एवमुक्तस्तथा राजा तामुवाच वराननाम् । चिंतितं यन्मया देवि तच्छृणुष्व हि सांप्रतम्
असं तिच्याकडून ऐकून, राजाने त्या सुंदर मुख असलेल्या देवीला उत्तर दिलं— 'देवी, मी काय विचार करत होतो, ते आता ऐक.'
मानभंगो मया दृष्टो नैव स्वस्य मनःप्रिये । मयि स्वर्गं गते कांते प्रजा दीना भविष्यति
माझ्या मनाच्या प्रियते, मी अपमान अनुभवला आहे; मी स्वर्गात गेलो तर, सुंदर सखी, माझ्या प्रजेला हाल होतील.
त्रासयिष्यति दुष्टात्मा यमस्तु व्याधिभिः प्रजाः । त्वया सार्धं प्रयास्यामि स्वर्गलोकं वरानने
दुष्ट यम प्रजेला रोगांनी त्रास देईल; सुंदर मुखे, मी तुझ्यासोबत स्वर्गात जाईन.
एवमाभाष्य तां राजा समाहूय सुतोत्तमम् । पूरुं तं सर्वधर्मज्ञं जरायुक्तं महामतिम्
असं तिला सांगून, राजाने आपला श्रेष्ठ पुत्र, सर्व धर्म जाणणारा, वृद्ध पण बुद्धिमान पूरूला बोलावलं.
एह्येहि सर्वधर्मज्ञ धर्मं जानासि निश्चितम् । ममाज्ञया हि धर्मात्मन्धर्मः संपालितस्त्वया
ये, ये, सर्व धर्म जाणणारा, तुला धर्म नक्कीच ठाऊक आहे. माझ्या आज्ञेने, धर्मात्म्या, तू धर्माचं पालन केलं आहेस.
जरा मे दीयतां तात तारुण्यं गृह्यतां पुनः । राज्यं कुरु ममेदं त्वं सकोशबलवाहनम्
माझ्या मुला, तुझं वार्धक्य मला दे आणि पुन्हा आपलं तारुण्य घे. माझं हे राज्य, कोष, सैन्य आणि वाहने यांसह, तू चालव.
आसमुद्रां प्रभुंक्ष्व त्वं रत्नपूर्णां वसुंधराम् । मया दत्तां महाभाग सग्रामवनपत्तनाम्
समुद्रापर्यंत पसरलेली, रत्नांनी भरलेली ही पृथ्वी, गाव, वन आणि नगरे यांसह, मी तुला दिली आहे, भाग्यवान पुत्रा, तिचा उपभोग घे.
प्रजानां पालनं पुण्यं कर्तव्यं च सदानघ । दुष्टानां शासनं नित्यं साधूनां परिपालनम्
पुत्रा, प्रजांचं रक्षण हे नेहमीच पुण्याचं काम आहे; वाईट लोकांना शिक्षा दे आणि सज्जनांचं नेहमी रक्षण कर.
कर्तव्यं च त्वया वत्स धर्मशास्त्रप्रमाणतः । ब्राह्मणानां महाभाग विधिनापि स्वकर्मणा
बाळा, तुला नेहमी धर्मशास्त्राच्या आधाराने वागावं लागेल. भाग्यवान ब्राह्मणांचे कर्तव्य विधीपूर्वक पार पाड.
भक्त्या च पालनं कार्यं यस्मात्पूज्या जगत्त्रये । पंचमे सप्तमे घस्रे कोशं पश्य विपश्चितः
त्यांची भक्तीने सेवा कर, कारण ते तिन्ही लोकांत पूज्य आहेत. पाचव्या, सातव्या आणि नवव्या दिवशी कोषाची नीट पाहणी कर, बुद्धिमान हो.
बलं च नित्यं संपूज्यं प्रसादधनभोजनैः । चारचक्षुर्भवस्व त्वं नित्यं दानपरो भव
सेनेचा नेहमी सन्मान कर, तिला धन, प्रसाद आणि जेवण दे. नेहमी सावध राहा आणि दान देण्यात तत्पर रहा.
भव स्वनियतो मंत्रे सदा गोप्यः सुपंडितैः । नियतात्मा भव स्वत्वं मा गच्छ मृगयां सुत
मंत्रांमध्ये स्वतःला संयमित ठेव, ते विद्वानांपासून नेहमी गुप्त ठेव. मनावर नियंत्रण ठेव, स्वतःचं स्वरूप टिकव आणि बाळा, शिकार करायला जाऊ नकोस.
विश्वासः कस्य नो कार्यः स्त्रीषु कोशे महाबले । पात्राणां त्वं तु सर्वेषां कलानां कुरु संग्रहम्
स्त्रियांवर, कोषावर किंवा मोठ्या सैन्यावर कधीच विश्वास ठेवू नकोस. पण सर्व पात्र लोकांकडून सर्व कलांचा संग्रह कर.
यज यज्ञैर्हृषीकेशं पुण्यात्मा भव सर्वदा । प्रजानां कंटकान्सर्वान्मर्दयस्व दिने दिने
यज्ञांनी हृषीकेशाची पूजा कर, नेहमी पुण्यवान रहा. रोज प्रजेतील सर्व वाईट लोकांचा नाश कर.
प्रजानां वांछितं सर्वमर्पयस्व दिने दिने । प्रजासौख्यं प्रकर्तव्यं प्रजाः पोषय पुत्रक
रोज प्रजेच्या सर्व इच्छा पूर्ण कर. प्रजेचं सुख पहावं, त्यांचं पालनपोषण कर, बाळा.
