वैश्यस्य भार्यां सुकलां सुपुण्यां सत्येस्थितां धर्मविदां गुणज्ञाम् । इतो हि गत्वा कुरु कार्यमुक्तं साहाय्यरूपं च प्रिये सखे शृणु
व्यापाऱ्याची पत्नी, सुकला, पुण्यवती, सत्यावर ठाम, धर्माची आणि गुणांची जाण असलेली आहे. इथून जाऊन, सांगितल्याप्रमाणे काम कर, मदतीच्या रूपाने, प्रिय मित्रा, ऐक.
क्रीडां समाभाष्य ततो मनोभवस्त्वंते स्थितां प्रीतिमथाह्वयत्पुनः । कार्यं भवत्या ममकार्यमुत्तममे तां सुस्नेहैः परिभावयत्वम्
खेळाची गोष्ट सांगून, मग मनोभव तिथे उभा राहून तिला पुन्हा प्रेमाने बोलावतो. तुझं काम हेच माझं श्रेष्ठ कार्य आहे, तिला खरी माया आणि आपुलकी दाखव.
इंद्रं हि दृष्ट्वा सुकला यथा भवेत्स्नेहानुगा चारुविलोचनेयम् । तैस्तैः प्रभावैर्गुणवाक्ययुक्तैर्नयस्व वश्यं च प्रिये सखे शृणु
सुंदर डोळ्यांची सुकला जशी इंद्राला पाहून प्रेमळ होते, तशीच तिला वेगवेगळ्या उपायांनी आणि गुणांची गोड बोलणी सांगून आपल्या वशात आण, प्रिय मित्रा, ऐक.
भो भोः सखे साधय गच्छ शीघ्रं मायामयं नंदनरूपयुक्तम् । पुष्पोपयुक्तं च फलप्रधानं घुष्टं रुतैः कोकिलषट्पदानाम्
अरे मित्रा, हे साध्य कर आणि लवकर जा. फुलांनी आणि फळांनी भरलेलं, कोकिळा आणि भुंगे यांच्या गोड आवाजांनी गूंजणारं, मायेमय नंदनाचं रूप घे.
आहूय वीरं मकरंदमेव रसायनं स्वादुगुणैरुपेतम् । सहानिलाद्यैर्निजकर्मयुक्तैः संप्रेषयित्वा पुनरेव कामम्
शूर मकराला, जो मधुर अमृताच्या गुणांनी युक्त आहे, वारा आणि इतर आपल्या सहाय्यकांसह बोलावून, पुन्हा एकदा कामाला पाठव.
एवं समादिश्य महत्ससैन्यं त्रैलोक्यसंमोहकरं तु कामः । चक्रे प्रयाणं सुरराजसार्धं संमोहनायैव महासतीं ताम्
अशा प्रकारे आपल्या मोठ्या सैन्याला, जे तीनही लोकांना मोहून टाकू शकते, आज्ञा देऊन, कामदेव देवेंद्रासह त्या महान आणि सती स्त्रीला मोहित करण्यासाठी निघाला.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे पंचपंचाशत्तमोऽध्यायः
श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनाच्या कथेत, सुकलेच्या चरित्राचा पंचपंचाशीतम अध्याय येथे संपतो.
विष्णुरुवाच- तस्याः सत्यविनाशाय मन्मथः ससुराधिपः । प्रस्थितः सुकलां तर्हि सत्यो धर्ममथाब्रवीत्
विष्णू म्हणाले — तिच्या सत्यतेचा नाश करण्यासाठी कामदेव देवेंद्रासह निघाला; तेव्हा सत्याने धर्माला असे सांगितले.
पश्य धर्म महाप्राज्ञ मन्मथस्य विचेष्टितम् । तवार्थमात्मनश्चैव पुण्यस्यापि महात्मनः
धर्मा, महाप्रज्ञा, बघ, कामदेवाने तुझ्या, स्वतःच्या आणि त्या पुण्यात्म्याच्या हितासाठी काय केले आहे.
विसृजामि महास्थानं वास्तुरूपं सुखोदयम् । सत्याख्यं च सुप्रियाख्यं सुदेवाख्यं गृहोत्तमम्
मी एक महान, सुख देणारे घर निर्माण करतो, ज्याला सत्य, सुप्रिया आणि सुदेव अशी नावे आहेत, ते उत्तम घर आहे.
तमेव नाशयेद्गत्वा काम एष प्रमत्तधीः । रिपुरूपः सुदुष्टात्मा अस्माकं हि न संशयः
हा कामदेव, ज्याचे मन असावधान आहे, तिथे जाऊन ते नष्ट करील; तो आमचा शत्रू आहे, दुष्ट स्वभावाचा — यात शंका नाही.
पतिस्तपोधनो विप्रः सुसती या पतिव्रता । सुसत्यो भूपतिर्धर्मममगेहानसंशयः
पती तपस्वी, ब्राह्मण, तपाने श्रीमंत आहे; पत्नी खरी पतिव्रता आणि सती आहे; राजा धर्मशील आहे — हेच माझ्या घरातील लोक आहेत, यात शंका नाही.
यत्राहं वृद्धिसंपुष्टस्तत्र वासो हि ते भवेत् । तत्र पुण्यं समायाति श्रद्धया सह क्रीडते
जिथे मी वाढतो आणि पुष्ट होतो, तिथेच तुझे वास्तव्य असावे; तिथे पुण्य येते आणि श्रद्धेसह आनंदाने वावरते.
क्षमा शांत्या समायुक्ता आयाति मम मंदिरम् । यथा सत्यो दमश्चैव दया सौहृदमेव च
क्षमा आणि शांती युक्त होऊन माझ्या घरात येतात; तसेच सत्य, संयम, दया आणि मैत्रीही येतात.
