महाकायो महाबाहू रूपेणाप्रतिमो भुवि । खड्गबाणधरो धन्वी कवची च महाप्रभुः
तो विशाल शरीराचा, बलवान हाताचा, पृथ्वीवर अद्वितीय रूपाचा, तलवार, बाण, धनुष्य आणि कवच धारण करणारा महान पुरुष होता.
सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वालंकारभूषणः । तेजसा रूपभावेन सुवर्णैश्च महामतिः
सर्व शुभ चिन्हांनी युक्त, सर्व अलंकारांनी सजलेला, तेज आणि सौंदर्याने, तसेच सुवर्णासारख्या बुद्धीने तो श्रेष्ठ होता.
दिवि इंद्रो यथा भाति भुवि वेनात्मजस्तथा । तस्मिञ्जाते महाभागे देवाश्च ऋषयोमलाः
जसा इंद्र स्वर्गात तेजाने चमकतो, तसा वेणाचा पुत्र पृथ्वीवर तेजाने उजळून निघाला; या महानाचा जन्म होताच देव आणि पवित्र ऋषी आनंदले.
उत्सवं चक्रिरे सर्वे वेनस्य तनयं प्रति । दीप्यमानः स्ववपुषा साक्षादग्निरिवोज्ज्वलः
सर्वांनी वेणाच्या पुत्राच्या जन्माचा उत्सव साजरा केला; स्वतःच्या तेजाने तो अग्नीसारखा उजळून निघाला.
आद्यमाजगवं नाम धनुर्गृह्य महावरम् । शरान्दिव्यांश्च रक्षार्थे कवचं च महाप्रभम्
त्याने आद्य आजगव नावाचे श्रेष्ठ धनुष्य, रक्षणासाठी दिव्य बाण आणि तेजस्वी कवच घेतले.
जाते सति महाभागे पृथौ वीरे महात्मनि । संप्रह्रष्टानि भूतानि समस्तानि द्विजोत्तम
महान, पराक्रमी पृथु जन्माला येताच, हे श्रेष्ठ द्विज, सर्व प्राणी आनंदित झाले.
सर्वतीर्थानि तोयानि पुण्यानि विविधानि च । तस्याभिषेके विप्रेंद्राः सर्व एव प्रतस्थिरे
सर्व पवित्र तीर्थे आणि विविध पुण्यस्थळे एकत्र आली; त्याच्या अभिषेकासाठी सर्व श्रेष्ठ ब्राह्मण एकत्र जमले.
पितामहाद्या देवास्तु भूतानि विविधानि च । स्थावराणि चराण्येव अभ्यषिंचन्नराधिपम्
पितामहांपासून सुरू होणारे देव, सर्व प्रकारची भुते, स्थावर आणि जंगम सृष्टी, यांनी त्या राजाचा अभिषेक केला.
महावीरं प्रजापालं पृथुमेव द्विजोत्तम । पृथुर्वैन्यो राजराज्ये अभिगम्य चराचरैः
महावीर, लोकांचा रक्षक, वेनाचा पुत्र पृथु — त्याच्या राज्याभिषेकाच्या वेळी, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, सर्व चराचर प्राणी त्याच्याकडे आले.
देवैर्विप्रैस्तथा सर्वैरभिषिक्तो महामनाः । राज्ञां समधिराज्ये वै पृथुर्वैन्यः प्रतापवान्
देव, ब्राह्मण आणि इतर सर्वांनी, उच्च मनाचा आणि तेजस्वी वेनपुत्र पृथु याला राजांचा राजा म्हणून अभिषेक केला.
तस्य पित्रा प्रजाः सर्वाः कदा नैवानुरंजिताः । तेनानुरंजिताः सर्वा मुमुदिरे सुखेन वै
त्याच्या वडिलांनी कधीच प्रजेला आपलेसे केले नव्हते; पण पृथुने सर्वांना आपलेसे केले आणि सर्व लोक आनंदाने राहू लागले.
अनुरागात्तस्य वीरस्य नाम राजेत्यजायत । प्रयातस्य सुवीरस्य समुद्रस्य द्विजोत्तम
त्या वीरावर सर्वांचा प्रेम होता म्हणून 'राजा' हे नाव पडले; तो उत्तम वीर समुद्राकडे निघाला तेव्हा, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
आपस्तस्तंभिरे सर्वा भयात्तस्य महात्मनः । दुर्गं मार्गं विलोप्यैव सुमार्गं पर्वता ददुः
त्या महात्म्याच्या भीतीने सर्व नद्या स्थिर झाल्या; पर्वतांनी कठीण वाटा दूर करून सोप्या वाटा दिल्या.
ध्वजभंगं न चक्रुस्ते गिरयः सर्व एव ते । अकृष्टपच्या पृथिवी सर्वत्र कामधेनवः
सर्व पर्वतांनी ध्वज मोडले नाहीत; आणि नांगर न चालवता पृथ्वी सर्वत्र इच्छेप्रमाणे पिके देणाऱ्या कामधेनूसारखी झाली.
पर्जन्यः कामवर्षी च वेदयज्ञान्महोत्सवान् । कुर्वंति ब्राह्मणाः सर्वे क्षत्रियाश्च तथा परे
पर्जन्य इच्छेप्रमाणे पाऊस पाडत असे; सर्व ब्राह्मण, क्षत्रिय आणि इतरांनी वेदयज्ञांचे मोठे उत्सव साजरे केले.
