मातुः समक्षं तस्यास्तु आचचक्षुस्तदा स्त्रियः । समाकर्ण्य ततो देवी गता सा भर्तृमंदिरम्
आईसमोर त्या स्त्रियांनी सगळं सांगितलं; हे ऐकून राणी आपल्या नवऱ्याच्या खोलीत गेली.
भर्तारं श्रावयामास सुतावृत्तांतमेव हि । समाकर्ण्य ततो राजा महादुःखी अजायत
तिने आपल्या पतीला मुलाच्या साऱ्या घडामोडी सांगितल्या; हे ऐकून राजा फारच दुःखी झाला.
यानाच्छादनकं दत्वा परिवारसमन्विताम् । मथुरां प्रेषयामास गता सा प्रियमंदिरम्
राजाने तिला झाकलेली घोडागाडी आणि नोकरांसह मथुरेला पाठवलं; ती आपल्या प्रियाच्या घरी गेली.
सुतादोषं समाच्छाद्य पितामाता द्विजोत्तम । उग्रसेनस्तु धर्मात्मा पद्मावतीं समागताम्
मुलीचा दोष लपवून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, धर्मशील उग्रसेनाने पद्मावतीचं स्वागत केलं.
स दृष्ट्वा मुमुदे चाशु उवाचेदं वचः पुनः । त्वया विना न शक्तोस्मि जीवितुं हि वरानने
तिला पाहून तो लगेच आनंदी झाला आणि पुन्हा म्हणाला, 'तुझ्याशिवाय, सुंदर मुखवाली, मला जगणं शक्य नाही.'
बहुप्रभासि मे प्रीता गुणशीलैस्तु सर्वदा । भक्त्या सत्येन ते कांते पतिदैवत्यकैर्गुणैः
माझं तुझ्यावरचं प्रेम नेहमीच मोठं आहे, कारण तुझ्या गुणांनी, स्वभावाने, भक्तीने, सत्य बोलण्याने आणि पतीला देव मानण्याच्या गुणांनी तू मला प्रिय आहेस.
समाभाष्य प्रियां भार्यां पद्मावतीं नरेश्वरः । तया सार्धं स वै रेमे उग्रसेनो नृपोत्तमः
राजा उग्रसेनाने आपल्या प्रिय पत्नी पद्मावतीशी असं बोलून तिच्यासोबत सुखाने राहिला.
ववृधे दारुणो गर्भः सर्वलोकभयप्रदः । पद्मावती विजानाति तस्य गर्भस्य कारणम्
तीव्र गर्भ वाढत गेला, साऱ्या जगाला भीती वाटू लागली; पद्मावतीला त्या गर्भाचं कारण समजलं.
स्वोदरे वर्द्धमानस्य चिंतयंती दिवानिशम् । अनेन किमु जातेन लोकनाशकरेण वै
पोटात वाढणाऱ्या बाळाचा विचार ती रात्रंदिवस करत होती: 'या जगाचा नाश करणारा हा जन्मला तरी काय उपयोग?'
अनेनापि न मे कार्यं दुष्टपुत्रेण सांप्रतम् । औषधीं पृच्छते सा तु गर्भपातस्य सर्वतः
'मला या वाईट मुलाचा काही उपयोग नाही,' असं तिला वाटलं आणि गर्भपातासाठी औषधं शोधू लागली.
नारी महौषधीं सा हि विंदंती च दिने दिने । गर्भस्य पातनायैव उपाया बहुशः कृताः
ती बाई रोज नवनवी शक्तिशाली औषधं मिळवत होती; गर्भपातासाठी अनेक उपाय केले गेले.
ववृधे दारुणो गर्भः सर्वलोकभयंकरः । तामुवाच ततो गर्भः पद्मावतीं च मातरम्
तो भयंकर गर्भ वाढतच राहिला, सगळ्या जगाला भीती वाटू लागली; तेव्हा त्या गर्भाने आपल्या आई पद्मावतीला बोलावलं.
कस्मात्त्वं व्यथसे मातरौषधीभिर्दिनेदिने । पुण्येन वर्द्धते चायुः पापेनाल्पं तु जीवितम्
'आई, रोज औषधं घेऊन तू स्वतःला का त्रास देतेस? पुण्याने आयुष्य वाढतं, पापाने ते लहान होतं.'
आत्मकर्मविपाकेन जीवंति च म्रियंति च । आमगर्भाः प्रयांत्यन्ये अपक्वास्तु महीतले
'आपल्या कर्माच्या फळानेच जीव जन्म घेतात आणि मरतात; काही अपूर्ण अवस्थेतच जातात, तर काही पृथ्वीवर राहतात.'
जातमात्रा म्रियंतेऽन्ये कति ते यौवनान्विताः । बाला वृद्धाश्च तरुणा आयुषोवशतां गताः
'काही जण जन्मताच मरतात, किती जण तरुणपणापर्यंत पोहोचतात? लहान, म्हातारे, तरुण — सगळेच आयुष्याच्या अधीन असतात.'
