प्रसन्नोभूच्च तद्दृष्ट्वा विप्रतेजः सुदुःसहम् । विष्णुशर्मा ततो गत्वा पितरं वाक्यमब्रवीत्
ते पाहून तो अत्यंत प्रसन्न झाला, कारण ब्राह्मणाचे तेज खूपच भयंकर होते; मग विष्णुशर्मा आपल्या वडिलांकडे जाऊन म्हणाला—
तात इंद्रात्समानीतममृतं व्याधिनाशनम् । अनेनापि महाभाग नीरुजो भव सर्वदा
बाबा, मी इंद्राकडून अमृत आणलं आहे, जे आजार नष्ट करतं; या अमृतामुळे, हे भाग्यवान, तू नेहमी निरोगी राहो.
अमृतेन त्वमद्यैव परां तृप्तिमवाप्नुहि । एतद्वाक्यं महच्छ्रुत्वा शिवशर्मा सुतस्य हि
आजच या अमृतामुळे तुला परमोच्च समाधान लाभो; मुलाने अशी मोठी वाणी ऐकून शिवशर्मा—
सुतान्सर्वान्समाहूय प्रीयमाणेन चेतसा । पितृभक्ताः सुता यूयं मद्वाक्यपरिपालकाः
सर्व मुलांना एकत्र बोलावून, आनंदाने मन भरून, तो म्हणाला— 'माझ्या मुलांनो, तुम्ही वडिलांवर भक्ती ठेवता आणि माझ्या शब्दांचे पालन करता.'
वरं वृणुध्वं सुप्रीताः पुत्रका दुर्लभं भुवि । एवमाभाषितं तस्य शुश्रुवुः सर्वसंमताः
माझ्या प्रिय मुलांनो, पृथ्वीवर दुर्मिळ असा कोणताही वर मागा; असं त्याने सांगितल्यावर सर्वांनी ते ऐकलं.
ते सर्वे तु समालोच्य पितरं प्रत्यथाब्रुवन् । अस्माकं जीवताम्माता गता या यममंदिरम्
सर्वांनी विचार करून वडिलांना उत्तर दिलं— 'आमच्या आई जिवंत असताना, त्या यमाच्या घरात गेल्या.'
नीरुजा भवनाद्देवी प्रसादात्तव सुव्रता । भवान्पिता इयं माता जन्मजन्मांतरे पितः
तुमच्या कृपेने, हे धर्मनिष्ठा, घरातील माता आज निरोगी झाली आहे; तुम्ही आमचे वडील, त्या आमच्या आई, आणि तुम्ही जन्मोजन्मी आमचे वडील आहात.
वयं सुता भवेमेति सर्वे पुण्यकृतस्तथा । शिवशर्मोवाच- अद्यैवापि मृता माता भवतां पुत्रवत्सला
आम्ही नेहमीच तुमचे पुत्र राहू, आणि जे पुण्य करणारे आहेत तेही; शिवशर्मा म्हणाला— 'आजच तुमची आई, जी मुलांवर प्रेम करणारी होती, मरण पावली आहे.'
जीवमाना सुहृष्टा सा एष्यते नात्र संशयः । एवमुक्ते शुभे वाक्ये ऋषिणा शिवशर्मणा
ती जिवंत आणि आनंदी परत येईल, यात काहीच शंका नाही. ऋषी शिवशर्म्यांनी हे शुभ वचन बोलल्यावर,
तेषां माता समायाता प्रहृष्टा वाक्यमब्रवीत् । एतदर्थं समुत्पन्नं सुवीर्यं तनयं सुतम्
त्यांची आई आनंदाने आली आणि म्हणाली, 'याच कारणासाठी हा बलवान मुलगा जन्माला आला आहे.'
