ध्यायमानस्य तस्यापि विघ्नैः संदर्शितं भयम् । सर्पा विषोल्बणाः कृष्णास्तत्र यांति महात्मनः
त्याच्या ध्यानात असताना, काही अडथळ्यांमुळे त्याला भीती वाटू लागली; काळ्या विषारी साप त्या महात्म्याजवळ आले.
पार्श्वे ते तप्यमानस्य तस्य ते सोमशर्मणः । सिंहव्याघ्रगजा दृष्टा भयमेवं प्रचक्रिरे
त्याच्या तपात असताना, सिंह, वाघ, हत्ती त्याच्या जवळ आले आणि सोमशर्माला भीती वाटू लागली.
वेताला राक्षसा भूताः कूष्मांडाः प्रेतभैरवाः । भयं विदर्शयंत्येते दारुणं प्राणनाशनम्
वेताळ, राक्षस, भुते, कूष्मांड, प्रेत, भैरव असे भयानक जीव दिसू लागले आणि त्यांनी अत्यंत भयंकर, प्राणघातक भीती दाखवली.
नानाविधा महाभीमाः सिंहास्तत्र समागताः । दंष्ट्राकरालवक्त्राश्च जगर्जुश्चातिभैरवम्
अनेक प्रकारचे भयंकर सिंह तिथे जमले, त्यांची तोंडे मोठ्या दातांनी आणि जबड्यांनी भयानक दिसत होती, आणि ते मोठ्या आवाजात डरकाळ्या फोडू लागले.
विष्णोर्ध्यानात्स धर्मात्मा न चचाल महामतिः । महाविघ्नैः सुसंरूढैश्चालितो मुनिपुंगवः
विष्णूच्या ध्यानामुळे तो धर्मात्मा, मोठ्या बुद्धीचा, मोठ्या अडचणींमध्येही हलला नाही; तो श्रेष्ठ ऋषी स्थिर राहिला.
एवं न चलते ध्यानात्सोमशर्मा द्विजोत्तमः । झंझावातैश्च शीतेन महावृष्ट्या सुपीडितः
अशा प्रकारे, सोमशर्मा हा श्रेष्ठ ब्राह्मण ध्यानातून हलला नाही; जोरदार वारे, थंडी आणि मोठ्या पावसाने त्रास दिला तरीही.
भंभारावमहाभीमः सिंहस्तत्र समागतः । तं दृष्ट्वा भयवित्रस्तः सस्मार नृहरिं द्विजः
तेथे एक अत्यंत भयंकर सिंह मोठ्या डरकाळ्या फोडत आला; तो पाहून ब्राह्मण घाबरला आणि त्याने नरहरीचे स्मरण केले.
इंद्रनीलप्रतीकाशं पीतवस्त्रं महौजसम् । शंखचक्रधरं देवं गदापंकजधारिणम्
त्याने निळ्या मणीसारखा, पिवळे वस्त्र घातलेला, तेजस्वी, शंख-चक्र-गदा-पद्म धारण केलेला देव पाहिला.
महामौक्तिकहारेण इंदुवर्णानुकारिणा । कौस्तुभेनापि रत्नेन द्योतमानं जनार्दनम्
मोत्यांच्या मोठ्या हाराने, जो चंद्रासारखा शुभ्र चमकत होता, आणि कौस्तुभ मणीने शोभलेला जनार्दन तेजाने उजळून निघाला होता.
श्रीवत्सांकेन दिव्येन हृदयं यस्य राजते । सर्वाभरणशोभांगं शतपत्रनिभेक्षणम्
ज्याच्या हृदयावर दिव्य श्रीवत्साचा ठसा चमकत आहे, ज्याचे सर्व अंग दागिन्यांनी सुशोभित आहे, आणि ज्याची नजर शतदल कमळासारखी आहे.
सुस्मितास्यं सुप्रसन्नं रत्नदामाभिशोभितम् । भ्राजमानं हृषीकेशं ध्यानं तेन कृतं ध्रुवम्
त्याचे मुख सुंदर हास्याने आणि अत्यंत प्रसन्नतेने उजळले आहे, रत्नांच्या माळांनी सजलेले आहे; तो तेजस्वी हृषीकेश, त्याचेच ध्यान त्याने केले.
त्वमेव शरणं कृष्ण शरणागतवत्सल । नमोस्तु देवदेवाय किं मे भयं करिष्यति
हे कृष्णा, तूच माझे खरे आश्रय आहेस, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा! देवांच्या देवाला माझा नमस्कार. मग मला भीती कशाची?
यस्योदरे त्रयो लोकाः सप्त चान्ये महात्मनः । शरणं तस्य प्रविष्टोस्मि क्वास्ते भयं ममैव हि
ज्याच्या उदरात हे तीनही लोक आणि आणखी सात लोक वसले आहेत, त्या महात्म्याच्या मी शरण गेलो आहे. मग मला भीती कुठे राहिली?