स्वको वंशः प्रकर्तव्यः परदारेषु मा कृथाः । मतिं दुष्टां परस्वेषु पूर्वानन्वेहि सर्वदा
आपला वंश वाढव, दुसऱ्यांच्या स्त्रियांकडे कधीच वाईट दृष्टीने पाहू नकोस. दुसऱ्याच्या संपत्तीबद्दल वाईट विचार मनात आणू नकोस, नेहमी पूर्वजांचं अनुसरण कर.
वेदानां हि सदा चिंता शास्त्राणां हि च सर्वदा । कुरुष्वैवं सदा वत्स शस्त्राभ्यासरतो भव
नेहमी वेदांचा आणि शास्त्रांचा विचार कर. असंच नेहमी कर, बाळा, आणि शस्त्रविद्येचा सराव करत रहा.
संतुष्टः सर्वदा वत्स स्वशय्या निरतो भव । गजस्य वाजिनोभ्यासं स्यंदनस्य च सर्वदा
नेहमी समाधानी रहा, बाळा, आणि आपल्या शय्येवर संतुष्ट रहा. हत्ती, घोडे आणि रथ यांचा नेहमी सराव कर.
एवमादिश्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । स्वहस्तेन च संस्थाप्य करे दत्तं स्वमायुधम्
अशा प्रकारे पुत्राला उपदेश करून, त्याला आशीर्वाद दिला आणि स्वतःचं आयुध स्वतःच्या हाताने त्याच्या हातात दिलं.
स्वां जरां तु समागृह्य दत्त्वा तारुण्यमस्य च । गंतुकामस्ततः स्वर्गं ययातिः पृथिवीपतिः
आपली वृद्धावस्था स्वतःकडे घेऊन, आपलं तारुण्य त्याला देऊन, पृथ्वीचा राजा ययाति स्वर्गात जाण्याची इच्छा धरून निघून गेला.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे द्व्यशीतितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत माता-पित्याच्या तीर्थांचे वर्णन आणि ययातिच्या चरित्राचा ब्याऐंशीवा अध्याय इथे संपला.
सुकर्मोवाच- समाहूय प्रजाः सर्वा द्वीपानां वसुधाधिपः । हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्
सुकर्म म्हणाला — सर्व प्रजांना बोलावून, द्वीपांच्या पृथ्वीचा राजा मोठ्या आनंदाने हे शब्द बोलला.
इंद्रलोकं ब्रह्मलोकं रुद्रलोकमतः परम् । वैष्णवं सर्वपापघ्नं प्राणिनां गतिदायकम्
इंद्रलोक, ब्रह्मलोक, त्यापुढे रुद्रलोक आणि सर्व पापांचा नाश करणारा, जीवांना अंतिम ध्येय देणारा वैष्णवलोक —
व्रजाम्यहं न संदेहो ह्यनया सह सत्तमाः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः सशूद्रा श्च प्रजा मम
मी तिथेच जात आहे, याबद्दल शंका नाही, तिच्यासह, हे श्रेष्ठ जनांनो. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र हे सर्व माझी प्रजा आहेत.
सुखेनापि सकुटुंबैः स्थातव्यं तु महीतले । पूरुरेष महाभागो भवतां पालकस्त्विह
तुम्ही सर्वांनी कुटुंबासह पृथ्वीवर सुखाने राहावं. हा पुण्यवान पुरू तुमचा रक्षणकर्ता इथे असेल.
स्थापितोस्ति मया लोका राजा धीरः सदंडकः । एवमुक्तास्तु ताः सर्वाः प्रजा राजानमब्रुवन्
मी त्याला लोकांचा राजा म्हणून नेमलं आहे, तो धीरवान आणि नेहमी न्यायप्रिय आहे. असं सांगितल्यावर सर्व प्रजांनी राजाला उत्तर दिलं.
श्रूयते सर्ववेदेषु पुराणेषु नृपोत्तम । धर्म एवं यतो लोके न दृष्टः केन वै पुरा
हे श्रेष्ठ राजन, सर्व वेद आणि पुराणांमध्ये असे ऐकायला मिळते की, असा धर्म या जगात कोणालाही पूर्वी कधीच दिसला नाही.
दृष्टोस्माभिरसौ धर्मो दशांगः सत्यवल्लभः । सोमवंशसमुत्पन्नो नहुषस्य महागृहे
आम्ही हा सत्याला प्रिय असलेला, दहा अंगांनी युक्त असा धर्म प्रत्यक्ष पाहिला आहे, जो सोमवंशात जन्मलेला आणि नहुषाच्या मोठ्या घरात वाढलेला आहे.
हस्तपादमुखैर्युक्तः सर्वाचारप्रचारकः । ज्ञानविज्ञानसंपन्नः पुण्यानां च महानिधिः
ज्याच्याकडे हात, पाय आणि तोंड आहेत, जो सर्व आचार-विचार पसरवतो, ज्ञान आणि विवेकाने परिपूर्ण आहे, आणि पुण्याचा मोठा साठा आहे.
गुणानां हि महाराज आकरः सत्यपंडितः । कुर्वंति च महाधर्मं सत्यवंतो महौजसः
हे महराजा, तो गुणांचा खजिना आहे, सत्याचा जाणकार आहे; जे लोक सत्यावर प्रेम करतात आणि मोठ्या तेजाने युक्त आहेत, तेच मोठा धर्म आचरणात आणतात.