ईश्वरश्च जगत्स्वामी त्रिनेत्रो वृषवाहनः । मम गेहे स्वरूपेण वर्तते शिवया युतः
जगाचा स्वामी, त्रिनेत्री, वृषभावर बसणारा ईश्वर, माझ्या घरी स्वतःच्या मूळ रूपात, शिवेसह वास करतो.
तदिदं संसृतेः सारं गृहरूपं महेश्वरम् । सदनं शंकरेत्याख्यं नाशितं मन्मथेन वै
हीच संसाराची खरी मुळं, महेश्वराचं घररूप आहे; शंकराचं हे निवासस्थान मदनाने नष्ट केलं.
विश्वामित्रं महात्मानं तपंतं तप उत्तमम् । मेनकां हि समाश्रित्य कामोयं जितवान्पुरा
महात्मा विश्वामित्र उत्तम तप करत असताना, मेनकेच्या सहाय्याने कामदेवाने त्याला पूर्वी जिंकले होते.
सती पतिव्रताहल्या गौतमस्य प्रिया शुभा । सुसत्याच्चालिता तेन मन्मथेन दुरात्मना
सती, पतिव्रता अहल्या, गौतमांची प्रिय आणि शुभ पत्नी, तिलाही त्या दुष्ट मदनाने डळमळीत केलं.
मुनयः सत्यधर्मज्ञा नानास्त्रियः पतिव्रताः । मद्गृहास्ता इमाः सर्वा दीपिताः कामवह्निना
सत्य आणि धर्म जाणणारे ऋषी, विविध पतिव्रता स्त्रिया — माझ्या घरातल्या या सर्वांना कामाच्या अग्नीने पेटवले आहे.
दुर्धरो दुःसहो व्यापी योतिसत्येषु निष्ठुरः । मामेवं पश्यते नित्यं क्व सत्यः परितिष्ठति
हा कामदेव आवरण्यास कठीण, सहन करायला जड, सर्वत्र पसरलेला आणि सत्यनिष्ठांमध्येही कठोर आहे; तो नेहमी मला असंच पाहतो, मग सत्य कुठे उरतं?
समां ज्ञात्वा समायाति बाणपाणिर्धनुर्धरः । नाशयेन्मद्गृहं पापो वीतिहोत्रैश्च नामकैः
समानता ओळखून, बाण आणि धनुष्य घेऊन तो येतो; हा पापी माझं घर आणि यज्ञासाठी नाव असलेल्या लोकांनाही नष्ट करतो.
पापलेशाश्च ये क्रूरा अन्ये पाखंडसंश्रयाः । ते तु बुद्ध्याऽहिताः सर्वे सत्यगेहं विशंति हि
जे क्रूर आणि पापाचे अंश असलेले, किंवा कपटाचा आधार घेणारे, हे सर्व बुद्धीने शत्रू असलेले, सत्याच्या घरात प्रवेश करतात.
सेनाध्यक्षैरसत्यैस्तु छद्मना तेन साधितः । पातयेदर्दयेद्गेहं पापः शस्त्रैर्दुरात्मभिः
असत्य सेनापतींनी आणि फसवणुकीने तो हे साधतो; हा पापी दुष्ट मनाच्या लोकांच्या शस्त्रांनी घर पाडतो आणि त्रास देतो.
मामेवं ताडयेत्पापो महाबल मनोभवः । अस्य धाम्ना प्रदग्धोहं शून्यतां हि व्रजामि वै
हा दुष्ट, बलवान मनोभव मला अशा प्रकारे त्रास देतो; त्याच्या तेजाने जळून मी रिकामा होतो.
नूतनं गृहमिच्छामि स्त्रियाख्यं पतिभूपतिम् । कृकलस्यापि पुण्यस्य प्रियेयं शिवमंगला
मला नवीन घर हवं आहे, जिथे स्त्रिया आणि पती असतील; ही प्रिय शिवमंगल, पुण्यवान कृकलस्याची पत्नी आहे.
तद्गृहं सुकलाख्यं मे दग्धुं पापः समुद्यतः । अयमेष सहस्राक्षः कामेन सहितो बली
ते घर, सुकलाचं नाव असलेलं, माझं आहे; हा पापी ते जाळायला निघाला आहे; हा सहस्र नेत्रांचा बलवान, कामासह आहे.
कामस्य कारणात्कस्मात्पूर्ववृत्तं न विंदति । अहल्यायाः प्रसंगेन मेषोपस्थो व्यजायत
कामामुळे, तो पूर्वीचं घडलेलं आठवत नाही; अहल्येच्या प्रसंगामुळे मेंढ्याचं रूप निर्माण झालं.
पौरुषं हि मुनेर्दृष्ट्वा सत्याश्चैव प्रधषर्णात् । नष्टः कामस्य दोषेण सुरराट्तत्र संस्थितः
मुनीचं पुरुषार्थ पाहून आणि सतीच्या अपराधामुळे, देवांचा राजा कामाच्या दोषाने नष्ट झाला आणि तिथेच राहिला.
भुक्तवान्दारुणं शापं दुःखेन महतान्वितः । कृकलस्य प्रियामेनां सुकलां पुण्यचारिणीम्
त्याने कठोर शाप भोगला, मोठ्या दुःखासह; ही प्रिय सुकला, पुण्याने वागणारी, कृकलस्याची पत्नी आहे.
एष हंतुं सहस्राक्ष उद्यतः कामसंयुतः । यथा चेंद्रेण नायाति काम एष तथा कुरु
हा सहस्र नेत्रांचा, कामासह, मारायला सज्ज आहे; जसा इंद्र कामाकडे जात नाही, तसंच तूही कर.
