संभाषां कथमस्यैव करिष्ये पापनिश्चया । रात्रौ चैव तदा तत्र पतिता दुःखसागरे
पापाच्या मार्गावर असताना मी त्याच्याशी प्रेमाने कसे बोलू शकले असते? रात्री मी दुःखाच्या समुद्रात बुडून पडले होते.
एवं हि चिंतमानायाः स्फुटितं हृदयं मम । गताः प्राणास्तदा कायं परित्यज्य वरानने
अशा विचारात असताना, सुंदर मुख असलेल्या सखी, माझे हृदय तुटले आणि मग माझा जीव देह सोडून गेला.
तत्र दूताः समायाता धर्मराजस्य वै तदा । वीराश्च दारुणाः क्रूरा गदाचक्रासिधारिणः
तेव्हा धर्मराज यमाचे दूत आले—ते भीषण, क्रूर, आणि गदा, चक्र, तलवार घेऊन उभे होते.
तैस्तु बद्धा महाभागे शृंखलैर्दृढबंधनैः । नीता यमपुरं तैस्तु रुदमाना सुदुःखिता
त्या थोर स्त्री, त्यांनी मला मजबूत साखळ्यांनी बांधले आणि रडत, फार दुःखी अवस्थेत यमपुराकडे नेले.
मुद्गरैस्ताड्यमानाहं दुर्गमार्गेण पीडिता । भर्त्स्यमाना यमस्याग्रे तैस्तत्राहं प्रवेशिता
मला काठ्यांनी मारले, कठीण वाटेने त्रास दिला आणि यमाच्या समोर ओरडले; त्यांनी मला आत नेले.
दृष्टाहं यमराजेन सक्रोधेन महात्मना । अंगारसंचये क्षिप्ता क्षिप्ता नरकसंचये
महात्मा आणि रागाने भरलेल्या यमराजांनी मला पाहिले आणि नंतर मला जळत्या कोळशाच्या ढिगावर, नरकाच्या यातनांमध्ये फेकले.
लोहस्य पुरुषं कृत्वा अग्निना परितापितः । ममोरसि समुत्क्षिप्तो निजभर्तुश्च वंचनात्
लोखंडाचा मनुष्य तयार करून, त्याला आगीत तापवले आणि मी माझ्या पतीची फसवणूक केल्यामुळे मला त्याच्या छातीवर फेकले.
नानापीडातिसंतप्ता नरकाग्निप्रतापिता । तैलद्रोण्यां परिक्षिप्ता करम्भवालुकोपरि
नाना प्रकारच्या तीव्र यातनांनी छळले जाऊन, नरकाच्या आगीत भाजले गेले आणि मला तेलाच्या मोठ्या पात्रात, आणि पेज मिसळलेल्या वाळूवर टाकले.
असिपत्रैश्च संच्छिन्ना जलमंत्रेण वाहिता । कूटशाल्मलिवृक्षेषु क्षिप्ता तेन महात्मना
काही वेळा तलवारीसारख्या पानांनी मला कापले, पाण्याच्या प्रवाहात वाहून नेले आणि त्या महात्म्याने मला काटेरी शाल्मलीच्या झाडावर फेकले.
पूयशोणितविष्ठायां पतिता कृमिसंकुले । सर्वेषु नरकेष्वेवं क्षिप्ताहं नृपनंदिनि
माझे शरीर पू, रक्त आणि विष्ठेने भरलेल्या, किड्यांनी गजबजलेल्या ठिकाणी पडले; अशा प्रकारे, राजांची लाडकी, मला सर्व नरकात फेकले गेले.
पीडायुक्तेषु तीव्रेषु तेनैवापि महात्मना । करपत्रैः पाटिताहं शक्तिभिस्ताडिता भृशम्
त्या तीव्र वेदनांनी भरलेल्या नरकात, त्याच महात्म्याने मला करवतीने फाडले आणि भाले मारून पुन्हा पुन्हा छळले.
अन्येष्वेव नरकेषु पातिता नृपनंदिनि । योनिगर्तेषु क्षिप्तास्मि पतिता दुःखसंकटे
राजांची लाडकी, इतर नरकातही मला स्त्रीयोनीच्या खड्ड्यात फेकले गेले आणि मी भीषण दुःखाच्या गर्तेत पडले.
धर्मराजेन तेनाहं नरकेषु निपातिता । वल्गुनीयोनिमासाद्य भुक्तं दुःखं सुदारुणम्
त्या धर्मराजाने मला नरकात टाकलं; नंतर मी नीच जन्म घेतला आणि फार भयंकर दुःख भोगलं.
गताहं क्रौष्टुकीं योनिं शुनीयोनिं पुनर्गता । सकुक्कुटीं च मार्जारीमाखुयोनिं गता ह्यहम्
मी कावळ्याच्या पोटी गेले, पुन्हा कुत्रीच्या पोटी जन्म घेतला; कोंबडी, मांजर आणि उंदराच्या पोटीही मी जन्म घेतला.
एवं योनिविशेषेषु पापयोनिषु तेन च । क्षिप्तास्मि धर्मराजेन पीडिता सर्वयोनिषु
अशा अनेक पापी जन्मांत, धर्मराजाने मला फेकलं आणि सर्व जन्मांत मला यातना भोगाव्या लागल्या.
