त्रिकालेध्यानसंलीनः साधयामि दिनेदिने । पादोदकं तयोश्चैव मातापित्रोर्दिनेदिने
तीन वेळा ध्यानात लीन होऊन, मी दररोज आईवडिलांना पायधुण्याचे पाणी अर्पण करतो.
भक्तिभावेन विंदामि पूजयामि सुभावतः । गुरू मे जीवमानौ तु यावत्कालं हि पिप्पल
मी भक्तीभावाने आणि मनापासून त्यांची सेवा व पूजा करतो, जोपर्यंत माझे गुरु म्हणजे आईवडील जिवंत आहेत, हे पिप्पल.
तावत्कालं हि मे लाभो ह्यतुलश्च प्रजायते । त्रिकालं पूजयाम्येतौ शुद्धभावेन चेतसा
जोवर ते जिवंत आहेत, तोवर मला मिळणारे फळ अतुलनीय आहे; मी शुद्ध मनाने दिवसातून तीन वेळा त्यांची पूजा करतो.
स्वच्छंदलीलासंचारी वर्ताम्येव हि पिप्पल । किं मे चान्येन तपसा किं मे कायस्य शोषणैः
मी स्वच्छंदपणे, मनासारखे वागत राहतो, हे पिप्पल; मला दुसऱ्या तपस्येची किंवा शरीरशोषणाची काहीच गरज नाही.
किं मे सुतीर्थयात्राभिरन्यैः पुण्यैश्च सांप्रतम् । मखानामेव सर्वेषां यत्फलं प्राप्यते द्विज
आता मला तीर्थयात्रा किंवा इतर पुण्यकर्मांची गरज नाही; सर्व यज्ञांचे जे फळ मिळते,
तत्फलं तु मया दृष्टं पितुः शुश्रूषणादपि । मातुः शुश्रूषणं तद्वत्पुत्राणां गतिदायकम्
ते फळ मी वडिलांची सेवा करून प्रत्यक्ष पाहिले आहे; तसंच, आईची सेवा केल्यानेही मुलांना उत्तम मार्ग मिळतो.
सर्वकर्मसुसर्वस्वं सारभूतं जगत्रये । पुत्रस्य जायते लोको मातुः शुश्रूषणादपि
सर्व कर्मांमध्ये, सर्व गोष्टींमध्ये आणि तिन्ही लोकांत, मुलाने आईची सेवा केल्याने त्याला सर्वश्रेष्ठ सार मिळते.
पितुः शुश्रूषणे तद्वन्महत्पुण्यं प्रजायते । तत्र गंगा गयातीर्थं तत्र पुष्करमेव च
वडिलांची सेवा केल्यानेही तसंच मोठं पुण्य मिळतं; तिथे गंगा, गया आणि पुष्कर या तीर्थांची पवित्रता असते.
यत्र मातापिता तिष्ठेत्पुत्रस्यापि न संशयः । अन्यानि तत्र तीर्थानि पुण्यानि विविधानि च
जिथे आई-वडील राहतात, तिथे मुलाला शंका नाही—सगळी तीर्थक्षेत्रं आणि विविध पुण्य तिथेच मिळतात.
भवंत्येतानि पुत्रस्य पितुः शुश्रूषणादपि । पितुः शुश्रूषणात्तस्य दानस्य तपसः फलम्
मुलाने वडिलांची सेवा केली तरीही ही पुण्यं त्याला मिळतात; वडिलांची सेवा केल्याने दान आणि तप यांचं फळ मिळतं.
सत्पुत्रस्य भवेद्विप्र अन्य धर्मः श्रमायते । पितुः शुश्रूषणात्पुण्यं पुत्रः प्राप्नोत्यनुत्तमम्
सद्गुणी मुलाला हे फळ मिळतं; बाकीचे धर्म त्याला ओझं वाटतात. वडिलांची सेवा केल्याने मुलाला श्रेष्ठ पुण्य मिळतं.
स्वकर्मणस्तु सर्वस्वमिहैव च परत्र च । जीवमानौ गुरूत्वेतौ स्वमातापितरौ तथा
या जगात आणि पुढच्या जन्मात, आई-वडील जिवंत असताना, आपली सर्व कर्मं आणि सर्व काही त्यांना गुरूंसारखं अर्पण करावं.
शुश्रूषते सुतो भूत्वा तस्य पुण्यफलं शृणु । देवास्तस्यापि तुष्यंति ऋषयः पुण्यवत्सलाः
मुलाने भक्तीने त्यांची सेवा केली, तर त्याच्या पुण्याचं फळ ऐक—देव आणि पुण्यप्रिय ऋषी सुद्धा त्याच्यावर प्रसन्न होतात.
त्रयोलोकास्तु तुष्यंति पितुः शुश्रूषणादिह । मातापित्रोस्तु यः पादौ नित्यमेव हि क्षालयेत्
वडिलांची सेवा केल्याने तिन्ही लोकं प्रसन्न होतात; आणि जो नेहमी आई-वडिलांचे पाय धुतो—
तस्य भागीरथीस्नानमहन्यहनि जायते । पुण्यैर्मिष्टान्नपानैर्यः पितरं मातरं तथा
त्याला रोज भागीरथीमध्ये स्नान केल्याचं पुण्य मिळतं; जो शुद्ध अन्नपाणी देऊन आई-वडिलांना तृप्त करतो—
भक्त्या भोजयते नित्यं तस्य पुण्यं वदाम्यहम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं पुत्रस्य जायते
जो भक्तीने रोज त्यांना जेवू घालतो, त्याचं पुण्य मी सांगतो—त्याला अश्वमेध यज्ञाचं फळ मिळतं.
