इदानीं कुरु कल्याणि मद्वाक्यं धर्मसंयुतम् । सर्वलक्षणसंपन्नं सत्यधर्मसमन्वितम्
आता, कल्याणी, माझे धर्मयुक्त वचन पाळ. ते सर्व शुभ गुणांनी युक्त आणि सत्य-धर्माने जोडलेले आहे.
सर्वज्ञं सर्वदे देवि पुत्रमुत्पाद्य सुंदरम् । इंद्रत्वं तस्य दास्यामि इंद्रः सोपि भविष्यति
देवी, सर्वज्ञ आणि सुंदर असा पुत्र जन्माला घाल. मी त्याला इंद्रपद देईन आणि तोच इंद्र होईल.
एवं संभाषितं श्रुत्वा महाहर्षसमन्विता । देवदेवप्रसादेन इंद्रः पुत्रो भविष्यति
ही वचने ऐकून ती अत्यंत आनंदित झाली. देवाधिदेवांच्या कृपेने इंद्र तिचा पुत्र होईल.
एवमस्तु महाभाग तव वाक्यं करोम्यहम् । ततस्ता देवताः सर्वा जग्मुः स्वस्थानमेव हि
असेच होवो, हे भाग्यवती. मी तुझे वचन पाळीन. त्यानंतर सर्व देवता आपल्या-आपल्या स्थानी परतल्या.
हरिणा सह ते सर्वे निरातंका मुदान्विताः । सूत उवाच- अदितिः कश्यपं प्राह ऋतुं प्राप्य मनस्विनी
हरीसोबत सर्वजण निर्धास्त आणि आनंदित झाले. सूत म्हणतो—मन लावून, ऋतू प्राप्त झाल्यावर अदितीने कश्यपाला सांगितले.
भगवन्दीयतां पुत्रः सुरेंद्रपदभोजकः । चिंतयित्वा क्षणं विप्रस्तामुवाच मनस्विनीम्
भगवन्, मला असा पुत्र दे की जो देवेंद्रपद भूषवेल. थोडा विचार करून त्या स्थिरचित्त अदितीला ऋषी म्हणाले—
एवमस्तु महाभागे तव पुत्रो भविष्यति । त्रैलोक्यस्यापि कर्ता स यज्ञभोक्ता स एव च
असेच होवो, हे भाग्यवती. तुझा पुत्र त्रैलोक्याचा कर्ता आणि यज्ञांचा भोक्ता होईल.
तस्याः शिरसि सन्यस्य स्वहस्तं च द्विजोत्तमः । तपश्चचार तेजस्वी सत्यधर्मसमन्वितः
त्या तेजस्वी ऋषीने स्वतःचा हात तिच्या डोक्यावर ठेवला आणि सत्य-धर्माने युक्त तप केला.
सुव्रतो नाम तेजस्वी विष्णुलोके वसेत्सदा । तस्य पुण्यक्षये जाते विष्णुलोकाद्द्विजोत्तमाः
सुव्रत नावाचा तेजस्वी पुरुष नेहमी विष्णुलोकात वास करतो. त्याचे पुण्य संपल्यावर, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण—
पतनं कर्मवशतस्ततस्तस्य द्विजोत्तमाः । पुण्यगर्भं गतो विप्र अदित्यास्तु महातपाः
कर्माच्या प्रभावाने त्याचा विष्णुलोकातून पतन होईल. मग तो पुण्यवान अदितीच्या गर्भात जाऊन, त्या महातपस्विनीच्या पोटी जन्म घेईल.
इंद्रत्वं भोक्तुकामार्थं सत्यपुण्येन कर्मणा । गर्भं दधार सा देवी पुण्येन तपसा किल
इंद्रपदाचा आनंद घेण्यासाठी, त्या देवीने सत्य आणि पुण्याच्या कृत्यांनी, तसेच तपाच्या जोरावर गर्भ धारण केला.
तपस्तेपे निरालस्या वनवासं गता सती। दिव्यं वर्षशतं यातं तपंत्यां देवमातरि
ती सती, आळशीपणा न करता, वनात जाऊन divine शंभर वर्षे कठोर तप करत राहिली.
तपंत्यथ तपस्तीव्रं दुष्करं देवतासुरैः । ततः सा तपसा तेन तेजसा च प्रभान्विता
नंतर तिने देव-दानवांनाही कठीण वाटेल असे तीव्र तप केले; त्या तपामुळे आणि तेजामुळे ती फारच तेजस्वी झाली.
सूर्यतेजः प्रतीकाशा द्वितीय इव भास्करः । शुशुभे सा यथा दीप्ता परमं ध्यानमास्थिता
ती सूर्याच्या तेजासारखी चमकत होती, जणू दुसरा सूर्यच; ती परमोच्च ध्यानात मग्न झाली होती.
रूपेणाधिकतां याता तपसस्तेजसा तदा । तपोध्यानपरा सा च वायुभक्षा तपस्विनी
त्या काळात, तप आणि तेजामुळे तिचे सौंदर्य सर्वांपेक्षा अधिक झाले; ती तप आणि ध्यानात मग्न होती आणि केवळ वायूवर जगत होती.
