गदैर्हीना नराः सर्वे ज्ञानध्यानपरायणाः । यज्ञदानपराः सर्वे दयाभावाश्च मानवाः
सर्व आजारींपासून मुक्त असलेले, ज्ञान आणि ध्यान यांना वाहिलेली माणसं, यज्ञ आणि दान यामध्ये रमणारी, आणि ज्या माणसांच्या मनात दया नाही, अशी सर्व माणसं—
उपकाररताः पुण्या धन्यास्ते कीर्तिभाजनाः । सर्वे धर्मपरा विप्र विष्णुध्यानपरायणाः
जे दुसऱ्यांच्या मदतीत आनंद मानतात, जे पुण्यवान आणि भाग्यवान आहेत, ज्यांना कीर्ती मिळते, हे सर्व धर्माला वाहिलेले आहेत, हे ब्राह्मण, आणि विष्णूच्या ध्यानात मग्न असतात.
राज्ञा तेनोपदिष्टास्ते संजाता वैष्णवा भुवि । विष्णुरुवाच- श्रूयतां नृपशार्दूल चरित्रं तस्य भूपतेः
त्या राजाने शिकवल्याप्रमाणे, ते सर्व पृथ्वीवर वैष्णव झाले. विष्णू म्हणाले— राजांमध्ये श्रेष्ठा, त्या राजाचा चरित्र ऐक.
सर्वधर्मपरो नित्यं विष्णुभक्तश्च नाहुषिः । अब्दानां तत्र लक्षं हि तस्याप्येवं गतं भुवि
सर्व धर्मांना नेहमीच जपणारा आणि विष्णूभक्त असलेला नहुषाचा वंशज, त्याने पृथ्वीवर असेच लक्षावधी वर्षे घालवली.
नूतनो दृश्यते कायः पंचविंशाब्दिको यथा । पंचविंशाब्दिको भाति रूपेण वयसा तदा
त्याचा देह नवा दिसतो, जणू काही पंचवीस वर्षांचा तरुण आहे; रूप आणि वयाने तो पंचवीस वर्षांचा भासतो.
प्रबलः प्रौढिसंपन्नः प्रसादात्तस्य चक्रिणः । मानुषा भुवमास्थाय यमं नैव प्रयांति ते
तो बलवान आणि प्रौढतेने युक्त आहे, त्या चक्रधारीच्या कृपेने, हे मानव पृथ्वीवर राहून यमाकडे कधीच जात नाहीत.
रागद्वेषविनिर्मुक्ताः क्लेशपाशविवर्जिताः । सुखिनो दानपुण्यैश्च सर्वधर्मपरायणाः
राग आणि द्वेष यांपासून मुक्त, क्लेशांच्या बंधनातून सुटलेले, दानाच्या पुण्यामुळे सुखी आणि सर्व धर्मांचे पालन करणारे असतात.
विस्तारं तेजनाः सर्वे संतत्यापि गता नृप । यथा दूर्वावटाश्चैव विस्तारं यांति भूतले
हे राजन, ते सर्व लोक आपापल्या वंशाने विस्तारले, जसे दुर्व्याचे पाते पृथ्वीवर पसरतात.
यथा ते मानवाः सर्वे पुत्रपौत्रैः प्रविस्तृताः । मृत्युदोषविहीनास्ते चिरं जीवंति वै जनाः
जसे ते मानव पुत्र आणि नातवंडांनी वाढतात, तसेच ते मृत्यूच्या दोषापासून मुक्त राहून दीर्घायुषी होतात.
स्थिरकायाश्च सुखिनो जरारोगविवर्जिताः । पंचविंशाब्दिकाः सर्वे नरा दृश्यंति भूतले
सर्वांचे शरीर मजबूत, ते सुखी, वृद्धत्व आणि आजार यांपासून मुक्त, आणि पृथ्वीवर सर्वजण पंचवीस वर्षांचेच दिसतात.
सत्याचारपराः सर्वे विष्णुध्यानपरायणाः । एवं सर्वे च मर्त्यास्ते प्रसादात्तस्य चक्रिणः
सर्वजण सत्य आणि चांगल्या वर्तनाला वाहिलेले, विष्णूच्या ध्यानात मग्न; अशी ही सर्व मर्त्य मंडळी त्या चक्रधारीच्या कृपेने घडली आहेत.
संजाता मानवाः सर्वे दानभोगपरायणाः । मृतो न श्रूयते लोके मर्त्यः कोपि नरोत्तम
सर्व माणसं दान आणि भोग यांना वाहिली आहेत; हे श्रेष्ठ पुरुषा, जगात कोणताही माणूस मरतो असे ऐकिवात येत नाही.
शोकं नैव प्रपश्यंति दोषं नैव प्रयांति ते । यद्रूपं स्वर्गलोकस्य तद्रूपं भूतलस्य च
त्यांना शोक होत नाही, आणि कोणताही दोष त्यांच्यावर येत नाही; जसा स्वर्गाचा स्वभाव आहे, तसाच पृथ्वीचाही आहे.
संजातं मानवश्रेष्ठ प्रसादात्तस्य चक्रिणः । विभ्रष्टा यमदूतास्ते विष्णुदूतैश्च ताडिताः
हे श्रेष्ठ मानव, हे सर्व त्या चक्रधारीच्या कृपेने झाले; यमाचे दूत हाकलले गेले, विष्णूच्या दूतांनी त्यांना पराभूत केले.
