ब्रह्मवंशात्समुद्भूतो भवान्ब्राह्मण एव च । पश्चाद्राजा पृथिव्याश्च संजातः कृतविक्रमः
'तू ब्रह्माच्या वंशातून जन्मलेला आहेस, म्हणून तू ब्राह्मणच आहेस. नंतर आपल्या पराक्रमाने पृथ्वीचा राजा झालास.'
राजपुण्येन राजेंद्र सुखं जीवंति वै द्विजाः । राज्ञः पापेन नश्यंति तस्मात्पुण्यं समाचर
'राजाच्या पुण्यामुळे, हे राजेंद्र, द्विज सुखाने जगतात. राजाच्या पापामुळे ते नष्ट होतात. म्हणून, नेहमी पुण्याची कामं कर.'
समादृतस्त्वया धर्मः कृतश्चापि नराधिप । त्रेतायुगस्य कर्मापि द्वापरस्य तथा नहि
'तू धर्माचा सन्मान केला आहेस आणि तो आचरणात आणलास, हे नराधिप. पण त्रेता आणि द्वापार युगातली कर्मं आता तशी राहिलेली नाहीत.'
कलेश्चैव प्रवेशं तु वर्त्तयिष्यंति मानवाः । जैनधर्मं समाश्रित्य सर्वे पापप्रमोहिताः
'कलियुगात माणसं जैनधर्माचा आधार घेतील आणि पापामुळे भ्रमित होऊन कलियुगात प्रवेश करतील.'
वेदाचारं परित्यज्य पापं यास्यंति मानवाः । पापस्य मूलमेवं वै जैनधर्मं न संशयः
वेदधर्म सोडून माणसं पापाकडे वळतील; म्हणूनच, जैनधर्म हा पापाचा मुळ आहे, यात काहीच शंका नाही.
अनेन मुग्धा राजेंद्र महामोहेन पातिताः । मानवाः पापसंघातास्तेषां नाशाय नान्यथा
राजा, या मोठ्या मोहामुळे अज्ञानी लोक पापात पडतात; हे सर्व पापांनी बांधलेले लोक शेवटी नाश पावतात.
भविष्यत्येव गोविंदः सर्वपापापहारकः । स्वेच्छारूपं समासाद्य संहरिष्यति पातकात्
गोविंद नक्कीच प्रकट होईल, सर्व पापांचा नाश करणारा; आपल्या इच्छेप्रमाणे रूप घेऊन तो पापींचा संहार करील.
पापेषु संगतेष्वेवं म्लेच्छनाशाय वै पुनः । कल्किरेव स्वयं देवो भविष्यति न संशयः
लोक पापात गुंतले की, म्लेच्छांचा नाश करण्यासाठी देवस्वरूप कल्कि पुन्हा जन्म घेईल, यात शंका नाही.
व्यवहारं कलेश्चैव त्यज पुण्यं समाश्रय । वर्तयस्व हि सत्येन प्रजापालो भवस्व हि
कलियुगातील वाईट वागणूक सोड आणि पुण्याचा आधार घे; नेहमी सत्याने वाग आणि आपल्या प्रजेला रक्षण करणारा राजा हो.
वेन उवाच- अहं ज्ञानवतां श्रेष्ठः सर्वं ज्ञातं मया इह । योऽन्यथा वर्तते चैव स दंड्यो भवति ध्रुवम्
वेना म्हणाला - मी ज्ञानी लोकांमध्ये श्रेष्ठ आहे; इथे सर्व काही मला माहीत आहे. जो वेगळं वागतो, त्याला नक्कीच शिक्षा मिळते.
अत्यर्थं भाषमाणं तं राजानं पापचेतनम् । कुपितास्ते महात्मानः सर्वे वै ब्रह्मणः सुताः
तो राजा वाईट मनाचा असून खूप बोलू लागला, तेव्हा सर्व ब्रह्मदेवांचे पुत्र, जे महात्मे होते, ते रागावले.
कुपितेष्वेव विप्रेषु वेनो राजा महात्मसु । ब्रह्मशापभयात्तेषां वल्मीकं प्रविवेश ह
ब्राह्मण रागावले तेव्हा वेना, ब्रह्मदेवाच्या शापाच्या भीतीने, मुंग्यांच्या वारुळात लपला.
अथ ते मुनयः क्रुद्धा वेनं पश्यंति सर्वतः । ज्ञात्वा प्रनष्टं भूपं तं वल्मीकस्थं सुसांप्रतम्
मग ते ऋषी रागाने वेनाला सर्वत्र शोधू लागले; राजा हरवला हे कळल्यावर त्यांनी त्याला वारुळात सापडलं.
बलादानिन्युस्तं विप्राः क्रूरं तं पापचेतनम् । दृष्ट्वा च पापकर्माणं मुनयः सुसमाहिताः
त्या क्रूर, पापी वेनाला ब्राह्मणांनी जबरदस्तीने बाहेर काढलं; त्याच्या पापी कृत्यांना पाहून ऋषी एकाग्र झाले.
सव्यं पाणिं ममंथुस्ते भूपस्य जातमन्यवः । तस्माज्जातो महाह्रस्वो नीलवर्णो भयंकरः
रागाने त्यांनी वेनाचा डावा हात मथला; त्यातून एक अगदी ठेंगणा, काळा आणि भयानक असा जीव जन्माला आला.
