मातृदोषं प्रकाशेत स्त्रीजातः परिकथ्यते । अत्र यज्ञाश्च तीर्थाश्च अत्र देवा महौजसः
तो आपल्या आईचा दोष उघड करतो; त्याच्याबद्दल 'तो स्त्रीजन्माचा आहे' असं लोक म्हणतात; इथे यज्ञ आहेत, तीर्थक्षेत्रं आहेत आणि इथे मोठ्या सामर्थ्याचे देवही आहेत.
पश्यंति कौतुकं कांते मुनयः सिद्धचारणाः । त्रैलोक्यं वर्तते तत्र यत्र वीरप्रकाशनम्
मुनी, सिद्ध आणि चारण हे सगळे हे अद्भुत दृश्य पाहतात, प्रिये; जिथे वीरांची कीर्ती प्रकट होते, तिथेच त्रैलोक्य वास करते.
समराद्भग्नं प्रपश्यंति सर्वे त्रैलोक्यवासिनः । शपंति निर्घृणं पापं प्रहसन्ति पुनःपुनः
रणातून पळणाऱ्याला त्रैलोक्यातील सर्व लोक पाहतात; ते त्याला निर्दयी, पापी म्हणून शाप देतात आणि पुन्हा पुन्हा हसतात.
दुर्गतिं दर्शयेत्तस्य धर्मराजो न संशयः । सम्मुखः समरे युद्धे स्वशिरः शोणितं पिबेत्
धर्मराज त्याला दुर्दशा दाखवतो, यात शंका नाही; रणांगणात समोरासमोर उभा राहून त्याने स्वतःच्या डोक्यातून वाहणारे रक्त प्यावे लागते.
अश्वमेधफलं भुंक्ते इंद्रलोकं प्रगच्छति । यदा जयति संग्रामे शत्रूञ्छूरो वरानने
जो वीर रणात शत्रूंना जिंकतो, तो अश्वमेध यज्ञाचं फळ भोगतो आणि इंद्रलोकात जातो, हे सुंदर मुखी.
तदा प्रभुंजते लक्ष्मीं नानाभोगान्न संशयः । यदा तत्र त्यजेत्प्राणान्सम्मुखः सन्निराश्रयः
मग तो लक्ष्मी आणि अनेक प्रकारच्या सुखांचा उपभोग घेतो, यात शंका नाही; आणि जेव्हा तो तिथे, कोणत्याही आधाराशिवाय, समोरासमोर प्राण सोडतो.
स गच्छेत्परमं स्थानं देवकन्यां प्रभुंजते । एवं धर्मं विजानामि कथं भग्नो व्रजाम्यहम्
तो परम स्थानाला जातो आणि देवकन्येचा संग भोगतो; असा हा धर्म मी जाणतो — मग मी रणात हरून कसा जाऊ?
अनेन समरे युद्धं करिष्ये नात्र संशयः । मनोः पुत्रेण धीरेण राज्ञा इक्ष्वाकुणा सह
या सर्वांसह मी रणभूमीत युद्ध करणारच, यात शंका नाही; मनूचा बुद्धिमान पुत्र आणि राजा इक्ष्वाकू यांच्या सोबत.
डिंभान्गृहीत्वा याहि त्वं सुखं जीव वरानने । तस्य श्रुत्वा वचः प्राह बद्धाहं तव बंधनैः
तू मुलांना घेऊन जा आणि सुखाने जग, हे सुंदर मुखी; त्याचं बोलणं ऐकून ती म्हणाली, 'मी तुझ्या बंधनांनी बांधले गेले आहे.'
स्नेहमानरसाख्यैश्च रतिक्रीडनकैः प्रिय । पुरतस्ते सुतैः सार्द्धं प्राणांस्त्यक्ष्यामि मानद
स्नेह, मान आणि प्रेमाच्या खेळांनी, प्रिये, तुझ्यासमोर आणि मुलांसोबत मी प्राण सोडीन, हे मान देणाऱ्या.
