बाल्ये कृतं मया पापं सुशंखस्य महात्मनः । तपसि संस्थितस्यापि नान्यत्किंचित्कृतं मया
'लहानपणी मी महात्मा सुशंख यांच्यावर पाप केलं. ते तपश्चर्येत असतानाही मी काहीच वेगळं केलं नाही.'
शप्ताहं कुप्यता तेन दुष्टा ते संततिर्भवेत् । इति जाने महाभाग तेनायं दुष्टतां गतः
'तेव्हा ते रागावले आणि मला शाप दिला, "तुझी संतती दुष्ट होईल." म्हणून, हे महाभाग, मला खात्री आहे की त्याच्यामुळेच हा दुष्ट झाला.'
समाकर्ण्य महातेजास्तया सह वनं ययौ । गते तस्मिन्महाभागे सभार्ये च वने तदा
हे ऐकून, महातेजस्वी तो तिच्यासोबत वनात गेला. त्या वेळी तो महाभाग आणि त्याची पत्नी दोघेही वनात गेले.
सप्तैते ऋषयस्तत्र वेनपार्श्वं गतास्तथा । समाहूय ततः प्रोचुरंगस्य तनयं प्रति
तेथे सात ऋषी वेनाजवळ गेले आणि त्याला बोलावून अंगाचा मुलगा याबद्दल बोलू लागले.
ऋषय ऊचुः- मा वेन साहसं कार्षीःप्रजापालो भवानिह । त्वया सर्वमिदं लोकं त्रैलोक्यं सचराचरम्
ऋषी म्हणाले— 'वेन, घाईघाईने काही करू नकोस. इथे प्रजांचा रक्षणकर्ता हो. तुझ्यामुळेच हे सगळं जग, त्रैलोक्य, चराचरांसह, सुरक्षित आहे.'
धर्मे चैव महाभाग सकलं हि प्रतिष्ठितम् । पापकर्मपरित्यज्य पुण्यं कर्म समाचर
'हे महाभाग, सगळं धर्मावरच आधारलेलं आहे. पापाचे कर्म सोडून, नेहमी पुण्याची कामं कर.'
एवमुक्तेषु तेष्वेव प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् । वेन उवाच- अहमेव परो धर्मोऽहमेवार्हः सनातनः
त्यांनी असं बोलल्यावर, वेन हसत म्हणाला— 'मीच सर्वोच्च धर्म आहे, मीच सनातन पूजेचा अधिकारी आहे.'
अहं धाता अहं गोप्ता अहं वेदार्थ एव च । अहं धर्मो महापुण्यो जैनधर्मः सनातनः
'मीच सृष्टीकर्ता, मीच रक्षणकर्ता, मीच वेदांचा अर्थ आहे. मीच धर्म, मीच महान पुण्य, आणि मीच सनातन जैनधर्म आहे.'
मामेव कर्मणा विप्रा भजध्वं धर्मरूपिणम् । ऋषय उचुः- ब्राह्मणाः क्षत्त्रिया वैश्यास्त्रयोवर्णा द्विजातयः
'हे ब्राह्मणांनो, मला कर्मानेच पूजावे, कारण मीच धर्मरूप आहे.' ऋषी म्हणाले— 'ब्राह्मण, क्षत्रिय आणि वैश्य, हे तिघेही द्विज आहेत.'
सर्वेषामेव वर्णानां श्रुतिरेषा सनातनी । वेदाचारेण वर्तंते तेन जीवंति जंतवः
'सर्व वर्णांसाठी हीच सनातन शिकवण आहे. ते वेदाचाराने वागतात आणि त्यामुळेच सर्व जीव जगतात.'
ब्रह्मवंशात्समुद्भूतो भवान्ब्राह्मण एव च । पश्चाद्राजा पृथिव्याश्च संजातः कृतविक्रमः
'तू ब्रह्माच्या वंशातून जन्मलेला आहेस, म्हणून तू ब्राह्मणच आहेस. नंतर आपल्या पराक्रमाने पृथ्वीचा राजा झालास.'
राजपुण्येन राजेंद्र सुखं जीवंति वै द्विजाः । राज्ञः पापेन नश्यंति तस्मात्पुण्यं समाचर
'राजाच्या पुण्यामुळे, हे राजेंद्र, द्विज सुखाने जगतात. राजाच्या पापामुळे ते नष्ट होतात. म्हणून, नेहमी पुण्याची कामं कर.'
समादृतस्त्वया धर्मः कृतश्चापि नराधिप । त्रेतायुगस्य कर्मापि द्वापरस्य तथा नहि
'तू धर्माचा सन्मान केला आहेस आणि तो आचरणात आणलास, हे नराधिप. पण त्रेता आणि द्वापार युगातली कर्मं आता तशी राहिलेली नाहीत.'
कलेश्चैव प्रवेशं तु वर्त्तयिष्यंति मानवाः । जैनधर्मं समाश्रित्य सर्वे पापप्रमोहिताः
'कलियुगात माणसं जैनधर्माचा आधार घेतील आणि पापामुळे भ्रमित होऊन कलियुगात प्रवेश करतील.'
वेदाचारं परित्यज्य पापं यास्यंति मानवाः । पापस्य मूलमेवं वै जैनधर्मं न संशयः
वेदधर्म सोडून माणसं पापाकडे वळतील; म्हणूनच, जैनधर्म हा पापाचा मुळ आहे, यात काहीच शंका नाही.