नराः सत्पुत्रमिच्छंति कुलवंशप्रभावकम् । स्त्रियो लोके महाभागाः सुपुण्याः पुण्यवत्सलाः
पुरुषांना नेहमीच चांगला, घराण्याचा मान वाढवणारा मुलगा हवा असतो. या जगात पुण्यवान, सद्गुणी आणि पुण्यावर प्रेम करणाऱ्या स्त्रिया असतात.
सुतमिच्छंति सर्वत्र पुण्यांगं पुण्यसाधकम् । कुक्षिं यस्या गतो गर्भः सुपुण्यः परिवर्त्तते
सर्वत्र स्त्रियांना पुण्यवान आणि चांगले कर्म करणारा मुलगा हवा असतो. ज्या स्त्रीच्या पोटी पुण्यवान गर्भ येतो, तिथे मोठे पुण्य घडते.
पुण्यान्पुत्रान्प्रसूयेत सा नारी पुण्यभागिनी । कुलाचारं कुलाधारं पितृमातृप्रतारकम्
पुण्य लाभलेल्या स्त्रीला सद्गुणी मुले होतात — जी घराण्याची परंपरा जपतात, घराचा आधार असतात आणि आई-वडिलांचा सन्मान वाढवतात.
विना पुण्यैः कथं नारी संप्राप्नोति सुतोत्तमम् । न जाने कीदृशैः पुण्यैरेष भर्ता सुपुण्यभाक्
पुण्याशिवाय कोणत्या स्त्रीला उत्तम मुलगा मिळू शकतो? माझ्या नवऱ्याला असे मोठे पुण्य कशामुळे मिळाले, हे मला माहीत नाही.
संजातो धर्मवीर्योपि धर्मात्मा धर्मवत्सलः । यस्य वीर्यान्मया प्राप्ता यूयं पुत्रास्ततोधिकाः
तो धर्माची ताकद घेऊन जन्मला, धर्मप्रिय आणि धर्मावर प्रेम करणारा आहे. त्याच्या सामर्थ्यामुळे मला तुम्ही, त्याहूनही श्रेष्ठ पुत्र, मिळाले.
एवं पुण्यप्रभावोयं भवंतः पुण्यवत्सलाः । मम पुत्रास्तु संजाताः पितृभक्तिपरायणाः
हे सर्व पुण्याच्या प्रभावामुळेच आहे — म्हणूनच तुम्ही सर्व पुण्यावर प्रेम करणारे आहात. माझे पुत्र वडिलांच्या भक्तीत मग्न झाले आहेत.
अहो लोकेषु पुण्यैश्च सुपुत्रः परिलभ्यते । एकैकशोधिकाः पंच मया प्राप्ता महाशयाः
खरंच, या जगात पुण्यामुळेच चांगला मुलगा मिळतो. मला पाच थोर, एकमेकांपेक्षा श्रेष्ठ असे पुत्र मिळाले.
यज्वानः पुण्यशीलाश्च तपस्तेजः पराक्रमाः । एवं संवर्धितास्ते तु तया मात्रा पुनः पुनः
हे सर्व यज्ञ करणारे, पुण्यशील, तपस्वी, तेजस्वी आणि पराक्रमी आहेत. अशा प्रकारे आईने त्यांना पुन्हा पुन्हा वाढवले.
हर्षेण महताविष्टाः प्रणेमुर्मातरं सुताः । पुत्रा ऊचुः- सुपुण्यैः प्राप्यते माता सन्माता सुपिता किल
मोठ्या आनंदाने पुत्रांनी आईला वंदन केले आणि म्हणाले: 'मातेला मोठ्या पुण्यामुळेच मिळवता येते, खरी आई आणि योग्य वडीलही.'
