देवं तमुद्दिश्य ददंतु दानमातिथ्यभावैः परिपैत्रिकैश्च । नारायणं देववरं यजध्वं दोषैर्विमुक्ता अचिराद्भविष्यथ
त्या देवतेला उद्देशून, लोकांनी दान, अतिथिसत्कार आणि पितृकार्य यांसह अर्पण करावे. नारायण या देवतेची पूजा करावी; मग दोषांपासून लवकरच मुक्त व्हाल.
यो मामकं वाक्यमिहैव मानवो लोभाद्विमोहादपि नैव कारयेत् । स शास्यतां यास्यति निर्घृणो ध्रुवं ममापि चौरो हि यथा निकृष्टः
जो मनुष्य लोभ किंवा मोहामुळे माझे वचन पाळणार नाही, त्याला शिक्षा द्यावी. तो नक्कीच नष्ट होईल, जसा चोर माणूस माझ्याही दृष्टीने तुच्छ असतो.
आकर्ण्य वाक्यं नृपतेश्च दूताःसंहृष्टभावाः सकलां च पृथ्वीम् । आचख्युरेवं नृपतेः प्रणीतमादेशभावं सकलं प्रजासु
राजाचे वचन ऐकून, दूत आनंदित झाले आणि संपूर्ण पृथ्वीवर सर्व लोकांमध्ये राजाचा आदेश जसा आहे तसा जाहीर केला.
विप्रादिमर्त्या अमृतं सुपुण्यमानीतमेवं भुवि तेन राज्ञा । पिबंतु पुण्यं परिवैष्णवाख्यं दोषैर्विहीनं परिणाममिष्टम्
ब्राह्मण आणि इतर माणसे, त्या राजाने पृथ्वीवर अमृतासारखे पुण्य आणले आहे. हे परिवैष्णव नावाचे, दोषरहित आणि इच्छित फल देणारे पुण्य सर्वांनी ग्रहण करावे.
श्रीकेशवं क्लेशहरं वरेण्यमानंदरूपं परमार्थमेवम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
श्रीकेशव, क्लेश दूर करणारा, पूजनीय, परमानंद आणि सत्याचा मूर्तिमंत आहे. चांगल्या राजाने दोष दूर करणारे नामामृत आणले आहे; लोकांनी ते पिऊन घ्यावे.
सखड्गपाणिं मधुसूदनाख्यं तं श्रीनिवासं सगुणं सुरेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
हातात तलवार असलेला, मधुसूदन नावाचा, श्रीनिवास, गुणांनी युक्त, देवांचा स्वामी — या त्याच्या नामामृताचा, दोष दूर करणारा, चांगल्या राजाने आणलेला अमृताचा लाभ लोकांनी घ्यावा.
श्रीपद्मनाथं कमलेक्षणं च आधाररूपं जगतां महेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
लोकांनी देवांच्या आज्ञेने आणलेले, दोष दूर करणारे, श्रीपद्मनाथ, कमलासारख्या डोळ्यांचा, जगाचा आधार असणाऱ्या महेशाचे नावरूपी अमृत प्यावे.
पापापहं व्याधिविनाशरूपमानंददं दानवदैत्यनाशनम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
लोकांनी देवांच्या आज्ञेने आणलेले, दोष दूर करणारे, पाप नष्ट करणारे, आजार घालवणारे, आनंद देणारे, दानव आणि दैत्यांचा नाश करणारे नावरूपी अमृत प्यावे.
यज्ञांगरूपं चरथांगपाणिं पुण्याकरं सौख्यमनंतरूपम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
लोकांनी देवांच्या आज्ञेने आणलेले, दोष दूर करणारे, यज्ञाचे स्वरूप असणाऱ्या, यज्ञाच्या अंगांनी युक्त, पुण्य देणारे, अंतःकरणातील सुखाचे मूर्तिमंत रूप असणाऱ्या नावरूपी अमृत प्यावे.
