सुस्मितास्यं सुप्रसन्नं रत्नदामाभिशोभितम् । भ्राजमानं हृषीकेशं ध्यानं तेन कृतं ध्रुवम्
त्याचे मुख सुंदर हास्याने आणि अत्यंत प्रसन्नतेने उजळले आहे, रत्नांच्या माळांनी सजलेले आहे; तो तेजस्वी हृषीकेश, त्याचेच ध्यान त्याने केले.
त्वमेव शरणं कृष्ण शरणागतवत्सल । नमोस्तु देवदेवाय किं मे भयं करिष्यति
हे कृष्णा, तूच माझे खरे आश्रय आहेस, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा! देवांच्या देवाला माझा नमस्कार. मग मला भीती कशाची?
यस्योदरे त्रयो लोकाः सप्त चान्ये महात्मनः । शरणं तस्य प्रविष्टोस्मि क्वास्ते भयं ममैव हि
ज्याच्या उदरात हे तीनही लोक आणि आणखी सात लोक वसले आहेत, त्या महात्म्याच्या मी शरण गेलो आहे. मग मला भीती कुठे राहिली?
यस्माद्भयाः प्रवर्तंते कृत्यादिक महाबलाः । सर्वभयप्रहर्तारं तमस्मि शरणं गतः
ज्याच्या भीतीने कृत्यादी बलवान शक्ती निर्माण होतात, सर्व भीती दूर करणाऱ्या त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
पातकानां तु सर्वेषां दानवानां महाभयम् । रक्षको विष्णुभक्तानां तमस्मि शरणं गतः
सर्व पापी आणि दैत्यांसाठी जो मोठा भयंकर आहे, पण विष्णूभक्तांचा रक्षक आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
वृंदारकाणां सर्वेषां दानवानां महात्मनाम् । यो गतिः कृष्णभक्तानां तमस्मि शरणं गतः
सर्व देवगण, महान दैत्य आणि कृष्णभक्तांसाठी जो अंतिम ध्येय आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
अभयो भयनाशाय पापनाशाय ज्ञानवान् । एकश्चेंद्रस्वरूपेण तमस्मि शरणं गतः
जो निर्भय आहे, भीतीचा नाश करणारा, पापांचा नाश करणारा, ज्ञानाने परिपूर्ण, आणि एकटाच इंद्ररूप धारण करणारा आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
व्याधीनां नाशकायैव य औषधस्वरूपवान् । निरामयो निरानंदस्तमस्मि शरणंगतः
जो रोगांचा नाश करणारा, औषधस्वरूप असणारा, रोगरहित आणि दुःखरहित आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
अचलश्चालयेल्लोकानपापो ज्ञानमेव च । तमस्मि शरणं प्राप्तो भयं किं मे करिष्यति
जो स्थिर असूनही जगांना हलवू शकतो, पापरहित आणि ज्ञानस्वरूप आहे, त्याच्या शरण गेलो आहे; मग मला भीती कशाची?
साधूनां चापि सर्वेषां पालको यो ह्यनामयः । पाति विश्वं च विश्वात्मा तमस्मि शरणंगतः
सर्व सज्जनांचा रक्षक, जो कुठल्याही व्याधीपासून मुक्त आहे, विश्वाचे रक्षण करणारा आणि सर्वांचा आत्मा आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
यो मे मृगेंद्ररूपेण भयं दर्शयतेग्रतः । तमहं शरणं प्राप्तो नरसिंहं नमाम्यहम्
जो सिंहाच्या रूपाने माझ्यासमोर उभा राहून भीती दाखवतो, त्या नरसिंहाच्या मी शरण गेलो आहे; त्याला मी वंदन करतो.
मदमत्तो महाकायो वनहस्ती समागतः । गजलीलागतिं देवं शरणागतवत्सलम्
मदाने मत्त, विशाल शरीराचा वनातील हत्ती, हत्तीच्या खेळासारखी चाल करणारा, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा तो देव येथे आला आहे.
गजास्यं ज्ञानसंपन्नं सपाशांकुशधारिणम् । कालास्यं गजतुंडं च शरणं सुगतोस्म्यहम्
हत्तीचे मुख असलेला, ज्ञानाने युक्त, पाश आणि अंकुश धारण करणारा, काळासारखे मुख आणि गजदंत असलेला, अशा त्याच्या मी शरण गेलो आहे.
हिरण्याक्षप्रहर्तारं वाराहं शरणंगतः । वामनं तं प्रपन्नोस्मि शरणागतवत्सलम्
हिरण्याक्षाचा संहार करणाऱ्या वराहाच्या मी शरण गेलो आहे; तसेच शरण आलेल्यांवर प्रेम करणाऱ्या वामनाच्याही मी शरण गेलो आहे.
ह्रस्वास्तु वामनाः कुब्जाः प्रेताः कूष्मांडकादयः । मृत्युरूपधराः सर्वे दर्शयंति भयं मम
लहान, बुटके, कुबड असलेले, भुते, प्रेत, आणि मृत्यूचे रूप धारण करणारे सगळेच माझ्यासमोर भीती दाखवतात.