सर्वकामफला वृक्षास्तस्मिञ्छासति पार्थिवे । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्
त्या राजाच्या काळात झाडे सर्व इच्छित फळे देत होती; दुष्काळ, रोग किंवा अकाली मृत्यू कुणालाही होत नव्हता.
सर्वे सुखेन जीवंति लोका धर्मपरायणाः । तस्मिञ्छासति दुर्धर्षे राजराजे महात्मनि
त्या अपराजित, महात्मा राजाच्या राज्यात सर्व लोक धर्माला धरून सुखाने राहत होते.
एतस्मिन्नेव काले तु यज्ञे पैतामहे शुभे । सूत सूत्यां समुत्पन्नः सौम्येहनि महात्मनि
त्याच काळात, शुभ पितृयज्ञात, सुत्याच्या वेळी, शुभ दिवशी, सुत नावाचा महात्मा जन्माला आला.
तस्मिन्नेव महायज्ञे जज्ञे प्राज्ञोऽथ मागधः । पृथोःस्तवार्थं तौ तत्र समाहूतौ महर्षिभिः
त्या महान यज्ञात, बुद्धिमान मागध हाही जन्मला; दोघांनाही महर्षींनी पृथुच्या स्तुतीसाठी बोलावले.
सूतस्य लक्षणं वक्ष्ये महापुण्यं द्विजोत्तमाः । शिखासूत्रेण संयुक्तो वेदाध्ययनतत्परः
मी सुताची वैशिष्ट्ये सांगतो, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण; त्याच्या डोक्यावर शिखा आणि गळ्यात यज्ञोपवीत असते, तो वेदाध्ययनात तत्पर असतो.
सर्वशास्त्रार्थवेत्तासावग्निहोत्रमुपासते । दानाध्ययनसंपन्नो ब्रह्माचारपरायणः
तो सर्व शास्त्रांचे अर्थ जाणणारा, अग्निहोत्र करणारा, दान आणि अभ्यासात पारंगत, आणि ब्राह्मणांच्या आचाराला समर्पित असतो.
देवानां ब्राह्मणानां च पूजनाभिरतः सदा । याचकस्तावकैः पुण्यैर्वेदमंत्रैर्यजेत्किल
तो नेहमी देव आणि ब्राह्मणांची पूजा करण्यात मग्न असतो; तो याचक असून, पुण्य मंत्रांनी वेदांच्या मंत्रांनी यज्ञ करतो असे म्हणतात.
ब्रह्माचारपरो नित्यं संबंधं ब्राह्मणैः सह । एवं स मागधो जज्ञे वेदाध्ययनवर्जितः
तो नेहमी ब्राह्मणांच्या आचाराला समर्पित असतो, ब्राह्मणांशी संबंध ठेवतो; अशा प्रकारे मागध जन्मला, पण वेदाध्ययन त्याला नव्हते.
बंदिनश्चारणाः सर्वे ब्रह्माचारविवर्जिताः । ज्ञेयास्ते च महाभागाः स्तावकाः प्रभवंति ते
सर्व बंदी आणि चारण हे ब्राह्मणांच्या आचारापासून वंचित असतात; तरीही ते मोठ्या भाग्याचे मानले जातात आणि स्तुती करणारे होतात.
स्तवनार्थमुभौ सृष्टौ निपुणौ सूतमागधौ । तावूचुर्ऋषयः सर्वे स्तूयतामेष पार्थिवः
स्तुतीसाठी कुशल सुत आणि मागध हे दोघे निर्माण झाले; सर्व ऋषींनी त्यांना सांगितले — 'या राजाची स्तुती करा.'
कर्मैतदनुरूपं च यादृशोयं नराधिपः । तावूचतुस्तदा सर्वांस्तानृषीन्बंदिमागधौ
या नराधिपासाठी हेच योग्य कृत्य आहे; तेव्हा बंदी आणि मागध यांनी सर्व ऋषींना असे सांगितले.
आवां देवानृषींश्चैव प्रीणयावः स्वकर्मभिः । न चास्य विद्वो वै कर्म न तथा लक्षणं यशः
आम्ही आमच्या कर्मांनी देवता आणि ऋषी यांना संतुष्ट करतो; पण ज्ञानी लोक फक्त कर्मालाच खऱ्या कीर्तीचं लक्षण मानत नाहीत.
कर्मणा येन कुर्यावः स्तोत्रमस्य महात्मनः । जानीवस्तन्न विप्रेंद्रा अविज्ञातगुणस्य हि
आम्ही आमच्या कृतींनी या महान आत्म्याचं स्तोत्र करतो; पण हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, ज्याच्या गुणांचा अद्याप पूर्णपणे उलगडा झाला नाही, त्याच्या सर्व गुणांची आम्हाला अजूनही नीट माहिती नाही.
भविष्यैस्तैर्गुणैः पुण्यैः स्तोतव्योयं नरोत्तमः । कृतवान्यानि कर्माणि पृथुरेव महायशाः
भविष्यातील त्या पुण्यवान गुणांनी हा उत्तम पुरुष स्तुत्य ठरेल; मोठ्या कीर्तीचा पृथुच अनेक उत्तम कृत्ये करून गेला आहे.
ऊचुस्ते मुनयः सर्वे गुणान्दिव्यान्महात्मनः । सत्यवाञ्ज्ञानसंपन्नो बुद्धिमान्ख्यातविक्रमः
सर्व ऋषींनी त्या महान आत्म्याचे दिव्य गुण सांगितले: तो नेहमी सत्य बोलणारा, ज्ञानाने परिपूर्ण, बुद्धिमान आणि पराक्रमाने प्रसिद्ध आहे.