विश्वाधिवासं विमलं विरामं रामाभिधानं रमणं मुरारिम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
लोकांनी देवांच्या आज्ञेने आणलेले, दोष दूर करणारे, विश्वाचा निवास असणारे, निर्मळ, शांत, राम नावाने ओळखले जाणारे, रमणीय, मुराचा शत्रू असणाऱ्या नावरूपी अमृत प्यावे.
आदित्यरूपं तमसां विनाशं बंधस्यनाशं मतिपंकजानाम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः
लोकांनी देवांच्या आज्ञेने आणलेले, दोष दूर करणारे, सूर्याचे स्वरूप असणारे, अंधाराचा नाश करणारे, बंधन तोडणारे आणि मनाच्या कमळांचेही नाश करणारे नावरूपी अमृत प्यावे.
नामामृतं सत्यमिदं सुपुण्यमधीत्य यो मानव विष्णुभक्तः । प्रभातकाले नियतो महात्मा स याति मुक्तिं न हि कारणं च
हे नावाचे अमृत खरे आणि अत्यंत पवित्र आहे. जो कोणी विष्णूभक्त माणूस सकाळी नियमाने आणि एकाग्रतेने याचे पठण करतो, तो नक्कीच मुक्तीला पोहोचतो—यात शंका नाही.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययातिचरिते त्रिसप्ततितमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनाच्या कथेत, पितृतिर्थाचे वर्णन आणि ययातिच्या चरित्रात त्र्याहत्तरावे अध्याय संपले.
सुकर्मोवाच- दूतास्तु ग्रामेषु वदंति सर्वे द्वीपेषु देशेष्वथ पत्तनेषु । लोकाः शृणुध्वं नृपतेस्तदाज्ञां सर्वप्रभावैर्हरिमर्चयंतु
सुकर्म म्हणाले—दूत सर्व गावांत, बेटांत, देशांत आणि नगरांत सांगत आहेत: 'लोकहो, राजाची आज्ञा ऐका—सर्व सामर्थ्याने हरिची पूजा करा.'
दानैश्च यज्ञैर्बहुभिस्तपोभिर्धर्माभिलाषैर्यजनैर्मनोभिः । ध्यायंतु लोका मधुसूदनं तु आदेशमेवं नृपतेस्तु तस्य
दानांनी, अनेक यज्ञांनी, तपश्चर्येने, धर्माची इच्छा ठेवून, यजनांनी आणि मनाने, लोकांनी मधुसूदनाचे ध्यान करावे—ही त्या राजाची आज्ञा आहे.
एवं सुघुष्टं सकलं तु पुण्यमाकर्ण्य तं भूमितलेषु लोकैः । तदाप्रभृत्येव यजंति विष्णुं ध्यायंति गायंति जपंति मर्त्याः
ही शुभ घोषणा ऐकून, त्या वेळेपासून पृथ्वीवरील लोक विष्णूची पूजा करतात, ध्यान करतात, गातात आणि त्याची नावे जपतात.
वेदप्रणीतैश्च सुसूक्तमंत्रैः स्तोत्रैः सुपुण्यैरमृतोपमानैः । श्रीकेशवं तद्गतमानसास्ते व्रतोपवासैर्नियमैश्च दानैः
वेदांनी सांगितलेल्या उत्तम मंत्रांनी, पवित्र आणि अमृतासारख्या स्तोत्रांनी, मन श्रीकेशवामध्ये एकाग्र करून, ते व्रत, उपवास, नियम आणि दान करतात.
विहाय दोषान्निजकायचित्तवागुद्भवान्प्रेमरताः समस्ताः । लक्ष्मीनिवासं जगतां निवासं श्रीवासुदेवं परिपूजयंति
शरीर, मन आणि वाणीमधून उत्पन्न होणारे दोष सोडून, सर्वजण प्रेमाने आणि भक्तीने भरून, लक्ष्मीच्या निवासस्थान असणाऱ्या, जगाचा आधार असणाऱ्या श्रीवासुदेवाची पूजा करतात.