अमृतं तं प्रपन्नोस्मि किं भयं मे करिष्यति । ब्रह्मण्यो ब्रह्मदो ब्रह्मा ब्रह्मज्ञानमयो हरिः
अमृतस्वरूप असलेल्या त्याच्या मी शरण गेलो आहे; मग मला भीती कशाची? हरि हा ब्रह्मणिष्ठ, ब्रह्म देणारा, ब्रह्मा आणि ब्रह्मज्ञानाचा मूळ आहे.
शरणं तं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । अभयो यो हि जगतो भीतिघ्नो भीतिदायकः
मी त्याच्या शरण गेलो आहे; मग मला भीती काय करणार? तो जगाला निर्भयता देणारा, भीती नष्ट करणारा आणि भीती देणारा आहे.
भयरूपं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । तारकः सर्वलोकानां नाशकः सर्वपापिनाम्
मी त्या भीतीच्या रूपात असणाऱ्याच्या शरण गेलो आहे; मग मला भीती काय करणार? तो सर्व लोकांचा तारक आणि सर्व पापींचा नाश करणारा आहे.
तमहं शरणं प्राप्तो धर्मरूपं जनार्दनम् । सुरारणं यो हि रणे वपुर्द्धारयतेऽद्भुतम्
मी धर्मरूप जनार्दनाच्या शरण आलो आहे; तो देवांचा रक्षक असून युद्धात अद्भुत रूप धारण करणारा आहे.
शरणं तस्य गंतास्मि सदागतिरयं मम । झंझावातो महाचंडो वपुर्दूयति मे भृशम्
मी नेहमी त्याच्या शरण जाणार आहे; तोच माझा कायमचा आधार आहे. प्रचंड वादळ माझ्या शरीराला फार त्रास देत आहे.
शरणं तं प्रपन्नोस्मि सदागतिरयं मम । अतिशीतं चातिवर्षा आतपस्तापदायकः
मी त्याच्या शरण गेलो आहे; तोच माझा कायमचा आधार आहे. अतिशय थंडी, जोरदार पाऊस आणि कडाक्याचे ऊन यातून मला त्रास होत आहे.
एषां रूपेण यो देवस्तस्याहं शरणं गतः । कालरूपा अमी प्राप्ता भयदा मम चालकाः
या रूपात असणाऱ्या त्या देवाच्या मी शरण गेलो आहे; काळाच्या या रूपांनी माझ्यावर भीती आणि अडथळे आणले आहेत.
एषां शरणं प्रपन्नोस्मि हरेः स्वरूपिणां सदा
मी या हरिच्या खऱ्या रूपांच्या नेहमी शरण जातो.
यं सर्वदेवं परमेश्वरं हि निष्केवलं ज्ञानमयं प्रदीपम् । वदंति नारायणमादिसिद्धं सिद्धेश्वरं तं शरणं प्रपद्ये
सर्व देवांचा परमेश्वर, आदिसिद्ध, सिद्धांचा स्वामी, शुद्ध ज्ञानाचा दीप असा नारायण ज्याला म्हणतात, त्या नारायणाच्या मी शरण जातो.
इति ध्यायन्स्तुवन्नित्यं केशवं क्लेशनाशनम् । भक्त्या तेन समानीतस्तदात्महृदये हरिः
असा मी नेहमी भक्तीने केशवाचे ध्यान करून त्याचे स्तवन करत होतो; त्यामुळे हरि माझ्या हृदयात प्रकट झाला.
उद्यमं विक्रमं तस्य स दृष्ट्वा सोमशर्मणः । आविर्भूय हृषीकेशस्तमुवाच प्रहृष्टवान्
सोमशर्म्याचे पराक्रम आणि प्रयत्न पाहून हृषीकेश आनंदाने प्रकट झाला आणि त्याच्याशी बोलला.
सोमशर्मन्महाप्राज्ञ श्रूयतां भार्यया सह । वासुदेवोस्मि विप्रेंद्र वरं याचय सुव्रत
सोमशर्मन, महाज्ञानी, तुझ्या पत्नीसमवेत ऐक; मी वासुदेव आहे, ब्राह्मणश्रेष्ठा, हे सुव्रत, वर माग.
तेनोक्तो हि स विप्रेन्द्र उन्मील्य नयनद्वयम् । दृष्ट्वा विश्वेश्वरं देवं घनश्यामं महोदयम्
असे त्याने म्हटल्यावर त्या ब्राह्मणश्रेष्ठाने दोन्ही डोळे उघडले आणि विश्वेश्वर, मेघासारखा काळा, महान तेजस्वी देव पाहिला.
सर्वाभरणशोभांगं सर्वायुधसमन्वितम् । दिव्यलक्षणसंपन्नं पुंडरीकनिभेक्षणम्
त्याने सर्व अलंकारांनी शोभलेला, सर्व शस्त्रांनी सजलेला, दिव्य लक्षणांनी युक्त आणि कमळासारख्या डोळ्यांचा तो देव पाहिला.
पीतेन वाससा युक्तं राजमानं सुरेश्वरम् । वैनतेयसमारूढं शंखचक्रगदाधरम्
पिवळ्या वस्त्रात, देवांचा स्वामी म्हणून तेजस्वी, गरुडावर आरूढ, शंख, चक्र आणि गदा धारण केलेला तो होता.