यस्मादाज्ञाहता त्वद्य त्वया पापि समोपि हि । मातुरंशं भजस्व त्वं मच्छापकलुषीकृतः
'कारण आज तू, पापी असूनही, माझ्या आज्ञेचे उल्लंघन केलेस, म्हणून माझ्या शापामुळे तू आपल्या आईच्या भागातच राहशील.'
एवमुक्त्वा यदुं पुत्रं ययातिः पृथिवीपतिः । पुत्रं शप्त्वा महाराजस्तया सार्द्धं महायशाः
असे म्हणून, ययाति राजाने आपल्या पुत्र यदुला शाप दिला आणि त्या महायशस्वी राजाने—
रमते सुखभोगेन विष्णोर्ध्यानेन तत्परः । अश्रुबिंदुमतीसा च तेन सार्द्धं सुलोचना
—विष्णूच्या ध्यानात मग्न राहून, तिच्यासोबत सुखाचा आनंद घेतला; आणि अश्रुबिंदुमती, सुंदर डोळ्यांची, त्याच्यासोबत होती.
बुभुजे चारुसर्वांगी पुण्यान्भोगान्मनोनुगान् । एवं कालो गतस्तस्य ययातेस्तु महात्मनः
ती सुंदर अंगाची स्त्री मनाला आनंद देणारे पुण्य फळ भोगत होती; अशा प्रकारे महात्मा ययातिचा काळ गेला.
अक्षया निर्जराः सर्वा अपरास्तु प्रजास्तथा । सर्वे लोका महाभाग विष्णुध्यानपरायणाः
सर्व अमर आणि इतर प्रजाही अक्षय आणि वृद्धिंगत झाल्या; आणि सर्व लोक, हे भाग्यवान, विष्णूच्या ध्यानात मग्न झाले.
तपसा सत्यभावेन विष्णोर्ध्यानेन पिप्पल । सर्वे लोका महाभाग सुखिनः साधुसेवकाः
तप, सत्य आणि विष्णूच्या ध्यानामुळे, हे पिप्पल, सर्व लोक सुखी झाले आणि सज्जनांची सेवा करू लागले.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रेऽशीतितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेत माता-पिता तीर्थाचे वर्णन आणि ययातिच्या चरित्राचा ऐंशीवा अध्याय संपला.
सुकर्मोवाच- यथेंद्रोसौ महाप्राज्ञः सदा भीतो महात्मनः । ययातेर्विक्रमं दृष्ट्वा दानपुण्यादिकं बहु
सुकर्म म्हणाला—'जसे इंद्र, तो महान आणि बुद्धिमान, नेहमी महात्मा ययातिच्या पराक्रमामुळे, दान आणि पुण्यामुळे घाबरलेला असे—'
मेनकां प्रेषयामास अप्सरां दूतकर्मणि । गच्छ भद्रे महाभागे ममादेशं वदस्व हि
त्याने मेनका या अप्सरेला दूत म्हणून पाठवले. 'जा, भाग्यवती आणि पुण्यवती, माझा आदेश सांग.'
कामकन्यामितो गत्वा देवराजवचो वद । येनकेनाप्युपायेन राजानं त्वमिहानय
'हे कामदेवाच्या कन्ये, इथून जाऊन देवराजाचे बोल सांग. कुठल्याही उपायाने राजा इथे आण.'
एवं श्रुत्वा गता सा च मेनका तत्र प्रेषिता । समाचष्ट तु तत्सर्वं देवराजस्य भाषितम्
हे ऐकून, पाठवलेली मेनका तिथे गेली आणि देवराजाने सांगितलेले सर्व सांगितले.
एवमुक्ता गता सा च मेनका तत्प्रचोदिता । गतायां मेनकायां तु रतिपुत्री मनस्विनी
अशी आज्ञा मिळाल्यावर मेनका निघून गेली. मेनका गेल्यावर रतीची कन्या, ती बुद्धिमान—
राजानं धर्मसंकेतं प्रत्युवाच यशस्विनी । राजंस्त्वयाहमानीता सत्यवाक्येन वै पुरा
—राजाला धर्माच्या स्थळी म्हणाली, 'राजा, मी पूर्वी तुझ्या सत्यवचनावर इथे आणली गेले.'
स्वकरश्चांतरे दत्तो भवनं च समाहृता । यद्यद्वदाम्यहं राजंस्तत्तत्कार्यं हि वै त्वया
'तू तुझा हात माझ्या हातात ठेवला आणि मला तुझ्या घरी नेलेस. मी जे काही सांगते, ते तुला करावेच लागेल.'
तदेवं हि त्वया वीर न कृतं भाषितं मम । त्वामेवं तु परित्यक्ष्ये यास्यामि पितृमंदिरम्
'पण, वीर, मी सांगितले तसे तू केले नाहीस. म्हणून मी तुला सोडून वडिलांच्या घरी जाईन.'
राजोवाच- यथोक्तं हि त्वया भद्रे तत्ते कर्त्ता न संशयः । असाध्यं तु परित्यज्य साध्यं देवि वदस्व मे
राजा म्हणाला—'तू जसे सांगितलेस, तसे मी नक्कीच करीन, यात शंका नाही. जे शक्य आहे तेच सांग, अशक्य गोष्टी सोड.'