तांबूलैश्छादनैश्चैव पानैश्चाशनकैस्तथा । भक्त्या चान्नेन पुण्येन गुरू येनाभिपूजितौ
पान, वस्त्र, पाणी आणि अन्न याने, आणि शुद्ध व भक्तीपूर्ण अन्नाने गुरूंचा सन्मान करणाऱ्याला—
सर्वज्ञानी भवेत्सोपि यशःकीर्तिमवाप्नुयात् । मातरं पितरं दृष्ट्वा हर्षात्संभाषयेत्सुतः
तो सर्वज्ञ होतो आणि कीर्ती मिळवतो; आई-वडील दिसले की, मुलाने आनंदाने त्यांच्याशी बोलावं.
निधयस्तस्य संतुष्टास्तस्य गेहे वसंति ते । गावः सौहृद्यमायांति पुत्रस्य सुखदाः सदा
त्याच्या घरी धनसंपत्ती समाधानाने वास करते; गायी नेहमी त्याच्याशी मैत्रीने येतात आणि सुख देतात.
सुकर्मोवाच- तयोश्चापि द्विजश्रेष्ठ मातापित्रोश्च स्नातयोः । पुत्रस्यापि हि सर्वांगे पतंत्यंबुकणा यदा
सुकर्म म्हणाले—हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, जेव्हा आई-वडील स्नान करतात आणि त्यांच्या अंगावरील पाणी मुलाच्या अंगावर पडतं—
सर्वतीर्थसमं स्नानं पुत्रस्यापि सुजायते । पतितं विकलं वृद्धमशक्तं सर्वकर्मसु
मुलाला ते स्नान सर्व तीर्थस्नानासारखं पुण्य देतं; जर आई-वडील पडलेले, अपंग, वृद्ध आणि कोणतीही कामं करू शकत नसतील—
व्याधितं कुष्ठिनं तातं मातरं च तथाविधाम् । उपाचरति यः पुत्रस्तस्य पुण्यं वदाम्यहम्
वडील आजारी, कुष्ठरोगी असतील आणि आईही तशीच असली, तरी जो मुलगा त्यांची सेवा करतो, त्याच्या पुण्याबद्दल मी सांगतो.
विष्णुस्तस्य प्रसन्नात्मा जायते नात्र संशयः । प्रयाति वैष्णवं लोकं यदप्राप्यं हि योगिभिः
त्याच्यावर विष्णू प्रसन्न होतो—यात शंका नाही; तो त्या वैष्णव लोकाला पोहोचतो, जिथे योगीही पोहोचू शकत नाहीत.
पितरौ विकलौ दीनौ वृद्धावेतौ गुरू सुतः । महागदेन संप्राप्तौ परित्यजति पापधीः
आई-वडील असहाय, दुःखी आणि वृद्ध असतील, आणि मुलगा मोठ्या आजारातही त्यांना सोडून देतो, तर तो पापी मनाचा असतो.
पुत्रो नरकमाप्नोति दारुणं कृमिसंकुलम् । वृद्धाभ्यां च समाहूतो गुरूभ्यामिह सांप्रतम्
ज्या वेळी वृद्ध आईवडील किंवा गुरु बोलावतात, आणि मुलगा लगेच त्यांच्या हाकेला धावून जात नाही, तेव्हा तो भयंकर नरकात, किड्यांनी भरलेल्या ठिकाणी जातो.
न प्रयाति सुतो भूत्वा तस्य पापं वदाम्यहम् । विष्ठाशी जायते मूढो ग्रामघ्रोणी न संशयः
जो मुलगा आपल्या कर्तव्याचा विसर करतो, त्याचे पाप मी सांगतो—तो मूर्ख होऊन, घाण खाणारा आणि गावातील अस्पृश्यासारखा नाक असलेला जन्म घेतो; यात शंका नाही.
यावज्जन्मसहस्रं तु पुनः श्वा चाभिजायते । पुत्रगेहेस्थितौ वृद्धौ माता च जनकस्तथा
आपल्या मुलाच्या घरी वृद्ध आईवडील राहत असताना, तो मुलगा हजार जन्मपर्यंत पुन्हा पुन्हा कुत्रा म्हणून जन्म घेतो.
अभोजयित्वा तावन्नं स्वयमत्ति च यः सुतः । मूत्रं विष्ठां स भुंजीत यावज्जन्मसहस्रकम्
जो मुलगा आपल्या आईवडिलांना जेवायला घालत नाही आणि स्वतः मात्र खातो, त्याला हजार जन्मपर्यंत मुत आणि विष्ठा खावी लागते.
कृष्णसर्पो भवेत्पापी यावज्जन्मशतद्वयम् । मातरंपितरं वृद्धमवज्ञाय प्रवर्त्तते
जो पापी मुलगा वृद्ध आईवडिलांची अवहेलना करतो, तो दोनशे जन्म काळ्या सापाच्या रूपात जन्म घेतो.
ग्राहोपि जायते दुष्टो जन्मकोटिशतैरपि । तावेतौ कुत्सते पुत्रः कटुकैर्वचनैरपि
जो दुष्ट मुलगा आपल्या आईवडिलांना कडू आणि अपमानास्पद शब्दांनी बोलतो, तो कोटी जन्मानंतरही गावातील अस्पृश्य म्हणूनच जन्म घेतो.