नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेंद्रियाः । प्रव्रज्यागमिता यैश्च संयुक्ता ये च मद्यपैः
जे स्वतः संकल्प घेतात पण इंद्रियांवर ताबा नसल्यामुळे ते सोडून देतात, जे खोट्या रीतीने संन्यास घेतात, आणि जे मद्यपान करणाऱ्यांसोबत राहतात—
ये चापि क्षयरोगार्तां गां पिपासा क्षुधातुराम् । न पालयंति यत्नेन ते गोघ्ना नारकाः स्मृताः
जे क्षयरोग, तहान किंवा भूक लागलेल्या गायींची काळजी घेत नाहीत, ते गोहत्यारे समजले जातात आणि नरकात जाणारे ठरतात.
सर्वपापरता ये च चतुष्पात्क्षेत्रभेदकाः । साधून्विप्रान्गुरूंश्चैव यश्च गां हि प्रताडयेत्
जे सर्व पापांत गुंतलेले असतात, शेतात चौपायांना इजा करतात, सज्जन, ब्राह्मण किंवा गुरूंना मारतात, आणि गायींना मारतात—
ये ताडयंत्यदोषां च नारीं साधुपदेस्थिताम् । आलस्यबद्धसर्वांगो यः स्वपिति मुहुर्मुहुः
जे निरपराध आणि सदाचाराने वागणाऱ्या स्त्रियांना मारतात, आणि जो आळशीपणामुळे वारंवार झोपतो—
दुर्बलांश्च न पुष्णंति नष्टान्नान्वेषयंति च । पीडयंत्यतिभारेण सक्षतान्वाहयंति च
जे दुर्बळांची काळजी घेत नाहीत, हरवलेलं अन्न शोधत नाहीत, जास्त ओझं टाकून त्रास देतात, किंवा जखमींना ओझं वाहायला लावतात—
सर्वपापरता ये च संयुक्ता ये च भुंजते । भग्नांगीं क्षतरोगार्तां गोरूपां च क्षुधातुराम्
जे सर्व पापांत गुंतलेले असतात, अशा लोकांसोबत राहतात, तुटलेल्या किंवा जखमी, आजारी किंवा उपाशी गायींचं मांस खातात—
न पालयंति यत्नेन ते जना नारकाः स्मृताः । वृषाणां वृषणौ ये च पापिष्ठा घातयंति च
जे त्यांची काळजी घेत नाहीत, ते नरकात जाणारे समजले जातात; आणि जे फार पापी आहेत आणि बैलांचे वृषण कापतात—
बाधयंति च गोवत्सान्महानारकिणो नराः । आशया समनुप्राप्तं क्षुत्तृषाश्रमपीडितम्
जे गायींच्या वासरांना त्रास देतात, ते मोठे नरकात जाणारे पापी आहेत, विशेषतः जेव्हा ते उपाशी, तहानलेले किंवा थकलेले असतात आणि आश्रय मागायला आलेले असतात—
ये चातिथिं न मन्यंते ते वै निरयगामिनः । अनाथं विकलं दीनं बालं वृद्धं भृशातुरम्
जे पाहुण्याचा सन्मान करत नाहीत, ते नक्कीच नरकात जाणारे आहेत; आणि जे अनाथ, अपंग, गरीब, लहान, वयस्कर किंवा फारच त्रासलेल्या लोकांवर दया दाखवत नाहीत—
नानुकंपंति ये मूढास्ते यांति नरकार्णवम् । अजाविको माहिषिको यः शूद्रा वृषलीपतिः
जे मूर्ख त्यांच्यावर दया करत नाहीत, ते नरकाच्या समुद्रात जातात; जो मेंढपाळ, म्हशीपाल, शूद्र किंवा नीच जातीच्या स्त्रीचा पती आहे—
शूद्रो विप्रस्य क्षत्रस्य य आचारेण वर्तते । शिल्पिनः कारवो वैद्यास्तथा देवलका नराः
जो शूद्र ब्राह्मण किंवा क्षत्रियासारखा वागतो, कारागीर, काम करणारे, वैद्य आणि देवळात काम करणारे—
भृतकामात्यकर्माणः सर्वे निरयगामिनः । यश्चोदितमतिक्रम्य स्वेच्छया आहरेत्करम्
जे नोकर किंवा मंत्री म्हणून काम करतात, ते सर्व नरकात जाणारे आहेत; आणि जो ठरवलेल्या नियमांकडे दुर्लक्ष करून मनमानी कर लावतो—
नरकेषु स पच्येत यश्च दंडं वृथा नयेत् । उत्कोचकैरधिकृतैस्तस्करैश्च प्रपीड्यते
तो नरकात शिजतो; आणि जो विनाकारण शिक्षा करतो, किंवा लाच, अधिकारी किंवा चोर यांच्या मदतीने त्रास देतो—
यस्य राज्ञः प्रजा राज्ये पच्यते नरकेषु सः । ये द्विजाः प्रतिगृह्णंति नृपस्य पापवर्तिनः
ज्याच्या राज्यात प्रजा त्रास सहन करते, तो नरकात शिजतो; आणि जे ब्राह्मण पापी राजाकडून दान घेतात—
प्रयांति तेपि घोरेषु नरकेषु न संशयः । पारदारिकचौराणां यत्पापं पार्थिवस्य च
परस्त्रीगामी, चोर आणि राजाच्या पापांची जे लोक करतात, तेही नक्कीच भयानक नरकात जातात, यात शंका नाही.
