, हे श्रेष्ठ जनांनो. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र हे सर्व माझी प्रजा आहेत.
सुखेनापि सकुटुंबैः स्थातव्यं तु महीतले । पूरुरेष महाभागो भवतां पालकस्त्विह
तुम्ही सर्वांनी कुटुंबासह पृथ्वीवर सुखाने राहावं. हा पुण्यवान पुरू तुमचा रक्षणकर्ता इथे असेल.
स्थापितोस्ति मया लोका राजा धीरः सदंडकः । एवमुक्तास्तु ताः सर्वाः प्रजा राजानमब्रुवन्
मी त्याला लोकांचा राजा म्हणून नेमलं आहे, तो धीरवान आणि नेहमी न्यायप्रिय आहे. असं सांगितल्यावर सर्व प्रजांनी राजाला उत्तर दिलं.
श्रूयते सर्ववेदेषु पुराणेषु नृपोत्तम । धर्म एवं यतो लोके न दृष्टः केन वै पुरा
हे श्रेष्ठ राजन, सर्व वेद आणि पुराणांमध्ये असे ऐकायला मिळते की, असा धर्म या जगात कोणालाही पूर्वी कधीच दिसला नाही.
दृष्टोस्माभिरसौ धर्मो दशांगः सत्यवल्लभः । सोमवंशसमुत्पन्नो नहुषस्य महागृहे
आम्ही हा सत्याला प्रिय असलेला, दहा अंगांनी युक्त असा धर्म प्रत्यक्ष पाहिला आहे, जो सोमवंशात जन्मलेला आणि नहुषाच्या मोठ्या घरात वाढलेला आहे.
हस्तपादमुखैर्युक्तः सर्वाचारप्रचारकः । ज्ञानविज्ञानसंपन्नः पुण्यानां च महानिधिः
ज्याच्याकडे हात, पाय आणि तोंड आहेत, जो सर्व आचार-विचार पसरवतो, ज्ञान आणि विवेकाने परिपूर्ण आहे, आणि पुण्याचा मोठा साठा आहे.
गुणानां हि महाराज आकरः सत्यपंडितः । कुर्वंति च महाधर्मं सत्यवंतो महौजसः
हे महराजा, तो गुणांचा खजिना आहे, सत्याचा जाणकार आहे; जे लोक सत्यावर प्रेम करतात आणि मोठ्या तेजाने युक्त आहेत, तेच मोठा धर्म आचरणात आणतात.
तं धर्मं दृष्टवंतः स्म भवंतं कामरूपिणम् । भवंतं कामकर्तारमीदृशं सत्यवादिनम्
आम्ही तो धर्म पाहिला आणि तुम्हालाही पाहिले, जे इच्छेनुसार कोणतेही रूप घेता, आपल्या इच्छेप्रमाणे वागता आणि नेहमी सत्य बोलता.
कर्मणा त्रिविधेनापि वयं त्यक्तुं न शक्नुमः । यत्र त्वं तत्र गच्छामः सुसुखं पुण्यमेव च
तीन प्रकारच्या कर्मांनीही आम्हाला तुम्हाला सोडता येत नाही; तुम्ही जिथे जाता, तिथे आम्हीही जातो आणि आनंद व पुण्य मिळवतो.
नरकेपि भवान्यत्र वयं तत्र न संशयः । किं दारैर्धनभोगैश्च किं जीवैर्जीवितेन च
तुम्ही नरकात असलात तरी आम्ही तिथेच राहू, यात शंका नाही; पत्नी, धन, भोग किंवा जीवन यांचा काय उपयोग?
त्वां विनासुमहाराज तेन नास्त्यत्र कारणम् । त्वयैव सह राजेंद्र वयं यास्याम नान्यथा
हे महराजा, तुमच्याशिवाय यापैकी काहीच कारण नाही; आम्ही फक्त तुमच्यासोबतच जाऊ, दुसऱ्या कोणासोबत नाही.
एवं श्रुत्वा वचस्तासां प्रजानां पृथिवीपतिः । हर्षेण महताविष्टः प्रजावाक्यमुवाच ह
त्या लोकांच्या या शब्दांनी पृथ्वीचा स्वामी मोठ्या आनंदाने भरून गेला आणि प्रजेला म्हणाला.
आगच्छंतु मया सार्द्धं सर्वे लोकाः सुपुण्यकाः । नृपो रथं समारुह्य तया वै कामकन्यया
सर्व पुण्यवान लोक माझ्यासोबत यावेत; राजा त्या इच्छित कन्येसह रथावर चढला.
रथेन हंसवर्णेन चंद्रबिंबानुकारिणा । चामरैर्व्यजनैश्चापि वीज्यमानो गतव्यथः
हंसासारख्या शुभ्र रंगाच्या, चंद्रासारख्या रथावर बसून, चामर आणि पंख्यांनी वाऱ्याने शीतल होत, तो सर्व दुःख विसरला.
केतुना तेन पुण्येन शुभ्रेणापि महीयसा । शोभमानो यथा देवो देवराजः पुरंदरः
त्या शुभ्र आणि पुण्यदायक पताकांनी सजलेला, तो अगदी देवेंद्रासारखा तेजस्वी दिसत होता.
ऋषिभिः स्तूयमानस्तु बंदिभिश्चारणैस्तथा । प्रजाभिः स्तूयमानश्च ययातिर्नहुषात्मजः
ऋषी, गायक आणि गंधर्व, तसेच प्रजा सर्वजण जय्याती या नहुषपुत्राचे स्तुती करत होते.
प्रजाः सर्वास्ततो यानैः समायाता नरेश्वरम् । गजैरश्वै रथैश्चान्यैः प्रस्थिताश्च दिवं प्रति
तेव्हा सर्व प्रजा हत्ती, घोडे, रथ आणि इतर वाहनांवर बसून त्या राजाकडे आली आणि स्वर्गाकडे निघाली.