तेनैवाहं कृता भूमौ शूकरी नृपनंदिनि । तवहस्ते महाभागे संति तीर्थान्यनेकशः
त्याच्यामुळे मी पृथ्वीवर डुकर झाली, राजांची आनंददायिनी; तुझ्या हातात, हे महाभागे, अनेक तीर्थस्थळं आहेत.
तेनोदकेन सिक्तास्मि त्वयैव वरवर्णिनि । मम पापं गतं देवि प्रसादात्तव सुंदरि
त्या पाण्याने, हे सुंदर वर्ण असलेल्या स्त्री, तू मला शिंपडलंस; तुझ्या कृपेने माझं पाप निघून गेलं, हे सुंदर देवी.
तवैव तेजःपुण्येन जातं ज्ञानं वरानने । इदानीं मामुद्धरस्व पतितां नरकसंकटे
तुझ्या तेजाने आणि पुण्याने, हे सुंदर मुख असलेल्या, माझ्यात ज्ञान जागृत झालं; आता मी नरकाच्या यातनेत पडलेली आहे, मला वर काढ.
यदा नोद्धरसे देवि पुनर्यास्यामि दारुणम् । नरकं च महाभागे त्राहि मां दुःखभागिनीम्
जर तू मला वाचवलं नाहीस, हे देवी, तर मी पुन्हा भयंकर नरकात जाईन; हे महाभागे, दुःख भोगणाऱ्या मला वाचव.
गताहं पापभावेन दीनाहं च निराश्रया । सुदेवोवाच- किं कृतं हि मया भद्रे सुकृतं पुण्यसंभवम्
पापामुळे मी पडले, मी दीन आहे आणि मला कुणी आधार नाही. सुदेव म्हणाली— मी असं कोणतं पुण्य केलं, हे भद्रे, ज्यामुळे मला हे मिळालं?
येनाहमुद्धरे त्वां वै तन्मे त्वं वद सांप्रतम् । शूकर्युवाच- अयं राजा महाभाग इक्ष्वाकुर्मनुनंदनः
ज्यामुळे मी तुला वाचवू शकेन, ते मला आता सांग. डुक्कर म्हणाली— हा राजा, हे महाभागे, इक्ष्वाकू वंशाचा आहे.
विष्णुरेष महाप्राज्ञो भवती श्रीर्हि नान्यथा । पतिव्रता महाभागा पतिव्रतपरायणा
तो विष्णू आहे, फार ज्ञानी; तूच लक्ष्मी आहेस, दुसरी कोणी नाही. हे महाभागे, तू पतीव्रता आहेस, पतीच्या सेवेला समर्पित आहेस.
त्वं सती सर्वदा भद्रे सर्वतीर्थमयी प्रिया । देवि सर्वमयी नित्यं सर्वदेवमयी सदा
तू नेहमी सती आहेस, हे प्रिय, सर्व तीर्थांचं मूर्तिमंत रूप आहेस; हे देवी, तू नेहमी सर्वांचं मूर्तिमंत रूप आहेस, सर्व देवतांचं मूर्तिमंत रूप आहेस.
महापतिव्रता लोक एका त्वं नृपतेः प्रिया । यया शुश्रूषितो भर्ता भवत्या हि अहर्निशम्
तूच या जगात एकमेव महान पतीव्रता आहेस, राजाची प्रिय आहेस; जिच्या सेवेमुळे तुझ्या पतीने दिवस-रात्र सुख अनुभवलं.
एकस्य दिवसस्यापि पुण्यं देहि वरानने । पति शुश्रूषितस्यापि यदि मे कुरुषे प्रियम्
हे सुंदर मुख असलेल्या, पतीची सेवा केल्याचा एक दिवस जरी पुण्य असलं, तरी ते मला दे; जर तू मला उपकार करायचं ठरवलं असेल.
मम माता पिता त्वं वै त्वं मे गुरुः सनातनः । अहं पापा दुराचारा असत्या ज्ञानवर्जिता
तूच माझी आई-वडील आहेस, तूच माझी सनातन गुरु आहेस; मी पापी, दुष्ट वागणारी, असत्य बोलणारी आणि ज्ञानरहित आहे.
मामुद्धर महाभागे भीताहं यमताडनैः । सुकलोवाच- एवं श्रुत्वा तया प्रोक्तं समालोक्य नृपं तदा
माझं रक्षण कर, हे महाभागे, मी यमाच्या छळामुळे घाबरले आहे. सुकला म्हणाली— असं तिचं बोलणं ऐकून, तिने राजाकडे पाहिलं.
किं करोमि महाराज एषा किं वदते पशुः । इक्ष्वाकुरुवाच- एनां दुःखां वराकीं वै पापयोनिं गतां शुभे
मी काय करू, हे महाराज? हे पशू काय बोलतंय? इक्ष्वाकू म्हणाले— ही दुःखी, दीन, पापी जन्म घेतलेली, हे शुभे—
समुद्धरस्व पुण्यैस्त्वं महच्छ्रेयो भविष्यति । एवमुक्ता वरा नारी सुदेवा चारुमंगला
तू तुझ्या पुण्याने हिचं उद्धार कर; मोठं कल्याण होईल. असं सांगितल्यावर, ती सुदेवा नावाची शुभ आणि सुंदर स्त्री—
उवाचैकाब्दपुण्यं ते मया दत्तं वरानने । एवमुक्तेन वाक्येन तया देव्या हि तत्क्षणात्
म्हणाली, 'हे सुंदर मुख असलेल्या, मी तुला एका वर्षाचं पुण्य दिलं.' त्या देवीने असं बोलताच त्या क्षणी—