अस्याः सत्येन तुष्टाः स्म दातुकामा वरं तव । समासेन तु तत्प्रोक्तं पूर्ववृत्तांतमेव च
इंद्र म्हणाले — ही सती, महाभाग्यशाली आणि मंगलमयी सुकला — तिच्या सत्यामुळे आम्ही प्रसन्न झालो आहोत आणि तुला वर द्यायला आलो आहोत. थोडक्यात, पूर्वीची कथा सांगितली आहे.
तस्याश्चरितमाहात्म्यं श्रुत्वा भर्ता स हर्षितः । तया सह स धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः
तिच्या कर्तृत्वाची आणि महात्म्याची गोष्ट ऐकून, तिचा पती आनंदित झाला. तिच्यासोबत तो धर्मात्मा आनंदाने डोळे भरून पाहू लागला.
ननाम देवताः सर्वा उवाच च पुनः पुनः । यदि तुष्टा महाभागा त्रयो देवाः सनातनाः
सर्व देवतांनी वारंवार नमस्कार केला आणि पुन्हा पुन्हा म्हणाले — हे महाभाग्यवान, जर हे तीन सनातन देव समाधानी असतील,
अन्ये च ऋषयः पुण्याः कृपां कृत्वा ममोपरि । जन्मजन्मनि देवानां भक्तिमेवं करोम्यहम्
इतर पुण्यवान ऋषींनीही माझ्यावर दया दाखवली, म्हणून मी प्रत्येक जन्मात देवांची अशी भक्ती करतो.
धर्मसत्यरतिः स्यान्मे भवतां हि प्रसादतः । पश्चाद्धि वैष्णवं लोकं सभार्यश्च पितामहैः
तुमच्या कृपेने मला धर्म आणि सत्य यांत आनंद लाभो; आणि नंतर मी माझ्या पत्नी आणि पूर्वजांसह वैष्णव लोकात पोहोचू दे.
गंतुमिच्छाम्यहं देवा यदि तुष्टा महौजसः । देवा ऊचुः- एवमस्तु महाभाग सर्वमेव भविष्यति
हे तेजस्वी देवहो, तुम्ही समाधानी असाल तर मला तिथे जायची इच्छा आहे. देवांनी उत्तर दिले — तसेच होवो, हे महाभाग्यवान, सर्व काही तसेच घडेल.
पुष्पवृष्टिं ततश्चक्रुस्तयोरुपरि भूपते । जगुर्गीतं महापुण्यं ललितं सुस्वरं ततः
मग, राजन, त्यांनी त्यांच्यावर फुलांचा वर्षाव केला; आणि अत्यंत पुण्यदायी, मधुर आणि गोड गीते गायलो.
गंधर्वा गीततत्त्वज्ञा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततो देवाः सगंधर्वाः स्वंस्वं स्थानं नृपोत्तम
गंधर्व, जे गाण्याचे तत्त्व जाणतात, त्यांनी गायन केले आणि अप्सरांच्या समूहांनी नृत्य केले; मग देव आणि गंधर्व, हे श्रेष्ठ राजन, प्रत्येकजण आपल्या जागी गेला.
वरं दत्वा प्रजग्मुस्ते स्तूयमानाः पतिव्रताम् । नारीतीर्थं समाख्यातमन्यत्किंचिद्वदामि ते
वर दिल्यावर, पतिव्रता स्त्रीने त्यांचे स्तुती केली आणि देव निघून गेले; स्त्रियांसाठीचे हे तीर्थ सांगितले, आता मी तुला दुसरे काही सांगतो.
एतत्ते सर्वमाख्यातं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । यः शृणोति नरो राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते
हे सर्व उत्तम आणि पुण्यदायी कथा तुला सांगितली; जो कोणी हे ऐकतो, राजन, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
श्रद्धया शृणुते नारी सुकलाख्यानमुत्तमम् । सौभाग्येन तु सत्येन पुत्रपौत्रैर्न मुच्यते
कोणतीही स्त्री श्रद्धेने ही सुकला नावाची उत्तम कथा ऐकते, तिला सौभाग्य आणि सत्यामुळे मुलं आणि नातवंडे कधीच कमी पडत नाहीत.
मोदते धनधान्येन सहभर्त्रा सुखी भवेत् । पतिव्रता भवेत्सा च जन्मजन्मनि नान्यथा
ती धनधान्यात आनंदी राहते, पतीसोबत सुखी असते; प्रत्येक जन्मात ती पतिव्रता होते, कधीच वेगळं नाही.
ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनधान्यं भवेच्चैव वैश्यगेहे न संशयः
ब्राह्मण वेदज्ञ होतो, क्षत्रिय विजयी होतो; वैश्याच्या घरी धनधान्य नक्कीच असते, यात शंका नाही.
धर्मज्ञो जायते राजन्सदाचारः सुखी भवेत् । शूद्र सुःखमवाप्नोति पुत्रपौत्रैः प्रवर्धते
राजा धर्म जाणणारा जन्मतो, चांगल्या आचाराचा आणि सुखी असतो; शूद्रही सुख मिळवतो आणि मुलाबाळांसह वाढतो.