एवमेतौ सुसंभाष्य परस्परहितैषिणौ । युद्धाय निश्चितौ भूत्वा समालोकयतो रिपून्
अशा प्रकारे दोघांनी एकमेकांशी प्रेमाने संवाद केला आणि एकमेकांच्या हिताची इच्छा ठेवली; मग त्यांनी युद्धाचा निर्धार केला आणि शत्रूंकडे पाहू लागले.
कोशलाधिपतिं वीरं तमिक्ष्वाकुं महामतिम्
कोशलाचा तो वीर राजा, तो महान बुद्धिमान इक्ष्वाकू.
यथैव मेघः परिगर्जते दिवि प्रावृट्सुकालेषु तडित्प्रकाशैः । तथैव संगर्जति कांतया समं समाह्वयेद्राजवरं खुराग्रैः
जसा पावसाळ्यात आकाशात मेघ विजेच्या चमकांसह गडगडतो, तसा तो आपल्या प्रेयसीसह गडगडला आणि खुरांच्या टोकांनी राजाला आव्हान दिलं.
तं गर्जमानं ददृशे महात्मा वाराहमेकं पुरुषार्थयुक्तम् । ससार अश्वस्य जवेनयुक्तः ससम्मुखं तस्य नृवीरधीरः
तो मोठ्या आत्म्याचा राजा त्या गर्जणाऱ्या, एकट्या, ध्येयवंत वराहाला पाहतो; मग तो धाडसी राजा वेगवान घोड्यावर बसून त्याच्याशी समोरासमोर भिडायला निघाला.
चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः सुकलोवाच- स्वसैन्यं दुर्धरं दृष्ट्वा निर्जितं दुर्धरेण तम् । चुकोप भूपतिः क्रूरं दुःसहं शूकरं प्रति
चव्वेचाळीसावे अध्याय. सुकल म्हणाला: आपली अपराजित सेना दुर्धराने पराभूत झालेली पाहून, त्या भयंकर, असह्य वराहावर राजा फारच रागावला.
धनुरादाय वेगेन बाणं कालानलोपमम् । तस्याभिमुखमेवासौ हयेनाभिससार सः
त्याने वेगाने धनुष्य उचललं आणि काळाग्नीसारखा बाण घेतला; मग घोड्यावर बसून तो थेट त्याच्याकडे धावला.
स यदा नृपतिं हयपृष्ठगतं वरपौरुषयुक्तममित्रहणम् । परिपश्यति शूकरयूथपतिः प्रगतोभिमुखं रणभूमितले
जेव्हा तो रानडुकरांचा प्रमुख रणभूमीवर पुढे येणाऱ्या, उत्तम सामर्थ्य असलेल्या, शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, घोड्यावर बसलेल्या राजाला पाहतो,
निशितेन शरेण हतो हि यदा नृपतेर्हयपादतले प्रगतः । तमिहैव विलंघ्य च वेगमनाः प्रखरेण जवेन च कोलवरः
तेव्हा तीक्ष्ण बाण लागून, राजाच्या घोड्याच्या पायाखाली पडलेला तो रानडुकर वेगाने उडी मारून, जबरदस्त झपाट्याने पुन्हा वर उडी घेतो.
व्यथितस्तुरगः सकिरिःकिटिना न हि याति क्षितौ स हि विद्धगतिः । तुरगः पतितो भुवि तुंडहतो लघुस्यंदनमेव गतो नृपतिः
रानडुकराच्या सुळ्याने घायाळ झालेला घोडा फारच व्याकुळ होतो आणि त्याला जमिनीवर हलता येत नाही; घोडा खाली पडतो, आणि राजा पटकन हलक्या रथावर चढतो.
स हि गर्जति शूकरजातिरवैरथसंस्थितकोशल येन जवैः । गदया निहतः किल भूपतिना रणमध्यगतः स हि यूथपतिः
मग रणभूमीच्या मध्यभागी उभा असलेला रानडुकरांचा प्रमुख मोठ्याने गर्जना करतो; पण राजाने गदेद्वारे त्याला मारले आणि तो रणाच्या मध्यातच पडतो.
