गवां क्षत्रियवैश्यानां स्त्रीशूद्राणां च घातनम् । शिवायतनवृक्षाणां पुण्याराम विनाशनम्
गायी, क्षत्रिय, वैश्य, स्त्रिया किंवा शूद्र यांची हत्या करणे आणि शिवमंदिरातील किंवा पवित्र बागेतील झाडे तोडणे हे पाप आहे.
यः पीडामाश्रमस्थानामाचरेदल्पिकामपि । तद्भृत्यपरिवर्गस्य पशुधान्यवनस्य च
आश्रमातील रहिवाशांना, त्यांचे नोकर, कुटुंबीय, जनावरे, धान्य किंवा जंगल यांना किंचितही त्रास देणारा पापी ठरतो.
कर्ष धान्य पशुस्तेयमयाज्यानां च याजनम् । यज्ञारामतडागानां दारापत्यस्य विक्रयः
नांगर, धान्य, जनावरे चोरणे, अयोग्य व्यक्तीसाठी विधी करणे, यज्ञभूमी, तलाव, पत्नी किंवा मुलांची विक्री करणे हे पाप आहे.
तीर्थयात्रोपवासानां व्रतानां च सुकर्मणाम् । स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभगात्यंतजीविता
स्त्रियांच्या संपत्तीवर उपजीविका करणे, स्त्रीमुळे आपले जीवन संपवणारे, तसेच तीर्थयात्रा, उपवास, व्रत किंवा चांगली कर्मे न करणारे हे पापी आहेत.
स्वधर्मं विक्रयेद्यस्तु अधर्मं वर्णते नरः । परदोषप्रवादी च परच्छिद्रावलोककः
स्वधर्म विकणे, अधर्माचे कौतुक करणे, दुसऱ्याचा दोष सांगणे किंवा दुसऱ्याच्या चुका शोधणे हे पाप आहे.
परद्रव्याभिलाषी च परदारावलोककः । एते गोघ्नसमानाश्च ज्ञातव्या नृपनंदन
दुसऱ्याच्या संपत्तीची इच्छा करणे, दुसऱ्याच्या पत्नीला पाहणे हे गायीच्या हत्येसारखेच पाप समजावे, हे राजांचा आनंद.
यः कर्ता सर्वशास्त्राणां गोहर्ता गोश्च विक्रयी । निर्दयोऽतीव भृत्येषु पशूनां दमकश्च यः
जो सर्व शास्त्रांचा कर्ता आहे, गायी मारतो किंवा विकतो, आपल्या नोकरांशी फारच निर्दयी वागतो, आणि जनावरांना शिक्षा करतो—
मिथ्या प्रवदते वाचमाकर्णयति यः परैः । स्वामिद्रोही गुरुद्रोही मायावी चपलः शठः
जो खोटं बोलतो, दुसऱ्यांकडून खोटं ऐकतो, आपल्या मालकाचा किंवा गुरूचा विश्वासघात करतो, कपटी, चंचल आणि चलाख असतो—
यो भार्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्नाति बुभुक्षितान्
जो आपल्या बायकोला, मुलांना, मित्रांना, लहानांना, वयस्करांना, अशक्तांना, आजारी लोकांना, नोकरांना, पाहुण्यांना आणि नातेवाईकांना उपाशी ठेवून स्वतः खातो—
ये तु मृष्टं समश्नंति नो वांच्छंतं ददंति च । पृथक्पाकी स विज्ञेयो ब्रह्मवादिषु गर्हितः
जे चांगलं जेवण एकटे खातात आणि ज्यांना हवं आहे त्यांना देत नाहीत, असे वेगळं स्वयंपाक करणारे म्हणून ओळखले जातात आणि ब्रह्मज्ञान सांगणाऱ्यांमध्ये निंदनीय मानले जातात.
नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेंद्रियाः । प्रव्रज्यागमिता यैश्च संयुक्ता ये च मद्यपैः
जे स्वतः संकल्प घेतात पण इंद्रियांवर ताबा नसल्यामुळे ते सोडून देतात, जे खोट्या रीतीने संन्यास घेतात, आणि जे मद्यपान करणाऱ्यांसोबत राहतात—
ये चापि क्षयरोगार्तां गां पिपासा क्षुधातुराम् । न पालयंति यत्नेन ते गोघ्ना नारकाः स्मृताः
जे क्षयरोग, तहान किंवा भूक लागलेल्या गायींची काळजी घेत नाहीत, ते गोहत्यारे समजले जातात आणि नरकात जाणारे ठरतात.
