सत्पात्रेभ्यः प्रदत्तानि तस्य पुण्यफलं शृणु । गजं रथं प्रदत्ते यो ह्यश्वं चापि नृपोत्तम
योग्य पात्राला दिलेल्या दानाचे पुण्य काय मिळते ते ऐक. जो कोणी हत्ती, रथ किंवा घोडा दान देतो, राजांमध्ये श्रेष्ठा—
स च भृत्यैस्तु संयुक्तः पुण्यदेशे नृपोत्तमः । जायते हि महाराज मत्प्रसादान्न संशयः
तो राजा आपल्या सेवकांसह पुण्यभूमीत जन्म घेतो, हे महाबली राजा, माझ्या कृपेने यात काहीच शंका नाही.
राजा भवति धर्मात्मा ज्ञानवान्बलवान्सुधीः । अजेयः सर्वभूतानां महातेजाः प्रजायते
तो राजा धर्मशील, ज्ञानी, बलवान आणि बुद्धिमान होतो; सर्व प्राण्यांमध्ये कोणीही त्याला जिंकू शकत नाही, आणि तो मोठ्या तेजाचा जन्म घेतो.
महापर्वणि संप्राप्ते भूमिदानं ददाति यः । गोदानं वा महाराज सर्वभोगपतिर्भवेत्
जो कोणी मोठ्या सणाच्या वेळी भूमीदान किंवा गाईचे दान करतो, हे महाबली राजा, तो सर्व सुखांचा स्वामी होतो.
ब्राह्मणाय सुपुण्याय दानं दद्यात्प्रयत्नतः । महादानानि यो दद्यात्तीर्थे पर्वणि पात्रवित्
कोणीतरी उत्तम पुण्यवान ब्राह्मणाला मनापासून दान द्यावे. जो कोणी योग्य पात्र ओळखून तीर्थस्थळी, सणाच्या वेळी मोठी दाने देतो—
तेषां चिह्नं प्रवक्ष्यामि भूपतित्वं प्रजायते । तीर्थे पर्वणि संप्राप्ते गुप्तदानं ददाति यः
त्यांचे लक्षण मी सांगतो—त्यांना राजपद मिळते. जो कोणी सणाच्या वेळी तीर्थस्थळी गुप्तपणे दान देतो—
निधीनामाशुसंप्राप्तिरक्षरा परिजायते । महापर्वणि संप्राप्ते तीर्थेषु ब्राह्मणाय च
त्याला लगेचच खजिना मिळतो आणि अक्षय संपत्ती प्राप्त होते. मोठ्या सणाच्या वेळी, तीर्थस्थळी आणि ब्राह्मणांना—
सुचैलं च महादानं कांचनेन समन्वितम् । पुण्यं फलं प्रवक्ष्यामि तस्य दानस्य भूपते
सुंदर वस्त्र आणि सोन्याने सजवलेले मोठे दान दिल्यास, त्या दानाचे पुण्य मी तुला सांगतो, हे राजन.
जायंते बहवः पुत्राः सुगुणा वेदपारगाः । आयुष्मंतः प्रजावंतो यशः पुण्यसमन्विताः
त्याला अनेक गुणी, वेदपारंगत, दीर्घायुषी आणि संततीसंपन्न पुत्र जन्माला येतात, आणि त्यांना कीर्ती व पुण्य लाभते.
विपुलाश्चैव जायंते स्फीता लक्ष्मीर्महामते । सौख्यं च लभते पुण्यं धर्मवान्परिजायते
त्याला मोठी समृद्धी आणि विपुल लक्ष्मी मिळते, हे बुद्धिमान राजा; तो सुख, पुण्य आणि धर्मशीलता प्राप्त करतो.
महापर्वणि संप्राप्ते तीर्थे गत्वा प्रयत्नतः । कपिलां कांचनीं दद्याद्ब्राह्मणाय महात्मने
मोठ्या सणाच्या वेळी, मन लावून तीर्थस्थळी जाऊन, एखाद्या महान ब्राह्मणाला सोन्यासारखी गाई द्यावी.
तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि दानस्य च महामते । कपिलादो महाराज सर्वसौख्यान्प्रभुंजति
त्या दानाचे पुण्य मी तुला सांगतो, हे बुद्धिमान राजा; सोन्याची गाई दान केल्याने, हे महाबली राजा, तो सर्व सुखे मिळवतो.
यावद्ब्रह्मा प्रजीवेत्स तावत्तिष्ठति तत्र सः । महापर्वणि संप्राप्ते अलंकृत्य च गां तदा
तो ब्रह्मदेव जिवंत असेपर्यंत तिथेच राहतो. मोठ्या सणाच्या वेळी, गायीला सजवून—
कांचनेनापि संयुक्तां वस्त्रालंकारभूषणैः । तस्य दानस्य राजेंद्र फलभोगं वदाम्यहम्
ती गाई सोन्याने, वस्त्रांनी आणि दागिन्यांनी सजवलेली असावी. त्या दानाचे फळ आणि त्याचा उपभोग मी तुला सांगतो, हे राजेंद्र.
विपुला जायते लक्ष्मीर्दानभोगसमाकुला । सर्वविद्यापतिर्भूत्वा विष्णुभक्तो भवेत्किल
त्याला विपुल लक्ष्मी मिळते, आणि दानाचा आनंद अनुभवता येतो; तो सर्व विद्या प्राप्त करून, खऱ्या अर्थाने विष्णूभक्त होतो.