विपुला जायते लक्ष्मीर्धनधान्यैरलंकृता
मोठी लक्ष्मी प्राप्त होते, धनधान्याने सजलेली.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षष्टितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनाच्या कथेत सुकला चरित्राचा साठावा अध्याय इथे संपला.
वेन उवाच- भार्यातीर्थं समाख्यातं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । पितृतीर्थं समाख्याहि पुत्राणां तारणं परम्
वेन म्हणाला — पत्नींसाठीचे तीर्थ सांगितलेस, सर्व तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ; आता पितरांसाठीचे तीर्थ सांग, जे मुलांना मोठ्या मुक्तीला नेते.
विष्णुरुवाच- कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे कुंडलो नाम ब्राह्मणः । सुकर्मा नाम सत्पुत्रः कुंडलस्य महात्मनः
विष्णू म्हणाले — कुरुक्षेत्र या पवित्र भूमीत कुंडल नावाचा एक ब्राह्मण होता; त्याचा सद्गुणी मुलगा सुकर्मा, या महात्मा कुंडलाचा पुत्र.
गुरू तस्य महावृद्धौ धर्मज्ञौ शास्त्रकोविदौ । द्वावेतौ तु महात्मानौ जरया परिपीडितौ
त्याचे गुरु अत्यंत वृद्ध, धर्म जाणणारे आणि शास्त्रपारंगत होते; हे दोघे महात्मे वृद्धापकाळाने त्रस्त झाले होते.
तयोः शुश्रूषणं चक्रे भक्त्या च परया ततः । धर्मज्ञो भावसंयुक्तो अहर्निशमनारतम्
त्यांची सेवा त्याने अत्यंत भक्तीने केली; धर्म जाणणारा आणि मनापासून जोडलेला, तो दिवस-रात्र अखंड त्यांची सेवा करत असे.
तस्माद्वेदानधीते स पितुः शास्त्राण्यनेकशः । सर्वाचारपरो दक्षो धर्मज्ञो ज्ञानवत्सलः
म्हणून त्याने वडिलांकडून वेद आणि अनेक शास्त्रं शिकली. तो सर्व वर्तनांत पुढाकार घेत असे, कुशल, धर्माची जाण असलेला आणि ज्ञानावर प्रेम करणारा होता.
अंगसंवाहनं चक्रे गुर्वोश्च स्वयमेव सः । पादप्रक्षालनं चैव स्नानभोजनकीं क्रियाम्
त्याने स्वतः गुरूंच्या अंगांची मालिश केली, त्यांचे पाय धुतले आणि स्नान, जेवण या सर्व सेवा मनापासून केल्या.
भक्त्या चैव स्वभावेन तद्ध्याने तन्मयो भवेत् । मातापित्रोश्च राजेंद्र उपचर्यां प्रकारयेत्
आपल्या भक्तीने आणि स्वभावाने, त्या ध्यानात पूर्णपणे रंगून, तो आईवडिलांची सेवा करीत असे, हे राजन.
सूत उवाच- तद्वर्तमानकाले तु बभूव नृपसत्तम । पिप्पलो नाम वै विप्रः कश्यपस्य महात्मनः
सूतम्हणाला — त्या काळात, राजन, कश्यप या महात्म्याच्या वंशात पिप्पळ नावाचा एक ब्राह्मण होता.
तपस्तेपे निराहारो जितात्मा जितमत्सरः । दयादानदमोपेतः कामं क्रोधं विजित्य सः
त्याने उपवास करून, मन जिंकून, मत्सर सोडून, दया, दान आणि संयम याने युक्त होऊन, इच्छा व राग जिंकले.
दशारण्यगतो धीमाञ्ज्ञानशांतिपरायणः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य तपस्तेपे महामनाः
तो दशारण्यात गेला, ज्ञाना-शांतीला वाहून घेतला, सर्व इंद्रिये आवरली आणि स्थिर मनाने कठोर तप केला.
तपःप्रभावतस्तस्य जंतवो गतविग्रहाः । वसंति सुयुगे तत्र एकोदरगता इव
त्याच्या तपाच्या प्रभावाने तिथले सर्व जीव वैर विसरून, जणू एकाच पोटी असावेत तसे, एकत्र नांदत होते.
तत्तपस्तस्य मुनयो दृष्ट्वा विस्मयमाययुः । नेदृशं केनचित्तप्तं यथासौ तप्यते मुनिः
त्याचं तप पाहून सर्व ऋषी आश्चर्यचकित झाले; असं कठोर तप कोणीही केलं नव्हतं, जसं त्या ऋषीने केलं.
देवाश्च इंद्रप्रमुखाः परं विस्मयमाययुः । अहो अस्य तपस्तीव्रं शमश्चेंद्रियसंयमः
इंद्रासह सर्व देवताही फारच अचंबित झाल्या — 'अहो, याचं तप किती तीव्र! किती शांत आणि इंद्रियसंयमी आहे!'
निर्विकारो निरुद्वेगः कामक्रोधविवर्जितः । शीतवातातपसहो धराधर इवस्थितः
तो बदलत नव्हता, अस्वस्थ नव्हता, इच्छा व राग यापासून मुक्त होता, थंडी, वारा, ऊन सहन करून, पर्वतासारखा स्थिर उभा होता.