सुदेवा नाम भद्रेयं मम जाया प्रिया सदा । केनापि कारणेनैव देशं त्यक्त्वा समागता
'ही सुदेवा नावाची, सौम्य स्वभावाची, नेहमी माझी प्रिय पत्नी आहे. काही कारणाने तिने आपलं घर सोडलं आणि इथे आली.'
ममदुःखेन दग्धेयं वियोगेन वरानने । मां ज्ञात्वा तु समायाता भिक्षुरूपेण ते गृहम्
'माझ्या दुःखाने, विरहाने जळून, सुंदर मुखे, तिने मला ओळखून भिक्षुक रूपात तुझ्या घरी आली.'
एवं ज्ञात्वा त्वया भद्रे आतिथ्यं परिशोभितम् । कर्त्तव्यं न च संदेह इच्छंत्या मम सुप्रियम्
'हे जाणून, सौम्ये, तिला आदराने पाहुणचार कर. यात शंका नको, कारण ती मला फार प्रिय आहे आणि तिलाही ते हवं आहे.'
भर्तुर्वाक्यं निशम्यैव मंगला पतिदेवता । हर्षेण महताविष्टा स्वयमेव सुमंगला
पतीचे शब्द ऐकून, पतीला देवता मानणारी मंगळा मोठ्या आनंदाने भरून गेली आणि खरीच मंगलमय झाली.
स्नानाच्छादन भोज्यं च मम चक्रे वरानने । रत्नकांचनयुक्तैश्चाभरणैश्च पतिव्रता
सुंदर मुख असलेल्या सती स्त्रीने मला स्नान, वस्त्र, अन्न आणि रत्न व सोन्याने सजवलेली दागिने दिली.
अहं हि भूषिता भद्रे तयैव पतिकाम्यया । तयाहं भूषिता देवि मानस्नानैश्च भोजनैः
हे शुभे, तिच्या पतीवर प्रेम करणाऱ्या त्या स्त्रीने मला दागिने, मनाने दिलेले स्नान आणि जेवण देऊन सजवले.
भर्त्राहं मानिता देवि जातं दुःखमनंतकम् । ममोरसि महातीव्रं सर्वप्राणविनाशनम्
हे देवी, माझ्या पतीने मला मान दिला, पण त्यानंतर माझ्या हृदयात असह्य दुःख निर्माण झाले, जे इतके तीव्र होते की माझा जीवच जाईल असे वाटले.
तस्या मानो मया दृष्टो दुःखमात्मगतं तथा । चिंता मे दारुणा जाता यया प्राणा व्रजंति मे
मी तिचा अभिमान पाहिला आणि स्वतःमध्येही दुःख अनुभवले; त्यामुळे माझ्या मनात भयंकर चिंता निर्माण झाली, ज्यामुळे माझा जीव निघून जाईल असे वाटू लागले.
कदापि वचनं दत्तं न मया पापया शुभम् । अस्यैव विप्रवर्यस्य आचरंत्या च दुष्कृतम्
मी पापी असून कधीच या श्रेष्ठ ब्राह्मणासाठी चांगले बोलले नाही किंवा कोणतेही पुण्याचे कृत्य केले नाही.
पादप्रक्षालनं नैव अंगसंवाहनं नहि । एकांतं न मया दत्तं तस्यैव हि महात्मनः
मी कधीच त्याचे पाय धुतले नाहीत, अंग चोळले नाही किंवा त्या महात्म्यास खास आपलेपण दिले नाही.
संभाषां कथमस्यैव करिष्ये पापनिश्चया । रात्रौ चैव तदा तत्र पतिता दुःखसागरे
पापाच्या मार्गावर असताना मी त्याच्याशी प्रेमाने कसे बोलू शकले असते? रात्री मी दुःखाच्या समुद्रात बुडून पडले होते.
एवं हि चिंतमानायाः स्फुटितं हृदयं मम । गताः प्राणास्तदा कायं परित्यज्य वरानने
अशा विचारात असताना, सुंदर मुख असलेल्या सखी, माझे हृदय तुटले आणि मग माझा जीव देह सोडून गेला.
तत्र दूताः समायाता धर्मराजस्य वै तदा । वीराश्च दारुणाः क्रूरा गदाचक्रासिधारिणः
तेव्हा धर्मराज यमाचे दूत आले—ते भीषण, क्रूर, आणि गदा, चक्र, तलवार घेऊन उभे होते.
तैस्तु बद्धा महाभागे शृंखलैर्दृढबंधनैः । नीता यमपुरं तैस्तु रुदमाना सुदुःखिता
त्या थोर स्त्री, त्यांनी मला मजबूत साखळ्यांनी बांधले आणि रडत, फार दुःखी अवस्थेत यमपुराकडे नेले.
मुद्गरैस्ताड्यमानाहं दुर्गमार्गेण पीडिता । भर्त्स्यमाना यमस्याग्रे तैस्तत्राहं प्रवेशिता
मला काठ्यांनी मारले, कठीण वाटेने त्रास दिला आणि यमाच्या समोर ओरडले; त्यांनी मला आत नेले.
दृष्टाहं यमराजेन सक्रोधेन महात्मना । अंगारसंचये क्षिप्ता क्षिप्ता नरकसंचये
महात्मा आणि रागाने भरलेल्या यमराजांनी मला पाहिले आणि नंतर मला जळत्या कोळशाच्या ढिगावर, नरकाच्या यातनांमध्ये फेकले.