भवती पुण्यकृन्माता नो भाग्यैस्तु प्रवर्तिता । यस्या गर्भोदरं प्राप्य सुपुण्यैश्च प्रवर्द्धिताः
'आपण पुण्य करणारी आई आहात, नुसत्या नशिबाने नाही. आपल्या पोटी येऊन आणि पुण्याने वाढवले गेलो,'
जन्मजन्मनि त्वं माता पिता चैव भविष्यथः । पितोवाच- शृणुध्वं मामकाः पुत्राः सुवरं पुण्यदायकम्
'प्रत्येक जन्मात आपणच आमची आई आणि वडील व्हाल.' वडील म्हणाले: 'माझ्या मुलांनो, हे उत्तम आणि पुण्य देणारे वर ऐका.'
मयि तुष्टे सुता भोगा ननु भुंजंतु चाक्षयान् । पुत्रा ऊचुः- यदि तात प्रसन्नोसि वरं दातुमिहेच्छसि
'मी समाधानी असल्यास, माझ्या मुलांनो, तुम्ही कधीही न संपणारे सुख उपभोगा.' पुत्र म्हणाले: 'वडील, तुम्ही जर प्रसन्न असाल आणि वर द्यायची इच्छा असेल,'
अस्मान्प्रेषय गोलोकं वैष्णवं दाहवर्जितम् । पितोवाच- गच्छध्वं वैष्णवं लोकं यूयं विगतकल्मषाः
'आम्हाला गोलोक या विष्णूच्या लोकात, जिथे दुःख नाही, तिथे पाठवा.' वडील म्हणाले: 'तुम्ही सर्व पापमुक्त आहात, विष्णूच्या लोकात जा.'
मत्प्रसादात्तपोभिश्च पितृभक्त्यानया स्वया । एवमुक्ते तु तेनापि सुवाक्ये ऋषिणा ततः
'माझ्या कृपेने, तपस्येने आणि या वडिलांच्या भक्तीने.' ऋषीने हे शुभ वचन बोलल्यावर,
शंखचक्रगदापाणिर्गरुडारूढ आगतः । सपुत्रं शिवशर्माणमित्युवाच पुनः पुनः
शंख, चक्र आणि गदा हातात घेऊन, गरुडावर आरूढ असलेले ते भगवान आले आणि शिवशर्म्यांना पुत्रांसह पुन्हा पुन्हा म्हणू लागले:
सपुत्रेण त्वयाद्यैव जितो भक्त्यास्मि वै द्विज । पुत्रैः सार्द्धं समागच्छ चतुर्भिः पुण्यकारिभिः
'आज तू आणि तुझे पुत्र, तुमच्या भक्तीने मला जिंकले आहेस. चार पुण्य करणाऱ्या पुत्रांसह माझ्याकडे ये.'
अनया भार्यया सार्द्धं पुण्यया पतिकाम्यया । शिवशर्मोवाच- अमी गच्छंतु पुत्रा मे वैष्णवं लोकमुत्तमम्
या पुण्यवती, पतीवर पत्नीबरोबर शिवशर्मा म्हणाले, "माझे हे पुत्र उत्तम वैष्णव लोकात जावोत."
कंचित्कालं तु नेष्यामि भूमौ वै भार्यया सह । अनेनापि सुपुत्रेण अंत्येन सोमशर्मणा
थोडा काळ मी माझ्या पत्नीबरोबर आणि या शेवटच्या, चांगल्या पुत्र सोमशर्मासह पृथ्वीवर राहीन.
एवमुक्ते शुभे वाक्ये ऋषिणा सत्यभाषिणा । तानुवाचाथ देवेशः सुपुत्राञ्छिवशर्मणः
सत्य बोलणाऱ्या त्या ऋषीने हे शुभ वचन बोलल्यावर, देवांचा स्वामी शिवशर्माच्या चांगल्या पुत्रांना म्हणाला.
गच्छंतु मोक्षदं लोकं दाहप्रलयवर्जितम् । एवमुक्ते ततो विप्राश्चत्वारः सत्यचेतसः
"ते मुक्तिदायक, जळण्यापासून व नाशापासून मुक्त अशा लोकात जावोत." असे म्हटल्यावर, ते चार सत्यव्रती ब्राह्मण