अनेन मुग्धा राजेंद्र महामोहेन पातिताः । मानवाः पापसंघातास्तेषां नाशाय नान्यथा
राजा, या मोठ्या मोहामुळे अज्ञानी लोक पापात पडतात; हे सर्व पापांनी बांधलेले लोक शेवटी नाश पावतात.
भविष्यत्येव गोविंदः सर्वपापापहारकः । स्वेच्छारूपं समासाद्य संहरिष्यति पातकात्
गोविंद नक्कीच प्रकट होईल, सर्व पापांचा नाश करणारा; आपल्या इच्छेप्रमाणे रूप घेऊन तो पापींचा संहार करील.
पापेषु संगतेष्वेवं म्लेच्छनाशाय वै पुनः । कल्किरेव स्वयं देवो भविष्यति न संशयः
लोक पापात गुंतले की, म्लेच्छांचा नाश करण्यासाठी देवस्वरूप कल्कि पुन्हा जन्म घेईल, यात शंका नाही.
व्यवहारं कलेश्चैव त्यज पुण्यं समाश्रय । वर्तयस्व हि सत्येन प्रजापालो भवस्व हि
कलियुगातील वाईट वागणूक सोड आणि पुण्याचा आधार घे; नेहमी सत्याने वाग आणि आपल्या प्रजेला रक्षण करणारा राजा हो.
वेन उवाच- अहं ज्ञानवतां श्रेष्ठः सर्वं ज्ञातं मया इह । योऽन्यथा वर्तते चैव स दंड्यो भवति ध्रुवम्
वेना म्हणाला - मी ज्ञानी लोकांमध्ये श्रेष्ठ आहे; इथे सर्व काही मला माहीत आहे. जो वेगळं वागतो, त्याला नक्कीच शिक्षा मिळते.
अत्यर्थं भाषमाणं तं राजानं पापचेतनम् । कुपितास्ते महात्मानः सर्वे वै ब्रह्मणः सुताः
तो राजा वाईट मनाचा असून खूप बोलू लागला, तेव्हा सर्व ब्रह्मदेवांचे पुत्र, जे महात्मे होते, ते रागावले.
कुपितेष्वेव विप्रेषु वेनो राजा महात्मसु । ब्रह्मशापभयात्तेषां वल्मीकं प्रविवेश ह
ब्राह्मण रागावले तेव्हा वेना, ब्रह्मदेवाच्या शापाच्या भीतीने, मुंग्यांच्या वारुळात लपला.
अथ ते मुनयः क्रुद्धा वेनं पश्यंति सर्वतः । ज्ञात्वा प्रनष्टं भूपं तं वल्मीकस्थं सुसांप्रतम्
मग ते ऋषी रागाने वेनाला सर्वत्र शोधू लागले; राजा हरवला हे कळल्यावर त्यांनी त्याला वारुळात सापडलं.
बलादानिन्युस्तं विप्राः क्रूरं तं पापचेतनम् । दृष्ट्वा च पापकर्माणं मुनयः सुसमाहिताः
त्या क्रूर, पापी वेनाला ब्राह्मणांनी जबरदस्तीने बाहेर काढलं; त्याच्या पापी कृत्यांना पाहून ऋषी एकाग्र झाले.
सव्यं पाणिं ममंथुस्ते भूपस्य जातमन्यवः । तस्माज्जातो महाह्रस्वो नीलवर्णो भयंकरः
रागाने त्यांनी वेनाचा डावा हात मथला; त्यातून एक अगदी ठेंगणा, काळा आणि भयानक असा जीव जन्माला आला.
बर्बरो रक्तनेत्रस्तु बाणपाणिर्धनुर्द्धरः । सर्वेषामेव पापानां निषादानां बभूव ह
तो बार्बर, लाल डोळ्यांचा, हातात धनुष्यबाण असलेला होता; तो सर्व पापी निषादांचा आद्य पुरुष झाला.
धाता पालयिता राजा म्लेच्छानां तु विशेषतः । तं दृष्ट्वा पापकर्माणमृषयस्तु महामते
त्याला विशेषतः म्लेच्छांचा रक्षक आणि राजा नेमण्यात आला; त्याच्या पापी कृत्यांना पाहून ज्ञानी ऋषी—
ममंथुर्दक्षिणं पाणिं वेनस्यापि महात्मनः । तस्माज्जातो महात्मा स येन दुग्धा वसुंधरा
मग त्यांनी महात्मा वेनाचा उजवा हात मथला; त्यातून असा एक महात्मा जन्मला, ज्याने पृथ्वीचे दुग्ध काढले.
पृथुर्नाम महाप्राज्ञो राजराजो महाबलः । तस्य पुण्यप्रसादाच्च वेनो धर्मार्थकोविदः
त्याचं नाव पृथु होतं, तो अत्यंत बुद्धिमान, राजांचा राजा आणि बलवान होता; त्याच्या पुण्यामुळे वेना धर्म आणि अर्थ यात निपुण झाला.
चक्रवर्तिपदं भुक्त्वा प्रसादात्तस्य चक्रिणः । जगाम वैष्णवं लोकं तद्विष्णोः परमं पदम्
त्या चक्रधारीच्या कृपेने सम्राटपद भोगून, तो विष्णूच्या लोकात, म्हणजेच विष्णूच्या परमपदात गेला.