यस्माद्भयाः प्रवर्तंते कृत्यादिक महाबलाः । सर्वभयप्रहर्तारं तमस्मि शरणं गतः
ज्याच्या भीतीने कृत्यादी बलवान शक्ती निर्माण होतात, सर्व भीती दूर करणाऱ्या त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
पातकानां तु सर्वेषां दानवानां महाभयम् । रक्षको विष्णुभक्तानां तमस्मि शरणं गतः
सर्व पापी आणि दैत्यांसाठी जो मोठा भयंकर आहे, पण विष्णूभक्तांचा रक्षक आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
वृंदारकाणां सर्वेषां दानवानां महात्मनाम् । यो गतिः कृष्णभक्तानां तमस्मि शरणं गतः
सर्व देवगण, महान दैत्य आणि कृष्णभक्तांसाठी जो अंतिम ध्येय आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
अभयो भयनाशाय पापनाशाय ज्ञानवान् । एकश्चेंद्रस्वरूपेण तमस्मि शरणं गतः
जो निर्भय आहे, भीतीचा नाश करणारा, पापांचा नाश करणारा, ज्ञानाने परिपूर्ण, आणि एकटाच इंद्ररूप धारण करणारा आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
व्याधीनां नाशकायैव य औषधस्वरूपवान् । निरामयो निरानंदस्तमस्मि शरणंगतः
जो रोगांचा नाश करणारा, औषधस्वरूप असणारा, रोगरहित आणि दुःखरहित आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
अचलश्चालयेल्लोकानपापो ज्ञानमेव च । तमस्मि शरणं प्राप्तो भयं किं मे करिष्यति
जो स्थिर असूनही जगांना हलवू शकतो, पापरहित आणि ज्ञानस्वरूप आहे, त्याच्या शरण गेलो आहे; मग मला भीती कशाची?
साधूनां चापि सर्वेषां पालको यो ह्यनामयः । पाति विश्वं च विश्वात्मा तमस्मि शरणंगतः
सर्व सज्जनांचा रक्षक, जो कुठल्याही व्याधीपासून मुक्त आहे, विश्वाचे रक्षण करणारा आणि सर्वांचा आत्मा आहे, त्याच्याच मी शरण गेलो आहे.
यो मे मृगेंद्ररूपेण भयं दर्शयतेग्रतः । तमहं शरणं प्राप्तो नरसिंहं नमाम्यहम्
जो सिंहाच्या रूपाने माझ्यासमोर उभा राहून भीती दाखवतो, त्या नरसिंहाच्या मी शरण गेलो आहे; त्याला मी वंदन करतो.
मदमत्तो महाकायो वनहस्ती समागतः । गजलीलागतिं देवं शरणागतवत्सलम्
मदाने मत्त, विशाल शरीराचा वनातील हत्ती, हत्तीच्या खेळासारखी चाल करणारा, शरण आलेल्यांवर प्रेम करणारा तो देव येथे आला आहे.
गजास्यं ज्ञानसंपन्नं सपाशांकुशधारिणम् । कालास्यं गजतुंडं च शरणं सुगतोस्म्यहम्
हत्तीचे मुख असलेला, ज्ञानाने युक्त, पाश आणि अंकुश धारण करणारा, काळासारखे मुख आणि गजदंत असलेला, अशा त्याच्या मी शरण गेलो आहे.
हिरण्याक्षप्रहर्तारं वाराहं शरणंगतः । वामनं तं प्रपन्नोस्मि शरणागतवत्सलम्
हिरण्याक्षाचा संहार करणाऱ्या वराहाच्या मी शरण गेलो आहे; तसेच शरण आलेल्यांवर प्रेम करणाऱ्या वामनाच्याही मी शरण गेलो आहे.
ह्रस्वास्तु वामनाः कुब्जाः प्रेताः कूष्मांडकादयः । मृत्युरूपधराः सर्वे दर्शयंति भयं मम
लहान, बुटके, कुबड असलेले, भुते, प्रेत, आणि मृत्यूचे रूप धारण करणारे सगळेच माझ्यासमोर भीती दाखवतात.
अमृतं तं प्रपन्नोस्मि किं भयं मे करिष्यति । ब्रह्मण्यो ब्रह्मदो ब्रह्मा ब्रह्मज्ञानमयो हरिः
अमृतस्वरूप असलेल्या त्याच्या मी शरण गेलो आहे; मग मला भीती कशाची? हरि हा ब्रह्मणिष्ठ, ब्रह्म देणारा, ब्रह्मा आणि ब्रह्मज्ञानाचा मूळ आहे.
शरणं तं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । अभयो यो हि जगतो भीतिघ्नो भीतिदायकः
मी त्याच्या शरण गेलो आहे; मग मला भीती काय करणार? तो जगाला निर्भयता देणारा, भीती नष्ट करणारा आणि भीती देणारा आहे.
भयरूपं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । तारकः सर्वलोकानां नाशकः सर्वपापिनाम्
मी त्या भीतीच्या रूपात असणाऱ्याच्या शरण गेलो आहे; मग मला भीती काय करणार? तो सर्व लोकांचा तारक आणि सर्व पापींचा नाश करणारा आहे.
तमहं शरणं प्राप्तो धर्मरूपं जनार्दनम् । सुरारणं यो हि रणे वपुर्द्धारयतेऽद्भुतम्
मी धर्मरूप जनार्दनाच्या शरण आलो आहे; तो देवांचा रक्षक असून युद्धात अद्भुत रूप धारण करणारा आहे.
शरणं तस्य गंतास्मि सदागतिरयं मम । झंझावातो महाचंडो वपुर्दूयति मे भृशम्
मी नेहमी त्याच्या शरण जाणार आहे; तोच माझा कायमचा आधार आहे. प्रचंड वादळ माझ्या शरीराला फार त्रास देत आहे.