प्रज्ञायुक्तः स निर्लोभो यत्राहं तत्र संस्थितः । शुचिः स्वभावस्तत्रैव अमी च मम बांधवाः
जिथे प्रज्ञा आहे आणि लोभ नाही, तिथे मी वास करतो; तिथेच शुद्धता स्वभावतः असते, आणि हेच माझे सखे आहेत.
अस्तेयमप्यहिंसा च तितिक्षा वृद्धिरेव च । मम गेहे समायाता धन्यतां शृणु धर्मराट्
चोरी न करणे, अहिंसा, सहनशीलता आणि वाढ — हे सर्व माझ्या घरात येतात; हे ऐक, धर्मराजा, हीच खरी संपत्ती आहे.
गुरूणां चापि शुश्रूषा विष्णुर्लक्ष्म्या समावृतः । मद्गेहं तु समायांति देवाश्चाग्निपुरोगमाः
गुरूंची सेवा, लक्ष्मीसमवेत विष्णू, आणि अग्निप्रमुख देवताही माझ्या घरात येतात.
मोक्षमार्गं प्रकाशेद्यो ज्ञानोदीप्त्या समन्वितः । एतैः सार्धं वसाम्येव सतीषु धर्मवत्सु च
जो मोक्षमार्ग दाखवतो, ज्ञानाच्या तेजाने युक्त आहे, तो सती आणि धर्मशील लोकांसह माझ्याजवळ वास करतो.
साधुष्वेतेषु सर्वेषु गृहरूपेषु मे सदा । उक्तेनापि कुटुंबेन वसाम्येव त्वया सह
या सर्व सद्गुणी रूपातील घरांमध्ये मी नेहमी राहतो; आधी सांगितलेल्या कुटुंबासहही मी तुझ्याबरोबर वास करतो.
ससत्वाः साधुरूपास्ते वेधसा मे गृहीकृताः । संचरामि महाभाग स्वच्छंदेन च लीलया
सद्गुणांनी युक्त जे लोक आहेत, ते विधात्याने माझ्या घरात स्थापन केले आहेत; मी, भाग्यवान, त्यांच्या मध्ये मुक्तपणे आणि आनंदाने वावरतो.
ईश्वरश्च जगत्स्वामी त्रिनेत्रो वृषवाहनः । मम गेहे स्वरूपेण वर्तते शिवया युतः
जगाचा स्वामी, त्रिनेत्री, वृषभावर बसणारा ईश्वर, माझ्या घरी स्वतःच्या मूळ रूपात, शिवेसह वास करतो.
तदिदं संसृतेः सारं गृहरूपं महेश्वरम् । सदनं शंकरेत्याख्यं नाशितं मन्मथेन वै
हीच संसाराची खरी मुळं, महेश्वराचं घररूप आहे; शंकराचं हे निवासस्थान मदनाने नष्ट केलं.
विश्वामित्रं महात्मानं तपंतं तप उत्तमम् । मेनकां हि समाश्रित्य कामोयं जितवान्पुरा
महात्मा विश्वामित्र उत्तम तप करत असताना, मेनकेच्या सहाय्याने कामदेवाने त्याला पूर्वी जिंकले होते.
सती पतिव्रताहल्या गौतमस्य प्रिया शुभा । सुसत्याच्चालिता तेन मन्मथेन दुरात्मना
सती, पतिव्रता अहल्या, गौतमांची प्रिय आणि शुभ पत्नी, तिलाही त्या दुष्ट मदनाने डळमळीत केलं.
मुनयः सत्यधर्मज्ञा नानास्त्रियः पतिव्रताः । मद्गृहास्ता इमाः सर्वा दीपिताः कामवह्निना
सत्य आणि धर्म जाणणारे ऋषी, विविध पतिव्रता स्त्रिया — माझ्या घरातल्या या सर्वांना कामाच्या अग्नीने पेटवले आहे.
दुर्धरो दुःसहो व्यापी योतिसत्येषु निष्ठुरः । मामेवं पश्यते नित्यं क्व सत्यः परितिष्ठति
हा कामदेव आवरण्यास कठीण, सहन करायला जड, सर्वत्र पसरलेला आणि सत्यनिष्ठांमध्येही कठोर आहे; तो नेहमी मला असंच पाहतो, मग सत्य कुठे उरतं?
समां ज्ञात्वा समायाति बाणपाणिर्धनुर्धरः । नाशयेन्मद्गृहं पापो वीतिहोत्रैश्च नामकैः
समानता ओळखून, बाण आणि धनुष्य घेऊन तो येतो; हा पापी माझं घर आणि यज्ञासाठी नाव असलेल्या लोकांनाही नष्ट करतो.
पापलेशाश्च ये क्रूरा अन्ये पाखंडसंश्रयाः । ते तु बुद्ध्याऽहिताः सर्वे सत्यगेहं विशंति हि
जे क्रूर आणि पापाचे अंश असलेले, किंवा कपटाचा आधार घेणारे, हे सर्व बुद्धीने शत्रू असलेले, सत्याच्या घरात प्रवेश करतात.
सेनाध्यक्षैरसत्यैस्तु छद्मना तेन साधितः । पातयेदर्दयेद्गेहं पापः शस्त्रैर्दुरात्मभिः
असत्य सेनापतींनी आणि फसवणुकीने तो हे साधतो; हा पापी दुष्ट मनाच्या लोकांच्या शस्त्रांनी घर पाडतो आणि त्रास देतो.
मामेवं ताडयेत्पापो महाबल मनोभवः । अस्य धाम्ना प्रदग्धोहं शून्यतां हि व्रजामि वै
हा दुष्ट, बलवान मनोभव मला अशा प्रकारे त्रास देतो; त्याच्या तेजाने जळून मी रिकामा होतो.