वागीशापि न शक्नोति तीर्थानां तत्वविस्तरम् । सत्यं तीर्थं दयातीर्थं तीर्थमिंद्रियविग्रहः
वागीशही तीर्थांचे खरे स्वरूप पूर्णपणे सांगू शकत नाही. खरे तीर्थ म्हणजे दयाचे तीर्थ आणि इंद्रिय संयमाचे तीर्थ होय.
तस्यास्तीर्थे प्रयत्नेन स्नानं कुर्यान्न संशयः । प्रातःकालो मुहूर्तांस्त्रीन्संगवस्तावदेव तु
त्या तीर्थावर मन लावून स्नान करावे, यात शंका नाही. सकाळच्या तीन मुहूर्तांत फक्त संगमाचे दर्शन करावे.
तदा स्नानादिकं तीर्थे देवानां प्रीतिदायकम् । मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तः स्यादपराह्णस्ततः परम्
त्या वेळी तीर्थावर स्नान व इतर विधी केल्याने देवांना आनंद मिळतो. मध्यान्हात तीन मुहूर्त असतात, त्यानंतर अपराह्न येतो.
पितॄणां प्रीतिजननं स्नानपिंडादि तर्पणम् । सायाह्नस्त्रिमुहूर्तः स्याच्छ्राद्धं तत्र न कारयेत्
पितरांसाठी स्नान, पिंडदान आणि तर्पण केल्याने त्यांना समाधान मिळते. सायंकाळचे तीन मुहूर्त असतात, पण त्या वेळी श्राद्ध करू नये.
राक्षसी नाम सा वेला गर्हिता सर्वकर्मसु । अह्नो मुहूर्ता विख्याता दशपंच च सर्वदा
राक्षसी नावाची ती वेळ सर्व कर्मांसाठी निषिद्ध आहे. दिवसातील दहा आणि पाच मुहूर्त नेहमी प्रसिद्ध आहेत.
तत्राष्टमो मुहूर्तो यः स कालः कुतुपः स्मृतः । मध्याह्ने सर्वदा यस्मान्मंदी भवति भास्करः
त्यात आठवा मुहूर्त कुतुप काळ म्हणून ओळखला जातो, कारण मध्यान्ही सूर्य मंद होतो.
तस्मादनंतफलदः पितॄणां पिंडदानतः । मध्याह्नः खङ्गपात्रं च तथा नेपालकंबलः
म्हणून पितरांना मध्यान्ही पिंडदान केल्याने अनंत फल मिळते. तसेच खड्गपात्र आणि नेपाळी कम्बळ यांचाही उल्लेख आहे.
रूप्यं दर्भास्तथा गावो दौहित्रं कुतपास्तिलाः । पापं कुत्सितमित्याहुस्तस्य संतापकारकाः
चांदी, दुर्वा, गायी, मुलगीचा मुलगा, कुतुप काळातील तीळ—हे सर्व पापकारक व तुच्छ मानले गेले आहेत आणि यातून दुःख होते.
अष्टावेते यतस्तस्मात्कुतपा इति विश्रुताः । ऊर्द्ध्वं मुहूर्तात्कुतुपात्यन्मुहूर्त चतुष्टयम्
ही आठ कारणे असल्यामुळे त्यांना कुतुप म्हणतात. कुतुपानंतर अजून चार मुहूर्त असतात.
महूर्तपंचकं चैतच्छ्राद्धकाले समिष्यते । विष्णोर्देहात्समुद्भूताः कुशाः कृष्णतिलाः स्मृताः
ही पाच मुहूर्ते श्राद्धाच्या वेळी योग्य मानली आहेत. कुशा आणि काळे तीळ हे विष्णूच्या देहातून उत्पन्न झाले आहेत, असे सांगितले जाते.
श्राद्धस्य रक्षणार्थाय एवमाहुर्दिवौकसः । तिलोदकांजलिर्देयो जलस्थैस्तीर्थवासिभिः
श्राद्धाचे रक्षण व्हावे म्हणून, देवांनी असे सांगितले आहे की, तीर्थात राहणाऱ्यांनी तिळांचे पाणी अंजलीने अर्पण करावे.
सदर्भहस्तैरेकेन श्राद्धमेवं न हिंस्यते । साभ्रमत्यां नामधेयैरिति तीर्थप्रवेशनम्
दर्भाचा तुकडा हातात घेऊन, जर अशा प्रकारे श्राद्ध केले तर त्याला काहीही बाधा येत नाही; आणि योग्य नावांचा उच्चार करून, हे तीर्थात प्रवेश करण्याचे साधन आहे.
कारयित्वा मया देवि दत्ता वै कश्यपाय च । मम भक्तः कश्यपोसौ वल्लभो मम सर्वदा
हे देवी, मी स्वतः हे स्थापन करून दिले आणि कश्यपालाही दिले; कश्यप माझा भक्त आहे आणि तो मला नेहमीच प्रिय आहे.
दत्ता तस्मादियं गंगा पवित्रा पापनाशिनी । साभ्रमत्यां महाभागे तीर्थे वै ब्रह्मचारिके
म्हणूनच ही गंगा दिली गेली, ती पवित्र आणि पापांचा नाश करणारी आहे; साभ्रमती या तीर्थात, हे भाग्यवती, ब्रह्मचर्य पाळणाऱ्यांसाठी आहे.