बर्बरो रक्तनेत्रस्तु बाणपाणिर्धनुर्द्धरः । सर्वेषामेव पापानां निषादानां बभूव ह
तो बार्बर, लाल डोळ्यांचा, हातात धनुष्यबाण असलेला होता; तो सर्व पापी निषादांचा आद्य पुरुष झाला.
धाता पालयिता राजा म्लेच्छानां तु विशेषतः । तं दृष्ट्वा पापकर्माणमृषयस्तु महामते
त्याला विशेषतः म्लेच्छांचा रक्षक आणि राजा नेमण्यात आला; त्याच्या पापी कृत्यांना पाहून ज्ञानी ऋषी—
ममंथुर्दक्षिणं पाणिं वेनस्यापि महात्मनः । तस्माज्जातो महात्मा स येन दुग्धा वसुंधरा
मग त्यांनी महात्मा वेनाचा उजवा हात मथला; त्यातून असा एक महात्मा जन्मला, ज्याने पृथ्वीचे दुग्ध काढले.
पृथुर्नाम महाप्राज्ञो राजराजो महाबलः । तस्य पुण्यप्रसादाच्च वेनो धर्मार्थकोविदः
त्याचं नाव पृथु होतं, तो अत्यंत बुद्धिमान, राजांचा राजा आणि बलवान होता; त्याच्या पुण्यामुळे वेना धर्म आणि अर्थ यात निपुण झाला.
चक्रवर्तिपदं भुक्त्वा प्रसादात्तस्य चक्रिणः । जगाम वैष्णवं लोकं तद्विष्णोः परमं पदम्
त्या चक्रधारीच्या कृपेने सम्राटपद भोगून, तो विष्णूच्या लोकात, म्हणजेच विष्णूच्या परमपदात गेला.
ऋषय ऊचुः- कथं वेनो गतः स्वर्गं पापं त्यक्त्वा प्रदूरतः । तन्नो विस्तरतोऽत्रापि वद सत्यवतां वर
ऋषी म्हणाले - वेनाने पाप सोडून इतक्या दूरून स्वर्ग कसा मिळवला? सत्यप्रियांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, हे सविस्तर सांग.
सूतउवाच- ऋषीणां पुण्यसंसर्गात्संवादाच्च द्विजोत्तम । कायस्य मथनात्पापो बहिस्तस्य विनिर्गतः
सूतम्हणाले - पुण्यवान ऋषींच्या संगतीने आणि त्यांच्या संवादाने, तसेच त्याच्या शरीराच्या मथनामुळे, त्याचं पाप बाहेर पडलं.
पश्चाद्वेनः स पुण्यात्मा ज्ञानं लेभे च शाश्वतम् । रेवाया दक्षिणे कूले तपश्चचार स द्विजाः
नंतर वेन या पुण्यवान माणसाने शाश्वत ज्ञान मिळवलं आणि रेवा नदीच्या दक्षिण काठावर त्याने कठोर तप केला, हे द्विजांनो.
तृणबिन्दोर्ऋषेश्चैव आश्रमे पापनाशने । वर्षाणां तु शतं साग्रं कामक्रोधविवर्जितः
तृणबिंदू ऋषींच्या पाप नष्ट करणाऱ्या आश्रमात, तो काम आणि राग सोडून शंभर वर्षांहून अधिक काळ तप करत राहिला.
तस्योग्रतपसादेवः शंखचक्रगदाधरः । प्रसन्नोभून्महाभागा निष्पापस्य नृपस्य वै
त्याच्या कठोर तपामुळे शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा परमेश्वर त्या निष्पाप राजावर प्रसन्न झाला.
उवाच च प्रसन्नोऽस्मि व्रियतां वरउत्तमः । वेन उवाच- यदि देव प्रसन्नोऽसि देहि मे वरमुत्तमम्
तो म्हणाला, 'मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे, सर्वोत्तम वर माग.' वेन म्हणाला, 'देवा, जर तू प्रसन्न असशील तर मला सर्वोच्च वर दे.'
अनेनापि शरीरेण गंतुमिच्छामि त्वत्पदम् । पित्रा सार्धं महाभाग मात्रा चैव सुरेश्वर । तवैव तेजसा देव तद्विष्णोः परमं पदम्
या देहानेच मी तुझ्या पायांपर्यंत पोहोचू इच्छितो, हे महाभागा, माझ्या वडिलांसह आणि आईसह; तुझ्या तेजाने, हे देव, त्या विष्णूच्या परम स्थानाला.
श्रीवासुदेव उवाच- क्वगतोऽसौ महामोहो येन त्वं मोहितो नृप । लोभेन मोहयुक्तेन तमोमार्गे निपातितः
श्रीवासुदेव म्हणाले, 'राजा, तो मोठा मोह कुठे गेला, ज्यामुळे तू मोहात पडलास? लोभामुळे तू अंधकाराच्या मार्गावर पडला होतास.'
वेन उवाच- यन्मे पूर्वकृतं पापं तेनाहं मोहितो विभो । अतो मामुद्धरास्मात्त्वं पापाच्चैव सुदारुणात्
वेन म्हणाला, 'माझ्या पूर्वीच्या पापामुळे मी मोहात पडलो, हे प्रभो; म्हणून या भयंकर पापातून मला वर काढ.'
प्रजप्तव्यमथो पठ्यं तद्वदानुग्रहाद्विभो । भगवानुवाच- साधु भूप महाभाग पापं ते नाशमागतम्
'काय जपावं किंवा वाचावं ते कृपेनं मला सांग, हे प्रभो.' भगवंत म्हणाले, 'राजा, छान केलंस, तुझं पाप नष्ट झालं आहे.'