रुदमाना गताः सर्वे धर्मराजं परस्परम् । तत्सर्वं कथितं दूतैश्चेष्टितं भूपतेस्तु तैः
ते सर्व रडत रडत एकत्र धर्मराजाकडे गेले; त्या राजाने जे काही केले ते सर्व दूतांनी सांगितले.
अमृत्युभूतलं जातं दानभोगेन भास्करे । नहुषस्यात्मजेनापि कृतं देवययातिना
सूर्याखाली दान आणि भोग यामुळे पृथ्वी अमर झाली; नहुषाचा पुत्र देवययतीने हे साध्य केले.
विष्णुभक्तेन पुण्येन स्वर्गरूपं प्रदर्शितम् । एवमाकर्णितं सर्वं धर्मराजेन वै तदा
त्या पुण्यवान विष्णूभक्ताने पृथ्वीला स्वर्गासारखे केले; तेव्हा धर्मराजाने हे सर्व ऐकले.
धर्मराजस्तदा तत्र दूतेभ्यः श्रुतविस्तरः । चिंतयामास सर्वार्थं श्रुत्वैवंनृपचेष्टितम्
त्या वेळी धर्मराजाने दूतांकडून सर्व तपशील ऐकून, त्या राजाने काय केले याचा विचार केला.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे पंचसप्ततितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनाच्या कथेत, मातापित्यांच्या तीर्थांचे वर्णन आणि ययातिच्या चरित्रात, हा पंच्याहत्तरावा अध्याय संपला.
सुकर्मोवाच- सौरिर्दूतैस्तथा सर्वैः सह स्वर्गं जगाम सः । द्रष्टुं तत्र सहस्राक्षं देववृंदैः समावृतम्
सुकर्म म्हणाला— त्या वेळी सौरि सर्व दूतांसह स्वर्गात गेला, जिथे हजार डोळ्यांचा इंद्र देवांच्या समूहाने वेढलेला होता, त्याला पाहण्यासाठी.
धर्मराजं समायांतं ददर्श सुरराट्तदा । समुत्थाय त्वरायुक्तो दत्वा चार्घमनुत्तमम्
त्या वेळी देवांचा राजा धर्मराज येताना पाहिला; तो त्वरित उठला आणि त्याला उत्तम अर्घ्य अर्पण केला.
पप्रच्छागमनं तस्य कथयस्व ममाग्रतः । समाकर्ण्य महद्वाक्यं देवराजस्य भाषितम्
त्याने विचारले, 'तू इथे का आलास, ते माझ्यासमोर सांग.' देवराजाने मोठ्या आदराने विचारलेले हे शब्द ऐकून—
धर्मराजोऽब्रवीत्सर्वं ययातेश्चरितं महत् । धर्मराज उवाच- श्रूयतां देवदेवेश यस्मादागमनं मम
धर्मराजाने ययातीचे सर्व महान कृत्य सांगितले. धर्मराज म्हणाला— 'देवतांचा देव, मी का आलो ते ऐका.'
कथयाम्यहमत्रापि येनाहमागतस्तव । नहुषस्यात्मजेनापि वैष्णवेन महात्मना
'मी इथे का आलो, ते मी तुला सांगतो— नहुषाचा पुत्र, जो मोठ्या मनाचा वैष्णव आहे, त्याच्यामुळे.'
वैष्णवाश्च कृता मर्त्या ये वसंति महीतले । वैकुंठस्य समं रूपं मर्त्यलोकस्य वै कृतम्
'जे माणसे पृथ्वीवर राहतात आणि वैष्णव आहेत, त्यांनी मर्त्यलोकाला वैकुंठासारखेच केले आहे.'
अमरा मानवा जाता जरारोगविवर्जिताः । पापमेव न कुर्वंति असत्यं न वदंति ते
'देव लोक माणूस झाले आहेत, पण त्यांना न वृद्धापकाळ आहे, न आजार. ते पाप करत नाहीत, आणि कधीही असत्य बोलत नाहीत.'
कामक्रोधविहीनास्ते लोभमोहविवर्जिताः । दानशीला महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः
'त्यांना इच्छा किंवा राग नाही, लोभ किंवा मोह नाही; ते सर्व दानशूर, मोठ्या मनाचे आणि धर्मनिष्ठ आहेत.'
सर्वधर्मैः समर्चंति नारायणमनामयम् । तेन वैष्णवधर्मेण मानवा जगतीतले
'सर्व धर्मांनी ते नारायणाची पूजा करतात, जो निर्दोष आहे. त्या वैष्णव धर्मामुळे पृथ्वीवरील माणसे—'
निरामया वीतशोकाः सर्वे च स्थिरयौवनाः । दूर्वा वटा यथा देव विस्तारं यांति भूतले
'रोग आणि दुःखापासून मुक्त आहेत, सर्वांचे तारुण्य टिकून आहे; दर्वा किंवा वडाच्या झाडासारखे ते पृथ्वीवर पसरले आहेत.'
तथा ते विस्तरं प्राप्ताः पुत्रपौत्रैः प्रपौत्रकैः । तेषां पुत्रैः प्रपौत्रैश्च वंशाद्वंशांतरं गताः
'अशा प्रकारे, त्यांचे पुत्र, नातू आणि पणतू यांनी त्यांचा वंश वाढवला आहे; त्यांच्या मुलांमुळे आणि पणतूंमुळे वंश पुढे गेला आहे.'