स्वगृहं प्राप्य मेधावी दृष्ट्वा तां च पतिव्रताम् । सार्थवाहेन तेनापि स्वस्थानं प्राप्य बुद्धिमान्
आपल्या घरी पोहोचल्यावर, त्या बुद्धिमानाने आपल्या पतीव्रता पत्नीला पाहिले. साऱ्थवाहही आपल्या घरी पोहोचून विचारमग्न झाला.
तया समागतं दृष्ट्वा भर्तारं धर्मकोविदम् । कृतं सुमंगलं पुण्यं भर्तुरागमने तदा
धर्म जाणणारा पती घरी परतला हे पाहून, तिने त्याच्या आगमनावेळी शुभ आणि पुण्य कर्मे केली.
समाचष्ट स धर्मात्मा धर्मस्यापि विचेष्टितम् । समाकर्ण्य महाभागा भर्तुर्वाक्यं मुदावहम्
त्या धर्मनिष्ठाने तिला धर्माने केलेली सर्व कृती सांगितली. पतीचे आनंददायक बोलणे ऐकून, ती पुण्यवती आनंदली.
धर्मवाक्यं प्रशस्याथ अनुमेने च तं तथा । विष्णुरुवाच- अथो स कृकलो वैश्यस्तया सार्धं सुपुण्यकम्
तिने धर्माच्या शब्दांचे कौतुक केले आणि तसेच मान्य केले. विष्णू म्हणाले — मग कृकल वैश्याने तिच्यासोबत उत्तम पुण्यकर्म केले.
चकार श्रद्धया श्राद्धं देवतागृहसंस्थितः । पितरो देव गंधर्वा विमानैश्च समागताः
श्रद्धेने त्याने श्राद्ध केले, तेव्हा देवताही घरात उपस्थित होत्या. पितर, देव, आणि गंधर्व विमानांतून आले.
तुष्टुवुस्तौ महात्मानौ दंपती मुनयस्तथा । अहं चापि तथा ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः
त्या दोन्ही महान आत्म्यांचे — पती-पत्नीचे — ऋषींसह सर्वांनी स्तुती केली. मी स्वतः, ब्रह्मा, देवी आणि महेश्वरही तिथे होतो.
सर्वे देवाः सगंधर्वा विमानैश्च समागताः । अहमेव ततो ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः
सर्व देव आणि गंधर्व विमानांतून तिथे आले. मी, ब्रह्मा, देवी आणि महेश्वरही तिथे होतो.
सर्वे देवाः सगंधर्वास्तस्याः सत्येन तोषिताः । ऊचुश्च तौ महात्मानौ धर्मज्ञौ सत्यपंडितौ
तिच्या सत्यामुळे सर्व देव आणि गंधर्व प्रसन्न झाले. त्यांनी त्या दोन धर्मज्ञ, सत्यपंडित दाम्पत्याशी संवाद साधला.
भार्यया सह भद्रं ते वरं वरय सुव्रत । कृकल उवाच- कस्य पुण्यप्रसंगेन तपसश्च सुरोत्तमाः
पत्नीसमवेत तुला शुभ होवो! वर माग, हे व्रतस्थ. कृकल म्हणाला — कोणाच्या पुण्य आणि तपामुळे, हे श्रेष्ठ देवहो,
सभार्याय वरं दातुं भवंतो हि समागताः । इंद्र उवाच- एषा सती महाभागा सुकला चारुमंगला
पत्नीसमवेत मला वर द्यायला तुम्ही सर्व येथे जमला आहात?
अस्याः सत्येन तुष्टाः स्म दातुकामा वरं तव । समासेन तु तत्प्रोक्तं पूर्ववृत्तांतमेव च
इंद्र म्हणाले — ही सती, महाभाग्यशाली आणि मंगलमयी सुकला — तिच्या सत्यामुळे आम्ही प्रसन्न झालो आहोत आणि तुला वर द्यायला आलो आहोत. थोडक्यात, पूर्वीची कथा सांगितली आहे.
तस्याश्चरितमाहात्म्यं श्रुत्वा भर्ता स हर्षितः । तया सह स धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः
तिच्या कर्तृत्वाची आणि महात्म्याची गोष्ट ऐकून, तिचा पती आनंदित झाला. तिच्यासोबत तो धर्मात्मा आनंदाने डोळे भरून पाहू लागला.
ननाम देवताः सर्वा उवाच च पुनः पुनः । यदि तुष्टा महाभागा त्रयो देवाः सनातनाः
सर्व देवतांनी वारंवार नमस्कार केला आणि पुन्हा पुन्हा म्हणाले — हे महाभाग्यवान, जर हे तीन सनातन देव समाधानी असतील,
अन्ये च ऋषयः पुण्याः कृपां कृत्वा ममोपरि । जन्मजन्मनि देवानां भक्तिमेवं करोम्यहम्
इतर पुण्यवान ऋषींनीही माझ्यावर दया दाखवली, म्हणून मी प्रत्येक जन्मात देवांची अशी भक्ती करतो.
धर्मसत्यरतिः स्यान्मे भवतां हि प्रसादतः । पश्चाद्धि वैष्णवं लोकं सभार्यश्च पितामहैः
तुमच्या कृपेने मला धर्म आणि सत्य यांत आनंद लाभो; आणि नंतर मी माझ्या पत्नी आणि पूर्वजांसह वैष्णव लोकात पोहोचू दे.