अश्रुबिंदुमत्युवाच- एतदर्थे महीकांत भवानिह मया वृतः । सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वधर्मसमन्वितः
अश्रुबिंदुमती म्हणाली—'हे पृथ्वीचे प्रिय, याच हेतूने मी तुला निवडले. सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त आणि सर्व धर्मांनी संपन्न.'
सर्वं साध्यमिति ज्ञात्वा सर्वधर्तारमेव च । कर्त्तारं सर्वधर्माणां स्रष्टारं पुण्यकर्मणाम्
'सर्व काही शक्य आहे आणि तू सर्वांचा आधार आहेस, सर्व धर्मांचे पालन करणारा आणि पुण्यकर्मांचा सर्जक आहेस हे मी जाणले.'
त्रैलोक्यसाधकं ज्ञात्वा त्रैलोक्येऽप्रतिमं च वै । विष्णुभक्तमहं जाने वैष्णवानां महावरम्
'तू तीनही लोकांचे कार्य साधणारा आणि तीनही लोकांत तुला तोड नाही, हे मला माहीत आहे. तू विष्णूभक्त आहेस आणि वैष्णवांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.'
इत्याशया मया भर्त्ता भवानंगीकृतः पुरा । यस्य विष्णुप्रसादोऽस्ति स सर्वत्र परिव्रजेत्
'या भावनेनेच मी तुला पूर्वी पती म्हणून स्वीकारले. ज्याच्यावर विष्णूची कृपा आहे, तो सर्वत्र जाऊ शकतो.'
दुर्लभं नास्ति राजेंद्र त्रैलोक्ये सचराचरे । सर्वेष्वेव सुलोकेषु विद्यते तव सुव्रत
'राजाधिराज, तीनही लोकांत, चल-अचल सर्व ठिकाणी तुला काहीच दुर्लभ नाही. सर्व उत्तम लोकांत तुला ते सहज मिळते, हे व्रती.'
विष्णोश्चैव प्रसादेन गगने गतिरुत्तमा । मर्त्यलोकं समासाद्य त्वयैव वसुधाधिप
'विष्णूच्या कृपेने आकाशातील श्रेष्ठ मार्ग मिळतो. मर्त्यलोकात येऊन, हे पृथ्वीच्या अधिपती—'
जरापलितहीनास्तु मृत्युहीना जनाः कृताः । गृहद्वारेषु सर्वेषु मर्त्यानां च नरर्षभ
'तू माणसांना म्हातारपण आणि मृत्यूपासून मुक्त केलेस, सर्व मर्त्यांच्या घरांच्या दारात, हे श्रेष्ठ पुरुष.'
कल्पद्रुमा अनेकाश्च त्वयैव परिकल्पिताः । येषां गृहेषु मर्त्यानां मुनयः कामधेनवः
'फक्त तुझ्यामुळे अनेक कल्पवृक्ष निर्माण झाले. मर्त्यांच्या घरांत ऋषी आणि कामधेनू दिसतात.'
त्वयैव प्रेषिता राजन्स्थिरीभूताः सदा कृताः । सुखिनः सर्वकामैश्च मानवाश्च त्वया कृताः
'हे राजन, तुझ्यामुळेच ते सर्व नेमले गेले आणि कायमचे झाले. तुझ्यामुळे सर्व माणसे सुखी आणि सर्व इच्छांनी परिपूर्ण झाली.'
गृहैकमध्ये साहस्रं कुलीनानां प्रदृश्यते । एवं वंशविवृद्धिश्च मानवानां त्वया कृता
'एका घरात हजारो कुलीन कुटुंबे दिसतात. अशा प्रकारे माणसांच्या वंशवृद्धीचे कार्य तुझ्यामुळे झाले.'
यमस्यापि विरोधेन इंद्रस्य च नरोत्तम । व्याधिपापविहीनस्तु मर्त्यलोकस्त्वया कृतः
हे नरश्रेष्ठ, यम आणि इंद्र यांच्या विरोधातसुद्धा, तुझ्या कृपेने मृत्युलोक रोग आणि पाप यांपासून मुक्त झाला आहे.
स्वतेजसाहंकारेण स्वर्गरूपं तु भूतलम् । दर्शितं हि महाराज त्वत्समो नास्ति भूपतिः
राजाधिराज, तुझ्या तेजाने आणि अभिमानाने पृथ्वीच स्वर्गासारखी दिसू लागली आहे; तुझ्यासारखा दुसरा राजा नाही.
नरो नैव प्रसूतो हि नोत्पत्स्यति भवादृशः । भवंतमित्यहं जाने सर्वधर्मप्रभाकरम्
तुझ्यासारखा पुरुष कधी जन्मलाच नाही आणि जन्मणारही नाही; मी तुला सर्व धर्मांचा प्रकाश देणारा म्हणून ओळखतो.
तस्मान्मया कृतो भर्ता वदस्वैवं ममाग्रतः । नर्ममुक्त्वा नृपेंद्र त्वं वद सत्यं ममाग्रतः
म्हणून मी तुला माझा स्वामी मानला आहे—हे माझ्यासमोर स्पष्टपणे सांग. राजेंद्र, विनोद न करता माझ्यासमोर सत्य बोल.