परित्यज्य तनुं च स्वकां हि तदा गत एव हरेर्गृहमेव वरम्
त्या क्षणी त्याने आपले शरीर सोडले आणि तो थेट हरिच्या पवित्र निवासस्थानी गेला.
कृत्वा हि युद्धं समरे हितेन राज्ञा समं शूकरराजराजः । पपात भूमौ च हतो यदा तु ववर्षिरे देववराः सुपुष्पैः
राजासोबत पराक्रमाने लढून, जेव्हा रानडुकरांचा राजा रणात मारला गेला आणि जमिनीवर पडला, तेव्हा देवश्रेष्ठांनी त्याच्यावर सुंदर फुलांची वृष्टी केली.
तस्योर्ध्वगः पुष्पचयः सुजातः संतानकानामिव सौरभश्च । सकुंकुमैश्चंदनवृष्टिमेव कुर्वंति देवाः परितुष्यमाणाः
त्याच्या वरती सुंदर फुलांचा ढीग उभा राहिला, तो कल्पवृक्षासारखा सुगंधित होता; आनंदित देवांनी केशर आणि चंदनाचा वर्षाव केला.
विमृश्यमानः स हि तेन राज्ञा चतुर्भुजः सोपि बभूव राजन् । दिव्यांबरोभूषणदिव्यरूपः स्वतेजसा भाति दिवाकरो यथा
राजाने त्याला स्पर्श केला, आणि तो चार हातांचा झाला, राजन! दिव्य वस्त्रांनी आणि दागिन्यांनी सुशोभित, स्वतःच्या तेजाने सूर्यासारखा चमकत होता.
दिव्येन यानेन दिवं गतो यदा सुपूज्यमानः सुरराजदेवैः । गंधर्वराजः स बभूव भूयः पूर्वं स्वकं कायमिहैव हित्वा
तो दिव्य रथातून स्वर्गात गेला, देव आणि देवेंद्र यांच्याकडून सन्मान मिळवला; आपले मागील शरीर इथेच सोडून तो पुन्हा गंधर्वांचा राजा झाला.
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे। चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीपद्मपुराणाच्या भूमिखंडातील वेनकथेतील सुकला चरित्राचा चव्वेचाळीसावा अध्याय संपला.
पंचचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः सुकलोवाच- अथ ते लुब्धकाः सर्वे शूकरीं प्रति जग्मिरे । शूराश्च दारुणाः प्राप्ताः पाशहस्ताश्च भीषणाः
सुकला म्हणाली— मग ते सर्व शिकारी रानडुकराच्या मादीकडे गेले; धाडसी आणि भयंकर असे, दोरी घेऊन आलेले योद्धे तिथे पोहोचले.
चतुरश्च ततो डिंभान्कृत्वा स्थित्वा च शूकरी । कुटुंबेन समं कांतं हतं दृष्ट्वा महाहवे
त्यानंतर तिने आपल्या चार पिल्लांना जवळ ठेवले आणि कुटुंबासह उभी राहिली; रणात प्रियकर मारला गेल्याचे तिने पाहिले.
भर्तुर्मे चिंतितं प्राप्तमृषिदेवैश्च पूजितः । गतः स्वर्गं महात्मासौ वीर्येणानेन कर्मणा
'माझा पती, ऋषी आणि देवांनी पूजलेला, आपल्या पराक्रमाने आणि कृत्याने स्वर्गाला गेला,' असे तिने मनाशी विचार केले.
अनेनापि पथा यास्ये स्वर्गं भर्त्ता स तिष्ठति । तया सुनिश्चितं कृत्वा पुत्रान्प्रतिविचिंतितम्
'ह्याच मार्गाने मीही स्वर्गात जाईन, जिथे माझा पती आहे.' असे ठरवून तिने आपल्या मुलांची आठवण केली.