आत्मानं च प्रतिष्ठाप्य तन्नाम्ना शंकरो ह्यहम् । स्थितो लोकहितार्थाय ब्रह्मचारीश संज्ञकः
मी स्वतःला त्या नावाने तिथे स्थापन केले आहे, मी शंकर तिथे लोकांच्या कल्याणासाठी ब्रह्मचारीश या नावाने राहतो.
साभ्रमत्यामुपकंठे ब्रह्मचारीश संज्ञके । कलौ भक्तो विशेषेण पूजनं कुरुते यदा
साभ्रमतीच्या जवळ, ब्रह्मचारीश नावाच्या स्थळी, विशेषतः कलियुगात, जेव्हा एखादा भक्त भक्तीने पूजा करतो,
इहलोके सुखं भुक्त्वा याति शैवं पदं महत् । महद्भिर्व्याधिभिश्चैव पीडितो यदि गच्छति
तो या जगात सुख उपभोगतो आणि नंतर महान शैव पदाला पोहोचतो; आणि जरी मोठ्या आजारांनी त्रस्त असला तरी, जर तो देह सोडला,
यस्याशु नश्यति व्याधिर्दर्शनाच्च महेश्वरि । गत्वा वै तस्य संस्थाने उपवासी जितेंद्रियः
म्हणूनच त्याचा आजार केवळ दर्शनाने लवकर नाहीसा होतो, हे महेश्वरी; आणि त्या स्थळी जाऊन, उपवास करून, इंद्रियांवर संयम ठेवून,
पूजनं कुरुते भक्त्या रात्रौ तिष्ठन्सुनिश्चलः । तदाहं योगिरूपेण दर्शनं तस्य यामि हि
तो जर भक्तीने पूजा करतो, रात्रभर स्थिर राहतो, तर मी योगीच्या रूपात त्याला दर्शन देण्यासाठी नक्कीच येतो.
ददामि वांच्छितान्कामान्सत्यं सत्यं वरानने । ममस्थाने विशेषेण समायांति च ये जनाः
मी त्यांना त्यांची इच्छित कामे पूर्ण करतो—हे सुंदर मुखवाली, हे खरे आहे, खरे आहे—जे लोक विशेषतः माझ्या स्थळी येतात.
तेषां व्याधिप्रशमनं करोमि सुचिरादहम् । चतुरशीतिसंज्ञेयो व्याधिः संकथितो मया
त्यांच्या आजाराचे शमन मी कालांतराने करतो; चौर्याऐंशी प्रकारचे आजार मी सांगितले आहेत.
स स व्याधिर्विनश्येत दर्शनादेव सुंदरि । न लिंगं वर्तते तत्र मामकं नगनंदिनि
तो आजार केवळ दर्शनाने नाहीसा होतो, हे सुंदर वदने; तिथे माझे लिंग नाही, हे पर्वतकन्ये.
स्नानमात्रं तु तत्रैव मामकं नात्र संशयः । एकस्मिन्नेव काले तु अस्यां भूमौ महातपाः
तिथे केवळ स्नान करणे हेच माझ्यासाठी आहे—याबद्दल काहीच शंका नाही; या पृथ्वीवर एकाच वेळी, हे महातपस्वी,
राजा वै सूर्यवंशीयो ब्रह्मदत्तस्तु वीर्यवान् । तेन राज्ञा तपस्तप्तं बहुकालं सुरेश्वरि
सूर्यवंशातला राजा, ब्रह्मदत्त नावाचा, बलवान होता; त्या राजाने, हे देवेश्वरी, दीर्घकाळ तपस्या केली.
पंचाग्निसाधनं तेन कृतं च बहुधा ततः । मासोपवासकादीनि तपस्तप्तान्यनेकशः
त्याने पाच अग्नींची साधना अनेक प्रकारे केली; मासिक उपवास वगैरे अनेक तपश्चर्या वारंवार केल्या.
एवं बहुतरं कालं राज्ञा तप्तं तपो महत् । प्रत्यक्षोऽहं तदा जातो वरार्थं वरवर्णिनि
अशा प्रकारे, खूप काळ राजा मोठ्या तपश्चर्येत मग्न होता; तेव्हा मी प्रत्यक्ष त्याच्या समोर प्रकट झालो, हे सुंदर वदने, वर देण्यासाठी.
ब्रह्मदत्त शृणुष्व त्वं महद्वाक्यं नरेश्वर । यं यं वांछयसे नित्यं तं तं दद्मि न संशयः
‘ब्रह्मदत्त, हे मोठे वचन ऐक, राजन; तू जे जे नेहमी इच्छिलेस, ते सर्व मी नक्की देईन—यात काहीच शंका नाही.’
तेनोक्तं मम देवेश वांच्छितं यदि दीयते । एक एव वरो देव दीयतां मम सर्वदा
त्याने मला सांगितले, ‘देवेश, जर माझी इच्छा पूर्ण करायची असेल, तर एकच वर नेहमी मला मिळावा, हे देवा.’
मम नाम्ना हि देवेश ईश्वरो भुवि जायताम् । तेन वाक्येन संतुष्टो वरो दत्तो मयाऽनघे
देवांच्या अधिपती, माझ्या नावानेच पृथ्वीवर ईश्वर जन्माला यावा; त्या मागणीने मी प्रसन्न होऊन, हे निष्पापे, मी वर दिला आहे.
तदाहं तेन वै सार्द्धं निवसामि सुरेश्वरि । अत्र स्थित्वा निराहारो भक्तिं कुर्यादशेषतः
त्या वेळी मी त्याच्यासोबत राहतो, हे देवतांच्या राणी; इथे राहून जो कोणी उपवास करत, पूर्ण भक्तीने सेवा करतो,