लोहस्य पुरुषं कृत्वा अग्निना परितापितः । ममोरसि समुत्क्षिप्तो निजभर्तुश्च वंचनात्
लोखंडाचा मनुष्य तयार करून, त्याला आगीत तापवले आणि मी माझ्या पतीची फसवणूक केल्यामुळे मला त्याच्या छातीवर फेकले.
नानापीडातिसंतप्ता नरकाग्निप्रतापिता । तैलद्रोण्यां परिक्षिप्ता करम्भवालुकोपरि
नाना प्रकारच्या तीव्र यातनांनी छळले जाऊन, नरकाच्या आगीत भाजले गेले आणि मला तेलाच्या मोठ्या पात्रात, आणि पेज मिसळलेल्या वाळूवर टाकले.
असिपत्रैश्च संच्छिन्ना जलमंत्रेण वाहिता । कूटशाल्मलिवृक्षेषु क्षिप्ता तेन महात्मना
काही वेळा तलवारीसारख्या पानांनी मला कापले, पाण्याच्या प्रवाहात वाहून नेले आणि त्या महात्म्याने मला काटेरी शाल्मलीच्या झाडावर फेकले.
पूयशोणितविष्ठायां पतिता कृमिसंकुले । सर्वेषु नरकेष्वेवं क्षिप्ताहं नृपनंदिनि
माझे शरीर पू, रक्त आणि विष्ठेने भरलेल्या, किड्यांनी गजबजलेल्या ठिकाणी पडले; अशा प्रकारे, राजांची लाडकी, मला सर्व नरकात फेकले गेले.
पीडायुक्तेषु तीव्रेषु तेनैवापि महात्मना । करपत्रैः पाटिताहं शक्तिभिस्ताडिता भृशम्
त्या तीव्र वेदनांनी भरलेल्या नरकात, त्याच महात्म्याने मला करवतीने फाडले आणि भाले मारून पुन्हा पुन्हा छळले.
अन्येष्वेव नरकेषु पातिता नृपनंदिनि । योनिगर्तेषु क्षिप्तास्मि पतिता दुःखसंकटे
राजांची लाडकी, इतर नरकातही मला स्त्रीयोनीच्या खड्ड्यात फेकले गेले आणि मी भीषण दुःखाच्या गर्तेत पडले.
धर्मराजेन तेनाहं नरकेषु निपातिता । वल्गुनीयोनिमासाद्य भुक्तं दुःखं सुदारुणम्
त्या धर्मराजाने मला नरकात टाकलं; नंतर मी नीच जन्म घेतला आणि फार भयंकर दुःख भोगलं.
गताहं क्रौष्टुकीं योनिं शुनीयोनिं पुनर्गता । सकुक्कुटीं च मार्जारीमाखुयोनिं गता ह्यहम्
मी कावळ्याच्या पोटी गेले, पुन्हा कुत्रीच्या पोटी जन्म घेतला; कोंबडी, मांजर आणि उंदराच्या पोटीही मी जन्म घेतला.
एवं योनिविशेषेषु पापयोनिषु तेन च । क्षिप्तास्मि धर्मराजेन पीडिता सर्वयोनिषु
अशा अनेक पापी जन्मांत, धर्मराजाने मला फेकलं आणि सर्व जन्मांत मला यातना भोगाव्या लागल्या.
तेनैवाहं कृता भूमौ शूकरी नृपनंदिनि । तवहस्ते महाभागे संति तीर्थान्यनेकशः
त्याच्यामुळे मी पृथ्वीवर डुकर झाली, राजांची आनंददायिनी; तुझ्या हातात, हे महाभागे, अनेक तीर्थस्थळं आहेत.
तेनोदकेन सिक्तास्मि त्वयैव वरवर्णिनि । मम पापं गतं देवि प्रसादात्तव सुंदरि
त्या पाण्याने, हे सुंदर वर्ण असलेल्या स्त्री, तू मला शिंपडलंस; तुझ्या कृपेने माझं पाप निघून गेलं, हे सुंदर देवी.
तवैव तेजःपुण्येन जातं ज्ञानं वरानने । इदानीं मामुद्धरस्व पतितां नरकसंकटे
तुझ्या तेजाने आणि पुण्याने, हे सुंदर मुख असलेल्या, माझ्यात ज्ञान जागृत झालं; आता मी नरकाच्या यातनेत पडलेली आहे, मला वर काढ.
यदा नोद्धरसे देवि पुनर्यास्यामि दारुणम् । नरकं च महाभागे त्राहि मां दुःखभागिनीम्
जर तू मला वाचवलं नाहीस, हे देवी, तर मी पुन्हा भयंकर नरकात जाईन; हे महाभागे, दुःख भोगणाऱ्या मला वाचव.
गताहं पापभावेन दीनाहं च निराश्रया । सुदेवोवाच- किं कृतं हि मया भद्रे सुकृतं पुण्यसंभवम्
पापामुळे मी पडले, मी दीन आहे आणि मला कुणी आधार नाही. सुदेव म्हणाली— मी असं कोणतं पुण्य केलं, हे भद्रे, ज्यामुळे मला हे मिळालं?