भवत्यरक्षतो घोरो राज्ञस्तस्य परिग्रहः । अचौरं चौरवद्यश्च चौरं चाचौरवत्पुनः
राजाच्या मालमत्तेची योग्य रक्षण न केल्यास ती भयंकर होते; जो निर्दोषाला दोषी मानतो किंवा दोषीला निर्दोष मानतो—
अविचार्य नृपः कुर्यात्सोऽपि वै नरकं व्रजेत् । घृततैलान्नपानादि मधुमांस सुरासवम्
राजा विचार न करता काही कृती करतो, तर तोही नरकात जातो; तूप, तेल, अन्न, पाणी, मध, मांस, आणि दारू—
गुडेक्षुक्षीरशाकादि दधिमूलफलानि च । तृणकाष्ठं पुष्पपत्रं कांस्यभाजनमेव च
गूळ, ऊस, दूध, भाज्या, दही, मूळ, फळे, गवत, लाकूड, फुलं, पाने आणि कांस्याचे भांडे—
उपानच्छत्रकटक शिबिकामासनं मृदु । ताम्रं सीसं त्रपुकांस्यं शंखाद्यं च जलोद्भवम्
चपला, छत्री, कडे, पालखी, मऊ आसन, तांबे, शिसे, टिन, कांस्य, शंख आणि पाण्यातून मिळणाऱ्या वस्तू—
वादित्रं वेणुवंशाद्यं गृहोपस्करणानि च । ऊर्णाकार्पासकौशेय रंगपद्मोद्भवानि च
वाद्य, वासळी, घरातील वस्तू, लोकर, कापूस, रेशीम, रंगीत किंवा कमळाच्या धाग्यापासून बनवलेल्या वस्तू—
तूलं सूक्ष्माणिवस्त्राणि ये लोभेन हरंति च । एवमादीनि चान्यानि द्रव्याणि विविधानि च
कापूस, सूक्ष्म कपडे—जे लोभाने घेतात, आणि अशा अनेक प्रकारच्या वस्तू—
नरकेषु द्रुतं गच्छेदपहृत्याल्पकान्यपि । यद्वा तद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम्
कोणीतरी या वस्तूंपैकी अगदी थोडंही चोरलं, तरी तो लगेच नरकात जातो; हे असो किंवा ते असो, दुसऱ्याची वस्तू अगदी मोहरीएवढीही—
अपहृत्य नरो याति नरके नात्र संशयः । बह्वल्पकाद्यपि तथा परस्य ममताकृतम्
दुसऱ्याची वस्तू घेणारा नरकात जातो, यात शंका नाही; जास्त असो किंवा थोडं असो, जर ते स्वतःच्या मालकीने घेतलं—
अपहृत्य नरो याति नरके नात्र संशयः । एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रांतिसमनंतरम्
दुसऱ्याची वस्तू घेणारा नरकात जातो, यात शंका नाही; अशा पापांमुळे, मृत्यूनंतर लगेच—
शरीरघातनार्थाय पूर्वाकारमवाप्नुयात् । यमलोकं व्रजंत्येते शरीरस्था यमाज्ञया
शरीराला त्रास देण्यासाठी, पूर्वीचा रूप मिळतो; हे यमाच्या आज्ञेने शरीरात राहतात आणि यमलोकात जातात—
यमदूतैर्महाघोरैर्नीयमानाः सुदुःखिताः । देवतिर्यङ्मनुष्याणामधर्मनियतात्मनाम्
यमाचे भयंकर दूत त्यांना घेऊन जातात, ते फार दुःखी होतात; देव, प्राणी आणि मनुष्यांमध्ये, जे अधर्माच्या मार्गावर आहेत—
धर्मराजः स्मृतः शास्ता सुघोरैर्विविधैर्वधैः । विनयाचारयुक्तानां प्रमादान्मलिनात्मनाम्
धर्मराज न्यायाधीश म्हणून ओळखला जातो, विविध भयंकर शिक्षा देतो; जे शिस्त आणि चांगल्या वागणुकीपासून दूर आहेत, ज्यांचे मन अपवित्र आहे—
प्रायश्चित्तैर्गुरुः शास्ता न च तैरीक्ष्यते यमः । पारदारिकचौराणामन्यायव्यवहारिणाम्
त्यांच्यासाठी गुरु प्रायश्चित्ताने न्याय करतो, पण यम त्यांना लक्ष देत नाही; परस्त्रीगामी, चोर आणि अन्याय करणाऱ्यांसाठी—
नृपतिः शासकः प्रोक्तः प्रच्छन्नानां च धर्मराट् । तस्मात्कृतस्य पापस्य प्रायश्चित्तं समाचरेत्
राजा शिक्षा देणारा मानला जातो, आणि गुप्तपणे वागणाऱ्यांसाठी धर्मराज; म्हणून केलेल्या पापासाठी प्रायश्चित्त करावे—
नाभुक्तस्यान्यथा नाशः कल्पकोटिशतैरपि । यः करोति स्वयं कर्म कारयेद्वानुमोदयेत्
अनुभव न आलेल्या पापाचा नाश दुसऱ्या मार्गाने होत नाही, अगदी कितीही कल्पकोटी गेल्या तरी; जो स्वतः करतो, दुसऱ्याला करायला लावतो किंवा अनुमती देतो—