गंतुमिच्छाम्यहं देवा यदि तुष्टा महौजसः । देवा ऊचुः- एवमस्तु महाभाग सर्वमेव भविष्यति
हे तेजस्वी देवहो, तुम्ही समाधानी असाल तर मला तिथे जायची इच्छा आहे. देवांनी उत्तर दिले — तसेच होवो, हे महाभाग्यवान, सर्व काही तसेच घडेल.
पुष्पवृष्टिं ततश्चक्रुस्तयोरुपरि भूपते । जगुर्गीतं महापुण्यं ललितं सुस्वरं ततः
मग, राजन, त्यांनी त्यांच्यावर फुलांचा वर्षाव केला; आणि अत्यंत पुण्यदायी, मधुर आणि गोड गीते गायलो.
गंधर्वा गीततत्त्वज्ञा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततो देवाः सगंधर्वाः स्वंस्वं स्थानं नृपोत्तम
गंधर्व, जे गाण्याचे तत्त्व जाणतात, त्यांनी गायन केले आणि अप्सरांच्या समूहांनी नृत्य केले; मग देव आणि गंधर्व, हे श्रेष्ठ राजन, प्रत्येकजण आपल्या जागी गेला.
वरं दत्वा प्रजग्मुस्ते स्तूयमानाः पतिव्रताम् । नारीतीर्थं समाख्यातमन्यत्किंचिद्वदामि ते
वर दिल्यावर, पतिव्रता स्त्रीने त्यांचे स्तुती केली आणि देव निघून गेले; स्त्रियांसाठीचे हे तीर्थ सांगितले, आता मी तुला दुसरे काही सांगतो.
एतत्ते सर्वमाख्यातं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । यः शृणोति नरो राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते
हे सर्व उत्तम आणि पुण्यदायी कथा तुला सांगितली; जो कोणी हे ऐकतो, राजन, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो.
श्रद्धया शृणुते नारी सुकलाख्यानमुत्तमम् । सौभाग्येन तु सत्येन पुत्रपौत्रैर्न मुच्यते
कोणतीही स्त्री श्रद्धेने ही सुकला नावाची उत्तम कथा ऐकते, तिला सौभाग्य आणि सत्यामुळे मुलं आणि नातवंडे कधीच कमी पडत नाहीत.
मोदते धनधान्येन सहभर्त्रा सुखी भवेत् । पतिव्रता भवेत्सा च जन्मजन्मनि नान्यथा
ती धनधान्यात आनंदी राहते, पतीसोबत सुखी असते; प्रत्येक जन्मात ती पतिव्रता होते, कधीच वेगळं नाही.
ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनधान्यं भवेच्चैव वैश्यगेहे न संशयः
ब्राह्मण वेदज्ञ होतो, क्षत्रिय विजयी होतो; वैश्याच्या घरी धनधान्य नक्कीच असते, यात शंका नाही.
धर्मज्ञो जायते राजन्सदाचारः सुखी भवेत् । शूद्र सुःखमवाप्नोति पुत्रपौत्रैः प्रवर्धते
राजा धर्म जाणणारा जन्मतो, चांगल्या आचाराचा आणि सुखी असतो; शूद्रही सुख मिळवतो आणि मुलाबाळांसह वाढतो.
विपुला जायते लक्ष्मीर्धनधान्यैरलंकृता
मोठी लक्ष्मी प्राप्त होते, धनधान्याने सजलेली.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षष्टितमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनाच्या कथेत सुकला चरित्राचा साठावा अध्याय इथे संपला.
वेन उवाच- भार्यातीर्थं समाख्यातं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । पितृतीर्थं समाख्याहि पुत्राणां तारणं परम्
वेन म्हणाला — पत्नींसाठीचे तीर्थ सांगितलेस, सर्व तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ; आता पितरांसाठीचे तीर्थ सांग, जे मुलांना मोठ्या मुक्तीला नेते.
विष्णुरुवाच- कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे कुंडलो नाम ब्राह्मणः । सुकर्मा नाम सत्पुत्रः कुंडलस्य महात्मनः
विष्णू म्हणाले — कुरुक्षेत्र या पवित्र भूमीत कुंडल नावाचा एक ब्राह्मण होता; त्याचा सद्गुणी मुलगा सुकर्मा, या महात्मा कुंडलाचा पुत्र.
गुरू तस्य महावृद्धौ धर्मज्ञौ शास्त्रकोविदौ । द्वावेतौ तु महात्मानौ जरया परिपीडितौ
त्याचे गुरु अत्यंत वृद्ध, धर्म जाणणारे आणि शास्त्रपारंगत होते; हे दोघे महात्मे वृद्धापकाळाने त्रस्त झाले होते.
तयोः शुश्रूषणं चक्रे भक्त्या च परया ततः । धर्मज्ञो भावसंयुक्तो अहर्निशमनारतम्
त्यांची सेवा त्याने अत्यंत भक्तीने केली; धर्म जाणणारा आणि मनापासून जोडलेला, तो दिवस-रात्र अखंड त्यांची सेवा करत असे.