विष्णुलोके वसेन्मर्त्यो यावत्तिष्ठति मेदिनी । तीर्थं गत्वा तु यो दद्याद्ब्राह्मणाय विभूषणम्
माणूस पृथ्वीवर ज्या काळात असतो, त्या काळात तो विष्णूच्या लोकात वास करतो; जो कोणी तीर्थस्थळी जाऊन ब्राह्मणाला दागिना देतो—
भुक्त्वा तु विपुलान्भोगानिन्द्रेण क्रीडते सह । महापर्वणि संप्राप्ते वस्त्रं च द्विजपुंगवे
विविध सुखांचा उपभोग घेतल्यावर तो इंद्रासोबत खेळतो; मोठ्या सणाच्या वेळी त्याला वस्त्र मिळते, हे श्रेष्ठ द्विज.
दत्त्वान्नं भूमिसंयुक्तं पात्रे श्रद्धासमन्वितः । मोदते स तु वैकुंठे विष्णुतुल्यपराक्रमः
जो श्रद्धेने योग्य पात्राला माती मिसळलेले अन्न देतो, तो वैकुंठात विष्णूसारखा पराक्रमी होऊन आनंदाने राहतो.
सवस्त्रं कांचनं दत्त्वा द्विजाय परिशांतये । स्वेच्छया अग्निसदृशो वैकुंठे स वसेत्सुखी
जो ब्राह्मणाच्या शांततेसाठी वस्त्रासह सोने देतो, तो स्वतःच्या इच्छेने अग्निसारखा तेजस्वी होऊन वैकुंठात सुखाने वास करतो.
सुवर्णस्य सुकुंभं च घृतेन परिपूरयेत् । पिधानं रौप्यं कर्तव्यं वस्त्रहारैरलंकृतम्
सुंदर सोन्याच्या कलशात तूप भरावे, त्यावर चांदीचे झाकण करावे आणि वस्त्रांच्या माळांनी व दागिन्यांनी ते सजवावे.
पुष्पमालान्वितं कुर्याद्ब्रह्मसूत्रेण शोभितम् । प्रतिष्ठितं वेदमंत्रैस्तं संपूज्य महामते
त्या कलशाला फुलांच्या माळांनी व ब्रह्मसूत्राने शोभवावे; वेदमंत्रांनी प्रतिष्ठित करून, हे बुद्धिमान, त्याची पूजा करावी.
उपचारैः पवित्रैश्च षोडशैः परिपूजयेत् । स्वलंकृत्य ततो दद्याद्ब्राह्मणाय महात्मने
शुद्ध सोळा उपचारांनी त्याची पूजा करावी; मग त्याला सुशोभित करून तो महान आत्म्याच्या ब्राह्मणाला द्यावा.
षोडशैव ततो गावः सवस्त्राः कांस्यदोहनाः । कुंभयुक्ताश्च चत्वारो दक्षिणां च सकांचनाम्
मग सोळा गायी, वस्त्रांसह आणि कांस्याच्या दूध काढण्याच्या भांड्यांसह, प्रत्येक गायेसोबत एक कलश आणि सोन्याची दक्षिणा द्यावी.
तथा द्वादशका गावो वस्त्रालंकारभूषणाः । पृथग्भूताय विप्राय दातव्या नात्र संशयः
तसेच, बारा गायी वस्त्र व दागिन्यांनी सजवून, वेगळ्या ब्राह्मणाला द्याव्यात, यात शंका नाही.
एवमादीनि दानानि अन्यानि नृपनंदन । तीर्थकालं सुसंप्राप्य विप्रावसथमेव च
राजकुमार, अशा प्रकारची इतर दाने तीर्थयात्रेच्या योग्य वेळी आणि ब्राह्मणांच्या निवासस्थानी द्यावीत.
श्रद्धाभावेन दातव्यं बहुपुण्यकरं भवेत् । विष्णुरुवाच-। विष्णुमुद्दिश्य यद्दानं कामनापरिकल्पितम्
श्रद्धेने दान द्यावे, ते मोठे पुण्य देते. विष्णू म्हणतो: जी दान इच्छा ठेवून विष्णूसाठी दिली जातात,
तस्य दानस्य भावेन भावनापरिभावितः । तादृक्फलं समश्नाति मानुषो नात्र संशयः
त्या दानाच्या भावाप्रमाणे, जसा भाव तसा फल मिळते; यात काहीच शंका नाही.
अभ्युदयं प्रवक्ष्यामि यज्ञादिषु प्रवर्तते । तेन दानेन तस्यापि श्रद्धया च द्विजोत्तम
यज्ञादींमध्ये जे सौख्य मिळते ते मी सांगतो; त्या दानाने आणि श्रद्धेने, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण,
प्रज्ञावृद्धिं समाप्नोति न च दुःखं प्रविंदति । भोगान्भुनक्ति धर्मात्मा जीवमानस्तु सांप्रतम्
तो बुद्धीची वाढ मिळवतो आणि दुःख त्याला लागत नाही; धर्मात्मा असताना तो सुख भोगतो.
ऐंद्रांस्तु भुंक्ते भोगान्स दाता दिव्यां गतिं गतः । स्वकुलं नयते स्वर्गं कल्पानां च सहस्रकम्
तो दाता दिव्य स्थिती प्राप्त करून इंद्राचे सुख भोगतो आणि आपल्या कुटुंबाला हजार कल्पांपर्यंत स्वर्गात नेतो.