इत्याज्ञातस्य भूपस्य वर्तते क्षितिमंडले । वैष्णवेनापि भावेन जनाः सर्वे जयंति ते
राजाच्या आज्ञेने हे पृथ्वीवर चालू राहते; आणि वैष्णव भावनेने सर्व लोक विजयी होतात.
नामभिः कर्मभिर्विष्णुं यजंते ज्ञानकोविदाः । तद्ध्यानास्तद्व्यवसिता विष्णुपूजापरायणाः
नावांनी आणि कर्मांनी ज्ञानी लोक विष्णूची पूजा करतात; त्याच्या ध्यानात आणि संकल्पात मग्न राहून, ते विष्णूपूजेला समर्पित असतात.
यावद्भूमंडलं सर्वं यावत्तपति भास्करः । तावद्धि मानवा लोकाः सर्वे भागवता बभुः
जितकी पृथ्वी पसरली आहे आणि सूर्य तितका प्रकाशतो, तितका काळ सर्व लोक भगवंताचे भक्त झाले.
विष्णोर्ध्यानप्रभावेण पूजास्तोत्रेण नामतः । आधिव्याधिविहीनास्ते संजाता मानवास्तदा
विष्णूच्या ध्यानाच्या प्रभावाने, पूजा, स्तोत्र आणि नावांच्या जपामुळे, त्या वेळी लोक सर्व दुःख आणि आजारांपासून मुक्त झाले.
वीतशोकाश्च पुण्याश्च सर्वे चैव तपोधनाः । संजाता वैष्णवा विप्र प्रसादात्तस्य चक्रिणः
सर्वजण शोकमुक्त, पुण्यवान आणि तपश्चर्येने समृद्ध झाले; चक्रधारीच्या कृपेने, हे ब्राह्मण, सर्वजण वैष्णव झाले.
आमयैश्च विहीनास्ते दोषैरोषैश्च वर्जिताः । सर्वैश्वर्यसमापन्नाः सर्वरोगविवर्जिताः
ते सर्व आजार, दोष आणि रागापासून मुक्त झाले; सर्व संपत्ती मिळवून, सर्व रोगांपासूनही मुक्त झाले.
प्रसादात्तस्य देवस्य संजाता मानवास्तदा । अमराः निर्जराः सर्वे धनधान्यसमन्विताः
त्या देवाच्या कृपेने त्या काळी माणसे जन्माला आली; सर्व देव आणि अमर लोक धनधान्याने समृद्ध झाले.
मर्त्या विष्णुप्रसादेन पुत्रपौत्रैरलंकृताः । तेषामेव महाभाग गृहद्वारेषु नित्यदा
विष्णूच्या कृपेने माणसे मुलाबाळांनी सजलेली होती; हे भाग्यवान, त्यांच्या घरांच्या दारात नेहमीच—
कल्पद्रुमाः सुपुण्यास्ते सर्वकामफलप्रदाः । सर्वकामदुघा गावः सचिंतामणयस्तथा
तेथे शुभ कल्पवृक्ष उभे होते, जे सर्व इच्छा पूर्ण करणारे होते; सर्व काही देणाऱ्या गायी आणि इच्छापूर्ती रत्नही तिथे होते.
संति तेषां गृहे पुण्याः सर्वकामप्रदायकाः । अमरा मानवा जाताः पुत्रपौत्रैरलंकृताः
त्यांच्या घरात शुभ आणि सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या वस्तू होत्या; अमर लोक माणूस बनले आणि मुलाबाळांनी सजले.
सर्वदोषविहीनास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः । सर्वसौभाग्यसंपन्नाः पुण्यमंगलसंयुताः
विष्णूच्या कृपेने ते सर्व दोषांपासून मुक्त झाले; ते सर्व सौभाग्याने, पुण्य आणि मंगलाने युक्त होते.
सुपुण्या दानसंपन्ना ज्ञानध्यानपरायणाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्
ते अत्यंत पुण्यवान, दानशूर, ज्ञान आणि ध्यानात मग्न होते; त्या लोकांत दुष्काळ, रोग किंवा अकाली मृत्यू नव्हता.