सर्वे कर्मविपाकेन जीवंति च म्रियंति च । ओषध्यो मंत्रदेवाश्च निमित्ताः स्युर्न संशयः
'सर्वजण कर्माच्या फळानेच जगतात आणि मरतात; औषधं, मंत्र, देव हे निमित्त असू शकतात, यात शंका नाही.'
मामेव हि न जानासि भवती यादृशो ह्यहम् । दृष्टः श्रुतस्त्वया पूर्वं कालनेमिर्महाबलः
'आई, तुला खरं माहित नाही मी कोण आहे; तू पूर्वी काळनेमिला पाहिलं आणि ऐकलं आहेस, जो फार बलवान होता.'
दानवानां महावीर्यस्त्रैलोक्यस्य भयप्रदः । देवासुरे महायुद्धे हतोहं विष्णुना पुरा
'तो महावीर दानव, तीनही लोकांना भीती दाखवणारा; देव-दानवांच्या मोठ्या युद्धात मला विष्णूने मारलं होतं.'
साधयितुं च तद्वैरमागतोऽस्मि तवोदरम् । साहसं च श्रमं मातर्मा कुरुष्व दिन दिने
त्या वैराचा सूड उगवायला, तुझं पोट नष्ट करायला मी आलो आहे. आई, रोज रोज असा त्रास आणि मेहनत करू नकोस.
एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठ मातरं विरराम सः । मातोद्यमं परित्यज्य महादुःखादभूत्तदा
असं म्हणून, श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, त्याने आईशी बोलणं थांबवलं. मग त्याच्या आईने आपले प्रयत्न सोडून दिले आणि ती फार दुःखी झाली.
दशाब्दाश्च गता यावत्तावद्वृद्धिमवाप्तवान् । पश्चाज्जज्ञे महातेजाः कंसोभूत्स महाबलः
दहा वर्षे गेल्यावर तो मोठा झाला. नंतर तो तेजस्वी आणि बलवान कंस जन्माला आला.
येन संत्रासिता लोकास्त्रैलोक्यस्य निवासिनः । यो हतो वासुदेवेन गतो मोक्षं न संशयः
ज्याच्यामुळे सगळ्या लोकांना आणि त्रैलोक्याच्या रहिवाशांना भीती वाटली, तो वासुदेवाने मारला आणि तो नक्कीच मुक्तीला गेला.
एवं श्रुतं मया कांत भविष्यं तु भविष्यति । पुराणेष्वेव सर्वेषु निश्चितं कथितं तव
हे मी ऐकलं आहे, प्रियेस, आणि असंच भविष्यात घडेल. सर्व पुराणांमध्ये हे तुला नक्की सांगितलं आहे.
पितृगेहेस्थिता कन्या नाशमेवं प्रयाति सा । गृहावासाय मे कांत कन्या मोहं न कारयेत्
जी कन्या वडिलांच्या घरीच राहते, ती अशा प्रकारे नष्ट होते. प्रियेस, गृहस्थाश्रमासाठी कन्येच्या मोहात पडू नकोस.
इमां दुष्टां महापापां परित्यज्य स्थिरो भव । प्राप्तव्यं तु महापापं दुःखं दारुणमेव च
ही दुष्ट आणि महापापी स्त्री सोडून दे आणि ठाम रहा. कारण मोठं पाप आणि भयंकर दुःख नक्कीच मिळणार आहे.
लोके श्रेयःकरं कांत तद्भुंक्ष्व त्वं मया सह । शूकर्युवाच- एतद्वाक्यं सुमंत्रं तु श्रुत्वा स हि द्विजोत्तमः
प्रियेस, या जगात जे कल्याणकारक आहे ते माझ्यासोबत उपभोग. शूकर म्हणाला—
त्यागे मतिं चकारासौ समाहूता ह्यहं तदा । सकलं वस्त्रशृंगारं मम दत्तं शुभे शृणु
हे उत्तम आणि हितकारक वचन ऐकून त्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाने त्यागाचा निश्चय केला. मग मला बोलावलं आणि माझे सगळे वस्त्र आणि दागिने दिले—हे शुभे, ऐक.
तवैव दुर्नयैर्विप्रः शिवशर्मा द्विजोत्तमः । गतो वै मतिमान्दुष्टे कुलदुष्टप्रचारिणि
तुझ्या वाईट वागण्यामुळे, अति दुष्ट आणि कुलाचा नाश करणाऱ्या, शुद्ध बुद्धी असलेला ब्राह्मण शिवशर्मा निघून गेला.
यत्र ते तिष्ठते भर्ता तत्र गच्छ न संशयः । तव यद्रोचते स्थानं यथादिष्टं तथा कुरु
जिथे तुझा नवरा राहतो तिथे नक्की जा. तुला जे ठिकाण आवडेल तिथे, जसं सांगितलं तसं कर.
एवमुक्त्वा महाभागे पितृमातृकुटुंबकैः । परित्यक्ता गता शीघ्रं निर्लज्जाहं वरानने
असं म्हणून, हे महाभागे, वडील, आई आणि कुटुंबीयांनी मला सोडून दिलं. मी निर्लज्जपणे लवकरच निघून गेले, हे सुंदर मुखवाली.