अधिकं शुशुभे देवी दक्षस्य तनया तदा । सिद्धाश्च ऋषयः सर्वे देवाश्चापि महौजसः
त्या वेळी दक्षाची कन्या असलेली देवी अधिकच तेजस्वी दिसू लागली; सर्व सिद्ध, ऋषी आणि बलवान देवांनी तिला सन्मान दिला.
स्तुवंति तां महाभागां रक्षंति च सुतत्पराः । पूर्णे वर्षशते तस्या विष्णुस्तत्र समागतः
ते सर्व तिला मोठ्या भक्तीने स्तुती करत आणि तिच्या पुत्राच्या रक्षणासाठी तत्पर होते; शंभर वर्षे पूर्ण होताच, विष्णू तेथे आले.
तामुवाच महाभागामदितिं तपसान्विताम् । देवि गर्भः सुसंपूर्णः सूतिकालः प्रवर्तते
त्यांनी त्या पुण्यवती आणि तपस्विनी अदितीला सांगितले, 'देवी, तुझा गर्भ पूर्ण वाढला आहे; आता प्रसूतीची वेळ आली आहे.'
तवैव तपसा पुष्टस्तेजसा च प्रवर्द्धितः । अद्यैव गर्भमेतं त्वं मुंच मुंच यशस्विनि
'तुझ्या तपामुळे तो बळकट झाला आहे, आणि तुझ्या तेजामुळे वाढला आहे; हे यशस्विनी, आजच हा गर्भ सोड.'
एवमाभाष्य देवेशः स जगाम स्वकं गृहम् । असूत पुत्रं सा देवी काले प्राप्ते महोदये
देवताधिपती असे सांगून आपल्या घरी गेले; योग्य आणि शुभवेळी त्या देवीने पुत्रास जन्म दिला.
सा पुत्रं दीप्तिसंयुक्तं द्वितीयमिव भास्करम् । सुभगं चारुसर्वांगं सर्वलक्षणसंयुतम्
तिने तेजाने युक्त असा, दुसऱ्या सूर्यासारखा, सुंदर व सर्वांगसुंदर, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त असा पुत्र जन्माला घातला.
चतुर्बाहुं महाकायं लोकपालं सुरेश्वरम् । तेजोज्वालासमाकीर्णं चक्रपद्मसुहस्तकम्
तो चार हातांचा, मोठ्या देहाचा, लोकपाल आणि देवांचा स्वामी, तेजाच्या ज्वाळांनी वेढलेला, चक्र आणि कमळ हातात असलेला होता.
चंद्रबिंबानुकारेण वदनेन महामतिः । राजमानं महाप्राज्ञं तेजसा वैष्णवेन च
त्याचे मुख चंद्रासारखे, बुद्धीने महान, तेजस्वी आणि विष्णूच्या तेजाने युक्त, तो अत्यंत शोभिवंत दिसत होता.
अन्यैश्च लक्षणैर्दिव्यैर्दिव्यभावैरलंकृतम् । सर्वलक्षणसंपूर्णं चंद्रास्यं कमलेक्षणम्
इतर दिव्य लक्षणांनी आणि स्वर्गीय गुणांनी सजलेला, सर्व शुभ लक्षणांनी परिपूर्ण, चंद्रासारखे मुख आणि कमळासारखी डोळे असलेला होता.
आजग्मुस्ते त्रयो देवा ऋषयो वेदपारगाः । गंधर्वाश्च ततो नागाः सिद्धाविद्याधरास्तथा
नंतर तीन देव, वेदपारंगत ऋषी, गंधर्व, नाग, सिद्ध आणि विद्याधर तेथे आले.
ऋषयः सप्त ते दिव्याः पूर्वापरमहौजसः । अन्ये च मुनयः पुण्याः पुण्यमंगलदायिनः
सात दिव्य ऋषी, प्राचीन आणि बलशाली, तसेच इतर पुण्यवान आणि मंगलदायक मुनी आले.
आजग्मुस्ते महात्मानो हर्षनिर्भरमानसाः । तस्मिञ्जाते महाभागे भगवंतो महौजसि
ते महान आत्मे, आनंदाने भरलेल्या मनाने, त्या अत्यंत पुण्यशाली आणि तेजस्वी भगवंताच्या जन्मासाठी आले.
आजग्मुर्देवताः सर्वे पर्वतास्तु तपस्विनः । क्षीराद्याः सागराः सर्वे नद्यश्चैव तथामलाः
सर्व देव, तपस्वी पर्वत, क्षीरासारखे सर्व समुद्र आणि निर्मळ नद्या तेथे आल्या.
प्रीतिमंतस्ततः सर्वे ये चान्ये हि चराचराः । मंगलैस्तु महोत्साहं चक्रुः सर्वे सुरेश्वराः
तेव्हा तिथे उपस्थित असलेले आणि इतर सर्व सजीव-निर्जीव प्राणी आनंदित झाले; सर्व देवांचे अधिपती मोठ्या उत्साहाने शुभकार्ये करू लागले.
ननृतुश्चाप्सराः संघा गंधर्वा ललितं जगुः । वेदमंत्रैस्ततो देवा ब्राह्मणा वेदपारगाः
अप्सरांचा समूह नाचू लागला आणि गंधर्वांनी मधुर गाणी गायली; मग देव आणि वेदपारंगत ब्राह्मण वेदमंत्र म्हणू लागले.