धर्मराज महाप्राज्ञ भवान्मतिमतां वरः । धर्मराज उवाच- ऊनं तेजः करिष्यामि कामस्य मरणं तथा
धर्मराजा, तू मोठा बुद्धिमान आहेस, बुद्धिमानांमध्ये श्रेष्ठ आहेस; धर्मराज म्हणाला — मी कामाचं तेज कमी करीन आणि त्याचा मृत्यूही घडवीन.
एकोपायो मया दृष्टस्तमिहैव प्रपश्यतु । प्रज्ञा चैषा महाप्राज्ञा शकुनीरूपचारिणी
एक उपाय मी पाहिला आहे; तो इथेच पाहू दे; ही प्रज्ञा फार बुद्धिमान असून पक्षीरूपाने वावरते.
भर्तुरागमनं पुण्यं शब्देनाख्यातु खे यतः । शकुनस्य प्रभावेण भर्तुश्चागमनेन च
त्या पक्षाच्या प्रभावामुळे आणि पतीच्या आगमनामुळे, आकाशात मोठ्या आवाजात पतीचे पुण्य आगमन जाहीर झाले.
दुष्टैर्नष्टा न भूयेत स्वस्थचित्ता न संशयः । प्रज्ञा संप्रेषिता तेन गता सा सुकलागृहम्
तिचे मन शांत असल्यामुळे, ती पुन्हा कधीही वाईट लोकांकडे जाणार नाही, यात शंका नाही. अशा प्रकारे, प्रज्ञेने मार्गदर्शन केल्याने ती सुखलाच्या घरी गेली.
प्रकुर्वती महच्छब्दं दृष्टदेवेव सा बभौ । पूजिता मानिता प्रज्ञा धूपदीपादिभिस्तदा
ती मोठा आवाज करत होती आणि देवाला पाहिल्यासारखी तेजस्वी दिसत होती. त्या वेळी प्रज्ञेला धूप, दिवा वगैरेने सन्मान आणि आदर मिळाला.
ब्राह्मणं सुकलापृच्छत्किमेषा च वदेन्मम । ब्राह्मण उवाच- भर्तुश्चागमनं ब्रूते तवैव सुभगे स्थिरा
सुखलाने ब्राह्मणाला विचारले, "ती मला काय सांगते?" ब्राह्मण म्हणाला – "सौभाग्यवती, ती तुझ्या पतीच्या निश्चित आगमनाचीच बातमी सांगते."
दिनसप्तकमध्ये स आगमिष्यति नान्यथा
सात दिवसांच्या आत तुझा पती नक्कीच परत येईल, यात शंका नाही.
इत्येवमाकर्ण्यसुमंगलं वचः प्रहर्षयुक्ता सहसा बभूव । धर्मज्ञमेकं सगुणं हि कांतं शकुनात्प्रदिष्टं हि समागतं तम्
ही अत्यंत शुभ वाणी ऐकून ती अचानक आनंदाने भरून गेली; कारण शकुनामुळे दर्शविलेला, धर्मज्ञ, गुणी आणि प्रियकर खरोखरच परत येत होता.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनाच्या कथेत, सुखलाच्या चरित्रातील छप्पन्नावा अध्याय येथे संपला.
विष्णुरुवाच- क्रीडा सतीरूप धरा प्रभूत्वा गेहं गता चारु पतिव्रतायाः । तामागतां सत्यस्वरूपयुक्ता सा सादरं वाक्यमुवाच धन्या
विष्णू म्हणाले – पृथ्वीने सतीचे रूप घेऊन, पतिव्रतेच्या घरी प्रवेश केला. सत्यस्वरूप असलेल्या त्या पुण्यवतीने आदराने तिच्याशी बोलले.
वाक्यैः सुपुण्यैः परिपूजिता सा उवाच क्रीडा सुकलां विहस्य । मायानुगं विश्वविमोहनं सती प्रत्युत्तरं सत्यप्रमेयुक्तम्
सर्वोत्तम पुण्यवान वचनांनी सन्मानित झाल्यावर, क्रीडा हसून सुखलाशी बोलली. सतीने सत्य आणि अथांग अर्थ असलेल्या शब्दांनी, मायेमुळे जगाला मोहून टाकणारे उत्तर दिले.
ममापि भर्ता प्रबलो गुणज्ञो धीरः सविद्यो महिमाप्रयुक्तः । त्यक्त्वा गतः पापतरांसुपुण्यो मामेव नाथः शृणु पुण्यकीर्तिः
माझा पतीही बलवान, गुणी, धीर, विद्वान आणि मोठ्या कीर्तीचा आहे. पापी लोकांना सोडून, तो पुण्यवान नाथ निघून गेला आहे – त्याची कीर्ती ऐक.
वाक्यैस्तु पुण्यैरबलास्वभावादाकर्ण्य सर्वं सुकला समुक्तम् । संशुद्धभावां च विचिंत्य चाह कस्माद्गतः सुंदरि तेऽद्य नाथः
हे सर्व पुण्यवान शब्द तिच्या सौम्य स्वभावामुळे ऐकून, शुद्ध मनाने सुखलाने विचारले – "सुंदरी, आज तुझा नाथ तुला का सोडून गेला?"
विहाय ते रूपमतीव सत्यमाचक्ष्व सर्वं भवती सुभर्तुः । ध्यानोपयुक्ता सकलं करोति सखीस्वरूपा गृहमागता मे
तू तुझ्या सौंदर्याचा अभिमान सोडून, सर्व सत्य मला सांग. माझी सखी, जी माझ्या घरी मैत्रिणीच्या रूपात आली आहे, ध्यानाच्या सहाय्याने सर्व काही करते.