सर्वपापरता ये च चतुष्पात्क्षेत्रभेदकाः । साधून्विप्रान्गुरूंश्चैव यश्च गां हि प्रताडयेत्
जे सर्व पापांत गुंतलेले असतात, शेतात चौपायांना इजा करतात, सज्जन, ब्राह्मण किंवा गुरूंना मारतात, आणि गायींना मारतात—
ये ताडयंत्यदोषां च नारीं साधुपदेस्थिताम् । आलस्यबद्धसर्वांगो यः स्वपिति मुहुर्मुहुः
जे निरपराध आणि सदाचाराने वागणाऱ्या स्त्रियांना मारतात, आणि जो आळशीपणामुळे वारंवार झोपतो—
दुर्बलांश्च न पुष्णंति नष्टान्नान्वेषयंति च । पीडयंत्यतिभारेण सक्षतान्वाहयंति च
जे दुर्बळांची काळजी घेत नाहीत, हरवलेलं अन्न शोधत नाहीत, जास्त ओझं टाकून त्रास देतात, किंवा जखमींना ओझं वाहायला लावतात—
सर्वपापरता ये च संयुक्ता ये च भुंजते । भग्नांगीं क्षतरोगार्तां गोरूपां च क्षुधातुराम्
जे सर्व पापांत गुंतलेले असतात, अशा लोकांसोबत राहतात, तुटलेल्या किंवा जखमी, आजारी किंवा उपाशी गायींचं मांस खातात—
न पालयंति यत्नेन ते जना नारकाः स्मृताः । वृषाणां वृषणौ ये च पापिष्ठा घातयंति च
जे त्यांची काळजी घेत नाहीत, ते नरकात जाणारे समजले जातात; आणि जे फार पापी आहेत आणि बैलांचे वृषण कापतात—
बाधयंति च गोवत्सान्महानारकिणो नराः । आशया समनुप्राप्तं क्षुत्तृषाश्रमपीडितम्
जे गायींच्या वासरांना त्रास देतात, ते मोठे नरकात जाणारे पापी आहेत, विशेषतः जेव्हा ते उपाशी, तहानलेले किंवा थकलेले असतात आणि आश्रय मागायला आलेले असतात—
ये चातिथिं न मन्यंते ते वै निरयगामिनः । अनाथं विकलं दीनं बालं वृद्धं भृशातुरम्
जे पाहुण्याचा सन्मान करत नाहीत, ते नक्कीच नरकात जाणारे आहेत; आणि जे अनाथ, अपंग, गरीब, लहान, वयस्कर किंवा फारच त्रासलेल्या लोकांवर दया दाखवत नाहीत—
नानुकंपंति ये मूढास्ते यांति नरकार्णवम् । अजाविको माहिषिको यः शूद्रा वृषलीपतिः
जे मूर्ख त्यांच्यावर दया करत नाहीत, ते नरकाच्या समुद्रात जातात; जो मेंढपाळ, म्हशीपाल, शूद्र किंवा नीच जातीच्या स्त्रीचा पती आहे—
शूद्रो विप्रस्य क्षत्रस्य य आचारेण वर्तते । शिल्पिनः कारवो वैद्यास्तथा देवलका नराः
जो शूद्र ब्राह्मण किंवा क्षत्रियासारखा वागतो, कारागीर, काम करणारे, वैद्य आणि देवळात काम करणारे—
भृतकामात्यकर्माणः सर्वे निरयगामिनः । यश्चोदितमतिक्रम्य स्वेच्छया आहरेत्करम्
जे नोकर किंवा मंत्री म्हणून काम करतात, ते सर्व नरकात जाणारे आहेत; आणि जो ठरवलेल्या नियमांकडे दुर्लक्ष करून मनमानी कर लावतो—
नरकेषु स पच्येत यश्च दंडं वृथा नयेत् । उत्कोचकैरधिकृतैस्तस्करैश्च प्रपीड्यते
तो नरकात शिजतो; आणि जो विनाकारण शिक्षा करतो, किंवा लाच, अधिकारी किंवा चोर यांच्या मदतीने त्रास देतो—
यस्य राज्ञः प्रजा राज्ये पच्यते नरकेषु सः । ये द्विजाः प्रतिगृह्णंति नृपस्य पापवर्तिनः
ज्याच्या राज्यात प्रजा त्रास सहन करते, तो नरकात शिजतो; आणि जे ब्राह्मण पापी राजाकडून दान घेतात—
प्रयांति तेपि घोरेषु नरकेषु न संशयः । पारदारिकचौराणां यत्पापं पार्थिवस्य च
परस्त्रीगामी, चोर आणि राजाच्या पापांची जे लोक करतात, तेही नक्कीच भयानक नरकात जातात, यात शंका नाही.
भवत्यरक्षतो घोरो राज्ञस्तस्य परिग्रहः । अचौरं चौरवद्यश्च चौरं चाचौरवत्पुनः
राजाच्या मालमत्तेची योग्य रक्षण न केल्यास ती भयंकर होते; जो निर्दोषाला दोषी मानतो किंवा दोषीला निर्दोष मानतो—
अविचार्य नृपः कुर्यात्सोऽपि वै नरकं व्रजेत् । घृततैलान्नपानादि मधुमांस सुरासवम्
राजा विचार न करता काही कृती करतो, तर तोही नरकात जातो; तूप, तेल, अन्न, पाणी, मध, मांस, आणि दारू—
गुडेक्षुक्षीरशाकादि दधिमूलफलानि च । तृणकाष्ठं पुष्पपत्रं कांस्यभाजनमेव च
गूळ, ऊस, दूध, भाज्या, दही, मूळ, फळे, गवत, लाकूड, फुलं, पाने आणि कांस्याचे भांडे—
उपानच्छत्रकटक शिबिकामासनं मृदु । ताम्रं सीसं त्रपुकांस्यं शंखाद्यं च जलोद्भवम्
चपला, छत्री, कडे, पालखी, मऊ आसन, तांबे, शिसे, टिन, कांस्य, शंख आणि पाण्यातून मिळणाऱ्या वस्तू—
वादित्रं वेणुवंशाद्यं गृहोपस्करणानि च । ऊर्णाकार्पासकौशेय रंगपद्मोद्भवानि च
वाद्य, वासळी, घरातील वस्तू, लोकर, कापूस, रेशीम, रंगीत किंवा कमळाच्या धाग्यापासून बनवलेल्या वस्तू—